Πέμπτη 30 Ιουνίου: το Release Athens υποδέχεται τους Pet Shop Boys, Thievery Corporation, K. Βήτα

Πέμπτη 30 Ιουνίου: το Release Athens υποδέχεται τους Pet Shop Boys, Thievery Corporation, K. Βήτα

Δεν υπάρχει πιο πετυχημένο αγγλικό ντουέτο στην pop από τους  Neil Tennant και Chris Lowe, είναι οι αδιαφιλονίκητοι πρωταθλητές των…

More...
RELEASE FESTIVAL FESTIVAL: ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΓΓΕΛΑΚΑΣ ΚΑΙ 100°C, ΠΑΥΛΟΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ ΚΑΙ HOTEL ALASKA, ΠΑΙΔΙ ΤΡΑΥΜΑ – Σάββατο 25 Ιουνίου 2022

RELEASE FESTIVAL FESTIVAL: ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΓΓΕΛΑΚΑΣ ΚΑΙ 100°C, ΠΑΥΛΟΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ ΚΑΙ HOTEL ALASKA, ΠΑΙΔΙ ΤΡΑΥΜΑ – Σάββατο 25 Ιουνίου 2022

Είναι από τις βραδιές που μένουν χαραγμένες στη μνήμη μας ως μια γιορτή και όχι απλά μια συναυλία. Τέσσερα χρόνια…

More...
RELEASE ATHENS FESTIVAL: LONDON GRAMMAR, L.P., HOOVERPHONIC, D3LTA, DAPHNE AND THE FUZZ - Δευτέρα 27 Ιουλίου 2022

RELEASE ATHENS FESTIVAL: LONDON GRAMMAR, L.P., HOOVERPHONIC, D3LTA, DAPHNE AND THE FUZZ - Δευτέρα 27 Ιουλίου 2022

Στην έκτη μέρα του Release Athens Festival ο ήλιος έκαιγε έντονα, και δεν υπήρχαν πολλά μέρη να κρυφτείς παρά κάτω…

More...
PATTI SMITH QUARTET - – Ωδείο Ηρώδου Αττικού, Αθήνα, Σάββατο 25 Ιουνίου 2022

PATTI SMITH QUARTET - – Ωδείο Ηρώδου Αττικού, Αθήνα, Σάββατο 25 Ιουνίου 2022

The Smith FamilyΑνταποκρίνεται ο Τάκης Κρεμμυδιώτης

More...
MANOWAR, ROTTING CHRIST, RHAPSODY OF FIRE, MEDEN AGAN – Release Athens Festival, Τετάρτη 22 Ιουνίου 2022

MANOWAR, ROTTING CHRIST, RHAPSODY OF FIRE, MEDEN AGAN – Release Athens Festival, Τετάρτη 22 Ιουνίου 2022

Τίποτα λιγότερο η περισσότερο από αυτό που περιμέναμε από τους Manowar και την υπέροχη σύμπραξη των τριών υπόλοιπων συγκροτημάτων της…

More...
JAN GARBAREK GROUP – Ωδείο Ηρώδου Αττικού, Αθήνα, Τετάρτη 22 Ιουνίου 2022

JAN GARBAREK GROUP – Ωδείο Ηρώδου Αττικού, Αθήνα, Τετάρτη 22 Ιουνίου 2022

Αλήθεια, πόσο απέχει το Ηρώδειο από τη Δρέσδη;Ανταποκρίνεται ο Τάκης Κρεμμυδιώτης

More...

Πέμπτη 30 Ιουνίου: το Release Athens υποδέχεται τους Pet Shop Boys, Thievery Corporation, K. Βήτα

29 June 2022 in News

Δεν υπάρχει πιο πετυχημένο αγγλικό ντουέτο στην pop από τους…

RELEASE ATHENS FESTIVAL: LONDON GRAMMAR, L.P., HOOVERPHONIC, D3LTA, DAPHNE AND THE FUZZ - Δευτέρα 27 Ιουλίου 2022

28 June 2022 in Live Reviews

Στην έκτη μέρα του Release Athens Festival ο ήλιος έκαιγε…

PATTI SMITH QUARTET - – Ωδείο Ηρώδου Αττικού, Αθήνα, Σάββατο 25 Ιουνίου 2022

28 June 2022 in Live Reviews

The Smith FamilyΑνταποκρίνεται ο Τάκης Κρεμμυδιώτης

MANOWAR, ROTTING CHRIST, RHAPSODY OF FIRE, MEDEN AGAN – Release Athens Festival, Τετάρτη 22 Ιουνίου 2022

