Monuments on Facebook

ONE BY ONE: STEVE OVERLAND

Wednesday, 22 March 2017 10:58
Published in One by One

Εν όψει της πρώτης εμφάνισης των FM στη χώρα μας τούτο το Σαββατόβραδο στο Crow Club, o πολυσχιδής & άσβεστος Steve Overland μοιράζεται όμορφες ιστορίες Βρετανικού rock’n’roll. Και επειδή θεωρώ πως κάθε «εμπρόθεσμο φροντιστήριο» πριν απολαύσουμε ένα σχήμα επι σκηνής μας φέρνει πιο κοντά στα τεκταινόμενα από ότι οτιδήποτε άλλο, ιδού τα πρώτα «σκάγια»!

Γράφει ο Χρήστος Κισατζεκιάν

WILDLIFE
“Burning” (Chrysalis – 1980)

 

«Ήταν ο Adam Faith που μας άνοιξε την πόρτα της επαγγελματικής σταδιοδρομίας με το συμβόλαιο στην Chrysalis Records (σ.σ.: δημοφιλής Βρετανός τραγουδιστής, ηθοποιός και ατζέντης στα 60’ς-70’ς). Μας ανακάλυψε στην γενέθλια πόλη μας, το King’s Lynn της East Anglia μετά από πρόσκληση του δυνατού και επώνυμου manager μας εκείνη την εποχή. Ήταν αυτός που βρήκε τα στοιχεία του Adam από έναν άλλο διάσημο της εποχής, τον τραγουδιστή Chris Andrews που είχε κάνει μεγάλη επιτυχία τότε με το τραγούδι “Yesterday Man” το 1965. Σε αυτόν έβαλε λοιπόν να ακούσει τέσσερα τραγούδια μας σε μορφή demo ώστε να μας πει τη γνώμη του. Του άρεσαν πάρα πολύ! Οπότε πήρε τηλέφωνο τον Faithγια να έρθει να μας δει ζωντανά. Ήρθε λοιπόν μια νύχτα να μας ακούσει στο μπαράκι που παίζαμε, το “The Regis Roons”. Μας αγάπησε μονομιάς. Και φαντάσου πως εγώ ήμουν δεν ήμουν τότε μόλις δεκαεπτά χρονών, μιλάμε για πάνω από τριάντα χρόνια πίσω – ευτυχώς (γελά)!... Και να που μας χάρισε το συμβόλαιο που απέσπασε από την κραταιά Chrysalis. Αυτό ήταν. Μας πήραν μαζί τους στο Λονδίνο και έτσι ξεκίνησε όλη μας η καριέρα. Από κείνη τη μέρα και μετά δεν έχω κάνει κάτι άλλο στη ζωή μου από το να παίζω και να γράφω Μουσική!...»

WILDLIFE
“Wildlife” (Swang Song – 1983)

 

