Monuments on Facebook

PROPHETS OF RAGE – O2 Avademy Brixton, London, Τρίτη 13 Ιουνίου 2017

Thursday, 15 June 2017 10:26
Published in Live Reviews

Ήμουν 14 χρονών όταν αγάπησα τον μουσικό τυφώνα που άκουγε το όνομα Rage Against The Machine. Θυμάμαι ακόμα το “Battle Of Los Angeles” να είναι καρφωμένο σερί βδομάδες στο discman μου και τα ακουστικά κολλημένα στα αυτιά μου.

Αποκλειστική ανταπόκριση από τον Αντώνη Αντωνιάδη

Από τότε μονολογούσα “ρε φίλε, φαντάσου να τους βλέπαμε και live”. Το μακρινό 2001 βέβαια αυτό στην Ελλάδα φάνταζε διακαής πόθος για έναν δεκατετράχρονο, ειδικά μετά τα γεγονότα που είχαν γίνει στην μία και μοναδική συναυλία τους ένα χρόνο νωρίτερα. Στη συνέχεια ήρθε η επίσημη διάλυση και τα όνειρα έμειναν όνειρα. Όσο κι αν τα επόμενα χρόνια ξύπναγαν μέσα μου κάποιες μικρές ελπίδες, για μια Ευρωπαϊκή περιοδεία, με τα διάφορα one off reunion που κάνανε, όπως το live στο Finsbury Park το 2010, το σενάριο μόνο ρεαλιστικό δεν έμοιαζε. Και να σου πριν ένα χρόνο, με αφορμή το αντί Trump κίνημα στην Αμερική, οι Brad Wilk, Tim Commerford και Tom Morello (ντραμς, μπάσο και κιθάρα των RATM) ενώνονται με τις φωνές των Chuck D και B-Real (Public Enemy και Cypress Hill αντίστοιχα) και τον DJ Lord (επίσης Public Enemy) για να ερμηνεύσουν κυρίως τραγούδια των RATM. Κι από εκεί, σε αμερικάνικη και ευρωπαϊκή περιοδεία! Έτσι λοιπόν στις 13 Ιουνίου βρέθηκαν στο Brixton O2 Academy του Λονδίνου και φυσικά εκεί βρέθηκα κι εγώ!

 

Ας αρχίσουμε από τον χώρο. Δηλώνω με σιγουριά ότι είναι το καλύτερο venue που έχω βρεθεί στην ζωή μου. Υπέροχο αρχιτεκτονικά τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά, ενώ συνεχώς νιώθεις την ζωντανή του ιστορία στον αέρα! Η κατάλληλη κλίση στο έδαφος ώστε να μπορείς να βλέπεις την σκηνή από όπου κι αν βρίσκεσαι και ηχητικά εξαιρετικό μέχρι και στο support (πράγμα σπάνιο ακόμα και στην Αγγλία).

Μιλώντας για support, έχοντας κλείσει τα εισιτήρια δέκα λεπτά αφότου άρχισε η προπώληση, δεν είχα υπόψιν ποια θα είναι η μπάντα που ανοίγει την βραδιά, μια που τότε δεν είχε ανακοινωθεί ακόμα. Για καλή μας τύχη ήταν οι Zeal & Ardor τους οποίους έμαθα λίγους μήνες πριν και μετά από προτροπή φίλου και συνοδοιπόρου στο site. Μιλάμε για ένα κράμα από black metal και soul (ναι σωστά διαβάσατε, δεν έγινε λάθος) που όμως έχει δέσει άψογα. Σίγουρα ιδιαίτερος ήχος και ύφος, σίγουρα όχι για όλα τα αυτιά, αλλά σε όσους αρέσουν, θα αρέσουν πολύ. Στο κοινό στο Brixton πάντως φάνηκε να άρεσαν μια μου κέρδισαν το πολύ δυνατό και ζεστό χειροκρότημα του , αν και έπαιξαν μόλις 25 λεπτά με μισή ώρα.

 

Στις 8 παρά τέταρτο όλα είναι έτοιμα στην σκηνή και ο Dj Lord ανεβαίνει μόνος του με αποστολή να ζεστάνει τον κόσμο, κάτι που κατάφερε και με το παραπάνω. Με ένα φοβερό mix πέρασε αβίαστα από hip hop, pop και ηλεκτρονική μουσική σε Metallica, Nirvana και Jimi Hendrix για να ανέβουν στην σκηνή και οι υπόλοιποι και να αρχίσει η μάχη. Εισαγωγή με “Prophets Of Rage”απο Public Enemy και κατευθείαν στα βαθιά με Testify. Εκεί μας πιάσανε από τα μούτρα με ένα σερί από best of των RATM με μόνο ένα μικρό διάλυμα για το καινούργιο τους τραγούδι “Unfuck The World”,ίσα για να πάρουμε ανάσα. Το αποτέλεσμα ήταν ένα κοινό, με τον νεότερο να είναι 30 χρονών, να είναι κυριολεκτικά στον αέρα (ναι κι εγώ μέσα σε αυτούς) σε κάθε τραγούδι! Η playlist είχε και μια ευχάριστη έκπληξη, το “People Of The Sun” μια που δεν έπαιζαν σε φεστιβάλ όπως στις προηγούμενες ευρωπαϊκές εμφανίσεις και μπορούσαν να τραβήξουν λίγο τον χρόνο. Κάπου στην μέση του set και μετά το “Fight The Power” Στην σκηνή έμειναν οι Dj Lord, Chuck D και B-Real παίζοντας ένα κλασσικό hip hop medley. Και κάπου εκεί άρχισαν να έρχονται μία προς μία οι κορυφαίες στιγμές της βραδιάς. Ενώ μας έχουν να χοροπηδάμε χαλαρά με το “Jump Around” μπαίνει ο αφηνιασμένος Morello με το riff του “Sleep KnowIn The Fire” και εξαπολύει την οργή προς πάσα κατεύθυνση. Κλείνει με την εισαγωγή του Cochise των Audioslave και παίρνει το μικρόφωνο για να μιλήσει για την απώλεια του φίλου του, Chris Cornell. Στο άκουσμα του ονόματος του ο χώρος άρχισε κυριολεκτικά να σείεται από τις φωνές και τα χειροκροτήματα. Η τριάδα μπαίνει στο “Like A Stone” με το κοινό σε ρόλο τραγουδιστή και κάποια δάκρυα συγκίνησης να μπλέκονται με τον ιδρώτα στο πρόσωπό μου... Αλλά ως εκεί. Η τάξη επαναφέρεται με “Know Your Enemy”. Μερικά τραγούδια μετά οδεύουμε σε ένα επικό κλείσιμο με “Bulls On Parade” και φυσικά “Killing In The Name”! Encore δεν υπήρχε. Encore παίζουν οι stars. Οι Prophets δεν είναι stars.

