Monuments on Facebook

FROM MARS TO S(E)RI(O)US #2 – "Κυκλοφορεί με ένα CD δώρο!"

Saturday, 30 September 2017 08:58
Published in Αρθρογραφία

Είχα σκοπό να αφιερώσω σε διαφορετικό θέμα το μεγαλύτερο μέρος αυτού του κειμένου. Πιο συγκεκριμένα, με πάνω από έναν μήνα να έχει περάσει από το φετινό Brutal Assault, θεώρησα πως έχω κατασταλαγμένα συμπεράσματα για το Festival. Top 10, εκπλήξεις, απογοητεύσεις κ.λ.π. Τελικά τα γεγονότα επιβάλλουν να αφιερωθώ αλλού και μάλιστα εξαιτίας μιας μπάντας που συμμετείχε στο Brutal Assault. Ίσως το κάνουμε κάποια άλλη στιγμή το αφιέρωμα, θα δούμε.

Γράφει ο Αντώνης Αντωνιάδης

Ο λόγος λοιπόν γίνεται για τους Decapitated. Όσοι δεν πιάσανε την είδηση, οι Πολωνοί κατά την διάρκεια περιοδείας στις Η.Π.Α. κατηγορήθηκαν αρχικά για απαγωγή θαυμάστριας και στην συνέχεια και για ομαδικό βιασμό. Όσο και αν η πρώτη κατηγορία της κοπέλας για απόπειρα απαγωγής φάνηκε λίγο αστεία, από την πρώτη στιγμή οι δηλώσεις από την πλευρά των Πολωνών έδειχνα ότι κάτι βρωμάει. Μέχρι που ήρθε και η δεύτερη κατηγορία (από την δεύτερη κοπέλα που ήταν εκεί;;;), μαζί με ιατρική εξέταση που το επιβεβαιώνει, για ομαδικό βιασμό. Τα πράγματα έγιναν λίγο χειρότερα όταν οι καταθέσεις από τα μέλη της μπάντας άρχισαν να κινούνται από “δεν έγινε τίποτα” σε “θέλω μεταφραστή” και “δεν θυμάμαι καλά, είχαμε πιει, εγώ εκεί που καθόμουν δεν έβλεπα τι κάνανε οι άλλοι”.

Γιατί όμως θίγω εγώ το ζήτημα; Γιατί για εμένα, από την πλευρά μου έχει τεράστια αξία ΚΑΙ η αντίδραση της metal κοινότητας. Γιατί όταν λέμε (εγώ τουλάχιστον με όλη μου την δύναμη) “περιττώματα, ξύλο και φυλακή σε κάθε βιαστή” εννοούμε ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΝΑΝ βιαστή. Και ναι ΟΚ, καλό το επιχείρημα “να δούμε τι θα πει και η δικαιοσύνη”, αλλά πρώτον, από την εμπειρία που έχω από την χώρα που γεννήθηκα και έζησα το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου, την Ελλάδα, δεν έχω και τυφλή εμπιστοσύνη στην δικαιοσύνη, δεύτερον ή είσαι ή δεν είσαι ενάντια σε έναν βιασμό. Περίπου δεν έχει. Στην προκειμένη λοιπόν η κουβέντα στην metal κοινότητα δεν είναι αν οι Decapitated είναι βιαστές, αυτό θα το κρίνουν άλλοι, (για μένα βέβαια το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι) αλλά για το αν καταδικάζει πάση θυσία τέτοιου είδους πράξεις.

 

Για να το πάω και ένα βήμα παρακάτω, σε αυτές τις περιπτώσεις όχι μόνο πρέπει ο κάθε φίλος της metal σκηνής να μην ψάχνει για δικαιολογίες και ελαφρυντικά, αλλά πρέπει να είναι αμείλικτος. Αυτό το λέω διότι ο Τύπος έγραψε “Metal μπάντα συμμετείχε σε ομαδικό βιασμό”. Αυτό μόνο κακό δημιουργεί στην μουσική που αγαπάμε!... Και εδώ τα πράγματα δεν είναι όπως οι κατηγορίες περί σατανισμού πριν κάτι δεκαετίες, που τις έβλεπες, γέλαγες και πήγαινες παρακάτω. Εδώ είναι σοβαρό. Αν θέλουμε να προστατεύσουμε την μουσική μας και αν όντως για εμάς δεν είναι απλά μερικές νότες στην σειρά και μερικά λεπτά διασκέδασης, τέτοιου είδους ενέργειες δεν έχουν καμία θέση. Προσωπικά, όπως ξέγραψα τον Anselmo όταν σήκωσε το φασιστικό του κωλόχερο και μετά μας είπε ότι μίλαγε για το κρασί, έτσι ξέγραψα και τους Decapitated. Τώρα αν είσαι τύπος “έλα μωρέ εγώ ακούω metal για την φάση κι αν αύριο μεθαύριο δεν μου ταιριάζει ή ακόμα κι αν απαγορευτεί υπάρχει και η Σαμπρίνα που είναι cool” τότε πάσο. Το κείμενο δεν απευθύνεται σε σένα (μα καλά, Σαμπρίνα; που την σκέφτηκα; τέλος πάντων, το κρατάμε έτσι). Επίσης όποιος κάνει το λάθος να πει “κι αυτή τι περίμενε όταν πήγαινε στο tour bus” να το σκεφτεί διπλά αν ποτέ έχει την ευκαιρία να αράξει για μπύρες με τα είδωλά του. Γιατί μπορεί και να πέσει θύμα βιασμού και δεν θα μπορεί να πει και τίποτα.

