Monuments on Facebook

ONE BY ONE EXCERPTS: JOHN McLAUGHLIN (2 -2 -2014)

Wednesday, 07 February 2018 13:41
Published in One by One

Ηγετική φυσιογνωμία της επανάστασης που γέννησε το πάντρεμα του ευθυτενούς hard rock με την πρωτοποριακή jazz, o John Mc Laughlin παραμένει όσο ελάχιστοι όμοιοί του ταπεινός γίγας!

Ιδού λοιπόν εδώ μια μικρή μονάχα τζούρα από τα όσα συζητήσαμε τηλεφωνικά σε μια από τις δυο συνεντεύξεις που είχα την τιμή να πραγματοποιήσω μαζί του, όπου τον παροτρύνω να μιλήσει για τον κατ' εμέ απολαυστικότερο (πρόσεξε-όχι σημαντικότερο κατ' ανάγκη!) δίσκο του διάσημου οχήματός του στα 70'ς, των ιερών Mahavishnu Orchestra

Συνομιλεί και φωτογραφίζει ο Χρήστος Κισατζεκιάν 

 

 

Ας αρχίσουμε από το αγαπημένο μου δίσκο Mahavishnu Orchestra και από τις δύο περιόδους της μπάντας σας, το “Visions of the Emerald Beyond”! Ξέρεις τι; Το "Lila's Dance" είναι σίγουρα μία από τις προσωπικές μου αγαπημένες συνθέσεις ποτέ!

“Ποιο κομμάτι;”

Το “Lila's Dance”!

“Χαίρομαι που σου αρέσει, αφού πράγματι υπάρχει κάτι... Θυμάσαι που μιλήσαμε νωρίτερα για κάποιες ηχογραφήσεις που έχουν κάτι μαγικό; Το “Visions...” ανήκει σε αυτή την κατηγορία! Συνέβει εκείνο το κάτι τις... Δεν ξέρω τι είναι, δεν μπορώ να το προσδιορίσω, όμως ναι, και εμένα είναι από τις πιο αγαπημένες μου ηχογραφήσεις! Ναι, έχει κάτι άλλο. Δεν ξέρω τι είναι. Παρότι κάθε φορά που πηγαίνουμε στο studioγια μια νέα ηχογρήσηση όλοι δίνουμε τον καλύτερο ευατό μας, λογικό και επόμενο, όμως ποτέ δεν μπορείς να προβλέψεις το τελικό αποτέλεσμα! Ποτέ δεν ξέρεις τι θα βγει στο τέλος. Είναι σαν … Κοίτα. Έχω έναν πολύ αγαπητό φίλο που είναι ζωγράφος. Και του συμβαίνει ακριβώς η ίδια ιστορία Χρήστο. Ξεκινά και φτιάχνει ένα πίνακα και ... Πριν δέκα περίπου μέρες μονάχα λοιπόν πήγα να τον δω στο εργαστήριο του. Μόλις είδα το νέο του έργο είπα "μου αρέσει πολύ αυτό"! Όμως εκείνος μου απάντησε “είναι εντελώς ανεξελεγκτο... δεν θα μπορέσω ποτέ να καταλάβω τι συμβαίνει”...Ήξερα ακριβώς τι εννοούσε, είμαι μεγάλος θαυμαστής του μα κατάλαβα τι εννοούσε όταν συνέχισε λέγοντας “εγώ πάλι νιώθω πως αυτό εδώ δεν έχει κείνο το κάτι τις είναι καλός πίνακας μα...”... Του έλειπε αυτό το κάτι! Κι εγώ καταλαβαίνω πέρα ως πέρα τι εννοούσε! Εσύ το καταλαβαίνεις;”

Απόλυτα όμως!...

“Δεν μπορείς ... Είναι κάτι που ή συμβαίνει, ή δε συμβαίνει. Αυτό νομίζω ότι είναι ... Δεν ξέρω αν έχεις ποτέ ασχοληθεί με το Zen...”

Ναι, ειδικά ακριβώς μετά την εφηβεία μου!...

“Εφόσον έχεις αγγίξει τη φιλοσοφία του Zen, τότε θα με καταλάβεις όταν σου πω ότι υπάρχει ένα είδος “επειδή έτσι” (σ.σ.: suchness), το οποίο ή είναι εκεί, ή δεν είναι. Και αν δεν είναι, δεν θα το έχεις ποτέ (γελά). Τότε είναι προτιμότερο να πετάξεις αυτό που ξεκίνησες και να δοκιμάσεις κάτι άλλο!... Αυτό συμβαίνει και στη μουσική λοιπόν, ακριβώς αυτό. Άλλοτε σου κάθεται η στιγμή, άλλοτε όχι. Έτσι λοιπόν ναι, συμφωνώ, στο “Lilla's Dance” όπως και σε όλο το υπόλοιπο δίσκο, υπάρχει αυτό το κάτι τις, με αποτέλεσμα να διαχέεται κάτι υπέροχο σε αυτή την ηχογράφηση!...”


Έτσι! Και επέτρεψε μου να αναφέρω πως η συμβολή των Jean-Luc Ponty & Gayle Moran στάθηκε κάτι παραπάνω από καίρια κατά την ταπεινή μου γνώμη για όλο αυτό!...

“Έχεις απολύτως δίκιο! Και όχι μόνο ... εννοώ όλοι τους, Ralph Armstrong ... Οι δυο πνευστοί! Και φυσικά ο Narada Michael Walden. Τι drummer!...”

Ω Θεέ μου, φυσικά, δεν το συζητώ – απίστευτο rhythm section!!!

“Απίστευτος. Εξακολουθούμε να επικοινωνούμε συχνά. Είναι αγάπη, υπέροχος άνθρωπος εκτός των άλλων, μεγάλη καρδιά!...”

Photo @ Lycabettus Theater 1994 by Chris Kissadjekian / www.livephotographs.com 

Read 375 times

Leave a comment