Monuments on Facebook

Η στήλη γεννήθηκε για να είναι ορθάνοικτη για κάθε ντόπιο σχήμα, παλιό ή πρωτοεμφανιζόμενο, επώνυμο ή άγνωστο! Θα προσπαθήσουμε στα μέτρα του δυνατού να παρουσιαστεί από εδώ κάθε αξιόλογη νέα κυκλοφορία. Μπορείτε να επικοινωνείτε στέλνοντας τα αιτήματά σας μαζί με δείγματα της εκάστοτε δουλειάς σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση [email protected]

LOCAL HEROES : ENEMY OF REALITY - Arakhne (F.Y.B)

Monday, 28 November 2016 13:58
Συντάκτης:
Published in Local Heroes

Μαζευτείτε λίγο εδώ, να σας πω μια ιστορία...

Γράφει ο Δημήτρης Τσέλλος

Στην Ιωνία της Μ. Ασίας, υπήρχε μια αρχαία πόλη, ξακουστή για τα υφαντά της. Η Κολοφώνα. Εκεί ζούσε μια κοπέλα, η Αράχνη, με τον πατέρα της τον Ίδμωνα. Η Αράχνη ήταν μια εξαιρετική υφάντρα, ξακουστή σε όλον τον κόσμο για τα υφαντά που έφτιαχνε στον αργαλειό της αλλά και για την απαράμιλλη ομορφιά της, σε σημείο που ακόμα και οι Μούσες τη θαύμαζαν.

Όλοι πίστευαν ότι είχε διδαχθεί την τέχνη από την ίδια τη θεά Αθηνά, η οποία ήταν και η προστάτιδα της υφαντουργίας, αλλά η Αράχνη έλεγε πως την τέχνη την είχε μάθει μόνη της, και σαν να μην έφτανε αυτό, διατυμπάνιζε πως ότι τα δικά της υφαντά ήταν ασυγκρίτως καλύτερα από εκείνα της θεάς. Η έπαρση και η αλαζονεία της όμορφης κοπέλας απογοήτευσαν την Αθηνά, η οποία έκανε μια ύστατη προσπάθεια να τη συνετίσει. Μεταμφιέστηκε σε γριά και συμβούλευσε την Αράχνη να αντιληφθεί τη διαφορά ανάμεσα σε μια θνητή και σε μια θεά και τη συμβούλευσε επίσης πως είναι ύβρις να προσπαθεί κάποιος θνητός να αναμετρηθεί με τους θεούς. Η Αράχνη συνέχισε την αλαζονική της συμπεριφορά, λέγοντας ότι σε περίπτωση μονομαχίας θα μπορούσε εύκολα να νικήσει ακόμη και μια θεά. Ακούγοντας αυτό, η Αθηνά αποκαλύφθηκε στην Αράχνη, δέχτηκε τη πρόκληση και έτσι οι δύο τους ξεκίνησαν έναν αγώνα, προσπαθώντας να υφάνουν το ομορφότερο και πλέον αψεγάδιαστο υφαντό.

Όταν τελείωσαν, είχαν υφάνει και οι δυο τους αριστουργηματικά υφαντά. Στο κέντημα της Αθηνάς απεικονιζόταν εκτός από τα δικά της θριαμβευτικά κατορθώματα, οι τύχες των θνητών που τόλμησαν να προκαλέσουν τους θεούς. Λες και έκανε μια τελευταία προσπάθεια να λογικέψει την Αράχνη, της οποίας το έργο σατίριζε τους θεούς, ιδιαίτερα τη σφοδρή επιθυμία για θνητές γυναίκες που είχαν ο Ποσειδώνας, ο Απόλλωνας, ο Διόνυσος, και πάνω απ 'όλα ο ίδιος ο Δίας, ο οποίος συχνά εξαπατούσε τις γυναίκες θύματά του, πριν τις αποπλανήσει.

Εξοργισμένη από το θράσος της Αράχνης η θεά πήρε στα χέρια της το έργο της και προσπάθησε να βρει κάποιο ψεγάδι, αλλά μάταια. Παρά την ομορφιά του όμως, την οποία η Αθηνά αναγνώρισε, δεν ήταν δυνατό να μείνει ατιμώρητη η ασέβεια και η αλαζονεία της. Γι' αυτό η Αθηνά έσκισε το υφαντό της, την άγγιξε στο μέτωπο και την ανάγκασε να νιώσει τέτοια ενοχή, που από την ντροπή της προσπάθησε να κρεμαστεί, τυλίγοντας στο λαιμό της όση κλωστή είχε περισσέψει στο αδράχτι της. Βλέποντας αυτή την εξέλιξη η θεά, την λυπήθηκε, χαλάρωσε την θηλιά και την άφησε να ζήσει κρεμασμένη, μετατρέποντας την στο έντομο που όλοι γνωρίζουμε, για να μπορεί να εξασκεί την τέχνη που λάτρευε και να την θυμούνται πάντα για την ικανότητα της να υφαίνει.