Το βαρύναμε πολύ και είναι μόλις το δεύτερο κείμενο...

Για να το ελαφρύνω λίγο, να αναφερθώ στις εντυπώσεις μου για το νέο άλμπουμ των Queen Of The Stone Age. Μου άρεσε, καλό ήταν δεν λέω, ΑΛΛΑ... Πως να στο πω; Είναι όπως όταν έχεις βγει ραντεβού και σε ρωτάνε μετά οι φίλου σου “πως πήγε;” και λες “καλή κοπέλα” ή “καλός τύπος” ή “καλό παιδί” ή ότι άλλο παρόμοιο λες. Δηλαδή αυτό το “καλά πέρασα, αλλά δεν μου έβγαλε κάτι για να... το ξανακούσω στα καπάκια”. Πρόσεξε τώρα, αν στις παραπάνω φράσεις το “καλό” γίνει “ωραίο”, αλλάζουν τελείως. Ναι, στο άλμπουμ αναφέρομαι πάντα, ξεκολλά. Βέβαια η αλήθεια είναι ότι το άκουσα στο γραφείο, ως συνήθως, και ίσως δεν έδωσα την πρέπουσα σημασία. Από την άλλη όταν μια μουσική καταφέρνει να με αποσπάσει από την δουλειά, είναι πολύ καλό σημάδι.

 

Κάπου εδώ ο Πρόεδρος Κισσατζεκιάν πετάγεται ουρλιάζοντας “καλά ρε, άκουσες το νέο Queen Of The Stone Age και δεν έγραψες παρουσίαση;”. Ορίστε Χρήστο μου, μην φωνάζεις. Δύο σ' ένα. 'Η όπως έλεγαν και παλιά στις έντυπες εκδόσεις “με ένα CD δώρο!”

Βγήκε και ο άλλος στην Αγγλία και είπε θα παίζει πιάνο σε μία πλατεία μέχρι να γυρίσει η πρώην του που τον παράτησε. Το έτρεξε και στα social media μάλιστα για να κάνει ντόρο. Ε, βρέθηκαν λοιπόν και κάτι άλλοι τύποι και τον έσπασαν στο ξύλο για να σταματήσει (ω, πόσο την αγαπώ αυτή την χώρα). Ποιο είναι λοιπόν το ηθικό δίδαγμα σε αυτήν την ιστορία παιδάκια; Την μουσική για βαρεμένους πολλοί αγάπησαν, τους βαρεμένους μουσικούς, ουδείς. Και μεταξύ μας μεγάλε, με τέτοια συμπεριφορά, δεν μου κάνει εντύπωση που σε παράτησε η άλλη.

Μια που αναφέρθηκα στο Brutal Assault στην εισαγωγή μου, ας κλείσουμε με κάτι σχετικό. Στο νούμερο δύο της λίστας μου με τις καλύτερες εμφανίσεις του φετινού festival βρίσκεται ο Devin Townsend (φλερτάροντας έντονα με την κορυφή), Ο κύριος αυτός την Κυριακή 24 Σεπτεμβρίου βρέθηκε στην Αθήνα και συγκεκριμένα στο Fuzz. Για όσους το έχασαν ή για όσους θέλουν να θυμηθούν τι είδαν, τα περιγράφει πανέμορφα εδώ (http://www.rocknrollmonuments.gr/magazine/live-reviews-gigs/item/1312-devin-townsend-project-mother-of-millions-fuzz-music-club-24-2017.html) ο Πάνος. Για όσους δεν έχουν επαφή αλλά θέλουν να αποκτήσουν, ο Πάνος φρόντισε και γι’ αυτό (http://www.rocknrollmonuments.gr/arthrographia/item/1299-23-songs-you-must-know-devin-townsend-project.html). Απολαύστε υπεύθυνα!

 

Read 379 times

Leave a comment