Monuments on Facebook

FM, LACE ‘N’ LEATHER – The Crow Club, Αθήνα, 25 Μαρτίου 2017

Tuesday, 28 March 2017 14:04
Published in Live Reviews

Θυμωμένη & ζωντανή η φωνή του Μελωδικού Hard Rock πλέον στη χώρα μας

Γράφει ο Χρήστος Κισατζεκιάν

Παρότι μετρώ σαράντα χρόνια ένθερμος οπαδός, συλλέκτης έως και ενεργό μέλος της εισαγόμενης Αγγλόφωνης Μουσικής, ουδέποτε κατάλαβα το λόγο που η μελωδική πλευρά του σκληρού rock made in America or U.K. αντιμετωπίστηκε στην Ψωροκώσταινα πολλάκις ως… παιδική αρρώστια που ξεπερνιέται μόλις γίνεις «άντρας»!!! Ούτε πρόκειται να τον καταλάβω αφού, απλά, δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος - ΤΕΛΟΣ! «Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα». Σοφή λαϊκή ρήση με διαχρονική ισχύ. Όπως λοιπόν τη μια γουστάρω να φάω κοψίδια στη σχάρα και την άλλη μια λαχταριστή μακαρονάδα al Pesto, έτσι τη μια θα ακούσω Annihilator και την επομένη το “Too Hot to Sleep” των Survivor από την αρχή ως το τέλος, τσίτα. Και άσε τους κάγκουρους να…σταφιδιάζουν!

Παρόλα αυτά το γεγονός παραμένει πως οι κινήσεις εκ μέρους των εταιριών διοργάνωσης συναυλιών για μετάκληση εκπροσώπων του εν λόγω ιδιώματος από το 1980 έως και πρόσφατα ήταν ελάχιστες, αφού και κείνοι με το δίκιο τους, όποτε έπαιρναν το ρίσκο να καλέσουν μια μπάντα μελωδική και όχι τους Blind Guardian για χιλιοστή φορά, έμπαιναν μέσα με τα μπούνια αφού η προσέλευση ήταν συνήθως από φτωχή έως και αποκαρδιωτική!... Μια, δυο, τρεις, ε, νισάφι πια σου λεν, ήρωες δεν ήθελαν να γίνουνε ποτές!...

Πάει λίγος καιρός όμως που δημιουργήθηκαν δυο-τρεις «πολυχώροι» των 250-300 ατόμων που κατά κύριο λόγο λειτουργούν ως μπαράκια, όμως έχουν και αξιοπρεπή σκηνή για συναυλίες Ελληνικών και ξένων σχημάτων. Το “The Crow” και το MODU είναι ως τώρα οι δυο που έχουν ξεχωρίσει με την διαρκή παρουσίαση τους. Και ναι. Δίνουν ΛΥΣΕΙΣ παίδες. Λύσεις που ξεδιψούν τους ουκ ολίγους αμετανόητους οπαδούς της σκληρής κιθάρας όταν αυτή παντρεύεται με μελωδικά φωνητικά. Λύσεις που θέλουν τη φίμωση και την ανέχεια αυτών, παρελθόν. Για του λόγου το αληθές;
ΑΝΑΤΡΙΧΙΛΕΣ την 25η Μαρτίου.

Εικοσιοκτώ συναπτά έτη καλύπτω συναυλίες επαγγελματικά, και άλλα εννέα προηγήθηκαν όπου ήμουν αυτό που λέμε «βλαμμένος συναυλιάκιας». Τόσο, που έκανα την καύλα μου επάγγελμα και ησύχασα!... Ε, λοιπόν, τέτοια ατμόσφαιρα σαν κι αυτή που δημιούργησαν εκατέρωθεν μουσικοί και θεατές, ελάχιστες φορές έχω αντιμετωπίσει εδώ και τρεις δεκαετίες!

 

Ήταν λοιπόν πάρα πολύ εύκολος ο ρόλος των Lace N’ Leather τούτη τη φορά. Το παιχνίδι ήταν «στημένο» και η νίκη σίγουρη, από τα αποδυτήρια! Πόσο θα ήθελα να έχω παίξει και του λόγου μου σε τόσο δωσμένο/φτιαγμένο κοινό… Παρά λοιπόν την καίρια απουσία της Κωνσταντίνας λόγω υποχρεώσεων και με την πολύτιμη βοήθεια του Γιάννη Καλύβα από τους Flying Mercury, το κουιντέτο προσέφερε θέαμα διασκευάζοντας Journey, Great White, Gotthart μα και με δικές του συνθέσεις που παίζουν μπάλα σε τούτα τα αγαπημένα μουσικά λημέρια!