25 June 2022 in Live Reviews

Τίποτα λιγότερο η περισσότερο από αυτό που περιμέναμε από τους…

JAN GARBAREK GROUP – Ωδείο Ηρώδου Αττικού, Αθήνα, Τετάρτη 22 Ιουνίου 2022

23 June 2022 in Live Reviews

Αλήθεια, πόσο απέχει το Ηρώδειο από τη Δρέσδη;Ανταποκρίνεται ο Τάκης…

Jan Garbarek Group: Εξυψώνοντας τα όνειρα

21 June 2022 in News

“In Praise οf Dreams”. Σας ακούγεται κάπως υπερβολικό; Σίγουρα όχι,…

NICK CAVE & THE BAD SEEDS - Ο Yπέροχος Δανδής της Ψυχής, μεγαλούργησε και πάλι

17 June 2022 in Live Reviews

Χαζεύοντας τις αστραπές καθώς έπεφταν δίπλα από το ποτάμι καθώς…

ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΛΕΞΙΟΥ: Για τα διπλά σου Γενέθλια, φίλε

07 June 2022 in Interviews

Ο Γιάννης είναι αυτό που λέμε Συνοδοιπόρος με σίγμα κεφαλαίο.…

ACCEPT, DEGENERATE MIND – Gagarin 205, Αθήνα, Πέμπτη 2 Ιουνίου 2022

06 June 2022 in Live Reviews

Επιτέλους επιστροφή στην κανονικότητα μετά από τρία χρόνια. Οι ACCEPT,…

BABE RUTH - Darker Than Blue: The Harvest Years 1972-1975 (Esoteric Recordings / 2022)

27 May 2022 in Where Blues meets Rock

To prog or not to prog?Στο ρόλο του hitter ο…

ACCEPT “Metal Heart” (Breeze/EMI/CBS-1985)

24 May 2022 in Monuments

Πέρασαν κάμποσα χρόνια από τότε που θέλησα να μοιραστώ μαζί…

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (1943-2022)

20 May 2022 in Never Forgotten

Ο καλός μου φίλος, ο ΒαγγέληςΘυμάται (και αγαπά) ο Τάκης…

Επιτέλους. Γύρισε ο Τροχός και ο ετήσιος θεσμός του “Gimme Shelter Festival” επέστρεψε στην έδρα του, το αγαπημένο Gagarin 205 της οδού Λιοσίων ύστερα από δυο δυσβάσταχτα χρόνια ματαιώσεων, αναβολών και… μετακομίσεων. Και να που το Ελληνικό κοινό καλωσόρισε αυτή την επανεκκίνηση ένθερμα υπέρ το δέον, έστω και καθήμενο, όπως άλλωστε το συνηθίζει, εσαεί.

Ανταπόκριση από τον Παναγιώτη Πατσάη

Κάποιοι λένε ότι στη μουσική δεν έχει σημασία η εικόνα, αλλά μόνο ο ήχος. Ουσιαστικά δε θα διαφωνήσω μαζί τους, αλλά παράλληλα δε μπορώ να μη δεχτώ ότι έχει διαχρονικά αποδειχτεί πως και αυτή παίζει το ρόλο της και μάλιστα κατεξοχήν στις πιο mainstream εκδοχές της.

Παρουσιάζει ο Κρεμμυδιώτης Τάκης

“Get your motor runnin' / Head out on the highway…”. Αυτό το ταξίδι δε θα τελειώσει ποτέ.

Συντάκτης: Κρεμμυδιώτης Τάκης

Με το που έπεσε η βόμβα της πανδημίας του κορονοϊού στα μέσα Μαρτίου του 2020 (σ.σ.: το πιο άχαρο «δώρο» γενεθλίων ολάκερης της ζωής μου!), ο άσβεστος Lenny Kravitz άφησε την Παριζιάνικη κατοικία του και μετακόμισε στο εξωτικό καταφύγιο του στην Ελευθέρα, ένα μικροσκοπικό νησί στις Μπαχάμες. Αδυνατώντας να περιοδεύσει ανά τον κόσμο ώστε να προωθήσει το ολόφρεσκο βιβλίο του “Let Love Rule”, ήτοι το πρώτο μέρος της αυτοβιογραφίας του, προτίμησε να επιδοθεί στη καλλιέργεια της γης έως και να κατασκευάζει χειροποίητα ξύλινα παγκάκια για τον κήπο του!

