Monuments on Facebook

FROM MARS TO S(E)RI(O)US #4 – "Το πανηγύρι καλά κρατεί!"

Sunday, 15 October 2017 12:35
Published in Αρθρογραφία

Το πανηγύρι του Rock and Roll Hall Of Fame (RNRHOF) είναι και φέτος κοντά μας! Για ακόμα μια φορά ο γνωστός “θεσμός” καλεί τους φίλους και οπαδούς της μουσικής να ψηφίσουν για τους καλλιτέχνες που θα εισαχθούν το 2018 στο Hall Of Fame. Φέτος οι υποψήφιοι είναι... Oh Wait... Δεν κοίταξα... Και ούτε πρόκειται!

Αρθρογραφεί ο Αντώνης Αντωνιάδης

Έχω χάσει προ πολλού το ενδιαφέρον για το RNRHOF, αν το είχα και ποτέ. Οι λόγοι είναι απλοί. Αρχικά, δεν πιστεύω ότι βοηθάει τον κόσμο να γνωρίσει την μουσική. Δηλαδή, δεν μπορώ να φανταστώ ότι κάποιος πιτσιρικάς ή μεγαλύτερος άνθρωπος, ψάχνοντας να ακούσει rock, metal, blues ή ότι άλλο τέλος πάντων είπε “Κάτσε να δω ποιοι είναι στο Rock and Roll Hall Of Fame”. Παλιά υπήρχαν τα περιοδικά, οι φίλοι και οι κουβέντες στα δισκάδικα (όπως και οι τυχαίες επιλογές γιατί μας άρεσε πχ το εξώφυλλο, θα τα πούμε άλλη στιγμή αυτά), τώρα σε όλα αυτό έχει προστεθεί το Internet. Άρα τα περιοδικά πλήθυνα, μεγάλωσαν και είναι τσάμπα για τον αναγνώστη. Οι κουβέντες με άλλους μουσικόφιλους γίνονται σε διεθνή επίπεδα και δύσκολα αγοράζεις κάτι στην τύχη γιατί μπορείς εύκολα να το βρεις πριν και να το ακούσεις. Πίσω στο θέμα όμως. Για μένα το RNRHOF δεν προσφέρει κάτι στον ακροατή/οπαδοί. Ένα το κρατούμενο.

 

Θα είχε μία αξία αν όντως τιμούσε τους καλλιτέχνες και τις μπάντες. Με το λίγο όμως που έχω ασχοληθεί αυτό δεν γίνεται. Είναι πολλά τα παραδείγματα (πχ. Deep Purple) που ενώ μια μπάντα μπαίνει στο RNRHOF, δεν μπαίνουν όλα τα μέλη που έχουν περάσει από αυτή. Και δεν μιλάμε για session μουσικούς που κάνανε ένα πέρασμα. Μιλάμε για κανονικά μέλη που έχουν συμμετάσχει στην δισκογραφία. Το ποιος και πως το κρίνει αυτό, δεν το κατάλαβα ποτέ και δεν βλέπω και τον λόγο να γίνεται. Θα σου κοστίσει να βάλεις δύο ονόματα παραπάνω μέσα στην παρένθεση με τα μέλη της μπάντας;; Κάποιες φορές υπάρχει η δικαιολογία ότι ότ μουσαν ένας μουσικός έχει μπει με μια μπάντα δεν μπαίνει με μια άλλη (πχ. πέρσι που ο Jack Irons δεν μπήκε με τους Pearl Jam γιατί ήταν ήδη με τους Red Hot Chilli Peppers. Καλά τον Dave Abbruzzese τον ψάχναμε στα αζήτητα). Άρα έναν μουσικό που τον τιμάμε για την προσφορά σε μια μπάντα δεν γίνεται να τον τιμήσουμε για την προσφορά του σε άλλη μπάντα; Έχει ταβάνι;

 

Επίσης αν θεωρητικά έμπαινα και οι Rage Against The Machine και οι Soundgarden, οι Audioslave αυτομάτως δεν θα μπουν ποτέ;; Οι κανόνες μπάζουν από παντού. Τέλος και για μένα σημαντικότερος λόγος, είναι ότι τα κριτήρια μόνο μουσικά δεν είναι. Μια ηλεκτρονική ψηφοφορία στα κουτουρού, σε υποψήφιους που δεν ξέρουμε γιατί και πως επιλέχθηκαν, και ουσιαστικά κερδίζει όποιος έχει το μεγαλύτερο κοινό στο Internet. Συγνώμη αλλά στο μυαλό μου το Rock'n'Roll δεν έχει καμία σχέση με αυτό.

