Sleaszy Rider "A Retrospective Glance - 2017"

Monday, 21 August 2017 20:12
Συντάκτης:
Published in Αρθρογραφία

Ποιες είναι οι επανακυκλοφορίες από την Ελληνική δισκογραφική εταιρία φέτος;

Παρουσιάζει ο Δημήτρης Τσέλλος 

Ancient – “Trolltaar” (1995)

 

Ένα δυσεύρετο, πολύ σπάνιο EP τριών κομματιών (“Trolltaar”, “Nattens Skjønnhet” “Fjellets Hemmelighet”) από τις πρώτες εκείνες μέρες των Ancient, όταν είχαν κυκλοφορήσει το ντεμπούτο τους “Svartalvheim” και έκτιζαν το status ενός πολλά υποσχόμενου συγκροτήματος. Ο αρχηγός Aphazel παίζει κιθάρα, μπάσο και πλήκτρα, ενώ ο συνοδοιπόρος του Grimm τύμπανα και τραγουδά. Πέραν της αναμφισβήτητα μεγάλης μουσικής του αξίας για τους οπαδούς του black, το EP αυτό με ταξιδεύει πίσω στα 1995, όταν έβλεπα τον κόσμο του metal εντελώς ρομαντικά, οπότε θα του δώσω και κάποιους extra πόντους για τον λόγο αυτό. Όχι πως τους χρειάζεται βέβαια. Το “Nattens Skjønnhet” ως μεμονωμένη σύνθεση είναι ένας ύμνος για τους απανταχού θιασώτες του πρωτόλειου, proto-majestic black metal και δεν θα μπορούσα παρά να συμφωνήσω.

Astarte - “Doomed Dark Years” (1998)

 

Εκ των πραγμάτων δύσκολη κριτική εδώ, και συναισθηματικά φορτισμένη. Η αείμνηστη Μαρία Κολοκούρη, η Tristessa όχι μόνο του ελληνικού αλλά και του παγκόσμιου black metal, στο ντεμπούτο των Astarte. Ένας δίσκος που μνημονεύεται ακόμη και σήμερα ως θεμέλιος λίθος της ελληνικής σκηνής, ανεξαρτήτως ηχοχρώματος. Περιτριγυρισμένο από ένα πέπλο μελαγχολίας, γεμάτο ατμόσφαιρα, εξτρεμιστικό χωρίς να ακούγεται επιτηδευμένο, το άλμπουμ αυτό είναι χωρίς αμφιβολία ένα πραγματικό διαμάντι του underground. Επηρεασμένο βέβαια από τους μάστορες των μαύρων τεχνών Νορβηγούς, το “Doomed Dark Years” έχει αυτό το «κάτι» που είχαν τότε όλες, μα όλες οι black metal κυκλοφορίες που έσκαγαν μύτη στη Ψωροκώσταινα και που στο τέλος διαμόρφωσαν τον καθαρά προσωπικό χαρακτήρα του εγχώριου black. Δεν έχει σημασία ποιο υποείδος του ευρύτερου rock - metal σου αρέσει. Κάποια άλμπουμ και κάποιοι καλλιτέχνες πρέπει να απολαμβάνουν το σεβασμό και την αναγνώριση, no matter what. Έτσι και εδώ, δεν χρειάζονται λόγια και αναλύσεις επί αναλύσεων. Μιλάμε για έναν σημαντικότατο δίσκο, τελεία και παύλα. Η Μαρία δεν είναι πια μαζί μας, εδώ και 3 χρόνια, αλλά αυτός εδώ ο δίσκος θα παραμένει για πάντα στη πρώτη γραμμή μιας εκ των μεγαλυτέρων σκηνών του ακραίου ήχου σε ολόκληρο τον κόσμο. Της ελληνικής. Καλή ανάπαυση Μαρία…


Angelo Perlepes' Mystery - “Mystery” (1991)

 

Πείτε μου πως χρειάζεται τώρα να γράψω ποιος είναι ο Άγγελος Περλεπές, να πάρω βέργα! Καταρχάς, δείτε την ημερομηνία της αρχικής κυκλοφορίας του πρώτου δίσκου, “Mystery”. 1991 έγραφε τότε το ημερολόγιο. Να σας θυμίσω πόσα άλμπουμ ήταν άξια ενασχόλησης μαζί τους εκείνες τις πρωτόγονες εποχές; Θυμάστε πόσο γραφική, ως και γελοία φαινόταν η ελληνική σκηνή πλην λίγων εξαιρέσεων; Μπροστά σας λοιπόν, έχετε μια από τις εξαιρέσεις εκείνες. Ο Άγγελος και η παρέα του παίζουν ατόφιο, σκληροπαιγμένο και καλοπαιγμένο hard rock, που προσκυνά τα κατά Blackmore (κυρίως) και Malmsteen κείμενα χωρίς να γίνεται καρικατούρα. Το “Do Me Love” είναι ένα ακόμη εξώγαμο του θρυλικού “Spotlight Kid”, το στακάτο “Baby Blue” με το εμπορικό refrain είναι εξαιρετικό, το “Burning Eyes” είναι με τη σειρά του ένα ακόμη εξώγαμο του επίσης θρυλικού “Mistreated”. H Fender Stratocaster στο εξώφυλλο, μαρτυρά τα πάντα!


Angelo Perlepes' Mystery - “Tales…” (1999)

 

Tο (αναμενόμενα) βελτιωμένο δεύτερο άλμπουμ. Με ανανεωμένη σύνθεση, αλλά χωρίς να παρεκκλίνει της αρχικής πορείας του. Μόνο που αυτή τη φορά η ζυγαριά γέρνει περισσότερο προς τον Malmsteen, παρά προς τον Blackmore.Το “Tales... of the Unexpected” έχει αφήσει ιστορία, το “Lady Evil” σαρωτικό, το “Worship the Night” είναι πιο κλασσικό και από κολώνα με κίονα Ιωνικού Ρυθμού, ο ύμνος και συνάμα λατρεμένο μου “(Feels Like) I've Done It Before” θα μαγεύει πάντα… τελικά πόσα και πόσα εξαίσια κομμάτια βρίσκονται σε αυτό το δίσκο! Το neoclassical rock/metal δεν ήταν ποτέ στα φόρτε του στη χώρα μας και το γεγονός πως τούτη η δουλειά στέκεται επάξια δίπλα από αντίστοιχες σημαντικών καλλιτεχνών του χώρου ενώ παράλληλα καταπίνει αμάσητες κάποιες άλλες, κάποιων υποτιθέμενων guitar heroes που στην ουσία βγάζουν τα κόμπλεξ τους στη ταστιέρα, λέει πολλά.
Δίσκος - απόκτημα και για εγκυκλοπαιδικούς λόγους συν τοις άλλοις, πέραν της μουσικής του αξίας.

 

 

Read 342 times

Leave a comment