Monuments on Facebook

P.L.J. BAND “ARMAGEDDON” – Ένας φόρος τιμής στον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα

Monday, 16 September 2019 09:21
Published in Αρθρογραφία


Aphrodite’s Child ‘’666’’
Ηρακλής Τριανταφυλλίδης ‘’Σε Άλλους Κόσμους’’
Socrates ‘’Phos’’
Κώστας Τουρνάς ‘’Απέραντα Χωράφια’’
Σταύρος Λογαρίδης ‘’Ακρίτας’’
P.L.J Band "Armageddon"
Δικαιολογημένα θα αναρωτιέσαι προς τι αυτός ο πρόλογος και τι είναι όλοι αυτοί οι τίτλοι.

Εκτεταμένη έρευνα & καταγραφή του Παναγιώτη Πατσάη

 

 

 


Λοιπόν αυτά τα έξη μνημειώδη albums νίκησαν τον χρόνο, το χώρο και τον τόπο και δίδαξαν την έννοια του προοδευτισμού όχι μόνο στην μουσική, μα και στην σκέψη, στην έκφραση και στον τρόπο ζωής. Επανέφεραν στο προσκήνιο αρετές και ιδανικά τα οποία μας βοήθησαν να βγούμε μια για πάντα απ’ τα «κουτάκια» της σκέψης και να βρούμε τον δρόμο προς το φως, πετώντας στα αζήτητα τις παρωπίδες του σκοταδισμού…

 

 

Σήμερα όμως θα πάρω την σειρά ανάποδα και θα ασχοληθώ με το τελευταίο για δυο λόγους. Πρώτον για να θυμηθούμε το σημείο εκκίνησης ενός τεράστιου καλλιτέχνη που ονομάζεται Λαυρέντης Μαχαιρίτσας

Και δεύτερον για να εμπεδώσουν μια και καλή όσοι είναι εθελοντικά «τυφλοί» και «κουφοί», πως όση λάσπη και να ρίξουν σε ένα διαμάντι, όσο καλά κι αν το θάψουν, αυτό θα βρει τον δρόμο από μόνο του προς την λάμψη! Το “Armageddon” αποτελεί το χειροπιαστό παράδειγμα αυτής της εικόνας καθώς έλαμψε στις ψυχές μας και κατ’ επέκταση στον παγκόσμιο χάρτη του progressive rock! Ναι σωστά διάβασες… Πως έγινε αυτό; Με ποιο τρόπο έφτασε ως εκεί; Συνέχισε την ανάγνωση και θα καταλάβεις…

 

 

Ήταν 1978 όταν οι P.L.J Band (το όνομα της μπάντας προέρχεται από τα αρχικά των ονομάτων Paul=Παύλος Κικριλής -ακουστική κιθάρα- Larry=Λαυρέντης Μαχαιρίτσας -κιθάρα, φωνή- Jimmy=Δημήτρης Βασαλάκης -ηλεκτρικό μπάσο) ηχογράφησαν και κυκλοφόρησαν με δικά τους έξοδα ένα E.P τεσσάρων κομματιών με αγγλικό στίχο υπό τον τίτλο “Gaspar”.Για το συγκεκριμένο δισκάκι δεν ενδιαφέρθηκε κανένας. Το γεγονός αυτό όμως αντί να τους πικράνει και να τους απογοητεύσει, τους έδωσε δύναμη και πείσμα ώστε να κάνουν το επόμενο βήμα καλλιτεχνικά και δημιουργικά… Για να γίνει αυτό το βήμα όμως έπρεπε να βρουν κιθαρίστα δυνατό! Εκείνη την περίοδο λοιπόν στα πλαίσια μιας audition που στήθηκε για τον συγκεκριμένο σκοπό εμφανίστηκε ένα αδύνατο παιδάκι με κοντά μαλλάκια τότε το οποίο ήρθε για να διεκδικήσει την θέση. Κρατώντας μια ακουστική κιθάρα και έναν δίσκο του John McLaughlin στα χέρια, προέτρεψε τους υπόλοιπους του σχήματος να βάλουν αυτόν τον δίσκο στο πικάπ. Με το που ξεκίνησε να παίζει ο δίσκος το συγκεκριμένο παιδί άρχισε να παίζει με την ακουστική του κιθάρα όλα τα κιθαριστικά θέματα από πάνω (play along) με εκνευριστική ακρίβεια και άνεση! Μετά από αυτό το περιστατικό κι αφού έμειναν όλοι με τον στόμα ανοιχτό, ήταν φυσικό και επόμενο να πάρει την θέση! Αν ακόμα και τώρα αναρωτιέστε κάποιοι ποιος ήταν αυτός ο κιθαρίστας φαινόμενο, να σας πληροφορήσω έτσι για την ιστορία ότι ήταν ο Αντώνης Μιτζέλος!