«Για όλα φταίνε οι Bad Company! Μια από την πιο αγαπημένες μπάντες όλων των εποχών κατά την άποψή μου (σ.σ.: πες τα Χρυσόστομε!!!). Εκείνη τη χρονιά είχαν αποφασίσει να κάνουν ένα μικρό διάλλειμα από τις εξαντλητικές υποχρεώσεις τους. Για καλή μας τύχη εγώ και ο μεγαλύτερος αδελφός μου ανήκαμε στον manager που διαχειριζόταν επίσης ονόματα όπως οι Yes (σ.σ.: και άλλοι «ασήμαντοι» όπως ο Vangelis, Asia, The Buggles), ο οποίος κατάφερε και έφτασε στα χέρια του Simon Kirke (σ.σ.: θρυλικό τυμπανιστή των Free & Bad Company) την demo κασέτα μας ώστε να την ακούσει. Ενθουσιάστηκε τόσο πολύ με τη φωνή μου που είπε «αυτός είναι γιός του Paul, τι φανταστική φωνή που έχει, θα ήθελα πολύ να γνωρίσω αυτόν και τον αδελφό του από κοντά!». Αντιλαμβάνεσαι. Μιλάμε για ένα όνειρό μου που έγινε πραγματικότητα όταν φτάσαμε στο Λονδίνο και τον συναντήσαμε. Πόσο μάλλον όταν μας πρότεινε να κάνουμε πρόβες παρέα – μιλάμε για τον drummer δυο από τις πιο αγαπημένες μου μπάντες Χρήστο, Free & Bad Company, ζούσα ένα όνειρο ξύπνιος! Εγώ, ο αδελφός μου, ο Simon και ο μπασίστας Phillip Soussan. Και να που ξάφνου ήμασταν συγκρότημα. Κρατήσαμε το ίδιο όνομα. Άκουσε το υλικό η Swan Song των Led Zeppelin η οποία άλλωστε κυκλοφορούσε και τα albums των Bad Company και μας υπέγραψε συμβόλαιο για την ηχογράφηση του. Ήταν ο διάσημος Peter Grant, o manager των Zepps που μας υπέγραψε για την Atlantic Records της Αμερικής. Αυτό ήταν. Ο δίσκος είχε πολύ καλή ανταπόκριση και βγήκαμε σε κοινή περιοδεία με τους Michael Schenker Group. Αυτό που λέμε απογείωση. Ζούσαμε το όνειρο.
Σε κάποια φάση όμως η Sawn Song άρχισε να υπολειτουργεί μετά τη διάλυση των Led Zeppelin… Άρχισε να καταρρέει. Κανείς δεν ασχολούταν πλέον με την προώθηση τη δική μας, μα και κανενός άλλου σχήματος του rooster… Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη μέρα που αποφάσισα να πάω στα γραφεία τους, στην Kings Road στο Chelsie. Όταν έφτασα με ενημέρωσαν πως η εταιρία σταματά κάθε δραστηριότητα αυθημερόν και έμεινα στην εξώπορτα αποσβολωμένος!... Αυτό ήταν, τέλος. Ουσιαστικά η δισκογραφική δεν υπήρχε πια από τη μέρα που ο Bonham αποδήμησε και οι Zeppelin διέλυσαν, ήταν λογικό και επόμενο. Για κακή μας τύχη φυσικά, αλλά τι να κάνεις, έτσι ήταν τα πράγματα… Γυρνώντας στους υπόλοιπους κάτσαμε και συζητήσαμε όλοι μαζί και αποφασίσαμε να παρατήσουμε τους Wildlife και ο καθένας να δει τι θα κάνει παρακάτω. Άλλωστε ο Simon θα ξεκινούσε πάλι με τους Bad Company.

“Shot in the Dark” (Epic Single – 1986)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"Η εκδοχή του Ozzy δεν είναι ίδια με αυτή των Wildlife όπως ίσως θα γνωρίζεις. Εμείς προλάβαμε μονάχα να το ηχογραφήσουμε απλοϊκά σε demo μορφή. Όμως το πήρε ο Ozzy, έγραψε δικούς του στίχους αφήνοντας στην άκρη τους δικούς μας, άλλαξε ακόμη και την δομή του κομματιού σε μερικά σημεία ώστε να το κάνει εν τέλει εντελώς δική του υπόθεση. Όμως οι φωνητικές μελωδίες παρέμεινα ίδιες. Και ναι, η διαμάχη μεταξύ εμού, του αδελφού μου και του Phillip Soussan κρατά δεκαετίες τώρα και η αλήθεια είναι πως προτιμάμε να μην συζητάμε για αυτή την υπόθεση πια…. Βασικά λυπάμαι που ουδέποτε αποδόθηκε η παραμικρή μνεία σε μένα που το εμπνεύστηκα, και αυτό είναι ντροπή. Σε ένα δίσκο που ανέβηκε στην πρώτη θέση των charts εξαιτίας και του συγκεκριμένου τραγουδιού, θα απολάμβανα κι εγώ ένα μερίδιο στα αμύθητα κέρδη όπως αντιλαμβάνεσαι!... Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής μαζί σου, ο αδελφός μου ο Chris ακόμη οργίζεται κάθε που θυμάται τούτη την τροπή. Όμως εγώ που μίλησα με τους Osbournes, τον Ozzy και τη Sharon, μου εξήγησαν πως δεν ήξεραν πως ο Phillip είχε πάρει την ιδέα από εμάς! Και όταν το πληροφορήθηκαν από κοινούς γνωστούς μας, ήρθαν σε επαφή μαζί μου για να ζητήσουν συγνώμη, όμως ήταν πλέον αργά. Παρότι προσπάθησαν να με βοηθήσουν στον αγώνα της διεκδίκησής μου απέναντι στο Phillip, αυτός έγινε άφαντος, εξαφανίστηκε, έχοντας φάει όλα τα λεφτά που έβγαλε από αυτή του την μπαγαποντιά! Απλά, από ένα σημείο και μετά αποφάσισα να το αφήσω πίσω μου ως μελανό σημείο και να προχωρήσω μπρος. Αυτά συμβαίνουν άλλωστε διαρκώς στο χώρο μας Χρήστο, οπότε το μόνο που πρέπει να κάνει κανείς είναι να κοιτά το μέλλον και να αφήνει πίσω του το παρελθόν.

