Monuments on Facebook

ROTTING CHRIST- Piraeus Academy 117, Αθήνα, 25 Μαρτίου / ROTTING CHRIST, HAIL SPIRIT NOIR, ACHERUSIA- Piraeus Academy 117, Aθήνα, 26 Μαρτίου

Wednesday, 29 March 2017 14:11
Published in Live Reviews

Η ΠΟΛΙΣ ΕΑΛΩ

Γράφει ο Στέφανος Τυροβολάς

Αυτό το διήμερο μας πρόσφερε μια επιβεβαίωση αλλά και μια καινούρια συνθήκη.
Αφενός επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά, ότι οι Rotting Christ είναι μια φονική live μηχανή, που παρασέρνει τα πάντα στο διάβα της, ενώ από την άλλη αντιληφθήκαμε (εγώ σίγουρα) το μέγεθος της αναγνωρισιμότητάς τους. Κατάφεραν να τιγκάρουν για δύο συνεχόμενες μέρες τον μεγάλο συγκεκριμένο συναυλιακό χώρο, τη μία μάλιστα με sold out, αλλά το πραγματικά εντυπωσιακό στοιχείο ήταν η σύνθεση του κοινού.

Το Σάββατο ειδικά, μαζεύτηκαν οι πάντες.
Από ταγμένους metalheads, μέχρι επιδερμικούς ακροατές, που ήρθαν γιατί ''οι Κραιστ γ@μ@νε''.
Αυτό ακριβώς το breakthrough ήταν που μου έμεινε από το έπος του διημέρου. Η αίσθηση ό,τι απέναντι σου έχεις τους πιονέρους της ελληνική metal σκηνής, οι οποίοι συνεχίζουν ταπεινά το έργο τους, αλλά πλέον το αθηναϊκό κοινό τους αντιμετωπίζει ως τεράστια μπάντα.

Και το αξίζουν!

Συνεπώς το συγκεκριμένο live δεν μπορεί να προσεγγιστεί υπό το πρίσμα μιας απλής συναυλίας. Ήταν κάτι πολύ παραπάνω, ήταν μια επίδειξη δύναμης από τη μπάντα, και μια ολοκληρωτική παράδοση-αφοσίωση από το κοινό.
Και πραγματικά θα μείνουν χαραγμένες αυτές οι δυο μέρες σε όλους -ες που τις βίωσαν, ακόμα και αν είχε προβλήματα ο ήχος το Σάββατο, ακόμα και αν δεν έπαιξαν ολόκληρο το ''Thy Mighty Contract'' την Κυριακή, αλλά έξι κομμάτια.

Αυτά είναι λεπτομέρειες, μπροστά στο δέος.

ΣΑΒΒΑΤΟ

 

Το Σάββατο ήταν όλα ηλεκτρισμένα. Γηπεδική ατμόσφαιρα, κόσμος να κρέμεται από παντού και μαζεμένος από πολύ νωρίς, τεράστια προσμονή, μεγάλη διάθεση, και η μπάντα να μπαίνει με ''τα όλα'' με το ''Ze Nigmar'' από το ''Rituals'' και να δίνει σύνθημα για πανικό. ''Kατά τον Δαίμονα Εαυτού'' στη συνέχεια, ''Αθάνατοι Έστε'' και ''Nemecis'' καπάκια, και το venue έχει πάρει φωτιά. Ο ήχος δεν είναι καλός, αλλά αυτό δεν ενδιαφέρει κανέναν. Μόνο ξύλο και κοπάνημα και θαυμασμός για μια μπάντα που μας ξετινάζει, τα δίνει όλα και σε βάζει στην πρίζα. Θες δεν θες, όταν βλέπεις απέναντί σου, μια μπάντα που το ζει και το βιώνει αυτό που κάνει, μπαίνεις στο κλίμα και στο pit. Eιδικά αν ακούς τα '' The Sign Of Evil Existence'' και ''Transform All Suffering into Plague'', οπού γίνεται της μουρλής παντού. Το setlist είναι ισορροπημένο και περνάει από όλα τα albums (με την εξαίρεση του Γένεσις), ενώ ακούμε και το ''The Nereid of Esgalduin'' από το ''Satanas Tedeum'', ενώ ο χαμός γίνεται στο ''Soceitas Satanas'' των Thou Art Lord, που είναι αναπόσπαστο κομμάτι του set των Rotting Christ εδώ και καιρό. ''Χάος Γένετο'' και από κάτω γίνεται πιστή αποτύπωση του τίτλου του τραγουδιού, ανατριχίλα στο ''King of a Stellar War'', ξύλο στο ''Archon'' (και ας μην παίχτηκε η σολάρα στη γέφυρα του τραγουδιού), και κλείσιμο στο encore με ''666'' και φυσικά ''Non Serviam'', με τη σκηνή να γεμίζει από οπαδούς της μπάντας, καπνογόνα, γενικά τρέλα.

