Monuments on Facebook

ONE BY ONE EXCERPTS : IAN ANDRERSON (24-1-1999)

Wednesday, 24 January 2018 08:28
Published in One by One

Ιδανικός τρόπος ακρόασης για τον υπογράφοντα ο εξής: hi-fi ακουστικά, πλήρες σκότος γύρω μου ώστε να μην αποσπά τίποτε την προσοχή μου, και ένταση τόση όση με κάνει να νιώθω ότι βρίσκομαι στο control room την ώρα της ηχογράφησης!...

Γράφει, φωτογραφίζει & συνομιλεί ο Χρήστος Κισατζεκιάν

Έτσι ξαναάκουσα λοιπόν χθες βράδυ το υποτιμημένο “A” που κυκλοφόρησαν οι θρυλικοί Jethro Tull την αείμνηστη χρονιά του 1980. Και γράφω αείμνηστη διότι δεν ξέρω πόσοι από εσάς έχουν συνειδητοποιήσει τις ΑΛΠΟΥΜΑΡΕΣ που κυκλοφόρησαν κείνη τη χρονιά. Σας προκαλώ, κάντε το και θα μείνετε άναυδοι!...
Ριζική αλλαγή όπως άλλωστε αναφέρει και ο πρωτομάστορας Ian εδώ στο line up, που όμως απέδωσε τα μέγιστα εκ του αποτελέσματος αφού εδώ έχουμε τον πιο περιπετειώδη, πολυδαίδαλο, προοδευτικό έως και επιδεικτικό δίσκο του Βρετανικού σχήματος. Φως – φανάρι βέβαια πως σε τούτη την απρόσμενα αναζωογονητική τροπή έβαλε κάργα την (μαγική) χερούκλα του και ο Eddie Jobson (βιολί και πλήκτρα) από τους επίσης θρυλικούς και αγαπημένους U.K. Ο τύπος απλά δεν υπάρχει! Παίζει grand piano καλύτερα κι από βιολί!.....

Όμως θα επιμείνω ξανά, όπως θα επιμένω πάντα, πως το μεγάλο στοίχημα που κερδήθηκε εδώ ΔΕΝ είναι η προφανέστατη κορυφαία τεχνική κατάρτιση & απόδοση των συμβαλλομένων, μα αυτή καθαυτή η τραγουδοποιία και μάλιστα κυρίως στην πρώτη πλευρά του βινυλίου! Ιδού η Ρόδος. Ακούστε το. Δείτε πρώτα τι κάνουν οι άνθρωποι, τι σκατά μετράνε και μπαίνουν σωστά, πού διαααααααααααολο τα θυμούνται όλα αυτά, πόσες πρόβες χρειάστηκαν για να αποστηθίσουν τόσες ανατρεπτικές αλλαγές τέμπου και τονικότητας;;; Τι Dream Theater μου λες; Spastic Ink λέμε! Και μετά στάσου σε αυτό: πώς διάολο καταφέρνουν παρόλα αυτά να μας παραδώσουν κι εδώ τραγούδια με τόσο αξιομνημόνευτα refrains;;; Το “Fylingdale Flyer” για τα δικά μου γούστα μπαίνει στα πιο αγαπημένα άσματα του αειθαλή και αστείρευτου Ian Anderson!...

Το “A” συγκαταλέγεται για με στα καλύτερα ανθολόγια του. Και Sci-Fi εξωφυλλάρα! Σεις συμπατριώτες μου τι λέτε;
Όμως δεν αφήνουμε τον ίδιο τον γεννήτορα να μας πει την γνώμη του καλύτερα;;;

Σε μια από τις αρκετές συνεντεύξεις που πρόλαβα και έκανα μαζί του λοιπόν τον ρώτησα συνειδητά και για τούτο το διαμάντι, τηλεφωνικά, Νοέμβριο του 1999.


 

JETHRO TULL
“A” (1980)

«Εδώ έχουμε μια ριζική αλλαγή στις τάξεις των Jethro Tull που ξεκίνησε από την βαθιά μου ανάγκη να ηχογραφήσω ένα προσωπικό album με τον Eddie Jobson (ηλεκτρικό βιολί & πλήκτρα) που υπήρξε ηγετικό στέλεχος των U.K., των Roxy Music και στενός συνεργάτης του Frank Zappa. Αρχίσαμε μόνοι στην αρχή και πολύ γρήγορα μπήκε στην παρέα ο Dave Pegg που ούτως ή άλλως συνυπήρχε εκείνα τα χρόνια στην οικογένεια Tull παίζοντας σε κάποιες περιστάσεις. Το ένα έφερε το άλλο και όταν χρειάστηκα ηλεκτρικές κιθάρες σε ένα τραγούδι, φώναξα τον Martin (Barre) να παίξει. Το ένα έγινε δύο και ξαφνικά βρεθήκαμε να βιώνουμε ομαδικά ένα συνθετικό ίστρο που δεν ήθελα να φρενάρω… Προηγουμένως βέβαια ο Barriemore (Barlow – τύμπανα) είχε δηλώσει την αποχώρησή του και οι John Evans & David Palmer έψαχναν εναλλακτικές ώστε να εκφραστούν εκτός μπάντας σε πιο κλασικές φόρμες. Άρα προϋπήρξε μια περίοδος αδράνειας. Όταν τώρα είπα στην Chrysalis πως ήθελα να εκδώσω το album με το όνομά μου, είδα τη στάση τους αρνητική και αναγκάστηκα να υπαναχωρήσω. Το θεωρώ λάθος μου, δεν θα έπρεπε να το κάνω! Δεν ήταν σωστό με τους υπόλοιπους απόντες να χρησιμοποιήσω το όνομα της μπάντας, παρότι είχα τα δικαιώματα…
Όσο για τον Eddie που κάθισε μαζί μου μονάχα ένα χρόνο, από ότι ξέρω ασχολείται κυρίως με κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές στις Η.Π.Α. γράφοντας ορχηστρική μουσική.»

Photo at Olympic columns – Athens, July 2004 by Chris Kissadjekian / www.livephotographs.com

Read 257 times

Leave a comment