ACCEPT “Metal Heart”  (Breeze/EMI/CBS-1985)

ACCEPT “Metal Heart” (Breeze/EMI/CBS-1985)

Πέρασαν κάμποσα χρόνια από τότε που θέλησα να μοιραστώ μαζί σας την βαθιά ευγνωμοσύνη μου για την απίστευτη ενέργεια που…

More...
ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (1943-2022)

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (1943-2022)

Ο καλός μου φίλος, ο ΒαγγέληςΘυμάται (και αγαπά) ο Τάκης Κρεμμυδιώτης

More...
CRADLE OF FILTH: Προσμένοντας τους Vamp Metal Gods

CRADLE OF FILTH: Προσμένοντας τους Vamp Metal Gods

“Πολύ κρύα τα πράγματα εδώ μπροστά. Για ζεσταθείτε λίγο. Έτσι κι αλλιώς, όλοι στην Κόλαση θα πάτε!” (Dani Filth)Σάββατο 11…

More...
THIEVERY CORPORATION: Υποστηρίζοντας φέτος στους Pet Shop Boys

THIEVERY CORPORATION: Υποστηρίζοντας φέτος στους Pet Shop Boys

«Αγαπάμε όλα τα είδη της Μουσικής, και είναι αυτός ο λόγος που οι Thievery Corporation ακούγονται όπως ακούγονται. Και παρότι…

More...
DARK TRANQUILLITY – ENSIFERUM – PYOGENESIS – GWENDYDD - Fuzz Club, Πέμπτη 12 Μαΐου 2022

DARK TRANQUILLITY – ENSIFERUM – PYOGENESIS – GWENDYDD - Fuzz Club, Πέμπτη 12 Μαΐου 2022

Μια πολύ δυνατή περιοδεία που πέρασε και από την χώρα μας. Κάτι σχετικά σπάνιο τα τελευταία χρόνια. Και τα τέσσερα…

More...
IGGY POP: Το απεχθές συμβάν της τελευταίας βραδιάς του Φεστιβάλ “Rock Of Gods” το Καλοκαίρι του 1996

IGGY POP: Το απεχθές συμβάν της τελευταίας βραδιάς του Φεστιβάλ “Rock Of Gods” το Καλοκαίρι του 1996

Έχοντας αναγνώσει την απίστευτη αναμνηστική ιστορία του θαυμαστού Γιάννη Πετρίδη στην ηλεκτρονική Athens Voice, το σκέφτηκα διπλά να καταγράψω κάτι…

More...

ACCEPT “Metal Heart” (Breeze/EMI/CBS-1985)

24 May 2022 in Monuments

Πέρασαν κάμποσα χρόνια από τότε που θέλησα να μοιραστώ μαζί…

VENUS PRINCIPLE - Stand in Your Light (PROPHECY PRODUCTIONS 2022)

23 May 2022 in Where Prog meets Art

Σε έναν αναβράζοντα κόσμο. Γράφει η Ελένη Λιβεράκου Eriksson

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (1943-2022)

20 May 2022 in Never Forgotten

Ο καλός μου φίλος, ο ΒαγγέληςΘυμάται (και αγαπά) ο Τάκης…

CRADLE OF FILTH: Προσμένοντας τους Vamp Metal Gods

20 May 2022 in Shot from the Vault

“Πολύ κρύα τα πράγματα εδώ μπροστά. Για ζεσταθείτε λίγο. Έτσι…

THIEVERY CORPORATION: Υποστηρίζοντας φέτος στους Pet Shop Boys

16 May 2022 in Shot from the Vault

«Αγαπάμε όλα τα είδη της Μουσικής, και είναι αυτός ο…

DARK TRANQUILLITY – ENSIFERUM – PYOGENESIS – GWENDYDD - Fuzz Club, Πέμπτη 12 Μαΐου 2022

