RED HOT CHILI PEPPERS: Ναι στο αντίδοτο της έλλειψης συναυλιών

RED HOT CHILI PEPPERS: Ναι στο αντίδοτο της έλλειψης συναυλιών

Είδες τι σου κάνει η καθολική απαγόρευση συναυλιών εδώ και δεκαπέντε μήνες;;; Πόσο μάλλον όταν όλα δείχνουν πλέον πως η…

More...
BRIAN ENO and ROGER ENO - LIVE AT THE ACROPOLIS

BRIAN ENO and ROGER ENO - LIVE AT THE ACROPOLIS

BRIAN ENO and ROGER ENOLIVE AT THE ACROPOLISPerforming Together for the First TimeΤετάρτη 4 Αυγούστου 2021Θέατρο Ηρώδου ΑττικούΑθήναΕνημερώνει ο Χρήστος…

More...
CICCADA – Harvest (Bad Elephant Music/2021)

CICCADA – Harvest (Bad Elephant Music/2021)

Στις ατέλειωτες κοιλάδες τού σταφυλιού, απλώθηκαν με αγάπη, σύνεση και εργατικότητα, τα βλαστάρια εκείνα που θα έφερναν στην κατάλληλη εποχή…

More...
THE BLACK KEYS: Περιμένοντας τις 14 Μαίου, ας θυμηθούμε τι συνέβη έξη χρόνια πριν

THE BLACK KEYS: Περιμένοντας τις 14 Μαίου, ας θυμηθούμε τι συνέβη έξη χρόνια πριν

Εν αναμονή της νέας επερχόμενης δισκογραφικής δουλειάς των Αμερικανών Black Keys στις 14 Μαΐου, η πρωταγωνιστική τους εμφάνιση στο Rockwave…

More...
RAMMSTEIN - Πυγμή και αυτοεκτίμηση στα όρια της ασυδοσίας

RAMMSTEIN - Πυγμή και αυτοεκτίμηση στα όρια της ασυδοσίας

Ηλίου φαεινότερων. Ο Till Lindemann δεν είναι μονάχα η κινητήριος δύναμη των απέθαντων Rammstein. Η «φάτσα» τους και η απαστράπτουσα…

More...
GARY MOORE: «Γιορτάζοντας» 10 χρόνια απουσίας με ακυκλοφόρητα διαμάντια

GARY MOORE: «Γιορτάζοντας» 10 χρόνια απουσίας με ακυκλοφόρητα διαμάντια

Εδώ και λίγες μέρες παρέλαβα ως εκπρόσωπος μουσικού μέσου ένα απρόσμενο δώρο από το πουθενά. Και επειδή ως άνθρωπος μοιράζομαι…

More...

RED HOT CHILI PEPPERS: Ναι στο αντίδοτο της έλλειψης συναυλιών

11 May 2021 in Shot from the Vault

Είδες τι σου κάνει η καθολική απαγόρευση συναυλιών εδώ και…

BRIAN ENO and ROGER ENO - LIVE AT THE ACROPOLIS

11 May 2021 in News

BRIAN ENO and ROGER ENOLIVE AT THE ACROPOLISPerforming Together for…

CICCADA – Harvest (Bad Elephant Music/2021)

10 May 2021 in Local Heroes

Στις ατέλειωτες κοιλάδες τού σταφυλιού, απλώθηκαν με αγάπη, σύνεση και…

NOÊTA - Elm (Prophecy Productions/2021)

09 May 2021 in Where Ambient meets Folk

Ο ήχος από ένα δάκρυ όταν πέφτει πάνω σε μία…

THE BLACK KEYS: Περιμένοντας τις 14 Μαίου, ας θυμηθούμε τι συνέβη έξη χρόνια πριν

06 May 2021 in Shot from the Vault

Εν αναμονή της νέας επερχόμενης δισκογραφικής δουλειάς των Αμερικανών Black…

RAMMSTEIN - Πυγμή και αυτοεκτίμηση στα όρια της ασυδοσίας

05 May 2021 in Shot from the Vault

Ηλίου φαεινότερων. Ο Till Lindemann δεν είναι μονάχα η κινητήριος…

MORTIFERO - The Death Ballads (Ván Records/2021)

04 May 2021 in Where Ambient meets Folk

Darkfolk and death ballads.Γράφει ο Μιχάλης Κοράκης

UNTIL THE SUN – Drowning In Blue (Self Release/2021)

29 April 2021 in Where Blues meets Rock

Ταλέντο, μεράκι, φρέσκα μυαλά, τόλμη και το “τύποις” blues rock…

MY REFUGE - The Anger Is Never Over (Pride & Joy Music/2021)

28 April 2021 in When Hard Gets Heavy

Μουσικές συναντήσεις. Γράφει ο Μιχάλης Κοράκης.

