"Παύση εργασιών βάσει του πραγματικού χρόνου"

"Παύση εργασιών βάσει του πραγματικού χρόνου"

Είκοσι μήνες μετά την έναρξη λειτουργίας του, το μουσικό χωριό μας σταματά επ' αόριστον λόγω αδυναμίας διαχείρισης χρόνου εμού του…

More...
MONUMENT: STEPHAN MICUS “Koan” (ECM – 1981)

MONUMENT: STEPHAN MICUS “Koan” (ECM – 1981)

Η ανατροπή, της ανατροπής, ώ ανατροπή. «Από πού κι ως πού μια τέτοιου ύφους/είδους πρόταση σε ένα μουσικό website που…

More...
ONE BY ONE: PETER HAMMILL

ONE BY ONE: PETER HAMMILL

Με αφορμή την επερχόμενη κυκλοφορία του 35ου προσωπικού δίσκου του αειθαλή προοδευτικάριου, ανασύρω την μονάκριβη face-to-face συνέντευξη που μου προσέφερε…

More...

"Παύση εργασιών βάσει του πραγματικού χρόνου"

01 November 2017 in News

Είκοσι μήνες μετά την έναρξη λειτουργίας του, το μουσικό χωριό…

INTERVIEW : MARTINA EDOFF

28 October 2017 in Interviews

Με την κυκλοφορία του “We Will Align”, η Σουηδή frontwoman…

MONUMENT: STEPHAN MICUS “Koan” (ECM – 1981)

25 October 2017 in Monuments

Η ανατροπή, της ανατροπής, ώ ανατροπή. «Από πού κι ως…

SCHAMMASCH, DEVATHORN, IMPERIUM INFERNALIS - AN CLUB, Αθήνα, 21 Οκτωβρίου 2017

23 October 2017 in Live Reviews

Ευχάριστη Σαββατιάτικη έξοδος.

TOWER OF BABEL - 'Lake of Fire" (Lion Music - 2017)

20 October 2017 in When Hard Gets Heavy

Έτσι θα έπρεπε να παίζουν οι Rainbow…

PERIHELION – "Örvény" (Apathia Records - 2017)

20 October 2017 in When Hard Gets Heavy

Πύραυλος αέρος – αέρος που εκτοξεύεται από την Ουγγαρία. Σίγουρος…

LED ZEPPELIN - The "Bath Festival 1970" Archives

19 October 2017 in News

Ανακαλύφθηκαν τα «ξεχασμένα» βιντεοσκοπημένα αρχεία και ηχητικά ντοκουμέντα από την…

SANHERDIN - "A Funeral For The World" (Self Financed - 2017)

18 October 2017 in When Hard Gets Heavy

Καταπληκτικό δισκάκι, που δυστυχώς θα περάσει απαρατήρητο…

"Two from Wewantsounds Records"

17 October 2017 in Where Jazz meets Fusion

2 from Wewantsounds Records

LOCAL HEROES: WAR POSSESSION - "Doomed To Chaos (Memento Mori - 2017)

17 October 2017 in Local Heroes

Χώμα και θειάφι. Παρουσιάζει ο Στέφανος Τυροβολάς

WINTERHAWK - "Revival" (Vintage Music/Rockadrome Records - 1982)

16 October 2017 in Underrated Gems

“Well it's all for rock and roll that I have…

CALIGULA'S HORSE - “In Contact” (Inside Out – 2017)

16 October 2017 in Where Prog meets Art

Πριν αρχίσω να σας /μας βάζω στο ταξίδι, να σημειώσω…

Ironbird - "Ironbird" (Transubstans Records - 2017)

15 October 2017 in When Hard Gets Heavy

Ταμάμ για οπαδούς των Black Sabbath Mk.I!

FROM MARS TO S(E)RI(O)US #4 – "Το πανηγύρι καλά κρατεί!"

15 October 2017 in Αρθρογραφία

Το πανηγύρι του Rock and Roll Hall Of Fame (RNRHOF)…

ONE BY ONE: PETER HAMMILL

06 October 2017 in One by One

Με αφορμή την επερχόμενη κυκλοφορία του 35ου προσωπικού δίσκου του…

Monuments on Facebook

Παναγιωτόπουλος Στάθης

Παναγιωτόπουλος Στάθης

Επιβεβαιώνεται αυτό που λέει χαριτολογώντας καμιά φορά σε συνεντεύξεις ο Ian Gillan, ότι οι Deep Purple είναι ένα instrumental, σχεδόν jazz συγκρότημα, πάνω από τα τραγούδια του οποίου, που και που εμφανίζεται ένας τύπος και τραγουδάει, σποραδικά.

Γράφει ο Στάθης Παναγιωτόπουλος 

Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες ειδήσεις που αφορούν τη μουσική το 2017 είναι πως οι U2 θα περιοδεύσουν ανά τον κόσμο παίζοντας το οριακό album τους “The Joshua Tree” στην ολοκληρία του, με αφορμή τα 30 χρόνια από την πρώτη του κυκλοφορία.

Γράφει ο Στάθης Παναγιωτόπουλος 

Είμαστε όλοι Νομπελίστες!

Γράφει ο Στάθης Παναγιωτόπουλος

Ian Gillan ζωντανά στη Σόφια, 4 Νοεμβρίου 2016

Είδα τελευταία φορά τους Deep Purple στα τέλη Νοεμβρίου του 2015. Δεδομένου ότι η περιοδεία τους για το 2016 τελείωσε τον Αύγουστο, στο μέσον της καταδυτικής σεζόν, και δε μπόρεσα να πάω να τους δω, και με την προοπτική ότι θα ξαναρχίσει το Μάιο του 17, πάρα πολύς καιρός για το πρεζάκι χωρίς τη δόση του!...