16 May 2022 in Live Reviews

Μια πολύ δυνατή περιοδεία που πέρασε και από την χώρα…

IGGY POP: Το απεχθές συμβάν της τελευταίας βραδιάς του Φεστιβάλ “Rock Of Gods” το Καλοκαίρι του 1996

13 May 2022 in Shot from the Vault

Έχοντας αναγνώσει την απίστευτη αναμνηστική ιστορία του θαυμαστού Γιάννη Πετρίδη…

BIFF BANG POW! - A Better Life: Complete Creations 1984-1991 (Cherry Red Records / 2022)

13 May 2022 in When Pop gets Alternative

Το λέει και ο τίτλος: Μια καλύτερη ζωή. Και η…

SABATON: Εν όψει της Μάχης του Φαληρικού Δέλτα

12 May 2022 in Shot from the Vault

Είναι κοινό μυστικό τα τελευταία χρόνια. Ο άκρατος επαγγελματισμός και…

SEPULTURA: Μεγάλες Προσδοκίες

12 May 2022 in Shot from the Vault

Έστω και με δυόμιση χρόνια καθυστέρηση, ήρθε η ώρα που…

ΣΤΑΥΡΟΣ ΛΟΓΑΡΙΔΗΣ (1953-2022) - Ο Ακρίτας της Ελληνόφωνης Ροκ

11 May 2022 in Never Forgotten

Και είναι να αναρωτιέσαι. Τώρα ποιος θα φυλάει τα σύνορα…

ECHO TRAIN “Libation” (B-Otherside/2022)

11 May 2022 in Local Heroes

Η ψυχεδέλεια υπάρχει ακόμα και κινείται, αναπτύσσεται και μεγαλουργεί στα…

DARK TRANQUILLITY – The Gallerists of Melody

10 May 2022 in News

Πολύ λίγες μπάντες, που κατατάσσονται στο χώρο της σκληρής μουσικής…

H.E.A.T., Lazy Man's Load: Fire On The Moon!

09 May 2022 in Live Reviews

Γνώριμοι του ελληνικού Hard & Heavy κοινού, οι σουηδοί H.E.A.T.…

MAYHEM – MORTIIS – DIABLERY – Fuzz club, Τετάρτη 7 Μαΐου 2022

08 May 2022 in Live Reviews

Η πρώτη black metal συναυλία διεθνούς σχήματος της μετά covid…

PETER BARDENS - Long Ago, Far Away: The Recordings 1969 - 1971 (Esoteric Recordings / 2022)

06 May 2022 in Where Blues meets Rock

Η αυτού εξοχότης ο κος BardensΥποκλίνεται ο Τάκης Κρεμμυδιώτης

JUDAS PRIEST: «Είναι Τρελός ο Καραφλός»

27 April 2022 in Shot from the Vault

Ακόμη και αν οι περισσότεροι από εμάς ουδέποτε περιμέναμε το…

«Είμαστε συντετριμμένοι, το σοκ είναι μεγάλο. Σε αυτές τις δύσκολες ώρες ζητούμε από εσάς κατανόηση. Η κηδεία του μικρού αδερφού μου θα πραγματοποιηθεί σε στενό ιδιωτικό κύκλο» δήλωσε χθες η αδελφή του εκλιπόντα.
«Είμαστε συντετριμμένοι από τον ξαφνικό χαμό του φίλου και συνοδοιπόρου μας. Οι λέξεις δεν μπορούν να χωρέσουν το σοκ και την δυσβάσταχτη δυστυχία που βιώνουμε» ανάρτησαν επισήμως τα υπόλοιπα μέλη της πρόσφατης, πολλά υποσχόμενης μουσικής ομάδας που ο αείμνηστος Alexi γέννησε μόλις πέρυσι το Μάρτιο, τους Bodom After Midnight…

Οι Daniel Freyberg, Mitja Toivonen και Waltteri Väyrynen άφησαν να εννοηθεί επίσης πως θα κυκλοφορήσουν σύντομα τα τρία τραγούδια και το video clip που πρόλαβαν να ηχογραφήσουν με τον αγαπημένο τους φίλο.  
«Ο Alexi ήταν ο πιο αξιαγάπητος και μαγευτικός σύζυγος και πατέρας. Οι καρδιές μας θα είναι πλέον μια για πάντα ραγισμένες» δήλωσε η σύντροφός του Kelli Wright-Laiho.