 

Η σύνθεση του group ολοκληρώθηκε με την προσθήκη του Τόλη Σκαματζούρα στα τύμπανα και στα κρουστά. Πλέον αυτά τα γνήσια παιδιά της πόλης ήταν έτοιμα να υπηρετήσουν και να προσδιορίσουν τον νέο ήχο που θα εξέφραζε την δικιά τους την γενιά και να αγγίξουν το όνειρο. Με ποιο τρόπο θα γινόταν αυτό; Τότε ήταν που πάρθηκε η απόφαση να δημιουργήσουν ένα θεματικό δίσκο με θέμα το τέλος του κόσμου το οποίο θα λεγόταν “Armageddon”!

 

 

Mε δικά τους έξοδα μπαίνουν σε ένα οκτακάναλο στούντιο προκειμένου να ηχογραφήσουν το demo του δίσκου… Η οικονομική τους δυνατότητα τους επέτρεπε να έχουν μόλις 6 ώρες στο studio και το demo ολοκληρώθηκε μέσα σε 8 ώρες! (Εννοείται ότι η ηχογράφηση ήταν live). Ένας χρόνος ο οποίος αποτελεί πραγματικό ρεκόρ! Τι έγινε τις υπόλοιπες δυο ώρες οι οποίες ήταν εκτός χρονοδιαγράμματος και εκτός budget; Τους παρακαλούσαν να βγουν από το recording room και αυτοί δεν βγαίνανε με την καμία! Είπαμε, ήταν έτοιμοι να αγγίξουν το όνειρο! Πέρα από τον χρόνο ρεκόρ αξίζει να σημειωθεί ότι η παραγωγή της ηχογράφησης είναι “no reverb”, καθώς εκείνη την περίοδο πέρα απ’ το τεράστιο κόστος που απαιτούσε μια ηχογράφηση σε studio, το να προσθέσεις σε ένα ηχογράφημα έξτρα εφέ δεν ήταν κάτι δεδομένο αλλά κόστιζε επιπρόσθετα και το συγκρότημα δεν ήταν στην οικονομική θέση να καλύψει κάτι τέτοιο… Αυτό είχε ως συνέπεια το τελικό ηχητικό αποτέλεσμα του demo να είναι «στεγνό» και «ξερό»… Όταν όμως έχεις να κάνεις με ένα έργο το οποίο στιχουργικά ήταν βαθύτατα επηρεασμένο από την Αποκάλυψη του Ιωάννη και τις προφητείες του Ιεζεκιήλ και μουσικά ήταν ντυμένο με αρχαιοελληνικές σκάλες και βυζαντινή αρμονία, τέτοιου είδους παράγοντες και δυσκολίες μικρή σημασία έχουν! Σημασία έχει ότι το “Armageddon” μέσα σε 8 ώρες είχε πάρει σάρκα και οστά…

 

 