Νομίζω το διαρκές χαμόγελο του Σάκη, οι συνεχόμενες ευχαριστίες, από μικροφώνου, αλλά και η ανταπόκριση του κοινού στις προσταγές για ''Κύκλο και Ξύλο'' σε κάθε ευκαιρία, συνθέτουν το σκηνικό. Μια μεγάλη εμφάνιση, θρυλική ενδεχομένως, με την καλύτερη ατάκα, να δίνεται από φίλο, περιφερειακό ακροατή· '' Πρώτη φορά, μετά από καιρό, βλέπω μπάντα που να γουστάρει να παίζει, και να μη κάνει απλά τη δουλειά της''.

Δύο ώρες και 20 λεπτά εμφάνιση, φύγαμε όλοι-ες με χαμόγελο και με αίσθηση ικανοποίησης και θαυμασμού.

ΚΥΡΙΑΚΗ

 

Την Κυριακή τα πράγματα ήταν λιγότερο τσίτα. Λιγότερος κόσμος, που γέμισε σχεδόν ασφυκτικά την αρένα, αλλά ο εξώστης δεν άνοιξε, ήρθε με το πάσο του, με αποτέλεσμα στην εκκίνηση των Acherusia να είναι το club μισογεμάτο. Η εμφάνισή τους για ένα μισάωρο ήταν σαν τον κοινό εκείνη την ώρα. Πεσμένη. Αρκετά λαθάκια για την εμπειρία τους, και μάλλον όχι καλή προετοιμασία. Θα ήθελα να τους δω πλήρεις, και σε καλύτερες συνθήκες, γιατί μουσικά αξίζουν, με το ενδιαφέρον folk-black τους.

 

Οι Ηail Spirit Noir έβγαλαν τρομερό δίσκο, και η αναμονή για την live απόδοσή τους ήταν μεγάλη. Το κοινό είχε πληθύνει αρκετά και στις 20.50 βγήκαν στην σκηνή οι Σαλονικιώτες και μας πήραν τα scalps. Φοβερός ήχος, πολύ καλοί παίκτες και άνετοι επί σκηνής, απέδωσαν το υλικό τους με τον αέρα μπάντας που είναι φτιαγμένη για μεγάλα πράγματα. Μέσα σε μισή ώρα κέρδισαν νέους ακροατές, ζέσταναν το κοινό, και αντιμετώπισαν και τα προβλήματα με τον ήχο του ενός κιθαρίστα, που βγήκε off κατά τη διάρκεια του τελευταίου κομματιού. Γεμάτη εμφάνιση, μπάντα που είναι για μεγάλα πράγματα.

 

Στις 21.40 ανέβηκαν στη σκηνή οι Rotting Christ, και μας έπιασαν από το λαιμό κατευθείαν με τα κομμάτια από το ''Thy Mighty Contract'', βάζοντας στη πρίζα ένα κοινό, που μια κούραση την είχε όσο να το πεις από το χθεσινό μακελειό. Πολύ καλύτερος ήχος, ίδια, κορυφαία απόδοση από την μπάντα, και ο αναμενόμενος χαμός από κάτω. Σε σχέση με το Σάββατο υπήρχαν αλλαγές στο set list, με την μπάντα να αποδίδει 6 κομμάτια από το ''Mighty'', το ''King of a Stellar War'', από το ''Triarchy'' και από εκεί και πέρα κομμάτια από την τρίτη περίοδο τους.

Εξαιρετική εμφάνιση, μικρότερης διάρκειας μεν, αλλά πολύ γεμάτη.

Δεν υπήρχε βέβαια ο τέρμα ηλεκτρισμός της προηγούμενης μέρας, αλλά λογικό είναι.

Μην είμαστε και πλεονέκτες.

Σεβασμός και δέος για τους αρχηγούς.

Το δικαιούνται και το αξίζουν.

Φωτογραφίες: Λευτέρης Τσουρέας

 

Read 436 times

Leave a comment