Φόρος τιμής από το Χρήστο Κισατζεκιάν

Με το που έπεσε και τούτη η κεραμίδα στο κεφάλι μας προχθες το βράδυ, σάστισα. Το ένα λεπτό σιγής εκ μέρους μου προέκυψε μονομιάς, αυθόρμητα, χωρίς να το σκεφτώ. Στα καπάκια την κατακρήμνισαν όμως σκέψεις όπως «όχι ρε που@#$η, όχι, αυτό ήταν;» και «πάει το Όνειρο να τον δω επί σκηνής, να τον απαθανατίσω, να του πάρω μια συνέντευξη...». Ήταν Όνειρο Ζωής!
Ξάφνου δεν ήξερα τι να κάνω… Να βάλω κάτι στο πικ-απ να τον ακούσω; Να το μοιραστώ με κάποιους μεταμεσονύκτια, ή όχι; Εν τέλει έγραψα τις παρακάτω αράδες στο φατσαμπούκι και κατέβασα τέσσερα βιβλία / φωτογραφικά λευκώματα από τη βιβλιοθήκη μου που με βοήθησαν μετά να αποκοιμηθώ, ζαλίζοντάς με:
Μέχρι πριν λίγη ώρα τσακωνόμουν με τους ομοιοπαθείς φίλους μου για το ότι ο Eddie είναι ο «σημαντικότερος εν ζωή ηλεκτρικός κιθαρίστας του Πλανήτη μας»... Τώρα;;;

