Monuments on Facebook

Η στήλη γεννήθηκε για να είναι ορθάνοικτη για κάθε ντόπιο σχήμα, παλιό ή πρωτοεμφανιζόμενο, επώνυμο ή άγνωστο! Θα προσπαθήσουμε στα μέτρα του δυνατού να παρουσιαστεί από εδώ κάθε αξιόλογη νέα κυκλοφορία. Μπορείτε να επικοινωνείτε στέλνοντας τα αιτήματά σας μαζί με δείγματα της εκάστοτε δουλειάς σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση [email protected]

LOCAL HEROES : FRAGILE VASTNESS “Perception” (Self Released - 2017)

Wednesday, 19 July 2017 06:00
Published in Local Heroes

Δώδεκα χρόνια δισκογραφικής απουσίας είναι δυσβάσταχτα πολλά για όσους αγαπήσαμε τούτη την αχαλίνωτη κομπανία καρδιακών φίλων!

Παρουσιάζει ο Χρήστος Κισατζεκιάν

Η επιστροφή των Fragile Vastness υπήρξε για αρκετούς της μεταλλικής κοινότητας -και ΟΧΙ μόνο- πολυαναμενόμενη. Όμως αν κρίνουμε από το παρουσιαζόμενο conceptual album, άξιζε πέρα ως πέρα η αναμονή! Ξεκινώ δηλώνοντας απερίφραστα πως είναι φύσει αδύνατον για μένα να είμαι αυστηρά και μόνο αντικειμενικός απέναντι στο εν λόγω δημιούργημα. Και δεν φταίει μόνο η πολύτιμη συνεργασία μου με τον Μπάμπη, τον Βαγγέλη, τον Αλέξη, την Εύη και το Ζαχαρία για τις εικαστικές ανάγκες του ιστορικού “Excerpts...” που κυκλοφόρησε ο φίλτατος Τόλης Παλατζάς το 2002. Δεν ευθύνεται καν η μακρόχρονη φιλία που χτίστηκε εδώ και δεκαπέντε χρόνια μεταξύ μας.

 

Φταίει πως τούτο το περιπετειώδες μουσικό φίλτρο που ανέκαθεν τολμούσε το σχήμα, άγγιξε εξαρχής τις πιο ευαίσθητες χορδές μου ως…άκρως ανοιχτόμυαλου μουσικόφιλου όπως γνωρίζουν οι παλαιότεροι αναγνώστες. Οι Vastness ήταν, είναι και από ότι φαίνεται και φέτος θα παραμείνουν αμετανόητα ανένταχτοι, παρότι συγχρόνως καταχωρούνται ως prog metallers! Και εκεί, εγώ υποκλίνομαι!... Είναι αυτή τους η έως και «επικίνδυνη» ελευθεριότητα που τους θέλει μέσα μου ξεχωριστούς. Από την πρωτιά τους στο ετήσιο δημοψήφισμα των αναγνωστών του Metal Hammer (Best Greek Band) έως και σήμερα, ουδέποτε καθησυχάστηκαν στις όποιες δάφνες τους, μα αντιθέτως, με αιχμή του δόρατος τον αστείρευτο Γιαλαμά, τόλμησαν καίρια παντρέματα με επιλογές που τους στοίχισαν έως και την απαξίωση εκ μέρους των κάγκουρων του σκληρού ήχου. Δεν μπορεί μα και δεν θέλει βρε αδελφέ κάθε μεταλλάς στο αυτί του πινελιές από jazz fusion, ethnic & world music, latin. Εγώ από την άλλη όπως και αρκετοί ακόμη, τις αναζητώ. Respect!

Εύλογο λοιπόν και το ύφος του φετινού, μεγαλεπήβολου “Perception”. Ακόμη πιο «μπρος», ακόμη πιο «ανοικτό» στους ορίζοντές του, ακόμη πιο ευφάνταστο και…αχαλίνωτα ανένταχτο, παρότι σκληροτράχηλο. Έτσι ξανά, για πολλοστή φορά, καταφέρνουν να παραμένουν γνήσιοι απόγονοι των λατρεμένων μας Fates Warning. Πώς;;; Συνδυάζοντας έξυπνα και όλα τα side projects των Αμερικανών μέσα σε αυτό το δίσκο: όλες τις καλλιτεχνικές τάσεις του κάθε ενός από τα λατρεμένα μας μέλη αυτών!... Καλό;;; Κάλλιστο.