 

Πρώτη φορά στην ζωή μου ένιωσα σε συναυλία ότι ήθελα να ακούσω άλλο τόσο, αλλά το σώμα μου δεν άντεχε. Μια ματιά γύρω και το έβλεπες παντού. Μεγάλοι άνθρωποι που έβγαλαν τα απωθημένα χρόνων και χτυπήθηκαν για μιάμιση ώρα σαν έφηβοι. Ιδρώτας και κόκκινα σώματα από την ζέστη ίσως και το ξύλο. Και μιλάω για άντρες και γυναίκες. Εξάλλου δεν υπάρχουν διακρίσεις σε συναυλία των Prophets. Από την πρώτη γραμμή αποχωρούσαν τριαντάρηδες με σκισμένες μπλούζες και μια ευτυχία στο πρόσωπο. Ένας τύπος κουβαλούσε το κατεστραμμένο του παππούτσι, μάλλον πιο πολύ για ενθύμιο. Τα λόγια δεν είναι αρκετά. Η μάχη του Brixton μας εξάντλησε σωματικά και μας ολοκλήρωσε πνευματικά. Εκεί μπαίνει το ερώτημα. Τι θα είχε γίνει αν στο μικρόφωνο ήταν ο Zack; Όπως είπε και ο φίλος μου που ήμασταν μαζί, αυτή την φορά τα πράγματα ήταν ελεγχόμενα. Η οργή κρατήθηκε εντός των τειχών. Ο Zack πιθανότατα θα μας είχε βγάλει στους δρόμους. Θα κάναμε επεισόδια, θα ήταν θέμα εθνικής ασφάλειας!

Οι καιροί είναι περίεργοι και σε αυτούς τους καιρούς η μουσική οφείλει να είναι επικίνδυνη και να θέτει τα ερωτήματα με διαφορετικό τρόπο απ’ ότι η άρχουσα τάξη. Οι Prophets είναι μια μπάντα που στήθηκε κάτω από αυτές τις συνθήκες και προσπαθεί να το τηρεί ευλαβικά Οφείλεις να προσπαθήσεις να τους δεις. Έχουν να πουν, έχουν κάτι να δώσουν.

Υ.Γ. : Ο Tom Morello είναι αρχηγός με όλη την έννοια της λέξης. Είναι κινητήρια δύναμη, μουσικά, σκηνικά, ιδεολογικά. Είναι ένας εξαιρετικός κιθαρίστας που αποδεικνύει το ταλέντο του σε κάθε νότα που παίζει. Ας προσπαθήσει ο οποιοσδήποτε να αναπαράγει τόσο πιστά όλους αυτούς τους ήχους όπως ο ίδιος κάνει κάθε βράδυ. Ας προσπαθήσει ο οποιοδήποτε να κάνει τόσο αριστουργηματικό σόλο μόνο με το βύσμα της κιθάρας και την παλάμη του. Ο Tom Morello όταν γύρισε ανάποδα την κιθάρα του για να παίξει με τα δόντια, εμφάνισε στην πλάτη της το μήνυμα “Fuck Trump”. Ακόμα και αυτό μετράει!

Υ.Γ.2 : έρευνες της NASA έδειξαν πως δεν υπάρχει σε ολόκληρο τον Γαλαξία άλλο μουσικό σχήμα που να γκρουβάρει τόσο καλά, ενώ ταυτόχρονα βαράει τόσο πολύ, όσο αυτοί οι τρεις. Προφητείες λένε πως δεν θα ξαναυπάρξει...

Setlist:

1. DJ Lord Intro
2. Prophets Of Rrage
3. Testify
4. Take The Power Back
5. Guerrilla Radio
6. Unfuck The World
7. Bombtrack
8. People Of The Sun
9. Fight The Power
10. Hip Hop Medley (Harder Than You Think / Dr. Greenthumb / Can't Truss It / Insane in the Brain / Bring the Noise / I Ain't Goin' Out Like That / Welcome to the Terrordome / Jump Around)
11. Sleep Now In The Fire (with Cochise riff)
12. Like A Stone
13. Know Your Enemy
14. The Party's Over
15. Bullet In The Head
16. How I Could Just Kill A Man
17. Bulls On Parade

 

Read 112 times

Leave a comment