LESS IS LESSIE – The Escape Plan (Self release / 2021)

26 April 2021 in Where Prog meets Art

Μια διαδρομή στην πόλη σου. Με ένα σάκο στην πλάτη…

GARY MOORE: «Γιορτάζοντας» 10 χρόνια απουσίας με ακυκλοφόρητα διαμάντια

23 April 2021 in Shot from the Vault

Εδώ και λίγες μέρες παρέλαβα ως εκπρόσωπος μουσικού μέσου ένα…

NATIVE SONS – The Natives Are Restless (HighVolMusic / 2021)

19 April 2021 in When Hard Gets Heavy

“Δεν είναι υποθέσεις χαμένες, παρά εκείνες μόνο που εγκατέλειψες”. Σωκράτης…

GARY MOORE – How Blue Can You Get (Provogue Records / 2021)

22 April 2021 in Where Blues meets Rock

“How Blue(s) Can You Get” μπλέ πλανήτη; Είμαι εδώ, δεν…

Lisa Gerrard & Jules Maxwell – Burn (Atlantic Curve / Schubert Music Europe – 2021)

18 April 2021 in When Atmospheric gets Avantgarde

Η αιθέρια, γλυκιά μελαγχολία έχει όνομα. Lisa Gerrard. Από την…

MESHEEN - A Matter of Time (Sonic Age Records/Cult Metal Classics-2021)

16 April 2021 in When Hard Gets Heavy

Τhe perfect time at the right Place! Aπό τον Λεωνίδα…

REM “MTV GR DAY”: Όταν η άρτια φαντασμαγορία δεν κοστίζει

15 April 2021 in Shot from the Vault

Η Μουσική Τηλεόραση στην Ελλάδα Οι παλαιότεροι που ζήσαμε για…

AYTHIS - Secrets From Below (Orcynia Music Productions/2021)

15 April 2021 in When Atmospheric gets Avantgarde

Αιθέρια φωνή, στίχοι έμμετροι, ποιητικοί και σαγηνευτικές, υπνωτικές κιθάρες που…

Τραγούδια Αγάπης. Τα (εντελώς) ξεχασμένα.

12 April 2021 in Αρθρογραφία

Αλήθεια, μέρες σαν κι αυτές που ζούμε, έχουν χώρο για…

ARTHUR BROWN’S KINGDOM COME - Eternal Messenger: An Anthology 1970-1973 (Esoteric Recordings / 2021)

09 April 2021 in Where Prog meets Art

“Fire, I'll take you to burn…” από τη μια, αλλά…

Παναγιωτόπουλος Στάθης

Παναγιωτόπουλος Στάθης

Πρόκειται για μια έκθεση που απεικονίζει την ιστορία της ροκ μουσικής από τη γέννησή της, στα μέσα της δεκαετίας του 1950, ως τις μέρες μας.

Επιβεβαιώνεται αυτό που λέει χαριτολογώντας καμιά φορά σε συνεντεύξεις ο Ian Gillan, ότι οι Deep Purple είναι ένα instrumental, σχεδόν jazz συγκρότημα, πάνω από τα τραγούδια του οποίου, που και που εμφανίζεται ένας τύπος και τραγουδάει, σποραδικά.

Γράφει ο Στάθης Παναγιωτόπουλος 

Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες ειδήσεις που αφορούν τη μουσική το 2017 είναι πως οι U2 θα περιοδεύσουν ανά τον κόσμο παίζοντας το οριακό album τους “The Joshua Tree” στην ολοκληρία του, με αφορμή τα 30 χρόνια από την πρώτη του κυκλοφορία.

Γράφει ο Στάθης Παναγιωτόπουλος 

Είμαστε όλοι Νομπελίστες!

Γράφει ο Στάθης Παναγιωτόπουλος

Ian Gillan ζωντανά στη Σόφια, 4 Νοεμβρίου 2016

Είδα τελευταία φορά τους Deep Purple στα τέλη Νοεμβρίου του 2015. Δεδομένου ότι η περιοδεία τους για το 2016 τελείωσε τον Αύγουστο, στο μέσον της καταδυτικής σεζόν, και δε μπόρεσα να πάω να τους δω, και με την προοπτική ότι θα ξαναρχίσει το Μάιο του 17, πάρα πολύς καιρός για το πρεζάκι χωρίς τη δόση του!...