 

Οι δυο νέοι εξάχορδοι που προσχώρησαν τα τελευταία δυο χρόνια στο σχήμα ακούγονται ως άξιοι συνεχιστές του καταιγιστικού, διδάσκαλου Φλούρου. Ο Γιώργος Θανασόγλου και ο Βασίλης Μπατίλας συμπληρώνουν καίρια το puzzle και στη θέση του πλέον πολύ απασχολημένου με τους InnerWish Γιώργου Εικοσιπεντάκη βρίσκουμε την εκρηκτική, αλάνθαστη Έλενα Στρατηγοπούλου να προσθέτει άλλη μια γυναικεία υφή στο πολυδαίδαλο σχήμα. Όσο για τα ιδρυτικά, ακρογωνιαία μέλη… O επιβλητικότατος by all means Μπάμπης Τσολάκης αποδεικνύεται κι εδώ κάργα προβαρισμένος και σαρωτικός πίσω από τα τύμπανα και η αγαπημένη του σύντροφος Εύη Κατσαμάτσα παραμένει το λυρικότερο στέλεχος της ομάδας.

 

Χρειάζεται να καταγράψω το ποιόν την παραγωγής; Το πόσο καλός ή κακός είναι ο ήχος του κυήματος; Μη βάλω τα γέλια! Στα Fragile Studios ο Βαγγέλης έχει ξεγεννήσει δεκάδες εγχώριες κυκλοφορίες (ναι, μεταξύ των οποίων και τα δυο μας albums με τους INFIDEL για τα οποία νιώθω περήφανος) που κοντράρουν εύκολα ξένες παραγωγές δεκάδων έως και εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ. Θα έκανε ποτέ «εκπτώσεις» στο δικό του το σπλάχνο;;;

Όσο για το σενάριο του έργου αυτού, έχουμε κι εδώ ένα οριακό γεγονός από αυτά που σηματοδοτούν μια για πάντα τις ζωές μας ως αναλώσιμα όντα. Ένα μεταφυσικό καλειδοσκόπιο από αυτά που αγαπά ο Βαγγέλης και η παρέα του, μια άκρως σπαραξικάρδια ιστορία που όμως ανοίγει διάπλατα τους (αυτο)περιοριζόμενους ορίζοντες του κοινού, υποταγμένου ανθρώπου που, όπως γνωρίζουμε, χρησιμοποιεί ένα ελάχιστο ποσοστό των φυσικών δυνατοτήτων του!... Μιλάμε λοιπόν εδώ για ένα μελοποιημένο κινηματογραφικό έργο επιστημονικής φαντασίας. Ένα πουλάκι μάλιστα μου είπε πως υπάρχει στα σκαριά ένα αντίστοιχο βιβλίο (τι λες τώρα!)... Σας αφήνω λοιπόν στην ανάγνωση της ιστορίας που αφορά, tack by track, έως ότου αποκτήστε τούτο τον ευφάνταστο μουσικό σύντροφο. Διότι περί αυτού πρόκειται.

 


1) I Am Fire:

Το δυστύχημα. Η πρωταγωνίστρια βρίσκεται μέσα στα συντρίμμια του αυτοκινήτου πληγωμένη. Μπορεί να διακρίνει αίματα και ο μονός ήχος που ακούει είναι οι φλόγες που δυναμώνουν γύρω της. Μπορεί επίσης να διακρίνει τον άντρα της λίγο πιο δίπλα και προσπαθεί να γυρίσει το κεφάλι ώστε να δει πού βρίσκεται η κόρη του. Κάποιο φως διαχέεται γύρω από τα συντρίμμια και λίγο πριν χάσει τις αισθήσεις της, το μόνο που φαντάζεται είναι ότι το φως αυτό είναι οι ψυχές των δικών της. Ο πανικός και ο τρόμος της δεν την αφήνουν να σκεφτεί λογικά ότι ίσως το φως αυτό να σημαίνει την άφιξη κάποιας βοήθειας, ενός ασθενοφόρου π.χ…. Βρίσκει τις αισθήσεις της μετά από μέρες στο νοσοκομείο χωρίς να μπορεί να συνειδητοποιήσει ακόμα το χαμό της οικογένειας της.

