Monuments on Facebook

ONE BY ONE: AL JARREAU

Monday, 24 October 2016 16:47
Published in One by One

Ερμηνευτής – φαινόμενο ο Alwin "Al" Lopez Jarreau. Διότι τούτος πιο πολύ από κάθε άλλο συνάδελφό του πριν και μετά από αυτόν μετουσιώνει το χάρισμα της Φύσης που θέλει ελάχιστους τραγουδιστές να κουβαλούν μες το κορμί τους ένα μόνιμα εμφυτευμένο μουσικό όργανο. Στην περίπτωση του Al, κυριολεκτούμε: το λαρύγγι του, μόνο σε θήκη δεν μπαίνει!...

Πριν δώδεκα χρόνια τέτοια εποχή είχα την τιμή να του μιλήσω στα παρασκήνια του ιστορικού ετήσιου θεσμού Leverkuzener Jazztage, Νοέμβρη του 2004, και να τον φωτογραφίσω επί σκηνής μαζί με άλλους εκλεκτούς συναδέλφους του όντας οκτώ μέρες διαπιστευμένος για όλο το Φεστιβάλ. Ένα θα καταγράψω μονάχα για τούτη την αξέχαστη συνάντηση/συζήτησή μας: αν ο επτά φορές βραβευμένος με Grammy Jarreau ήταν ήδη λατρεμένος μου καλλιτέχνης ως χαρισματικός, η μελιστάλαχτη, ταπεινή, πατρική φιγούρα του με θέλει από τότε σταυροφόρο της μοναδικότητάς του δια βίου!
Με αφορμή της επερχόμενη συμμετοχή του στο πλωτό Φεστιβάλ “The Jazz Cruise” που θα διεξαχθεί από 28 Ιανουαρίου έως και 4 Φεβρουαρίου του 2017 (https://www.thejazzcruise.com/), απολαύστε εδώ το σύνολο της μισάωρης συνέντευξης.

Από τον Χρήστο Κισατζεκιάν

AL JARREAU
“We Got By” (Reprise Records - 1975)
“Glow” (Reprise Records - 1976)
“Accentuate the Positive” (Verve Records - 2004)

Είναι απίστευτο, τα έχεις όλα τους από ότι βλέπω, σε ευχαριστώ πολύ (σ.σ.: του έδωσα να μου υπογράψει τη συλλογή μου και επέλεξε να μου μιλήσει για εννιά από αυτά). Να ξεκινήσω λοιπόν χρονολογικά την κουβέντα μας αφού στα δυο πρώτα μου albums υπάρχει ο εξής κοινός παρονομαστής: και στα δυο παραγωγός και μηχανικός ήχου είναι ο Al Schmitt. Απλά στο “Glow” συνεργάστηκε στενά και με τον Tommy Lipuma. Για να δω μισό λεπτό και τα επόμενα… Δεν έχω μαζί μου τα γυαλιά μου, μπορείς να δεις σε παρακαλώ; Να. Είναι και στο τρίτο μου στουντιακό, το “All Fly Home” (1978). Ε, λοιπόν, το ξέρεις πως και η πλέον πρόσφατη κυκλοφορία μου έχει το ίδιο δίδυμο στην κονσόλα (σ.σ.: αναφέρεται στο τότε ολόφρεσκο “Accentuate the Positive”);;; Άρα εδώ έχουμε μια ιδιαίτερη σχέση ανάμεσα σε όλα αυτά. Θεωρώ λοιπόν ότι κατέστη προφανές σε όλους όσους ανήκουν σε αυτή την «οικογένεια», μα ακόμη και σε ολάκερο το κοινό μου πως κάποια στιγμή αυτό το jazzy cd θα ερχόταν στη ζωή!... Επίσης θέλω να πιστεύω πως και το ίδιο το δίδυμο, ο Al και ο Tommy, γνώριζαν πως κάποια μέρα θα υπάρξει ένα έργο σαν και το τελευταίο μου. Και να λοιπόν που είκοσι-εικοσιπέντε χρόνια μετά είναι και πάλι μαζί συμμετέχοντας σε αυτό. Μια πανέμορφη σύμπραξη που επανήλθε.