 

Αυτός είναι ο μύθος της Αράχνης. Και αυτόν τον μύθο οι Enemy of Reality θέλησαν να “ντύσουν” μουσικά. Δεν ξέρω ποια τους βοήθησε σε αυτό, η Αθηνά Εργάνη, η ίδια η Αράχνη ή και οι δύο μαζί, το μόνο που ξέρω είναι πως το “υφαντό” των Αθηναίων είναι εξαιρετικό. Αν το προηγούμενό τους άλμπουμ, “Rejected Gods”, σας άρεσε, μ ‘αυτό εδώ θα πάθετε πλάκα. Αν πάλι δεν γνωρίζετε τη μπάντα, να σας ενημερώσω πως αρέσκεται στο συμφωνικό, οπερατικό metal. Οι Jeff Waters (Annihilator), Fabio Lione (Rhapsody of Fire/Angra) και Chiara Malvestiti (Therion/Chrysalys) είναι αυτή τη φορά οι guest μουσικοί του δίσκου, και προσδίδουν ακόμη μεγαλύτερο “ειδικό βάρος” στο τελικό αποτέλεσμα, καθώς η συνεισφορά τους κάθε άλλο παρά τυπική είναι. Ο Καναδός axeman riff-άρει και σολάρει στο καταπληκτικό “Nouthetisis”, το οποίο είναι από τα αγαπημένα μου, με αυτά τα τρομερά φωνητικά περάσματα (σε αρχαία Ελληνικά παρακαλώ) που σε μεταφέρουν σε αρχαίο θέατρο, να παρακολουθείς κάποια αρχαία τραγωδία. Ο Ιταλός θεός των φωνητικών ακούγεται ως Νάρκισσος στο εναρκτήριο - μετά το intro “Martyr” - “Reflected”, όπου η μορφή του μοιάζει σαν να ζωντανεύει πάνω στο υφαντό της Αράχνης και να διηγείται ο ίδιος την ιστορία του. Η κοκκινομάλλα soprano με τη σειρά της, αναλαμβάνει το ρόλο της τραγικής ηρωίδας στο “Showdown” και τα καταφέρνει περίφημα. Όσο για τους ίδιους τους Enemy of Reality, δείχνουν να “ξεφεύγουν” σε απόδοση, με πρώτη την Ηλιάνα Τσακιράκη, που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τις “ντίβες” των ξένων αντιστοίχων σχημάτων.

 

Επικό, λυρικό, πομπώδες, δραματικό, συμφωνικό metal με όλη τη σημασία του όρου, με power metal επιρροές (λογικό είναι) και μια gothic essence σε σημεία (επίσης αναμενόμενο), από ένα συγκρότημα που με αυτόν εδώ το δίσκο κατάφερε να θέσει ακόμη πιο ψηλά τον πήχη από τη πρώτη του κυκλοφορία, τόσο σε θέμα σύνθεσης και εκτέλεσης, όσο και παραγωγής. Το “Arakhne” όμως όχι μόνο “μαγνητίζει” μουσικά, αλλά είναι απόλυτα συνδεδεμένο με τον μύθο τον οποίο εξιστορεί. Όταν επέρχεται η κορύφωση του δράματος στους στίχους, επέρχεται και στη μουσική. Όταν υπάρχει αγωνία στην ιστορία, υπάρχει και στη μουσική. Όταν η ιστορία γίνεται πιο “σκοτεινή”, το ίδιο συμβαίνει και με τη μουσική. Αυτό είναι κάτι που ίσως φαντάζει δεδομένο, αλλά αν σκεφτείτε πόσοι το καταφέρνουν, θα δείτε πως οι Enemy of Reality δεν πέτυχαν κάτι εύκολο.

Όσοι από σας νοσταλγείτε τα “νιάτα” των Nightwish, όσοι δεν μπορείτε να φανταστείτε τη ζωή σας χωρίς Epica, After Forever και ReVamp, όσοι θεωρείτε τους Therion τη μεγαλύτερη μπάντα των καιρών μας, ακούστε αυτόν εδώ το δίσκο όπως και να ‘χει. Θα βρείτε ένα ακόμη αγαπημένο σας συγκρότημα.

Enemy of Reality, τα θερμά μας συγχαρητήρια!

  • Album:

    "Arakhne"

  • Line Up:

    Iliana - Vocals
    Steelianos - Guitars
    Leonidas-Keyboards
    Thanos - Bass
    Philip - Drums

     

  • Year:

    2016

Read 390 times

Leave a comment