Τούτη η μόνιμη στήλη θα αποτελέσει το δικό σας «βήμα» στον μουσικό μας ιστότοπο! Με άλλα λόγια θέλουμε να διαβαστούν οι δικές σας ανησυχίες, οι απόψεις, οι προβληματισμοί μα και τυχών σημαντικά νέα που μας έχουν διαφύγει και αφορούν το Rock’n’Roll ως μουσικό κίνημα/ιδίωμα.

Στείλτε τα κείμενά σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση [email protected] ή [email protected] και εμείς θα επιλέγουμε τα πιο ενδιαφέροντα, με πρώτιστο σκοπό να τα τιμήσουμε ή δυνατόν, όλα τους.

READ OUR READERS: Αγαπητέ Χρήστο...

Friday, 01 April 2016 05:25
Συντάκτης:
Published in Read Our Readers

Η αλήθεια είναι ότι, κάθε φορά που τα ηχεία μου παίζουν στην διαπασών τις “μουσικάρες” μας, όπως συνηθίζεις να λες, και το πόδι μου συγχρονίζεται ασυναίσθητα με το τέμπο τους, το μυαλό μου γυρνά, ανάμεσα σε άλλα, και πίσω στα Monuments.

Τι στήλη, θεέ μου! Γραμμένη με μεράκι, ειλικρινή αγάπη και πραγματική αφοσίωση στην Rock 'n' Roll και σε ό,τι αυτή συνεπάγεται, αλλά και σε όλους εμάς που την διαβάζαμε. Γραμμένη χωρίς να περιορίζεται στο σύγχρονο, αλλά ούτε και στο αλλοτινό, παρά μόνο στο διαχρονικό! Πόσες δισκοθήκες άραγε “να έχει χτίσει” αυτή η στήλη; Για πόσες συζητήσεις να έχει σταθεί αφορμή; Πόσες γνώσεις και πληροφορίες να έχει μοιράσει; ΑΜΕΤΡΗΤΕΣ.
Έπειτα, ήρθαν οι One by One συνεντεύξεις... Απίθανη στήλη. Σε κάθε συνέντευξη και ένας αγαπημένος ροκ σταρ. Από κάθε είδος της Rock 'n' Roll, από κάθε εποχή. Παρουσιασμένος έτσι, ώστε η επίγευση που άφηνε σε εσένα η επικοινωνία σου μαζί του, να μένει και σε εμάς ύστερα από την ανάγνωση της συνέντευξης.

Και όλα αυτά, Χρήστο μου, με μάθανε να ακούω μουσική... να ξεχωρίζω το ποιοτικό, το αυθεντικό. Να με παραπέμπει η μια ροκιά, στην άλλη. Να αγαπήσω ένα είδος που αποτέλεσε “σημείον αμφιλεγόμενον”. Κάπου εδώ, κανονικά επιβάλλεται να σου πω ένα “ευχαριστώ”. Παρόλα αυτά δεν θα το κάνω. Όχι, γιατί δεν το αισθάνομαι, αλλά γιατί μου φαίνεται λίγο. Αυτό που θα κάνω είναι να σου ευχηθώ ολόψυχα καλή επιτυχία στο νέο σου εγχείρημα! Θα είμαι πάντα “εκεί” συντονισμένη να παρακολουθώ, όπως ήμουν πάντα άλλωστε. Κλείνοντας, θα ήθελα να σου αφιερώσω τους παρακάτω στίχους γιατί υπηρέτησες πιστά και ευλαβικά την μουσική μας τόσο με εικόνες, όσο και με λέξεις, όσο και με νότες. Γιατί η πένα σου δεν υποκρίθηκε ποτέ κάτι που δεν ήσουν. Γιατί η ροκιά κυλάει στο αίμα σου. Γιατί ήσουν και είσαι η εξαίρεση.

“I look at the world and I notice it's turning
While my guitar gently weeps”

Καλή αντάμωση με τις “μουσικάρες” μας!
Βίκυ

Read 335 times

Leave a comment