2) Heaven on Mars:

Επιστροφή στο σπίτι. Μετά την ανάρρωση της στο νοσοκομείο επιστρέφει στο άδειο της πλέον σπίτι. Τα συναισθήματα γίνονται όλο και πιο έντονα όσο συνειδητοποιεί την απουσία της οικογένειας της. Οι εικόνες του ατυχήματος έρχονται ξανά και ξανά στο μυαλό της σε συνδυασμό με τους παράξενους ήχους που ακούει κατά τη διάρκεια της νύχτας. Ήχοι, μυρωδιές αλλά και αμυδρές εικόνες μέσα στο σκοτάδι μοιάζουν να συνωμοτούν ενάντια στη λογική της. Μια μάχη μαίνεται ανάμεσα στη λογική και στο παράλογο (ή μήπως μια άλλη, άγνωστη λογική;;;).

3) World Distorted:

Αντίληψη Α. Το επόμενο πρωί την βρίσκει ανακουφισμένη προσπαθώντας να ανοίξει τα μάτια της μετά από ένα βαθύ ύπνο. Η πνευματική & ψυχολογική ανακούφιση της χθεσινοβραδινής περίεργης εμπειρίας της σιγά σιγά χάνεται όσο οι αισθήσεις του κερδίζουν έδαφος με κάθε λεπτό που συνέρχεται από τον βαθύ ύπνο. Ότι άκουγε, έβλεπε και ένιωθε χθες βράδυ δεν ήταν όνειρο. Ούτε κάποιο φάντασμα της αδικοχαμένης της οικογένειας, ούτε καν παιχνίδια της φαντασίας και του μυαλού της. Ανοίγοντας τα μάτια της αντικρύζει χρώματα να αιωρούνται στο χώρο, μέσα στο σπίτι. Τα λαμπερά φώτα που περνούν το ένα δίπλα στο άλλο, άλλοτε χάνονται μέσα στο τοίχο και άλλοτε εμφανίζονται από το πουθενά. Κάποια από αυτά παίρνουν συγκεκριμένα χρώματα και κάποια τα βλέπει να κινούνται το ένα δίπλα στο άλλο...διπλά και τριπλά. Προσπαθεί να ξεχωρίσει τους πολλαπλούς, μπερδεμένους ήχους. Νιώθει σαν να βρίσκεται στη μέση μιας σκηνής κινηματογραφικής ταινίας φαντασίας με τη διαφορά ότι αυτή η ταινία αποτελείται από πολλές εκδόσεις της ίδιας ταινίας, γυρισμένη από διαφορετικούς σκηνοθέτες. Ακόμα και τότε χωρίς να χάσει τη ψυχραιμία της προσπαθεί να δώσει μια λογική εξήγηση. Θα τρέξει να βγει από το σπίτι της περιμένοντας να βρει μια διέξοδο και πάλι προς τη πραγματικότητα. Αυτό που θα αντικρίσει όμως θα την κάνει να αναθεωρήσει τη πραγματικότητα όπως τη ξέρει και να αμφισβητήσει για το τι είναι αληθινό πια στη ζωή της.... Στη ζωή μας γενικά!

4) Daydreams:

Σχέδιο διάσωσης. Έξω στο κόσμο αντικρύζει πανδαισία χρωμάτων. Χρώματα που δεν ήξερε καν ότι υπάρχουν. Μορφές ενέργειας να φεύγουν με ταχύτητα προς τον ουρανό. Αντικείμενα ίπτανται ψηλά σε αυτόν, εκατοντάδες, άλλα εμφανίζονται και εξαφανίζονται από τη μια στιγμή στην άλλη. Βλέπει τους ανθρώπους να περπατάνε στο δρόμο διπλούς, τριπλούς...με διαφορετικά ρούχα ο καθένας.... Κάποιους τους βλέπει θολούς σαν να μην υπάρχουν πραγματικά. Κάποιους άλλους τους βλέπει σχεδόν άυλους. Αυτό όμως που ξεχωρίζει σε όλο αυτό τον εξωπραγματικό καμβά είναι ένα οπτικό φαινόμενο στον ουρανό όπου η πιο σωστή συμβατική περιγραφή που θα μπορούσε να κάνει είναι ότι μοιάζει με κάποιου είδος Αστρικής Πύλης. Όταν αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι μέρος των δυνατοτήτων της πλέον είναι να αντιλαμβάνεται τις παράλληλες πραγματικότητες μας, σε επιπλέον διαστάσεις, τότε η πρώτη ιδέα που έχει είναι αν μπορεί να επέμβει σε κάποια από αυτές ώστε να αποτρέψει το δυστύχημα, οπότε και τον χαμό της οικογένειας της περνώντας σε κάποια από αυτές τις παράλληλες πραγματικότητες τη στιγμή λίγο πριν το ατύχημα.