Γράφει ο Στάθης Παναγιωτόπουλος

Ανέβασα ένα βιντεάκι από την “επιστροφή” των (όποιων!) Rainbow στη σελίδα μου (skylos.gr) και μου έκανε εντύπωση πως ένας σχολίασε “καλύτερα από το τίποτα”. Στη συνείδηση, λοιπόν, ορισμένων οπαδών του Ritchie Blackmore, οι Blackmore’s Night τα τελευταία 19 χρόνια είναι απλώς “τίποτα”. Διαφωνώ, ωστόσο σεβαστή η γνώμη τους και φαίνεται πως το κίνητρο πίσω από την επιστροφή του στο ροκ ήταν κυρίως η επιθυμία των οπαδών και η νοσταλγία. Για τους κυνικούς που έχουν στο μυαλό τους μόνο τα λεφτά, η αμοιβή των Rainbow (το λεγόμενο “κασέ”) είναι ελάχιστα υψηλότερη από αυτήν του άλλου σχήματος. Εδώ τελειώνουν οι θεωρίες συνωμοσίας. Βαριέμαι να ασχολούμαι με το παρασκήνιο της επανεμφάνισης των Rainbow (αν και υπάρχει άφθονο!), γι’ αυτό και θα παραθέσω τις εντυπώσεις μου από τις δυο συναυλίες που παρακολούθησα στη Γερμανία.

Γράφει & φωτογραφίζει ο Στάθης Παναγιωτόπουλος 

Καταρχήν ζητώ συγνώμη για την ημιμάθειά μου, δεν ξέρω πώς μεταφράζεται στα Ελληνικά η φράση "comfort food", θα προσπαθήσω να την περιγράψω όμως. Αναφέρεται σε τροφές κατά βάση απλές, ανεπιτήδευτες, γνώριμες συχνά από τα μικρότερά μας χρόνια, στις οποίες καταφεύγουμε όταν θέλουμε κάτι τέτοιο, ικανό να μας χαλαρώσει και να μας προκαλέσει άνεση, θαλπωρή.

40 χρόνια είναι πολύς καιρός, μια ζωή ολόκληρη. Οι περισσότεροι αναγνώστες μας, στοιχηματίζω, δεν έχουν καν συμπληρώσει την ηλικία αυτήν. Εμείς οι ηλικιωμένοι όμως παρακολουθούμε τη μουσική μας τόσα χρόνια κι ακόμη περισσότερα, και μπορεί να έχουμε καταλάβει τη ματαιότητα και την ασημαντότητα των επετείων, καμιά φορά ωστόσο φαίνονται χρήσιμες αυτές, όταν δίνουν αφορμή να ασχοληθούμε με ορισμένους ογκόλιθους της μουσικής αυτής.

…Σοβαρά όμως τώρα, αν ήθελε ο Ritchie Blackmore να παραστεί, υπήρχε επίγεια (ή και υπέργεια!) δύναμη που θα μπορούσε να τον εμποδίσει;;;

Η ιστορία των Deep Purple (η οποία, πλάκα πλάκα φέτος συμπληρώνει 48 χρόνια-κοντά μισόν αιώνα, ποιος να το φανταζόταν το 1974…) είναι τόσο πολυτάραχη και ενδιαφέρουσα, ώστε οποιαδήποτε αναφορά σ’ αυτήν είναι πιθανότατο να πυροδοτήσει αντεγκλήσεις και σχόλια. Έχουν συμβεί τόσα πολλά στο συγκρότημα αυτό (ας περιοριστούμε εκεί κι ας μην ανοίξουμε τον άλλο λάκκο με τα φίδια που λέγεται οικογενειακό δέντρο των Deep Purple!) που είναι φυσικό να δημιουργηθούν προτιμήσεις, συμπάθειες και αντιπάθειες. Έχει για όλους ο μπαξές.

Γράφει ο Στάθης Ν.Παναγιωτόπουλος

Πριν μπω στο ψητό, για τους νεότερους μεταξύ μας θα είναι ίσως χρήσιμη μια περιγραφή του τοπίου σε ό,τι αφορά την “ξένη” μουσική στην Ελλάδα το χειμώνα του 1980. Υπήρχε μόνο ένα αμιγώς μουσικό περιοδικό, το μηνιαίο “Ποπ και Ροκ”, δύο κανάλια της κρατικής τηλεόρασης και μόνο κρατικό ραδιόφωνο, τα οποία ως επί το πλείστον μετέδιδαν Ρένα Κουμιώτη και τα συναφή. Το πειρατικό ραδιόφωνο ήταν ακόμη στα σπάργανα και ανίσχυρο να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο, απ’ όσο θυμάμαι τουλάχιστον.

Γράφει ο Στάθης Ν. Παναγιωτόπουλος