SATIN WHALE “Lost Mankind” (Nova-1975)

Tuesday, 07 January 2020 15:05
Published in Monuments

Ως μια από τις μπάντες του τελευταίου κύματος του Krautrock, οι Satin Whale εμφανίστηκαν ουσιαστικά ως άξιοι συνεχιστές των όσων οι Os Mundi, οι Jane και οι Sahara μας κληροδότησαν.

Από τον Χρήστο Κισατζεκιάν

Ταιριάζοντας σοφά την «μελοδραματική» υφή που οι μακρόσυρτες, επιβλητικές μπαλάντες χάριζαν ανέκαθεν στο σκληροτράχηλο rock με αρκετά «δανεικά» στοιχεία από την jazz και την κλασική μουσική (κυρίως στις ορχηστρικές συνθέσεις), τούτο το Γερμανικό κουαρτέτο κατάφερε στα 1974 να υπογράψει δισκογραφικό συμβόλαιο με την πρωτοποριακή Brain. Το “Desert Places” ως ντεμπούτο τους πέρα από δυσεύρετο, θεωρείται απόκτημα για όσους αρέσκονται του λυρικού ύφους των Camel…

 

 

To “Lost Mankind” που ακολούθησε, κυκλοφόρησε από την Nova το 1975 αποτελώντας το μοναδικό από τα μεταγενέστερα lp τους που ακολούθησε πάνω-κάτω τα ίδια μουσικά χνάρια. Ο λόγος που παρουσιάζεται εδώ ως επιλογή, είναι πως πέρα από τις μεγαλόπνοες συνθέσεις που περιέχει, αποτελεί τον πιο ισορροπημένο δίσκο των Satin Whale σε επίπεδο ήχου και παραγωγής. Το “Six O’Clock” των Bruck / Dellmann π.χ. που ανοίγει την «αυλαία» του έργου αυτού, αποκρυπτογραφεί σε μας τα όσα συνέβαιναν στα μέσα της χρυσής δεκαετίας του hard rock στη κεντρική Ευρώπη. Το όλο στήσιμο της μπάντας φανερώνει ελάχιστα πλην όμως σαφώς την διαφορετικότητα της προσέγγισης του σκληρού ήχου από την αντίστοιχη της σκηνής των πρωτοδάσκαλων της Γηραιάς Αλβιόνας.

Και για να εξηγούμαι, τούτη η παρατήρηση σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί εκ μέρους μου «καταδίκη»! Αντιθέτως, πιστεύω πως η ιδιαίτερη κουλτούρα της κεντρικής Ευρώπης (πρώτα και κύρια της Γερμανίας) χάρισε πάρα πολλά γόνιμα στοιχεία στο απέριττο στυλ του Βρετανικού rock, γεγονός που το “Lost Mankind” επικυρώνει δια της παρουσίας του.

Κλείνοντας να σημειωθεί πως στα επόμενα albums του group μαζί με τον αριθμό των μελών, άλλαξε και το ύφος τους περιορίζοντας τα έντεχνα στοιχεία που προαναφέρθηκαν. (σ.σ: Ο Ken Traylor δεν αποτελεί βασικό μέλος της μπάντας, αλλά συμμετέχει εδώ ως επίτιμος καλεσμένος)

 

  • Line up:

    Gerald Dellmann (πλήκτρα, βιμπράφωνο)

    Thomas Bruck (μπάσο)

    Wolfgang Hieronymi (τύμπανα, κρουστά)

    Dieter Roesberg (κιθάρες, σαξόφωνο, φλάουτο)

    Ken Traylor (φωνητικά)

  • Recommended releases:

    “Desert Places” (1974), “As a Keepsake” (1977), “Whalecome” (1978)

Read 220 times

Leave a comment