FM
“Indiscreet” (Portrait – 1986)

 

«Έχει πολύ πλάκα η όλη υπόθεση των FM. Ξεκίνησε ως μια σύναξη ώστε να ηχογραφήσουμε απλά και μόνο ένα demo. Και τούτο διότι ο καθένας μας είχε πίσω του ήδη όμορφα projects να τρέχουν που τον κρατούσαν ζωντανό & δημιουργικό. Όμως να που μαζευτήκαμε ο Chris, εγώ, ο Merv & o Pete στο studio για ένα demo των τεσσάρων και μόνο κομματιών. Όσο περίεργο κι αν ακούγεται παρόλα αυτά, αυτό το demo μας εξασφάλισε μια περιοδεία στην Ευρώπη, και μάλιστα σε αρένες!... Απίστευτο; Κι όμως αληθινό! Δεν είχαμε καν όνομα για το σχήμα ακόμη, κι όμως, μας έκλεισαν περιοδεία Πανευρωπαϊκή. Στη Γερμανία παίζαμε μπρος σε δεκατρείς χιλιάδες θεατές πριν καν να έχουμε δισκογραφικό συμβόλαιο λέμε! Με αυτή τη μπάντα που δεν ήταν μπάντα λοιπόν ζήσαμε τρελές στιγμές στο ξεκίνημά μας, περιοδεύοντας μαζί με τον Meatloaf στα πλαίσια της περιοδείας του για την προώθηση του “Bad Attitude”. Κουλό;;; Έπρεπε λοιπόν πάση θυσία να βρούμε ένα όνομα στα γρήγορα. Ως είθισται, ήταν δεκάδες οι προτάσεις μεταξύ των οποίων και κάποιες αστείες έως γελοίες θα έλεγα (γελά). Την λύση έδωσε ο Merv λέγοντας μας «κοιτάξτε, για να τελειώνουμε, η μουσική μας θυμίζει έντονα τα όσα ακούει το Αμερικάνικο κοινό στο ραδιόφωνο στις μέρες μας, οπότε ας πούμε πως λεγόμαστε FM για αυτή και μόνο την περιοδεία και αργότερα βλέπουμε όταν έρθει η ώρα για δίσκο». Αυτό ήταν. Ξεκινήσαμε την περιοδεία ως FM, όμως εντωμεταξύ άκουσαν το demo μας αρκετές δισκογραφικές εταιρίες και τρεις από αυτές ενδιαφέρθηκαν για συμβόλαιο! Επιστρέφοντας επιλέξαμε την Portrait. Καλό; Ξεκινάς δίχως σχέδια. Σε φωνάζουν σε μεγάλη περιοδεία ενώ δεν υπάρχει συγκρότημα. Βρίσκεις όνομα στο πόδι. Σε ζητούν για συμβόλαιο. Και ξεκινά η καριέρα σου, έτσι απλά (γελά).
Κάπως έτσι επιλέξαμε και τον γενικό τίτλο αυτού του πρώτου μας εγχειρήματος. Αναζητήσαμε εύηχες λέξεις στο λεξικό, παρέα, και να που φτιάξαμε μια λίστα και διαλέξαμε αυτή ως την καλύτερη!»

 

 

 

Read 414 times

Leave a comment