Κείμενο-φωτογραφίες: Χρήστος Κισατζεκιάν


Κάποιος μας κάνει άσχημες πλάκες, δεν γνωρίζω ποιος έχει βαλθεί να μας τρελάνει φέτος, αλλά το κακό δεν έχει τελειωμό…
Γιατί δεν φτάνει που έχουμε τόσα ντράβαλα στο κεφάλι μας, από τα οποία αγωνιζόμαστε καθημερινά για να ξεπεράσουμε και να ξεφύγουμε όσο πιο ξέγνοιαστα και εύκολα γίνεται, έχουμε και αυτά τα αντικανονικά χτυπήματα κάτω από την μέση, από τα χειρότερα που μπορεί να νιώσει ένας μουσικόφιλος στην καρδία του, που είναι γεμισμένη από νότες και μουσικές συγκινήσεις.

Φόρος τιμής από τον Νίκο Παπαδόπουλο

Εδώ και λίγες μέρες παρέλαβα ως εκπρόσωπος μουσικού μέσου ένα απρόσμενο δώρο από το πουθενά. Και επειδή ως άνθρωπος μοιράζομαι όλες μου τις χαρές έτσι που να πολλαπλασιάζω την ευεργετική τους ιδιότητα, ο εν λόγω φόρος τιμής στον αείμνηστο Gary Moore παρέα με κείνον του Jack Syrmaleon κρίνεται επιβεβλημένος!

Κείμενο- συναυλιακές φωτογραφίες: Χρήστος Κισατζεκιάν

“How Blue(s) Can You Get” μπλέ πλανήτη; Είμαι εδώ, δεν έφυγα ποτέ, δεν έπαιξα ακόμα την τελευταία μου νότα, δεν τραγούδησα ακόμα την τελευταία μου λέξη ...

Τα σέβη μου ... Gary Moore!

Τιμά ο Jack Syrmaleon

Σήμερα νιώθω πως πατώ τα πλήκτρα επί ματαίω. Νιώθω πως είναι περιττό. Και αυτό γιατί η Μεγάλη του Mayall Σχολή υπήρξε μια από τις ελάχιστες που το «πτυχίο» της σήμαινε εν συνεχεία παγκόσμια καταξίωση για κάθε της «απόφοιτο», εδώ και πενηνταπέντε χρόνια! Θυμίζω δυο τρεις Σχολές ακόμη  αν και πάλι μοιάζει περιττό για κάθε διαβασμένο: του Frank Zappa, του Ritchie Blackmore, του Ozzy Osbourne.