Φόρος τιμής από τον Χρήστο Κισατζεκιάν

Jeff Beck: «Ο Jimi Hendrix υπήρξε για μένα το πρώτο σοκ. Αυτός ήταν που μας συγκλόνισε όλους για τα καλά, αφού παρότι όλοι μας είχαμε καθιερωθεί με “ασφάλεια” στο πεδίο της ηλεκτρικής κιθάρας, ήρθε από το πουθενά για να επαναπροσδιορίσει όλους τους κανόνες του παιχνιδιού, εν μια νυκτί!»
Bob Dylan (αναφερόμενος στη διασκευή του “All Along the Watchtower”):  «Με συγκλόνισε μονομιάς! Τόσο, που ζήτησα τα πνευματικά δικαιώματα της δικής του εκτέλεσης ώστε να το παίζω κι εγώ έτσι ως και σήμερα. Είχε το ταλέντο να βρίσκει στοιχεία μες τα τραγούδια που κανείς άλλος δε θα ανακάλυπτε και να τα αναπτύσσει ανεπανάληπτα».
Kirk Hammett (Metallica): «Ο Hendrix είχε ένα ολόδικό του τρόπο να πολιτικολογεί δίχως να μιλά συμβατά, δίχως να “μιλά” με άλλο τρόπο πέρα από τη Μουσική του γλώσσα. Τα έλεγε όλα οπτικο-ακουστικά. Όσο για τον ήχο της κιθάρας του, υπήρξε κυριολεκτικά δική του εφεύρεση. Δεν υπήρξε κάποιος άλλος που να ακούγεται έτσι, πριν και μετά από αυτόν, έως και σήμερα. Εφηύρε την Εκκλησία το Τόνου! Ο τόνος του ήταν θηριώδης, η τεχνική του ήταν θηριώδης, τα τραγούδια του ήταν θηριώδη. Η Ψυχή του; Περίσσευε!»   
Kurt Cobain (Nirvana): «Κάποιοι υποστηρίζουν πως μπάντες της grunge σαν τη δική μας έθεσαν μια για πάντα το Seattle στο παγκόσμιο μουσικό χάρτη, όμως, σοβαρά τώρα, ποιο χάρτη;;; Είχαμε τον Jimi Hendrix. Ήμαρτον δηλαδή, τι άλλο να θέλαμε από τη ζωή μας;;;»
Robert Smith (The Cure): «Ο Hendrix ήταν το πρώτο άτομο που έπεσε στην αντίληψή μου και έμοιαζε απόλυτα Ελεύθερος. Όταν είσαι εννιά-δέκα χρονών, η ζωή σου κατακυριεύεται από τους ενήλικες. Έτσι μονομιάς αντιπροσώπευσε ακριβώς αυτό που ήθελα να γίνω. Ο Hendrix ήταν που με ώθησε να σκεφτώ πως ήθελα να γίνω τραγουδιστής και κιθαρίστας. Πριν από αυτόν ήθελα να γίνω ποδοσφαιριστής».
John Frusciante (Red Hot Chili Pepper): «Αν παίζω κιθάρα φταίει το “Electric Ladyland”. Η μουσική του Hendrix ανέκαθεν μου ακουγόταν τέλεια, αφού την φρόντιζε σε όλες της τις διαστάσεις. Εκεί που οι περισσότεροι σκέφτονται σε δυο διαστάσεις, αυτός σκεφτόταν σε τέσσερεις. Δε πιστεύω πως υπήρξε καλύτερος κιθαρίστας στην ιστορία. Αυτά που μας κληροδότησε δεν επιδέχονται βελτίωσης. Και όλα αυτά πηγάζουν από το βαθύτατο πνεύμα του. Ανέδειξε πτυχές του ήχου που δεν γνωρίζαμε πως υπάρχουν…»
Matt Bellamy (Muse): «Περισσότερο και από τα τραγούδια του, αυτό που καθόρισε μια για πάντα τη ζωή μου ήταν η Ελευθερία Έκφρασης που έφερε πρώτος στο χώρο του Μουσικού Θεάματος. Αυτή η ατίθαση άγνοια κινδύνου που τον χαρακτήριζε επί σκηνής. Για μένα ο Hendrix δεν ήταν απαραίτητα οι ανυπέρβλητες μελωδίες του και τα ακόρντα, ήταν η Ενέργεια με την οποία τα μπόλιαζε. Ήταν ο ψυχεδελικός, θεότρελος έως και “φτιαγμένος” από ναρκωτικά τρόπος που μάτωνε όταν τα έπαιζε. Έτσι που σε έκανε να σκέφτεσαι το Μέλλον».
Pete Townshend (The Who): «Αυτό που έπαιζε ήταν… απίστευτα Λυρικό και συνάμα Έμπειρο. Κατάφερε να χτίσει τη γέφυρα μεταξύ της αυθεντικής blues κιθάρας και του μοντέρνου ήχου, παντρεύοντάς τα μοναδικά!»

Από τον Χρήστο Κισατζεκιάν

“Don't take life for granted
'Cause you know that
Life won't grant you back”…

Οι βιωματικοί στίχοι που μόλις διαβάσατε ανήκουν στον Lee Kerslake. Το τραγούδι που περιέχει αυτές τις λέξεις, φέρει τον τίτλο “Who Needs Me” για το οποίο ο Lee πέρα από τους στίχους έγραψε και την μουσική και μπορείτε να το βρείτε στο θαυμάσιο άλμπουμ “Firefly” (1977).

Στίχοι βγαλμένοι μέσα από την ζωή, αληθινοί, ρεαλιστικοί. Προφητικοί θα έλεγα, ειδικά στη περίπτωση του αξιαγάπητου Lee Kerslake.

