TEN YEARS AFTER “Ssssh”(Chrysalis – 1969)

Sunday, 15 December 2019 01:11
Published in Monuments

«Άργησα να βάλω Ten Years After στα Monuments!»… Αυτή ήταν η πρώτη μου σκέψη όταν χαϊδεύοντας τον τομέα του hard rockin’ blues της πολυαγαπημένης μου δισκοθήκης, σταμάτησα στο “Ssssh”. «Άργησα σε σχέση με τι και με ποιόν;», ήταν η άμεση απάντηση εκ των έσω… Απλά ήρθε η ώρα του! Άλλωστε, είναι τόσο πολλά τα σημαίνοντα albums του rock, που πάντοτε κάποιο θα «προηγείται» και κάποιο θα «επακολουθεί».

Από τον Χρήστο Κισατζεκιάν

Οι Ten Years After ξεκίνησαν καταρχήν το 1961(!) ως Jaybirds στο Nottingham της Αγγλίας από τους Alvin Lee και Leo Lyons για να μετονομαστούν το 1966, όταν μετακόμισαν μόνιμα στο Λονδίνο. Και εκεί ήταν που γνώρισαν τον Chris Wright, τον μελλοντικό τους ατζέντη, με την πολύτιμη βοήθεια του οποίου κατάφεραν να υπογράψουν δισκογραφικό συμβόλαιο με μια θυγατρική της Decca, την Deram.

Στα δύο πρώτα τους albums (“Ten Years After”-1967 και “Undead”-1968) οι τέσσερις Άγγλοι ουσιαστικά «ψηλάφιζαν» την μελλοντική τους ελευθέρια υπόσταση, δημιουργώντας ένα περίεργο αμάλγαμα λευκού blues με μπόλικες τζαζίστικες πινελιές. Το “Stonedhenge” που ακολούθησε (με τίτλο- λογοπαίγνιο που καθόριζε πολλά!), δεν ήταν παρά μια δίοδος, μια «αναγκαία» μεταβατική στιγμή για το πέρασμά τους στο αδρό, απέριττο rock-blues του “Ssssh”.

 

 

«Μέσα από το “Ssssh” επιχειρήσαμε να ορίσουμε την μουσική των Ten Years After και συγχρόνως, να δημιουργήσουμε μια ατμόσφαιρα που εμπεριέχει όλα αυτά που δεν ακούγονται, μα βιώνονται», ομολογεί ο ηγέτης της μπάντας στο οπισθόφυλλο. «Με αυτή τη λογική, αφήσαμε εδώ για πρώτη φορά πολλά αποδεικτικά στοιχεία της ελευθεριότητας μας- στοιχεία που σε προηγούμενες δουλειές μας θα είχαν συγκαλυφθεί από τον μηχανικό ήχου ως ψεγάδια!»… Και το απίθανο σημείωμα του Lee τελειώνει: «Τελικά, το μέγιστο πρόβλημα του να είσαι στους Ten Years After, είναι να ηχογραφείς ένα album».

Δίχως αναστολές και φιλόδοξες βλέψεις, οι Ten Years After του “Ssssh” κατάθεσαν την ψυχή τους δημιουργώντας ένα διαμάντι παντοτινό σε αυτό που λέμε βιωματική μουσική!

 

 

Influential For: Frank Marino, Nine Below Zero, Blues Traveler, Dr. Feelgood, Foghat κ.α. 

Trivia: O Alvin Lee υπήρξε ο πρώτος “fastest guitar hero” της rock! Ήταν αυτός που έβαλε φωτιά στα μπατζάκια των σύγχρονών του, αφού κανείς δεν μπορούσε τότε να συναγωνιστεί την ταχύτητα των αυτοσχεδιασμών του. Μνημειώδης στιγμή της καριέρας του όσον αφορά το συγκεκριμένο γνώρισμά του η ενδεκάλεπτη ζωντανή ερμηνεία του “I’m Going Home” στο Woodstock Festival τον Αύγουστο του 1969.

(σ.σ.: το κείμενο αυτό αποτελεί αναδημοσίευση από το 2001 και την ομώνυμη στήλη του περιοδικού Metal Hammer, μετά από τη χθεσινή μεταμεσονύκτια θέαση του documentary "BBC Four - Blues Britannia: Can Blue Men Sing the Whites?" που με άφησε άναυδο)

 

  • Line up:

    Alvin Lee (κιθάρες, φωνητικά)

    Leo Lyons (μπάσο)

    Chick Churchill (πιάνο, όργανο)

    Ric Lee (τύμπανα).

  • Recommended releases:

    “Undead”(1968), “Stonedhenge”(1969), “Cricklewood Green”(1970), “Watt”(1971), “A Space in Time”(1971), “Ten Years After”(1973-recorded live). Όσο για τα albums της δεύτερης περιόδου (από το 1989 και μετά), ωχριούν μπροστά στα προαναφερθέντα…

     

Read 188 times

Leave a comment