Monuments on Facebook

MINISTRY - Piraeus Academy, Αθήνα, 1 Ιουνίου 2017

Saturday, 03 June 2017 07:48
Published in Special Guests

Mad Al Fury Highway

Καταγράφει ο Φώτης Λαμπρόπουλος

Στο μεταβιομηχανικό σκηνικό της Λεωφόρου Πειραιώς, o Al Jourgensen και η παρέα του βρέθηκαν απόλυτα στο στοιχείο τους. Το σκηνικό παρέπεμπε στο set της περίφημης ταινίας του George Miller, όπου ο πολύς Tom Hardy προσπαθεί να σώσει τον κόσμο. Το μαυροφορεμένο στέκι της Λεωφόρου Πειραιώς, όπως καταλαβαίνετε, είχε βάλει τα καλά του για να υποδεχθεί για πρώτη φορά στην Ελλάδα τους φοβερούς και τρομερούς Υπουργούς από το λατρεμένο μου Σικάγο, οι οποίοι ξεκίνησαν την Ευρωπαϊκή τους περιοδεία από τα μέρη μας. Ακούγοντας τους, πιτσιρικάς στα τιμημένα 90's, μου είχε κάνει ιδιαίτερη εντύπωση η ένταση, η στυγνή τους επιθετικότητα με το punch in the face attitude που είχαν. Ναι, δεν το κρύβω, είχα ανυπομονησία όπως στα πρώτα live που παρακολούθησα στα τέλη της ίδιας δεκαετίας.

 

Με τη γνωστή βάση μικροφώνου με τις τρεις νεκροκεφαλές να δεσπόζει κεντρικά στη σκηνή (άμεση παραπομπή στον Screamin' Jay Hawkins κατ’ εμέ) οι Ministry δεν άργησαν να καταλάβουν τη σκηνή θριαμβευτικά με το εναρκτήριο “Psalm 69.” Με τον Uncle Al να ουρλιάζει “Please Jesus” δεν άργησα να ξεχάσω όλη την κούραση της ημέρας, και άρχισα παρακολουθώ με ένα υπερβατικό τρόπο κάθε κίνηση του Al Almighty και της εκλεκτής κομπανίας του. Με ένα κοινό 40 συν, σαράντα πλην, ως επι το πλείστον, υπήρξε ένα αρχικό μούδιασμα στην ανταπόκριση του κόσμου. Απλά να σας αναφέρω, ότι ο Al Jourgensen παρακινούσε πολλές φορές για moshpit, αλλά δεν έβρισκε ανταπόκριση ως το τέταρτο-πέμπτο τραγούδι του set list... Ο ήχος όμως, ήταν κρυστάλλινος και το Rhythm Section του group (Jason Christopher στο μπάσο και Thomas Holtgreve στα τύμπανα) με χτύπαγε στην κοιλιά χωρίς έλεος. Ο εκφραστικότατος Al είχε κέφια και μας προσέφερε και το καινούριο τους τραγούδι “Antifa” σε πρώτη live εκτέλεση όπως μας ανέφερε ο ίδιος. Αυτό ήταν. Ξαφνικά, η πλατεία Εξαρχείων είχε μεταφερθεί στην Λ. Πειραιώς! Ο Donald Trump στο videowall να δέχεται απανωτές γροθιές χωρίς έλεος. Από αυτό το τραγούδι και για όλη τη συνέχεια ήμασταν πια «ζεστοί» για να ανταποκριθούμε στους Industrial Θεούς όπως τους άρμοζε. Ο Cesar Soto στην κιθάρα ήταν κατά διαστήματα απολαυστικός. Και με καίρια solo με κέντριζε στην καρδιά.

 

Με το καταιγιστικό τους παίξιμο να συνεχίζεται αμείωτο, απόρησα όταν τους είδα να αποχωρούν στη μια μονάχα ώρα. Δεν είχαν όμως πει την τελευταία τους λέξη! Ξαναβγήκαν και με τρία κομμάτια δυναμίτες, όπως το “Filth Pig” έκλεισαν θριαμβευτικά το show, φεύγοντας ένας ένας από τη σκηνή και αφήνοντας τον πληκτρά John Bechdel να μας καληνυχτίσει.

 

Ελπίζω και προσεύχομαι σε όλες τις Θεότητες της Μεταβιομηχανικής εποχής να τους ξαναδούμε λίαν συντόμως ξανά στα μέρη μας και τούτη τη φορά να μην είναι για μια one off εμφάνιση!

 

Photos by Olga K & Chris Kissadjekian / www.livephotographs.com 

 

Read 424 times

Leave a comment