Τιμά ο Νίκος Παπαδόπουλος

27 Αυγούστου 1990. Η ώρα είναι 12:50 μετά τα μεσάνυχτα όταν το νοικιασμένο από τον Eric Clapton ελικόπτερο Bell 260B Jet Ranger έχοντας διανύσει μόλις 3.000 πόδια σε σαρανταδύο δευτερόλεπτα από την απογείωσή του, συγκρούεται πάνω στο λόφο του Χιονοδρομικού Κέντρου του Alpine Valley στο East Troy του Wisconsin, σε υψόμετρο μόλις εκατό ποδών. Όλοι οι επιβάτες σκοτώνονται ακαριαία: ο κατά τα φαινόμενα άπειρος πιλότος Jeffrey Brown, ο Bobby Brooks, ατζέντης του Clapton, o σωματοφύλακάς του Nigel Browne, ο Colin Smythe, βοηθός του tour manager, και ο Stevie Ray Vaughan.

Φόρος τιμής από τον Χρήστο Κισατζεκιάν

Θα χρειάζονταν αρκετές δεκαετίες ύπαρξης εκ μέρους σου ώστε να νιώθεις και συ τη θλίψη και το πένθος που προκάλεσε σε μας τους μεγαλύτερους η είδηση που δημοσίευσε χθες η οικογένεια του αποχωρήσαντα μουσικοσυνθέτη: «Ο Peter Green έφυγε ήσυχα, μες τον ύπνο του αυτό το Σαββατοκύριακο». Φύσει αδύνατον ως εικοσάχρονος, ή πόσο μάλλον έφηβος, να γνωρίζεις (και πόσο μάλλον να συνδέεσαι με) στη δεύτερη δεκαετία της τρίτης χιλιετίας που διανύουμε τα όσα τούτος ο επιδραστικότατος κιθαρίστας γέννησε στο πέρασμά του. Λογικό και επόμενο. Για αυτό, έλα αν θες να σε βάλω όσο περνά από το χέρι μου στο όλο «κλίμα» της μεγαλειότητας του, αφού ο φίλτατος συνοδοιπόρος Αλέξανδρος Ριχάρδος πρόλαβε ήδη και σε ενημέρωσε καίρια, υπέρ το δέον!

Τιμά ο Χρήστος Κισατζεκιάν

Ennio Morricone – Ωδείο Ηρώδου Αττικού, Αθήνα, Τρίτη 5 Ιουλίου 2005

«Δεν ακούω ποτέ δική μου Μουσική»
Για όσους πίνουν νερό στο όνομα του πολυαγαπημένου Ιταλού μουσικοσυνθέτη, ενορχηστρωτή και τρομπετίστα, τούτη η περίφημη δήλωση του χειμαρρώδους δημιουργού αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα παράδοξα στον ρου της έντεχνης ορχηστρικής μουσικής κληρονομιάς του 20ου και 21ου αιώνα.

Κείμενο-φωτογραφίες: Χρήστος Κισατζεκιάν

Ναι, ακριβώς αυτό! Στις τετρακόσιες δεκαπέντε σελίδες του εμπεριστατωμένα αποκαλυπτικού και συνάμα «μερακλίδικου» βιβλίου του, ο φίλτατος Παπαϊωάννου «διαμεσολαβεί για να διασώσει, μέσα από τη συλλογική μνήμη, την Πρώτη Ύλη (με πεζοκεφαλαία μάστορα!) που μας κρατά ζωντανούς, εμπνευσμένους και ενεργούς». 

…Και όπου Πρώτη Ύλη, η λατρεμένη μας εποποιία του Rock’n’Roll!

Παρουσιάζει ο Χρήστος Κισατζεκιάν

Βασικό συστατικό στοιχείο της ατμοσφαιρικής μοναδικότητας των Πολωνών Riverside, ο σαραντάχρονος κιθαρίστας έφυγε αναπάντεχα χθες το πρωί της Κυριακής 21 Φεβρουαρίου…

Άλλη μια ιδιαίτερη περσόνα εγκατέλειψε τις αντιληπτές διαστάσεις το περασμένο Σάββατο 6 Φεβρουαρίου. Δυο χρόνια πάλευε με την επάρατη νόσο που είχε προσβάλει το λαιμό και το συκώτι του…