Κείμενο-φωτογραφίες: Χρήστος Κισατζεκιάν

Jeff Beck: «Ο Jimi Hendrix υπήρξε για μένα το πρώτο σοκ. Αυτός ήταν που μας συγκλόνισε όλους για τα καλά, αφού παρότι όλοι μας είχαμε καθιερωθεί με “ασφάλεια” στο πεδίο της ηλεκτρικής κιθάρας, ήρθε από το πουθενά για να επαναπροσδιορίσει όλους τους κανόνες του παιχνιδιού, εν μια νυκτί!»
Bob Dylan (αναφερόμενος στη διασκευή του “All Along the Watchtower”):  «Με συγκλόνισε μονομιάς! Τόσο, που ζήτησα τα πνευματικά δικαιώματα της δικής του εκτέλεσης ώστε να το παίζω κι εγώ έτσι ως και σήμερα. Είχε το ταλέντο να βρίσκει στοιχεία μες τα τραγούδια που κανείς άλλος δε θα ανακάλυπτε και να τα αναπτύσσει ανεπανάληπτα».
Kirk Hammett (Metallica): «Ο Hendrix είχε ένα ολόδικό του τρόπο να πολιτικολογεί δίχως να μιλά συμβατά, δίχως να “μιλά” με άλλο τρόπο πέρα από τη Μουσική του γλώσσα. Τα έλεγε όλα οπτικο-ακουστικά. Όσο για τον ήχο της κιθάρας του, υπήρξε κυριολεκτικά δική του εφεύρεση. Δεν υπήρξε κάποιος άλλος που να ακούγεται έτσι, πριν και μετά από αυτόν, έως και σήμερα. Εφηύρε την Εκκλησία το Τόνου! Ο τόνος του ήταν θηριώδης, η τεχνική του ήταν θηριώδης, τα τραγούδια του ήταν θηριώδη. Η Ψυχή του; Περίσσευε!»   
Kurt Cobain (Nirvana): «Κάποιοι υποστηρίζουν πως μπάντες της grunge σαν τη δική μας έθεσαν μια για πάντα το Seattle στο παγκόσμιο μουσικό χάρτη, όμως, σοβαρά τώρα, ποιο χάρτη;;; Είχαμε τον Jimi Hendrix. Ήμαρτον δηλαδή, τι άλλο να θέλαμε από τη ζωή μας;;;»
Robert Smith (The Cure): «Ο Hendrix ήταν το πρώτο άτομο που έπεσε στην αντίληψή μου και έμοιαζε απόλυτα Ελεύθερος. Όταν είσαι εννιά-δέκα χρονών, η ζωή σου κατακυριεύεται από τους ενήλικες. Έτσι μονομιάς αντιπροσώπευσε ακριβώς αυτό που ήθελα να γίνω. Ο Hendrix ήταν που με ώθησε να σκεφτώ πως ήθελα να γίνω τραγουδιστής και κιθαρίστας. Πριν από αυτόν ήθελα να γίνω ποδοσφαιριστής».
John Frusciante (Red Hot Chili Pepper): «Αν παίζω κιθάρα φταίει το “Electric Ladyland”. Η μουσική του Hendrix ανέκαθεν μου ακουγόταν τέλεια, αφού την φρόντιζε σε όλες της τις διαστάσεις. Εκεί που οι περισσότεροι σκέφτονται σε δυο διαστάσεις, αυτός σκεφτόταν σε τέσσερεις. Δε πιστεύω πως υπήρξε καλύτερος κιθαρίστας στην ιστορία. Αυτά που μας κληροδότησε δεν επιδέχονται βελτίωσης. Και όλα αυτά πηγάζουν από το βαθύτατο πνεύμα του. Ανέδειξε πτυχές του ήχου που δεν γνωρίζαμε πως υπάρχουν…»
Matt Bellamy (Muse): «Περισσότερο και από τα τραγούδια του, αυτό που καθόρισε μια για πάντα τη ζωή μου ήταν η Ελευθερία Έκφρασης που έφερε πρώτος στο χώρο του Μουσικού Θεάματος. Αυτή η ατίθαση άγνοια κινδύνου που τον χαρακτήριζε επί σκηνής. Για μένα ο Hendrix δεν ήταν απαραίτητα οι ανυπέρβλητες μελωδίες του και τα ακόρντα, ήταν η Ενέργεια με την οποία τα μπόλιαζε. Ήταν ο ψυχεδελικός, θεότρελος έως και “φτιαγμένος” από ναρκωτικά τρόπος που μάτωνε όταν τα έπαιζε. Έτσι που σε έκανε να σκέφτεσαι το Μέλλον».
Pete Townshend (The Who): «Αυτό που έπαιζε ήταν… απίστευτα Λυρικό και συνάμα Έμπειρο. Κατάφερε να χτίσει τη γέφυρα μεταξύ της αυθεντικής blues κιθάρας και του μοντέρνου ήχου, παντρεύοντάς τα μοναδικά!»

Από τον Χρήστο Κισατζεκιάν

27 Αυγούστου 1990. Η ώρα είναι 12:50 μετά τα μεσάνυχτα όταν το νοικιασμένο από τον Eric Clapton ελικόπτερο Bell 260B Jet Ranger έχοντας διανύσει μόλις 3.000 πόδια σε σαρανταδύο δευτερόλεπτα από την απογείωσή του, συγκρούεται πάνω στο λόφο του Χιονοδρομικού Κέντρου του Alpine Valley στο East Troy του Wisconsin, σε υψόμετρο μόλις εκατό ποδών. Όλοι οι επιβάτες σκοτώνονται ακαριαία: ο κατά τα φαινόμενα άπειρος πιλότος Jeffrey Brown, ο Bobby Brooks, ατζέντης του Clapton, o σωματοφύλακάς του Nigel Browne, ο Colin Smythe, βοηθός του tour manager, και ο Stevie Ray Vaughan.

Φόρος τιμής από τον Χρήστο Κισατζεκιάν