Αυτό που είναι προφανές για το ντεμπούτο μου “We Got By” είναι το εξής. Φέτος η δισκογραφική μου επέτρεψε ξανά τον πρώτο προσωπικό μου δίσκο ως ερμηνευτή μα και τραγουδοποιού. Με τραγούδια σαν τα “Midnight Sun”, “Accentuate the Positive”, “Waltz for Debby”, “My Favorite Things”, τούτη η συλλογή αποτελεί τα τραγούδια της «μαθητικής μου τάξης». Αυτά δηλαδή που με δίδαξαν να είμαι ο Al Jarreau σε αυτό που πρωτοπαρουσίασα στο “We Got By”! Όπως τότε έτσι και τώρα ήθελα να γράψω τα δικά μου τραγούδια, τραγούδια για θέματα που με απασχολούσαν ως άνθρωπο στιχουργικά, κινούμενος στα ευρύτερα πλαίσια του rhythm ‘n’ blues και της pop. Και όλα αυτά παρακαλώ από τον jazzy Jarreau. Όμως! Όλες αυτές οι jazz επιρροές που με έκαναν εξαρχής αυτό που εκπροσωπώ, η φρασεολογία, οι φωνητικοί αυτοσχεδιασμοί σε κλίμακες και σε χωράφια της bebop λες και επρόκειτο για μουσικό με ένα όργανο στα χέρια του προέρχονται από αυτά καθαυτά τα τραγούδια που εμπεριέχει το “We Got By”.

Το “Glow” υπήρξε η φυσική συνέχεια αυτού. Και εδώ δουλεύω με τον Al και τον Tommy, και εδώ προσπαθώ να γράψω δικές μου συνθέσεις και δικούς μου στίχους μα και να γίνω ακόμη καλύτερος σε αυτό με τραγούδια σαν το ομώνυμο, το “Milwaukee” τιμώντας συγχρόνως άλλους τραγουδοποιούς ερμηνεύοντας τα “Fire and Rain” του James Taylor, “Somebody’s Watching You” των Sly & the Family Stone. Εκεί γεννήθηκα, στο Milwaukee. Εξού και οι στίχοι (σ.σ.: απαγγέλει μέρος των στίχων) “…Roll on that rocky road, roll in the rain and cold, this train was born in my mama’s dream to be happy……Singing about Milwaukee…”. Δυστυχώς η μητέρα μου πέθανε πριν καν κυκλοφορήσει το πρώτο μου album ώστε αν το ακούσει… Ο πατέρας μου στάθηκε λιγάκι πιο τυχερός αφού άκουσε τους δυο πρώτους δίσκους μου και δήλωνε πολύ περήφανος για μένα… Και αυτό παρότι ο άνθρωπος αυτός ήταν ιερέας, μην το ξεχνάμε αυτό!... Εκείνος δεν θα επέλεγε ποτέ να τραγουδά κάθε βράδυ σε night clubs όπως εγώ, κανονικά λοιπόν δεν ήταν και η καλύτερή του εδώ που τα λέμε το ότι εγώ αυτό έκανα τότε. Κι όμως. Το είχε πάρει πολύ ψύχραιμα.
Αλήθεια, γνωρίζεις πως πριν κάνω οτιδήποτε υπό το ονοματεπώνυμο μου, πριν από το “We Got By” δηλαδή, ηχογραφούσα με το ψευδώνυμο Lambert Peel;;; Αλλά τελικά με ανακάλυψαν!... Κάποιοι, ελάχιστοι, με έχουν στη δισκοθήκη τους με αυτό το ονοματεπώνυμο.

AL JARREAU
“All Fly Home” (Warner Bros Records - 1978)
“All I Got” (GRP - 2002)

