PEARL JAM – Θύμησες από το Χθες και Ελπίδα για το Αύριο

Tuesday, 13 October 2020 14:07
Published in Shot from the Vault

Χαρές και πανηγύρια φέτος στις τάξεις των απανταχού οπαδών του Vedder και της αρμάδας του. Με το νέο τραγούδι “Get it Back” που κυκλοφόρησε 2 Οκτωβρίου μέσα από την ακτιβιστική συλλογή “Good Music to Avert the Collapse of American Democracy Vol.2” μα και εν αναμονή της επερχόμενης μεταχρονολογημένης κυκλοφορίας του “MTV Unplugged” σε μορφή βινυλίου και CD από μέρα σε μέρα, το τριαντάχρονο σχήμα ανακοίνωσε την διαθεσιμότητα εισιτηρίων για την αναβληθείσα συναυλία τους στο Hyde Park του Λονδίνου, με νέες ημερομηνίες την Παρασκευή και το Σάββατο, 9 και 10 Ιουλίου του 2021. Έως αυτή την ώρα, τα δυο μεγάλα συγκροτήματα που συμπληρώνουν το πρόγραμμα του διημέρου είναι οι Pixies και οι IDLES.
Ας κάνουμε λοιπόν ένα ευχέλαιο

Κείμενο-φωτογραφίες: Χρήστος Κισατζεκιάν

Ήταν στα πλαίσια της παγκόσμιας περιοδείας τους για την προώθηση του ομώνυμου δίσκου τους όταν οι Pearl Jam αποφάσισαν να συμπεριλάβουν επιτέλους την Ευρώπη στα πλάνα τους. Και δόξα το Θεό, η Ελλάδα δεν έμεινε στην απ’ έξω τούτη τη φορά. Σε μια από τις καλύτερες περιστάσεις. Το “Pearl Jam” θεωρήθηκε (και όπως πλέον έχει αποδείξει περίτρανα ο Χρόνος, ήταν) το πολυπόθητο come-back στο παλιό, πρωτόλειο, πολυαγαπημένο ύφος τους. «Μια μπάντα που παίζει σε ένα δωμάτιο μικρό, αυτή ήταν η προσδοκία μας» δήλωνε ο Ament McCready, «…και ναι, υπάρχει μια αίσθηση αμεσότητας στο δίσκο αυτό, δηλαδή το ζητούμενο».  
Το άλμπουμ περιείχε ξεκάθαρες αιχμές για την όλη εξωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, με το single “World Wide Suicide” μεταξύ άλλων να καυτηριάζει κατάμουτρα τον πόλεμο του Ιράκ. Το τραγούδι κατέλαβε μάλιστα την πρώτη θέση στα charts του Billboard, κάτι που είχε να συμβεί για το κουιντέτο δέκα ολόκληρα χρόνια με το “Who Are You”.  

Pearl Jam: Η συναυλία τους στο κλειστό γήπεδο μπάσκετ του Ο.Α.Κ.Α., Αθήνα, Σάββατο 30 Σεπτεμβρίου 2006

Το θεόρατο κλειστό γήπεδο μπάσκετ του Ολυμπιακού Σταδίου έμοιαζε πολύ μικρό για να χωρέσει τούτο το όνειρό μας. Διόλου τυχαίο λοιπόν το ότι γέμισε ασφυκτικά φιλοξενώντας 9-10.000 οπαδούς με μέσο όρο ηλικίας τα τριάντα, αφού πέρα του ότι θα ήταν η πρώτη μας φορά, το προαναφερθέν τέκνο τους είχε ανάψει ξανά τα αίματα. Ούτε στα πιο τρελά μας όνειρα όμως δε μπορούσαμε να φανταστούμε πως τούτη η γιορτή θα κράταγε δυόμιση ώρες! Ήταν βλέπεις η τελευταία τους βραδιά. Σε εμάς εδώ τελείωνε η τετράμηνη περιοδεία τους στην Ευρώπη. Ήταν επίσης η πρώτη τους φορά στην Ελλάδα. Ένας συνδυασμός, που όπως βιώσαμε υπήρξε άκρως συγκινησιακός, εκατέρωθεν… Τόσο, που κάποιοι μιλούν για μια από τις σημαντικότερες συναυλίες εισαγόμενου σχήματος στα μέρη μας.

Τα χρόνια που έχουν περάσει είναι πολλά. Όμως από ότι βρήκα από την έρευνά μου στο αρχείο των μουσικών περιοδικών όπου υπήρξα ενεργό μέλος, ήταν λίγο μετά τις οκτώ που στο άκουσμα του εισαγωγικού “Go” από το “Vs” ξεσήκωσε το πλήθος δίχως δεύτερη κουβέντα. Παρότι ο ήχος στην αρχή υπήρξε έως και αποκαρδιωτικός (κάτι που όλοι φοβόμαστε κάθε που δίνουμε το παρών σε κλειστό-ψηλοτάβανο γήπεδο), δεν μας δόθηκε η ευκαιρία για γκρίνια. Κατά ριπάς, ακολούθησαν εξίσου καταιγιστικά τα “Animal” & “Life Wasted”, λες και το στοίχημα ήταν κοινό: «το Grunge ζει και βασιλεύει»!