Έχοντας πλέον τις μπομπίνες στα χέρια τους και παίρνοντας δύναμη και θάρρος απ’ το γεγονός ότι το ‘’666’’ των Aphrodite’s child μερικά χρόνια πριν είχε κουνήσει πρωτόγνωρα τα νερά της Ευρωπαϊκής σκηνής και το ‘’Dark Side of the Moon’’ των Pink Floyd ήταν ήδη μυθικό, επόμενος στόχος του συγκροτήματος ήταν η αναζήτηση διεθνούς καριέρας πράγμα το οποίο ήταν εξαιρετικά δύσκολο. Έτσι λοιπόν με μοναδική αποσκευή μια κασέτα η οποία περιείχε το πόνημα τους το συγκρότημα επιβιβάστηκε σε ένα κίτρινο Ford και ταξίδεψε οδικώς μέχρι το Παρίσι με σκοπό την αναζήτηση δισκογραφικού συμβολαίου. Το ενδιαφέρον της Polydor εκεί δημιούργησε χαμόγελα στα μέλη του σχήματος, όμως η απαιτούμενη μετακόμιση και εγκατάσταση του στην συγκεκριμένη πόλη λόγω οικονομικών δυσκολιών ήταν ανέφικτη και έτσι το αρχικό ενδιαφέρον της εν λόγω εταιρείας προς το παρόν πάγωσε και έμεινε στάσιμο… Εκείνη τη στιγμή, ενστικτωδώς, και έχοντας απεριόριστη πίστη προς το δίσκο, ο ρυθμικός ακουστικός κιθαρίστας της μπάντας Παύλος Κικριλής έκλεισε εισιτήριο και ταξίδεψε αεροπορικώς μέχρι την Αμερική, προκειμένου να χτυπήσει την πόρτα της Warner!Η απάντηση της όμως ήταν αρνητική…

 

 

Μετά από αυτήν την περιπέτεια το αποτέλεσμα ήταν το συγκρότημα με πικρία και απογοήτευση να επιστρέψει στην Ελλάδα… Όπως είπαμε όμως και πριν, το ενδιαφέρον της Γαλλικής Polydor ευτυχώς πάγωσε στιγμιαία και δεν μετατράπηκε σε «άκυρο». Αυτό είχε ως αποτέλεσμα εκείνη την περίοδο ο τεράστιος Γιάννης Πετρίδης ο οποίος τότε ήταν διευθυντής της Polygram στην Ελλάδα να δεχτεί ένα τηλεφώνημα από την Γαλλία σχετικά με αυτό το album… Αυτός ο άνθρωπος ίσως ήταν ο μοναδικός ο οποίος θα μπορούσε να συμμεριστεί το όραμα και το έργο του συγκροτήματος…και το έκανε!!! Το πήρε πάνω του και με την επιμονή την προτροπή και την αποφασιστικότητα του ο δίσκος κυκλοφόρησε το 1982 με την ετικέτα της Vertigo η οποία αποτελούσε την ροκ ετικέτα της Polygram!

 

 

Όσο αφορά το εξώφυλλο του δίσκου πρόκειται για δημιούργημα του ζωγράφου Αριστομένη Τσολάκη ο οποίος ήταν φίλος του Λαυρέντη και στο συγκεκριμένο έργο τέχνης του είχε δώσει τον τίτλο «Αλλοτρίωση»… Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ο δίσκος κυκλοφόρησε μόνο στην Ελλάδα και εφόσον δεν υπήρχε χρηματοδότηση για εκ νέου ηχογράφηση και παραγωγή στην ουσία κυκλοφόρησε επίσημα το demo (βλέπε παραπάνω) σε 1000 αντίτυπα… Ένας αριθμός πραγματικά πολύ μικρός αν σκεφτούμε ότι την συγκεκριμένη εποχή η δισκογραφία άνθιζε και η μικρότερη παραγωγή έκοβε και πουλούσε 30.000 αντίτυπα… Παρόλα αυτά η κυκλοφορία του “Armageddon” ήταν γεγονός!

 

 

Ένα album που όμοιο του δεν είχε ακουστεί ποτέ μέχρι τότε καθώς έχουμε να κάνουμε με έναν progressive rock δίσκο με σπασμένες φόρμες, νέο ήχο, Αγγλικό και Ελληνικό στίχο, Ελληνοκεντρικό χαρακτήρα και παγκόσμια κατεύθυνση! Η ανταπόκριση όμως που έλαβε τότε ήταν η χειρότερη που θα μπορούσε να φανταστεί κανείς… Ακολούθησαν κάποια live του group στο ‘’Κύτταρο’’ στα “off days” των Socrates τα οποία δεν πήγαν καθόλου καλά και ο δίσκος δέχτηκε τις χειρότερες κριτικές από όλα τα μουσικά έντυπα που υπήρχαν τότε στην Ελλάδα… Ούτε ένας καλός λόγος δεν ακούστηκε τότε γι αυτό… Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, όσο αφορά τις πωλήσεις του άλμπουμ από τα 1000 αντίτυπα που υπήρχαν στην αγορά πουλήθηκαν και δόθηκαν μόνο τα 300 με 400 σε φίλους και οικείους ανθρώπους του συγκροτήματος… Τι απέγιναν τα υπόλοιπα;