Όπως θα θυμάσαι εδώ έχουμε τρία ξεχωριστά τραγούδια που συνθέτουν τον γενικό τίτλο του δίσκου: το “All”, το “Fly” και το “I’m Home”. Όσο για την παιδική ζωγραφιά που κοσμεί το εξώφυλλο, την αγάπησα, εξαρχής την έβρισκα τόσο…γεμάτη χαρά και με μια διάθεση ανέμελου παιχνιδιού… Επίσης την ίδια στιγμή παρέπεμπε έως και προσδιόριζε αυτό που λέμε «σπίτι». Τις ευτυχισμένες μας παιδικές στιγμές. Η σύνθεση των μουσικών που συμμετέχουν κι εδώ θα έλεγα πως είναι φοβερή. Ο Lynn Blessing στα πλήκτρα… Δυστυχώς πλέον βρίσκεται στον Παράδεισο. Με τον Tom Canning γράψαμε κι εδώ ένα-δυο τραγούδια μαζί, όπως και το “Thinkin’ About it Too” που ανοίγει το δίσκο. Ήταν με αυτόν αργότερα που συγγράψαμε και το γνωστό τραγούδι που τραγουδήσαμε μαζί με τον Joe Cocker ντουέτο, το “Lost and Found” στα 2002. Το θυμάσαι; Μα τι ρωτώ, εσύ τα έχεις όλα τους! Σε πληροφορώ λοιπόν πως αυτό ήταν γραμμένο μετά τα μέσα της δεκαετίας του ’80, πρέπει να ήταν κάπου στα 1987-1989, και περίμενε υπομονετικά στο συρτάρι την κατάλληλη στιγμή!... Να που η κατάλληλη στιγμή ήρθε στις αρχές της δεκαετίας του 2000 που σκέφτηκα «τι να το κάνω αυτό εδώ άραγε;

Θα ήταν όμορφη ιδέα να το πω μαζί με κάποιον άλλο, ντουέτο… με ποιόν; με τον Joe Cocker!». Ένα τηλέφωνο, στο στούντιο και bingo!, τα υπόλοιπα είναι γνωστά, να σου το χιτάκι. Κάναμε καλή ομάδα με τον Tom. Απλά ήρθε η ώρα κάποια στιγμή για αυτόν να κάνει οικογένεια, οπότε αρκετά πριν το 1987 σταμάτησε να περιοδεύει μαζί μου και αφιερώθηκε σε αυτήν. Πλέον έχει μεγαλώσει τρία παιδιά, τόσο, που ξαναβγήκε στους δρόμους περιοδεύοντας πλέον με τον φημισμένο Γάλλο τραγουδιστή, πώς τον λένε…ναι, τον Johnny Hallyday παρακαλώ. Υπάρχουν ακόμη ανέκδοτα τραγούδια μας στην άκρη. Πάντως το “Lost and Found” ήταν ξεχωριστό και αγαπήθηκε από πολύ κόσμο…

Al Jarreau
“Tenderness” (WEA-1994)
“Love Songs” (Rhino Records - 2008)
“Al Jarreau and the Metropole Orkest – Live” (Concord Records - 2012)

Ο Marcus Miller. Ναι. Ποια είπες πως είναι τα αγαπημένα σου εδώ; “Your Song” & “You Don’t See Me”; Συμφωνώ μαζί σου! Το πρώτο; Καταπληκτικοί στίχοι! Elton John. Αυτός παρέα με τον Bernie Taupin, απίστευτο δίδυμο. Και προσωπικά εκτιμώ και ακολουθώ ακόμη τα έργα και τις ημέρες του Elton, ακόμη γράφει πολύ δυνατά τραγούδια!... Λατρεύω πολλά έργα του. Το “Border Song”…πωωω, με τρελαίνει (σ.σ.: στο σημείο αυτό αρχίζει και το τραγουδά μπρος μου: “Holly Moses, I have been deceived…”, και ξάφνου σταματά και μου λέει «λοιπόν, ξέρεις κάτι;;; χμμ», και ακολουθεί μια παύση πέντε δευτερολέπτων από μέρους του)! Επέτρεψε μου να σου πω χαμηλόφωνα στο τέλος της κουβέντας μας κάτι που σκέφτηκα, γιατί αν σου το πω τώρα…θα το "χαλάσω" (σ.σ.: θεωρώ πως του μπήκε ξάφνου η ιδέα να το διασκευάσει μελλοντικά, πάντως στο τέλος της κουβέντας ο μάνατζερ δεν του άφησε περιθώρια χρόνου ώστε να επανέλθει σε αυτό...) 