Γράφει ο Στάθης Παναγιωτόπουλος

Ανέβασα ένα βιντεάκι από την “επιστροφή” των (όποιων!) Rainbow στη σελίδα μου (skylos.gr) και μου έκανε εντύπωση πως ένας σχολίασε “καλύτερα από το τίποτα”. Στη συνείδηση, λοιπόν, ορισμένων οπαδών του Ritchie Blackmore, οι Blackmore’s Night τα τελευταία 19 χρόνια είναι απλώς “τίποτα”. Διαφωνώ, ωστόσο σεβαστή η γνώμη τους και φαίνεται πως το κίνητρο πίσω από την επιστροφή του στο ροκ ήταν κυρίως η επιθυμία των οπαδών και η νοσταλγία. Για τους κυνικούς που έχουν στο μυαλό τους μόνο τα λεφτά, η αμοιβή των Rainbow (το λεγόμενο “κασέ”) είναι ελάχιστα υψηλότερη από αυτήν του άλλου σχήματος. Εδώ τελειώνουν οι θεωρίες συνωμοσίας. Βαριέμαι να ασχολούμαι με το παρασκήνιο της επανεμφάνισης των Rainbow (αν και υπάρχει άφθονο!), γι’ αυτό και θα παραθέσω τις εντυπώσεις μου από τις δυο συναυλίες που παρακολούθησα στη Γερμανία.

Γράφει & φωτογραφίζει ο Στάθης Παναγιωτόπουλος 

Καταρχήν ζητώ συγνώμη για την ημιμάθειά μου, δεν ξέρω πώς μεταφράζεται στα Ελληνικά η φράση "comfort food", θα προσπαθήσω να την περιγράψω όμως. Αναφέρεται σε τροφές κατά βάση απλές, ανεπιτήδευτες, γνώριμες συχνά από τα μικρότερά μας χρόνια, στις οποίες καταφεύγουμε όταν θέλουμε κάτι τέτοιο, ικανό να μας χαλαρώσει και να μας προκαλέσει άνεση, θαλπωρή.

40 χρόνια είναι πολύς καιρός, μια ζωή ολόκληρη. Οι περισσότεροι αναγνώστες μας, στοιχηματίζω, δεν έχουν καν συμπληρώσει την ηλικία αυτήν. Εμείς οι ηλικιωμένοι όμως παρακολουθούμε τη μουσική μας τόσα χρόνια κι ακόμη περισσότερα, και μπορεί να έχουμε καταλάβει τη ματαιότητα και την ασημαντότητα των επετείων, καμιά φορά ωστόσο φαίνονται χρήσιμες αυτές, όταν δίνουν αφορμή να ασχοληθούμε με ορισμένους ογκόλιθους της μουσικής αυτής.

…Σοβαρά όμως τώρα, αν ήθελε ο Ritchie Blackmore να παραστεί, υπήρχε επίγεια (ή και υπέργεια!) δύναμη που θα μπορούσε να τον εμποδίσει;;;

Η ιστορία των Deep Purple (η οποία, πλάκα πλάκα φέτος συμπληρώνει 48 χρόνια-κοντά μισόν αιώνα, ποιος να το φανταζόταν το 1974…) είναι τόσο πολυτάραχη και ενδιαφέρουσα, ώστε οποιαδήποτε αναφορά σ’ αυτήν είναι πιθανότατο να πυροδοτήσει αντεγκλήσεις και σχόλια. Έχουν συμβεί τόσα πολλά στο συγκρότημα αυτό (ας περιοριστούμε εκεί κι ας μην ανοίξουμε τον άλλο λάκκο με τα φίδια που λέγεται οικογενειακό δέντρο των Deep Purple!) που είναι φυσικό να δημιουργηθούν προτιμήσεις, συμπάθειες και αντιπάθειες. Έχει για όλους ο μπαξές.

Γράφει ο Στάθης Ν.Παναγιωτόπουλος

Πριν μπω στο ψητό, για τους νεότερους μεταξύ μας θα είναι ίσως χρήσιμη μια περιγραφή του τοπίου σε ό,τι αφορά την “ξένη” μουσική στην Ελλάδα το χειμώνα του 1980. Υπήρχε μόνο ένα αμιγώς μουσικό περιοδικό, το μηνιαίο “Ποπ και Ροκ”, δύο κανάλια της κρατικής τηλεόρασης και μόνο κρατικό ραδιόφωνο, τα οποία ως επί το πλείστον μετέδιδαν Ρένα Κουμιώτη και τα συναφή. Το πειρατικό ραδιόφωνο ήταν ακόμη στα σπάργανα και ανίσχυρο να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο, απ’ όσο θυμάμαι τουλάχιστον.

Γράφει ο Στάθης Ν. Παναγιωτόπουλος 

ROCK AROUND THE DOG

Από τον Στάθη Παναγιωτόπουλο

Όσοι συχνάζουμε δω μέσα (και σε συναφείς ιστότοπους) γνωρίζουμε πολύ καλά πως το ροκ εντ ρολ είναι η πιο συναρπαστική μουσική, επίσης ότι είναι η πιο ευπροσάρμοστη. Τι θέλω να πω; Ότι ανέκαθεν η μουσική μας, όντας από μόνη της ένα προϊόν σύντηξης διαφόρων μουσικών επιρροών, είχε την ικανότητα να επηρεάζεται από ότι ενδιαφέρον συνέβαινε γύρω της και να το απορροφά ώστε να γίνεται πλουσιότερη. Κρατήστε αυτή τη σκέψη και θα επιστρέψουμε.