Δεν θέλω να παρεξηγηθώ, δεν εννοώ πως αυτοί που είναι μέσα δεν αξίζουν την αναγνώριση. Ναι υπάρχουν και ονόματα που δεν έχουν καν σχέση με το Rock'n'Roll, αλλά υπάρχουν και πραγματικά μουσικά τέρατα. Αυτό που θέλω να πω όμως είναι πως κατά την ταπεινή μου γνώμη, υπάρχουν καλλιτέχνες που δεν θα μπουν ποτέ πιθανότατα. Χάρηκα όταν είδα πως σε αυτό συμφωνούν και οι αγαπημένοι μου Pearl Jam (τελικά με κάποιους καλλιτέχνες μόνο τυχαία δεν κολλάς) και το εξέφρασαν από την ίδια σκηνή του RNRHOF. Λίγο πολύ πέρα από τα ευχαριστήρια, είπαν ότι αυτό που έχει σημασία δεν είναι τα βραβεία, αλλά το ότι παίζουν ακόμα μουσική και το χαίρονται και πως από αυτόν τον θεσμό λείπουν τεράστιες μπάντες και καλλιτέχνες. Συγκεκριμένα ο Jeff Ament φόραγε και μπλουζάκι με μια τεράστια λίστα μουσικών και συγκροτημάτων που δεν έχουν μπει (βλέπε φωτογραφία).

 

Το μόνο που για κάποιους έχει λίγη πλάκα είναι η κόντρες για το ποιος είναι ο καλύτερος. Για μένα δεν έχει ούτε αυτό. Εξάλλου από μια ηλικία και μετά, σε όλα αυτά τα διλήμματα απαντάω με τον ίδιο τρόπο. Metallica ή Maiden; Lennon ή McCartney; Messi ή Ronaldo; Sabbath με Ozzy ή Sabbath με Dio, Led Zeppelin ή Led Zeppelin, burger ή σουβλάκια, τεκίλα ή βότκα; ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ! Επίσης σταμάτησα εδώ και κάποια χρόνια, να κρίνω τους ανθρώπους για το τι ακούνε. Ας ακούει ο καθένας ότι γουστάρει. Η μουσική είναι καλό πράγμα. Αρκεί να μην προσπαθεί να με πείσει ότι αυτά που ακούω εγώ είναι “λάθος” και πρέπει να ακούω “άλλα” και άλλες τέτοιες σαχλαμάρες. Εκτός αν μιλάμε για τον Morrissey. Εκεί αλλάζει το πράγμα. Ο τύπος είναι για πέταμα. Κάπου εδώ θα σκεφτείς και ίσως πεις κιόλας, ότι είμαι εμπαθής. Πριν το κάνεις όμως σκέψου ότι ίσως δεν φταίω εγώ που ο τύπος είναι για πέταμα! Τόσο πολύ δεν τον γουστάρω που η ιδανική σύντροφος για μένα πρέπει να σιχαίνεται τους Smiths και όλα τα παράγωγά τους. Ω ρε φίλε τι σκέφτηκα;; Θα το κάνω ακουστικοδιατροφική μόδα! Είμαι Antismithsan!

Και μια που σας βρήκα, έχετε πέντε λεπτά να σας μιλήσω για τον κύριο και σωτήρα μας Yovel; Α βιάζεστε ε; Δεν μπορεί να περιμένει ο καφές; Μάλιστα. Αν όμως πέσουν οι εφτά πληγές του Φαραώ πάνω σας μην πείτε ότι δεν προσπάθησα να σας προειδοποιήσω. Τέλος πάντων, ρίξτε μια ματιά σε αυτό το φυλλάδιο

https://www.facebook.com/yovelband/

και ακούστε και αυτό

https://www.youtube.com/watch?v=tOPMZAl4f38

Σύντομα θα έρθουν περισσότερα! Stay Tuned!

Read 153 times

Leave a comment