5) The Portal:

Η μετάβαση σε ένα παράλληλο σύμπαν.

6) Frequencies:

Αφήνοντας το παρελθόν πίσω. Εν τέλει οι παρεμβάσεις της στις παράλληλες πραγματικότητες να αποτρέψει το δυστύχημα τις περισσότερες φορές είναι πετυχημένες. Αποτρέπει σε αρκετές περιπτώσεις το θάνατο της οικογένειας της αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αλλάξει την ιστορία στη δική της πραγματικότητα. Ο μόνος τρόπος που μπορεί να είναι και πάλι με την οικογένεια της είναι μόνο αν πάρει τη θέση ενός άλλου της εαυτού σε μια άλλη πραγματικότητα. Ηθικά είναι αδύνατο να το κάνει αυτό. Οπότε και αποφασίζει να αφήσει το παρελθόν πίσω της και έχοντας ως όπλο τις δυνατότητες και τις γνώσεις της όλο και πιο διευρυμένης αντίληψης της, θα προσπαθήσει να μεταδώσει και σε άλλους ανθρώπους ότι γνωρίζει για τον κόσμο μας.

7) A Wall of Glass:

Συνωμοσία. Ανακαλύπτει ότι δεν είναι ο μοναδικός άνθρωπος με αυτές τις δυνατότητες να αντιλαμβάνεται τη πραγματικότητα σε τόσα πολλά επίπεδα. Κι άλλοι άνθρωποι έχουν παρόμοια διευρυμένη αντίληψη, με τη διαφορά ότι κάποιοι έχουν καταφέρει να την ελέγξουν χωρίς να χάσουν τα λογικά τους και κάποιοι πάλι όχι, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να αρθρώσουν καν λέξεις. Γνωρίζοντας προσωπικά λοιπόν τους πρώτους προσπαθεί να ξεσκεπάσει μια τεράστια συνωμοσία κυβερνήσεων αλλά και ανθρώπων πίσω από αυτές που βρίσκονται σε συνεργασία με ανθρώπους και οντότητες από άλλες διαστάσεις. Να ξεσκεπάσει τη προσπάθεια όλων αυτών που καταφέρνουν πετυχημένα μέχρι σήμερα να μπλοκάρουν τη διεύρυνση της αντίληψης του πληθυσμού, με στόχο την δουλοποίηση.

A Face In The Mirror:

Μια σκιά στο καθρέφτη (Ο Θάνατος μου). Κατά τη διάρκεια αυτής της προσπάθειας διακρίνει μια φιγούρα, ένα είδωλο μέσα σε κάθε καθρέπτη οπότε περνάει μπροστά από κάποιον. Μια φιγούρα χωρίς να μπορεί να διακρίνει τα χαρακτηριστικά της, αλλά συγχρόνως είναι απόλυτα σίγουρη ότι έχει μια απειλητική διάθεση. Όσο και να αποφεύγει να βρίσκεται μπροστά σε καθρέπτη, η ανάγκη της να ανακαλύψει σε ποιον ανήκει αυτή η φιγούρα την φέρνει μοιραία τελικά μπροστά από κάποιον καθρέπτη στη βιτρίνα ενός καταστήματος. Η γνωστή-άγνωστη φιγούρα που αντικρύζει και πάλι δείχνει να βρίσκεται ακριβώς πίσω της. Η απότομη κίνηση της να κοιτάξει πάνω από τον ωμό της την φέρνει τετ α τετ με τον ίδιο της τον εαυτό, ο οποίος κρατάει ένα πιστόλι σημαδεύοντας τη! Το τελευταίο πράγμα που βλέπει είναι η λάμψη από τη κάνη του όπλου.

8) Perception:

