Έχοντας ήδη ορίσει τρία από τα τέσσερα άκρα των συνόρων του μουσικού μας ιστότοπου, η επιλογή του πρώτου lp του θρυλικού Richard Wayne Penniman ήταν έως και αναμενόμενη ώστε να ξεδιπλωθεί πλήρως ο «χάρτης» μας.

«Το προηγηθέν άλμπουμ μας κυκλοφόρησε το 2009 και γύρω στα δυο χρόνια αργότερα ξεκινήσαμε να δημιουργούμε βήμα-βήμα τα τραγούδια που αποτελούν πλέον το σώμα του Living as Ghosts…» μου δήλωσε στις αρχές του 2016 ο αρχιτέκτονας του Αμερικάνικου κουαρτέτου, David Gillet.

Θεωρώ αναγκαία την «οριοθέτηση» της στήλης, όχι μόνο για όσους δεν τυγχάνουν γνώστες & ακόλουθοί της μέσα από τις σελίδες του Metal Hammer, μα για όλους τους αναγνώστες μας, αφού θέλω να καταστήσω απόλυτα σαφές πως και σε τούτη τη νέα μας προσπάθεια παραμένουμε συνειδητά ορθάνοικτοι στην Καλή Μουσική όπως την όρισε αφαιρετικά ο ανένταχτος Frank Zappa: «υπάρχουν μονάχα δύο είδη μουσικής, η καλή και η κακή».

Πώς αλλιώς θα μπορούσα να ανοίξω την κουρτίνα τούτης της νέας μας προσπάθειας, αν όχι με τους Beatles; Στον τοίχο που βρίσκεται απέναντι στο υπνοδωμάτιό μου (με το που θα ανοίξω τα μάτια μου κάθε μέρα), υπάρχει τυπωμένη αυτοκόλλητη φωτογραφία τοιχογραφίας με το μνημειώδες γνωμικό/στίχο του Sir Paul McCartney “And in the End, the Love you Take is Equal to the Love you Make”… Τι να λέμε.