Monuments on Facebook

Τούτη η μόνιμη στήλη θα αποτελέσει το δικό σας «βήμα» στον μουσικό μας ιστότοπο! Με άλλα λόγια θέλουμε να διαβαστούν οι δικές σας ανησυχίες, οι απόψεις, οι προβληματισμοί μα και τυχών σημαντικά νέα που μας έχουν διαφύγει και αφορούν το Rock’n’Roll ως μουσικό κίνημα/ιδίωμα.

Στείλτε τα κείμενά σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση [email protected] ή [email protected] και εμείς θα επιλέγουμε τα πιο ενδιαφέροντα, με πρώτιστο σκοπό να τα τιμήσουμε ή δυνατόν, όλα τους.

Deathspell Omega “The Synarchy of Molten Bones” (Νorma Evangelium Diaboli)

Friday, 04 November 2016 09:48
Συντάκτης:
Published in Read Our Readers

“Ακούστε και νιώστε τώρα αυτό που θα αποθεώνεται σε λίγο καιρό.”

Ο χρόνος περνάει.

Περνάει υπερβολικά γρήγορα, τόσο ώστε να μην μπορείς να αντιληφθείς ό,τι η κοντινή ανάμνηση του χθες αφορά στην πραγματικότητα μια κατάσταση κάμποσων χρόνων πίσω.

Γράφει ο Στέφανος Τυροβολάς

Πέρασαν κιόλας έξι χρόνια από την τελευταία δισκογραφική παρουσία των πρωτοπόρων Deathspell Omega και τέσσερα από το “Drought” EP και ο ουρανός σκοτεινιάζει ξανά.
Το μακρινό (ή μήπως όχι;) 2010 είχαμε έρθει για πρώτη φορά τόσο έντονα σε επαφή με την πιο δαιδαλώδη πλευρά των Γάλλων.
Η κανονικότητα δεν χωράει μπάντες σαν τους Omega· μας έδωσαν ¨κανονική” τραγουδοποιία στον αξεπέραστο “Si Monvmentvm reqvires, circvmspice” δίσκο του 2004.
Από τότε κιόλας είχε φανεί ότι σημασία έχει το σύνολο, η πρόταση που δίνεται στον ακροατή , όχι τα επιμέρους συστατικά του, μεθοδολογία που απογειώθηκε στις επόμενες δουλειές τους.
Να μην ξεχνάμε εξάλλου ότι πρόκειται για μια μπάντα που δεν έχει παίξει ποτέ ζωντανά, που δεν γνωρίζουμε κανένα μέλος της, που απλά υπάρχει ως σύνολο και υπηρετεί το σύνολο. Λογικό να παρουσιάζει τέτοιες δουλειές.

Αλλά να μην ξεφεύγουμε.

Αν λοιπόν στο Paracletus φάνηκε η τάση η οποία ενυπήρχε και στο “Drought” EP, στο καινούριο πόνημα τους, που είναι και πάλι EP, το ντελίριο γίνεται κανόνας. Αν περιμένετε να ακούσετε συμβατικά (για τα δεδομένα του black metal) τραγούδια, ψάξτε στους υπόλοιπους τρομερούς δίσκους της περυσινής και φετινής σοδειάς.

Εδώ έχουμε χάος, παράνοια και φόβο που αλληλοτροφοδοτούνται.

Τέσσερα μακροσκελή “τραγούδια”, με τις ταχύτητες στο διάολο, με τις κλασσικές για Omega δυσαρμονίες στα riffs, με εμφανή τον πιο death προσανατολισμό των φωνητικών και με τη δημιουργία μιας πραγματικά εφιαλτικής ατμόσφαιρας. Οι Οmega δεν ενδιαφέρονται να δημιουργήσουν ατμόσφαιρα μέσα από τις αυξομειώσεις του ρυθμού. Εδώ έχουμε μόνο γκάζια. Αλλά οι απότομες και υπερ-σύντομες διακοπές της τρέλας, οδηγούν σε διόγκωση της γιατί δημιουργούν ψευδαισθήσεις αναπνοής.

Αλλά όποιος θέλει ξέφωτα παιδιά, ας ψάξει αλλού. Εδώ δεν παίζει λύτρωση.

Οι Deathspell Omega ανήκουν σε μια μικρή ελίτ. Είναι η εμπροσθοφυλακή του avant garde extreme ήχου, που αντιλαμβάνεται την τέχνη τους ως κατάσταση που βιώνεται και όχι ως έκφραση απλά των διαθέσεων τους.

Θα ξενίσει πολλούς-ες.

Δεν θα αρέσει σε αρκετούς-ες ακόμα που δεν αντέχουν τόση ακρότητα.

Η πραγματικότητα είναι πως οι Omega παρουσιάζουν σήμερα την extreme πρόταση της επόμενης δεκαετίας και επειδή είναι gourmet μας την προσφέρουν και σε μικρή διάρκεια 29 λεπτών.

Ακούστε και νιώστε τώρα αυτό που θα αποθεώνεται σε λίγο καιρό.

Έτσι και αλλιώς ο χρόνος είναι σχετική έννοια.

 

 

Read 390 times

Leave a comment