Monuments on Facebook

ROKY ERICKSON (1947-2019)

Sunday, 02 June 2019 22:13
Published in Never Forgotten

“You’re Gonna Miss Me”

Φόρος τιμής από τον Τάκη Κρεμμυδιώτη

Δε μπορείς παρά να στέκεσαι με δέος, μπροστά σε κάθε ψυχούλα που φεύγει.

Όποια ζωή κι αν έχει ζήσει. Όσο άγνωστη κι αν είναι. Πόσο μάλλον, αν ανήκει σε κάποιον φίλο σου. Και δε μιλάω μόνο για τους φίλους που μεγάλωσες μαζί ή που μοιράστηκες τις σκέψεις και τα προβλήματά σου. Ούτε μόνο για τους περαστικούς, που έπαιξαν δευτερεύοντα ρόλο στη ζωή σου. Αναφέρομαι και σε ‘κείνους που τους νιώθεις δικούς σου, έχοντας μόνο ακούσει τη μουσική τους. Κι ας μην τους μίλησες ποτέ από κοντά, όσο ζούσαν.

 

Ένας τέτοιος ήταν για μένα και για πάρα πολλούς άλλους ο Roky Erickson, που έφυγε προχθές από κοντά μας. Μια μεγάλη μορφή στα μουσικά, ο «πνευματικός πατέρας» του ψυχεδελικού ήχου, που όχι μόνο αντέχει στο πέρασμα του χρόνου, αλλά εδώ και καιρό ζει μια σημαντική πολυεπίπεδη ανανέωση. Παράλληλα, όμως, μια βασανισμένη από τους προσωπικούς δαίμονές της ύπαρξη, που ίσως μεγαλούργησε και λόγω των φαινομενικών αδιεξόδων, με τα οποία κατά καιρούς βρέθηκε αντιμέτωπη.

Ο Τεξανός φίλος μας, μεταξύ άλλων, υπήρξε ιδρυτής των τεράστιων 13th Floor Elevators, που μας έδωσαν τα ανεπανάληπτα “The Psychedelic Sounds of the 13th Floor Elevators” (1966) και “Easter Everywhere” (1967). Δεν είμαι σε θέση να γμωρίζω τι θα μπορούσε να είχε συμβεί αν η παρανοειδής σχιζοφρένεια δεν είχε χτυπήσει την πόρτα του στην αρχή της δημιουργίας του, μόλις από το 1968 ή αν δεν είχε κατά καιρούς τα σοβαρά προβλήματα με την Αστυνομία. Το καλό όμως ήταν ότι, στο μεσοδιάστημα και για λίγα ακόμη χρόνια συνέβησαν πολλά και σημαντικά, τα οποία συντηρήθηκαν αρκετά χρόνια αργότερα.

 

Ο Roky βγήκε από το τέλμα στα 00’s με τη βοήθεια των πολλών και σημαντικών φίλων του. Άρχισε να εισπράττει τα χρηματικά ποσά από τα πνευματικά δικαιώματα της μουσκής του, αλλά και να παίρνει σταθερά φαρμακευτική αγωγή για το πρόβλημα της υγείας του. Στα χρόνια που ακολούθησαν η ζωή του εξομαλύνθηκε και το ενδιαφέρον του για τη μουσική αναζωπυρώθηκε. Ξαναβγήκε στη σκηνή, συμμετείχε σε δίσκους καταξιωμένων θαυμαστών του και το 2010 κυκλοφόρησε καινούργιο δίσκο με το σημαδιακό και εύγλωττο τίτλο “True Love Cast Out All Evil”, με τους Okkervil River να αποτελούν τη μπάντα που τον συνόδευε. Μάλιστα, στις 4 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους είχαμε την τιμή να τον δούμε να παίζει ζωντανά στο Gagarin. Τέλος, το 2015 επανένωσε τους θρυλικούς 13th Floor Elevators για να παίξουν στο Austin Psych Fest, το οποίο προς τιμήν τους είχε μετονομαστεί σε Levitation.

 

Πώς το λένε το κλισέ; Το κενό που άφησε είναι δυσαναπλήρωτο; Ε, όχι. Τέτοια, μακριά από εμάς.

Όσοι αγαπάμε τη μουσική, γνωρίζουμε καλά ότι αυτή δεν αφήνει κενά, γιατί απλά εξακολουθεί να υπάρχει. Πόσο μάλλον αυτή του Roky, που δεν ακούγεται μόνο σημερινή, αλλά και... αυριανή.

Κάπως έτσι, λοιπόν, φίλε Roky, αποχαιρετάμε (προσωρινά;) την ψυχούλα σου. Με σεβασμό και αγάπη. Όμως τη μουσική σου δεν έχουμε κανέναν απολύτως λόγο να την αποχαιρετήσουμε.

Γνωρίζω καλά, ευτυχώς, πως αυτό πρόλαβες όχι μόνο να το δεις, αλλά και να το ζήσεις.

 

Concert shots @ Gagarin 205 by Chris Kissadjekian

Read 139 times

Leave a comment