Το “You Don’t See Me” είναι από τα πρώτα πράγματα που συνέλαβα ποτέ ως τραγουδιστής/στιχουργός/συνθέτης. Τότε που όπως ήδη σου είπα ονειρευόμουν να είμαι πάνω από όλα τραγουδοποιός και μετά ερμηνευτής, στα “We Got By”, “Glow”, “All Fly Home” και όχι όπως στο “Tenderness”. Δεν είναι αυτό που με εξιτάρει περισσότερο… Όμως από την άλλη πλευρά, πλέον στα 1994 ήμουν έτοιμος να ξεκινήσω το δεύτερο μισό της πολύχρονης καριέρας μου δοκιμάζοντας περισσότερο από ποτέ να διασκευάζω μουσικές άλλων αγαπημένων καλλιτεχνών όπως εδώ. Η πόρτα άνοιξε διάπλατα περισσότερο από ποτέ για αυτού του είδους τις δοκιμές λοιπόν και να που δοκίμασα συνεργασίες με μεγάλες μπάντες (big bands), δοκίμασα και την Βραζιλιάνικη μουσική παράδοση με σεβασμό ώστε να απονείμω φόρο τιμής στους Βραζιλιάνους που με δίδαξαν τόσο μα τόσο πολλά, και πλέον σκέφτομαι σοβαρά να δοκιμάσω κι έναν δίσκο με Χριστουγεννιάτικα τραγούδια, πρέπει να γίνει κάποια στιγμή κι αυτό από μένα (σ.σ.: γεγονός που απέκτησε σάρκα και οστά τέσσερα χρόνια μετά τη συγκεκριμένη συνέντευξη με την κυκλοφορία του “Christmas” από την Rhino Records)! Όμως το πιο μεγαλόπνοο όνειρό μου είναι εδώ και οκτώ ολόκληρα χρόνια να εντάξω στο πρόγραμμά μου επί σκηνής μαζί με δικές μου συνθέσεις με το οποίο θα τιμώ τους Leonard Bernstein & George Gershwin, μα ακόμη και τους Bach & Dvorak (σ.σ.: και αυτό το όραμα του πήρα σάρκα και οστά με την κυκλοφορία του “Al Jarreau and the Metropole Orkest – Live” το 2012).

Ναι. Έγραψα στίχους πάνω στην Άρια του Bach στο κλειδί του G. Όπως επίσης από σκηνής έχουμε διασκευάσει μέρος της “New Word Symphony” του Dvorak. Ουδέποτε άφησα να εννοηθεί πως μπαίνω στα χωράφια της κλασικής μουσικής, δεν πρόκειται με τίποτε για κάτι τέτοιο! Απλά, μαζί με τα δικά μου τραγούδια παιγμένα από συμφωνική ορχήστρα, θέλω να παίζω και κάποια κλασικά αριστουργήματα όπως τα προαναφερθέντα. Για αυτό και μόνο νιώθω περήφανος. Να γράψεις στίχους για κάτι που γέννησε ο Bach;;; Μισό λεπτό! (γελά)
Τέλος, εκεί που πραγματικά θέλω να ποντάρω κάποια χρήματα κάποια στιγμή είναι στο να γράψω στίχους που θα ερμηνευτούν από μεγάλες χορωδίες. Το θεωρώ και αυτό πολύ σεβάσμιο ως σχέδιο. Για αυτό και η θεματολογία που θα πραγματεύονται οι στίχοι θα κοιτάξω να είναι εξίσου μεγαλόπνοοι!...

Al Jarreau
“This Time” (Warner Bros - 1980)

Το ομώνυμο τραγούδι το παίξαμε και σήμερα επί σκηνής, είναι από τις αγαπημένες μου επιλογές… Όπως και το “Spain”. Όχι, δεν έχω μέχρι σήμερα την ευκαιρία να ακούσω την προσωπική άποψη του Chick Corea που το συνέθεσε για την δική μου διασκευή, αν και θα με ενδιέφερε πολύ να τη μάθω. Είμαι πολύ περίεργος, όπως περίεργος είμαι και για τη γνώμη του Elton για το “Your Song”. Έχω κάποιες ιδέες όσον αφορά μια συνεργασία με τον Chick… Γενικά δεν κάνω άλλη δουλειά από το να σκέφτομαι και στη συνέχεια να γενώ ιδέες. Οπότε το μόνο που εύχομαι είναι να μπορέσω να συνεχίσω για άλλα δεκαπέντε-είκοσι χρόνια τούτη μου την πορεία στα μουσικά πράγματα και τότε θα δεις τι άλλο έχουν να ακούσουν τα αυτιά σου από μένα! (γελά) Παρακαλώ Θεέ μου να είμαι υγιής και να μπορώ να τραγουδώ με δύναμη και ευκρίνεια. Αυτό θα είναι ευχής έργον! Όμως! Θέλω να συνεχίσω επίσης να ανεβαίνω στη σκηνή.


Leverkuzener Jazztage 2004 live shots by Chris Kissadjekian / www.livephotographs.com

 

Read 420 times

Leave a comment