 

 

Τα έκανε κατάσχεση η Εκκλησία και τα κατέστρεψε καθώς το έργο θεωρήθηκε «βλάσφημον» (κι όμως, ναι αλήθεια είναι...). Όλα αυτά τα περιστατικά είχαν ως αποτέλεσμα τα μέλη του group να θεωρήσουν τους εαυτούς τους αποτυχημένους και να ακυρώσουν τα όνειρα για διεθνή καριέρα… O δίσκος «δόθηκε» σε μια μικρή ανεξάρτητη εταιρεία επίσης του Γιάννη Πετρίδη και εφόσον από κει και πέρα θα απευθυνόντουσαν μόνο σε Έλληνες, μετονομάστηκαν σε ‘’Τερμίτες’’ και πάρθηκε η απόφαση από εδώ και στο εξής να έχουν Ελληνικό στίχο… Οι οποίοι Τερμίτες λίγα χρόνια αργότερα έβαλαν τα θεμέλια, προσδιόρισαν και οριοθέτησαν αυτό που αποκαλούμε σήμερα ‘’Σύγχρονο Ελληνικό Τραγούδι’’( αυτοί το έκαναν!).

Θα μπορούσε η ιστορία του Armageddon να τελειώσει εδώ… Τώρα όμως στην ουσία αρχίζουν όλα καθώς τώρα ξεκινάει η μοναχική του περιπέτεια, η μοναχική του διαδρομή και το μοναχικό του ταξίδι προς την λάμψη εν αγνοία των δημιουργών του…

 

 

Λίγα χρόνια μετά, αυτό το album ενδιαφέρθηκε και το αγόρασε μια Γερμανική δισκογραφική εταιρεία (Second Battle) η οποία ήταν μικρή και ανεξάρτητη και η οποία κυκλοφόρησε τον δίσκο στην Γερμανία αρχικά σε βινύλιο και μετά σε cd! Οι πωλήσεις εκεί πήγαν πάρα πολύ καλά. Αργότερα η εν λόγω εταιρεία συνεργάστηκε με μια Αμερικάνικη metal δισκογραφική επίσης μικρή και ανεξάρτητη η οποία ανέλαβε την κυκλοφορία στην Αμερική που πήγε εξίσου πολύ καλά. Σε αυτό το σημείο την σκυτάλη πήρε ξανά η Polygram η οποία αγόρασε ξανά το album και το κυκλοφόρησε παγκόσμια σε cd. To album με την παγκόσμια κυκλοφορία του (πλην Ελλάδος βέβαια καθώς η εδώ εταιρεία δεν θεώρησε το προϊόν τόσο καλό για να το εισάγει) σημείωσε εξαιρετικές πωλήσεις και απέσπασε διθυραμβικές κριτικές από τον Τύπο κάθε χώρας και κάθε γωνιάς του πλανήτη ώσπου έφτασε στο σημείο στο Billboard του 2000 να συγκαταλέγεται στο top ten όσο αφορά τα σπουδαιότερα progressive rock albums ever! Για όλη αυτή την πορεία του δίσκου όμως τα μέλη του συγκροτήματος δεν είχαν ιδέα καθώς το έργο το είχανε δώσει και δεν είχανε καμία επικοινωνία με το εξωτερικό, αφού πλέον συνεχίζανε την πορεία τους εντός της χώρας ως Τερμίτες και το “Armageddon” υπήρχε στην συνείδηση τους ως το παιδικό όνειρο που δεν εκπληρώθηκε ποτέ…