Με εναλλαγές σοφές, το πρόγραμμα υπήρξε υπέρ το δέον πλήρες και περιπετειώδες, έτσι που δε νιώσαμε ούτε μια «κοιλιά» στη διάρκεια των εκατόν πενήντα λεπτών. Λίγο πριν τη μέση, το “Jeremy” έμοιαζε με σπίθα σε αποθήκη εκρηκτικών! Αυτό μαζί με το “Better Man” που ακολούθησε ως κλείσιμο της αυλαίας (πριν τα δυο τιτάνια encores), πυροδότησε τη μαζική μας συμμετοχή σε σημείο τέτοιο που ο Eddie μας άφησε να τραγουδήσουμε μόνοι μας τα refrain. Ο λαμπερός μπροστάρης υπήρξε άκρως δοτικός, επικοινωνιακός, γεμάτος έκδηλη χαρά που φρόντισε να μας επιστρέψει σταδιακά με τρόπους ποικίλους. «Πίνω στην υγειά σας που επιτέλους ήρθαμε στην Αθήνα. Τώρα μπορούμε να αποσυρθούμε!...» είπε από μικροφώνου, διαβάζοντας από μια κόλα χαρτί Greeklish, μάλλον όχι, Englishgreek, σηκώνοντας ένα μπουκάλι κόκκινο κρασί στον αέρα με το άλλο του χέρι.  

To απρόσμενα μακρόσυρτο encore μοιράστηκε στα δυο. Το πρώτο μέρος ξεκίνησε συνειδητά με μια ακουστική εκτέλεση του “Footsteps”, έτσι ώστε να μας δοθεί η ευκαιρία να πάρουμε μια ανάσα. Την χρειαζόμασταν. Διότι στο “Rearviewmirror” κόντεψαν να ξεβιδωθούν οι καρέκλες των διπλανών μου. Στο “Porch” σκέφτηκα «μια χαρά, την ίδρωσαν τη φανέλα». Πού να φανταστώ πως είχε άλλο τόσο ακόμη!

Να σου λοιπόν ο όμορφος σγουρομάλλης επί σκηνής να προσπαθεί ξανά με το γιγάντιο σκονάκι του να μας ευχαριστήσει στα Ελληνικά. «Αυτή είναι η τελευταία βραδιά της Ευρωπαϊκής μας περιοδείας. Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε το επιτελείο μας που κατέστησε δυνατή την κάθε μας νύχτα . Και ευχαριστώ και εσάς που μας καλέσατε στη χώρα σας».

Αφιερώνοντας το "I Believe In Miracles" στον φίλο του, τον αείμνηστο Joey Ramone που όπως είπε του μίλαγε για τη χώρα μας με τα καλύτερα λόγια, τον είδαμε να σκαρφαλώνει σας πίθηκος στις σκαλωσιές των πελώριων ηχείων. Η ώρα ήταν ήδη 22:20 όταν απολαύσαμε το “Alive”, για να ακολουθήσει η στιγμή που προσωπικά περίμενα όλη νύχτα, κι ας πέσει κεραυνός να με κάψει... Να σου πω όμως. Από ότι φάνηκε, δεν ήμουν ο μόνος! Με το έμπα του ανθεμικού ύμνου του Neil Young, το Εγώ μετατράπηκε μονομιάς σε Εμείς και με ένα στόμα, όλο το γήπεδο τραγούδησε την… Ευχή μας, σταματώντας για δευτερόλεπτα το κοπάνημα ώστε να σηκωθεί το ένα χέρι στον αέρα ως γροθιά. Ώστε να βγει η ανάσα για τις επτά της λέξεις: “(Keep on) Rockin’ in the Free World”

Στο “Yellow Ledbetter” που έκλεισε το σόου εγώ «λείπω», είμαι αλλού. Κι ας χαμογέλασα με τα ιπτάμενα ντέφια που μας τρατάρισε απλόχερα ο Vedder. «Έτσι λέμε καληνύχτα εμείς στο Σιάτλ» ομολογεί, μαζεύοντας αρκετές από τις σημαίες που κρατούσαν οι μπροστινοί ώστε να τις βάλει στο στούντιο της μπάντας.   
Αν με το καλό συμβεί το αναγγελθέν διήμερο στο Hyde Park, οι ελπίδες μας θα ανοίξουν τα φτερά τους για μια επανάληψη όλων των παραπάνω.

Μα το πιο σημαντικό; Θα ανοίξουν τα φτερά μας γενικώς! 

     
Setlist

Go, Animal, Life Wasted, Hail Hail, Corduroy, Sever** Hand, World Wide Suicide, Elderly Woman Behind The Counter In A Small Town, Given To Fly, Marker In The Sand, Sad, Even Flow, Daughter (Another Brick In The Wall), You Are, Wishlist, Insignificance, Jeremy, Better Man
1st Encore
Footsteps, I Am Mine, Inside Job, Black, Rearviewmirror, Porch
2nd Encore
Smile, I Believe In Miracles, Alive, Rockin' In The Free World, Yellow Ledbetter (Little Wing)

photos by Chris Kissadjekian

Last modified on Tuesday, 13 October 2020 14:33

Leave a comment