Ξύπνημα στο νοσοκομείο. Ακούει μια φωνή γυναικεία να καλεί κάποιον γιατρό να έρθει αμέσως. Η ιδιά προσπαθεί να καταλάβει που βρίσκεται. Προσπαθεί να ανοίξει τα μάτια της και αυτό το λίγο που καταφέρνει βλέπει θολά χωρίς να μπορεί να διακρίνει κάτι. Ακούει ξανά την γυναικεία φωνή να λέει ότι μόλις βρήκε επιτέλους τις αισθήσεις της. Την επόμενη στιγμή ακούει μια αντρική φωνή να της μιλάει και να της συστήνεται ως ο γιατρός της. Συνειδητοποιεί ότι βρίσκεται μέσα σε νοσοκομείο. Ρωτάει το γιατρό πως βρέθηκε εκεί. Με μπερδεμένες λέξεις αναφέρει το θάνατο της οικογένειας της, τις παράλληλες πραγματικότητες, αναφέρει επίσης τις συνωμοσίες και συνεργασίες ανθρώπων μεταξύ ανθρώπων από άλλες διαστάσεις και ξένων όντων, αναφέρει το πυροβολισμό που δέχτηκε. Ο γιατρός της απαντάει λέγοντας της ότι τίποτα από όλα αυτά δεν συνέβη και ότι βρίσκεται αρκετό καιρό σε κώμα από το αυτοκινητιστικό ατύχημα και ότι η οικογένεια της είναι σώα και αβλαβής και μάλιστα τους έχουν ήδη ειδοποιήσει για τα καλά νέα όσο αφορά το ξύπνημα του από το κώμα όπου βρισκόταν. Όση ώρα ακούει τον γιατρό να της λέει όλα αυτά η όραση της έχει αρχίσει να καθαρίζει ενώ παράλληλα σκέφτεται το ποσό απίστευτο και αληθινό ήταν όλο αυτό το όνειρο/εφιάλτης. Η χαρά της είναι απίστευτα μεγάλη μαθαίνοντας ότι η οικογένεια της είναι ζωντανή. "Τι απαίσιο όνειρο ήταν αυτό που είδα" σκέφτεται. Μέσα σε λίγες στιγμές καταφέρνει και διακρίνει καθαρά το δωμάτιο του νοσοκομείου όπου βρίσκεται, τον γιατρό να στέκεται μπροστά στο κρεβάτι και δυο νοσοκόμες να πηγαινοέρχονται.....όμως κάτι παράξενο συμβαίνει....ο γιατρός δεν είναι ένας... Είναι ο ίδιος γιατρός αλλά όχι ένας... Το ίδιο οι νοσοκόμες. Τα χρώματα στο δωμάτιο, στον χώρο, διακρίνει ενέργειες να κινούνται σε ακανόνιστες πορείες και ταχύτητες. Βλέπει μέσα από τους τοίχους....δεν είναι μόνοι τους...αντιλαμβάνεται την παρουσία όντων... Δεν είναι άνθρωποι....κοιτάει τα ιδιά της τα χέρια...βλέπει από μέσα τους σα να είναι διάφανα..... Ο γιατρός με τις νοσοκόμες είναι ακριβώς από πάνω της και τη κοιτάνε και της ζητάνε να τους μιληθεί... Κοιτάει ανάμεσά τους! Τη προσοχή τώρα την έχουν τραβήξει κάποιες άγνωστες οντότητες που βρίσκονται έξω από το δωμάτιο και τον κοιτάνε.....ξέρουν ότι η ίδια γνωρίζει...έχει αρχίσει να "βλέπει"!!

9) Vivacious Turns of Thought:

Αντίληψη Β. Η αρχή. Δεν ήταν όνειρο ή εφιάλτης...δεν είναι παραίσθηση. Δεν μπορεί να αναφέρει σε κανέναν αυτά που βλέπει ούτε καν στην ίδια της την οικογένεια, τουλάχιστον όχι ακόμα. Η δική της εκδοχή του εαυτού της δεν πυροβολήθηκε. Δεν πέρασε ακόμα σε κάποια άλλη πραγματικότητα ή διάσταση. Στη φαινομενική ασφάλεια του σπιτιού τους χαμογελάει με τη παρουσία, τα γέλια του άντρα της και του παιδιού τους καθώς τους παίρνει στην αγκαλιά της. Για λίγο κλείνει τα μάτια της απολαμβάνοντας τη στιγμή ευτυχίας ενώ τα ανοίγει μετά από λίγα δευτερόλεπτα για να κοιτάξει ψηλά στον ουρανό ανάμεσα από τα εκατοντάδες ιπτάμενα αντικείμενα το φαινόμενο να μοιάζει σαν να την καλεί... Σαν μια αστρική πύλη που την περιμένει να τη διασχίσει προς κάπου αλλού.

"Today's magic is tomorrow's science"

  • Album:

    Perception

  • Line Up:

    Elena Stratigopoulou, Vocals (2016).
    George Thanasoglou, Guitars (2015-present).
    Vasilis Batilas, Guitars (2015-present).
    Vangelis Yalamas, Bass (1999-present).
    Babis Tsolakis, Drums (1999-present).
    Evi Katsamatsa, Keyboards (1999-present).

  • Year:

    2017

Read 298 times

Leave a comment