Μετά από πολλά χρόνια όμως κι αφού είχαν διαλυθεί και οι Τερμίτες και ο καθένας τους πλέον είχε την προσωπική του ζωή και την προσωπική του καριέρα τα ‘’κολλητάρια’’ (Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Αντώνης Μιτζέλος) σε ένα gig τους που έλαβε χώρα στον ‘’Ζυγό’’ στην Πλάκα, πληροφορήθηκαν ένα γεγονός το οποίο δεν θα μπορούσαν να το φανταστούν ποτέ: στο συγκεκριμένο live ανάμεσα στο κοινό βρισκόταν και ο κ Βουλγαράκης ο οποίος τότε ήταν υπουργός Πολιτισμού! Ο συγκεκριμένος κύριος με το που τελείωσε η παράσταση κινήθηκε προς τα καμαρίνια και αφού πρώτα ρώτησε τον Λαυρέντη και τον Αντώνη να του πουν πληροφορίες σχετικά με το concept album καθώς δεν γνώριζε, αργότερα τους ενημέρωσε ότι το Υπουργείο Πολιτισμού της Κίνας ζήτησε το “Armageddon” για την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων που θα γινόντουσαν εκεί!!!

 

 

Με αυτό το γεγονός ήρθε η ηθική δικαίωση για την ‘’μπάντα μυστήριο’’ (έτσι τους χαρακτήρισε ο ξένος τύπος καθώς δεν γνώριζαν τίποτα γι αυτούς), επαληθεύτηκε η πίστη των μελών του group γι αυτό το έργο και ο δίσκος ο οποίος κατέχει το ρεκόρ με τις χειρότερες κριτικές στην Ελλάδα και τις καλύτερες παγκοσμίως συνεχίζει την πορεία του σε ολόκληρο τον πλανήτη καλλιεργώντας το πνεύμα κάθε σκεπτόμενου ακροατή. Όσοι το έχουν στην κατοχή τους (μεταξύ τους και εγώ) το φυλάνε σαν κόρη οφθαλμού και όσοι δεν το έχουν, σκάνε τρελά ποσά για να το αποκτήσουν (μια ματιά στο διαδίκτυο θα σας πείσει) καθώς αποτελεί υπέρτατο collector’s item για κάθε οπαδό του progressive rock! Όσοι δεν το έχετε ακούσει θερμή παράκληση κάντε ένα δώρο στον εαυτό σας και ακούστε το!

Προσωπικά αυτός ο δίσκος άλλαξε τον τρόπο που σκέφτομαι, λειτούργησε και λειτουργεί ως πυξίδα για την δικιά μου μουσική πορεία και μου έδωσε το διαβατήριο για το όραμα και το όνειρο! Άσε που το intro και το “Armageddon ΙΙ” από το live των Τερμιτών το 1998 (Ανατριχίλα, Δέος, Μεγαλείο) αποτελεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια το προσωπικό μου «γούρι» και τον δικό μου τρόπο αυτοσυγκέντρωσης πριν από κάθε μου gig! Θα συνεχίσει να είναι το γούρι μου καθώς είναι ένας καλός τρόπος για να επιστρέφω πάντα στα παιδικά μου χρόνια και να μην ξεχάσω ποτέ ποιος είμαι, από πού έρχομαι, πού πάω και τι κάνω… Είναι ένας καλός τρόπος για να προστατεύσω το πνεύμα και την συνείδηση μου…

 

 

Είναι ένας καλός τρόπος για να θυμάμαι πάντα ότι το να ροκάρεις πάνω στην σκηνή είναι σαν το ποδήλατο… δεν το ξεχνάς ποτέ…
Είναι ένας καλός τρόπος για να μην ξεχάσω ποτέ ποιος είναι ο ένας από τους τρεις πιο αγαπημένους μου Έλληνες κιθαρίστες.
Είναι ένας καλός τρόπος για να μην ξεχάσω ποτέ και να κουβαλάω για πάντα μέσα μου τον Λαυρέντη!

L.Machairitsas 2017 & A.Mitzelos 2019 photos by Chris Kissadjekian

 

Read 265 times

Latest from Πατσάης Παναγιώτης

Leave a comment