Αναφερόμενος πιο πάνω στις δεκαετίες αμέτρητης απόλαυσης που έχω γευτεί λόγο επαγγέλματος, δράττω την ευκαιρία στο σημείο αυτό να καταγράψω δημοσίως ότι, όπως σε ΟΛΑ τα πράγματα σε τούτη τη ζωή, έτσι και σε αυτό υπάρχουν συν και πλην. Να λοιπόν που τούτο το Σαββατόβραδο έπρεπε να «σκιστώ» στα δυο ώστε να καλύψω συγχρόνως την πρώτη επίσκεψη των αγαπημένων FM, όπως και την πρώτη του ζωντανού θρύλου της ηλεκτρικής jazz guitar, Bill Frisell στο “Gazarte”!... Αποτέλεσμα; Δεν χάρηκα πλήρως τίποτε από τα δυο………

 

Όμως δεν έχανα με τίποτε (έστω και το μισό) set list της παρέας του συμπαθέστατου Overland! Επέστρεψα λοιπόν καταϊδρωμένος και χώθηκα μπρος στα αγαπημένα μου χαρακώματα για να ζήσω τούτο το μοναδικό πανδαιμόνιο ευδαιμονίας!... Οι φάτσες των υπευθύνων επί σκηνής, παιδικές. Δε σταμάτησαν να χαμογελούν από καρδιάς με αυτό που συνέβαινε, με αυτό που βίωναν, που εισέπρατταν. Κοιτούσαν ο ένας τον άλλον κουνώντας το κεφάλι. «Είστε γαμημένα απίστευτοι, δεν έχουμε ξαναζήσει κάτι παρόμοιο, σας ευχαριστούμε από καρδιάς και να ‘στε σίγουροι πως θα τα ξαναπούμε!» έλεγε κάθε τόσο με διαφορετικούς τρόπους ο ηγέτης. Ηγέτης όχι μόνο στα χαρτιά παίδες. Ο μάστορας ΕΛΑΜΨΕ! Μονάχα κάτω από τον κολλητό του φίλο τον Danny Bowes (Thunder) έχω νιώσει ανάλογα με εκπρόσωπο του γρέτζου!... Λογικό και επόμενο λοιπόν το ασφυκτικά γεμάτο Crow να μοιάζει με κερκίδες ποδοσφαιρικού γηπέδου, τα refrains να αντιλαλούν ολούθε, τα μάτια να είναι αστραφτερά, οι σταγόνες του ιδρώτα να κυλούν…

Στο encore οι αποσβολωμένοι FM μας επιφύλαξαν το “Story of my Life” που ήθελε τον συναισθηματικά φορτισμένο Steve να τραγουδά σχεδόν a cappella λες και ήταν η τελευταία του φορά. Το χειροκρότημα, αντίστοιχο. Ακολούθησε το “Other Side of Midnight” και για κλείσιμο της αυλαίας, ένα δωράκι στον πάλιουρα Κισατζεκιάν (και όχι μόνο!!!): η διασκευή του θρυλικού “I Heard it Through the Grapevine” στη γνωστή A.O.R. εκτέλεση.

 

Κατέβηκα να τον αγκαλιάσω στα παρασκήνια. Ειδικά αυτόν. Ήθελα να του δείξω τι μας έκανε, να του πω ευχαριστώ. Ανταυτού, πρόλαβε και με αγκάλιασε κείνος με το που έμαθε πως ήμουν ο συνεντευξιαστής του πριν λίγες μέρες, δηλώνοντάς μου: «δε θα την ξεχάσουμε ποτέ τούτη τη βραδιά»…

Είπαμε. Συν και πλην.

Τα συν…άπειρα και τα πλην ωχριούν μπροστά τους!


LACE ‘N’ LEATHER Set List

Love Injection
More Than Meets the Eye
Lady Red Light
The Oscar Goes To You
Who's Crying Now
My Everything
Burning Heart
I Can’t Stop Loving You
Highway to Home
Urgent

FM Set List

Digging Up the Dirt
I Belong to the Night
Life is a Highway
Let Love be the Leader
Someday
Frozen Heart
All or Nothing
American Girls
Love Lies Dying
Wildside
Bad Luck
Tough it Out
That Girl
Burning

Story of my Life
Other Side of Midnight
I Heard it Through the Grapevine

 


Photos by Chris Kissadjekian / ww.livephotographs.com

Read 418 times

Leave a comment