MONUMENTS: THE GOOD RATS “Rats To Riches”  (Passport Records-1978)

MONUMENTS: THE GOOD RATS “Rats To Riches” (Passport Records-1978)

Μεγάλη Αμερικάνικη μπάντα του hard rock που στο παρά πέντε, έμεινε έξω από το Πάνθεον των Αθανάτων γιατί…έτσι! Παρουσιάζει ο…

More...
PAUL RAYMOND 1945-2019 (UFO, Μ.S.G, Savοy Brοwn, Chicken Shack, Mοgg-Way, Waysted κ.α.)

PAUL RAYMOND 1945-2019 (UFO, Μ.S.G, Savοy Brοwn, Chicken Shack, Mοgg-Way, Waysted κ.α.)

O Paul Raymοnd, ένας από τους βασικότερους πυλώνες και στυλοβάτες των αγαπημένων μας UFO όλα αυτά τα χρόνια, έφυγε εντελώς…

More...
STRESS CASE SCENARIO – Too Late To Save Us  (Self Released / 2019)

STRESS CASE SCENARIO – Too Late To Save Us (Self Released / 2019)

Δόξα το Θεό στην Ελλάδα -ειδικά το καλοκαίρι λόγω και της ζέστης- καταναλώνεται πολύ μπύρα. Εάν είχαμε και κάποια ακόμα…

More...
NIGHTRAGE – WOLF TO MAN (Despotz Records)

NIGHTRAGE – WOLF TO MAN (Despotz Records)

Η ευχαρίστηση βρίσκεται στην απλότητα Παρουσιάζει ο Στέφανος Τυροβολάς

More...
"Τα πέντε έπη της ηλεκτρικής μουσικής"

"Τα πέντε έπη της ηλεκτρικής μουσικής"

…Carry me with you… (Winter Wine, Caravan) Αρθρογραφεί ο Τάκης Κρεμμυδιώτης

More...
RIVERSIDE / LESOIR - Stenhammarsalen / Gothenburg / Sweden, Παρασκευή 29 Μαρτίου 2019

RIVERSIDE / LESOIR - Stenhammarsalen / Gothenburg / Sweden, Παρασκευή 29 Μαρτίου 2019

Και πήρα το δρόμο του γυρισμού έχοντας γεμάτες αισθήσεις σε κάθε εκατοστό της ύπαρξης μου. Έφυγα με γεμάτη αγκαλιά από…

More...

LONELY ROBOT – Under Stars (InsideOut Music/2019)

21 April 2019 in Where Prog meets Art

Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα.

DRIVEN UNDER – Hello Mr. Defeat (DU Records/2019)

20 April 2019 in When Hard Gets Heavy

Κλασσικές Heavy Metal φόρμες, ντεμοντέ 80's εξώφυλλο... και τα πάντα…

MONUMENTS: THE GOOD RATS “Rats To Riches” (Passport Records-1978)

17 April 2019 in Monuments

Μεγάλη Αμερικάνικη μπάντα του hard rock που στο παρά πέντε,…

PAUL RAYMOND 1945-2019 (UFO, Μ.S.G, Savοy Brοwn, Chicken Shack, Mοgg-Way, Waysted κ.α.)

16 April 2019 in Never Forgotten

O Paul Raymοnd, ένας από τους βασικότερους πυλώνες και στυλοβάτες…

STRESS CASE SCENARIO – Too Late To Save Us (Self Released / 2019)

15 April 2019 in Local Heroes

Δόξα το Θεό στην Ελλάδα -ειδικά το καλοκαίρι λόγω και…

ΑLTAR OF OBLIVION -The Seven Spirits (Shadow Kingdom/2019)

12 April 2019 in When Hard Gets Heavy

Η φωνή των επτά πνευμάτων σε καλεί! Παρουσιάζει ο Λεωνίδας…

LUCY IN BLUE - In Flight (Karisma Records/2019)

11 April 2019 in Where Prog meets Art

Ένα ακόμα αριστούργημα από την Ισλανδία.

NIGHTRAGE – WOLF TO MAN (Despotz Records)

09 April 2019 in Local Heroes

Η ευχαρίστηση βρίσκεται στην απλότητα Παρουσιάζει ο Στέφανος Τυροβολάς

"Τα πέντε έπη της ηλεκτρικής μουσικής"

08 April 2019 in Αρθρογραφία

…Carry me with you… (Winter Wine, Caravan) Αρθρογραφεί ο Τάκης…

JOOST MAGLEV – Alter Ego (Bad Elephant Music / 2019)

06 April 2019 in Where Prog meets Art

Ανεμόμυλοι, τουλίπες, εικαστικά, δημοκρατία, ελεύθερη έκφραση, καλλιτεχνική δημιουργία. Αυτή είναι…

RIVERSIDE / LESOIR - Stenhammarsalen / Gothenburg / Sweden, Παρασκευή 29 Μαρτίου 2019

02 April 2019 in Live Reviews

Και πήρα το δρόμο του γυρισμού έχοντας γεμάτες αισθήσεις σε…

H.E.A.T., DANGERANGEL, D3LTA – Gagarin 205, Σάββατο 30 Μαρτίου 2019

01 April 2019 in Live Reviews

«Πόσα κιλά κόκα»;;; Κείμενο-φωτογραφίες: Χρήστος Κισατζεκιάν

GROOVE THERAPIST – Mr. Funker The Myth Live At Sierra Studios (The Leaders Records/2019)

18 March 2019 in Local Heroes

Η εξελικτική πορεία που έχει παρουσιάσει η Ελληνική rock/metal σκηνή…

PETER HAMMILL – Gagarin 205, Παρασκευή 8 Μαρτίου 2019

12 March 2019 in Live Reviews

Ένας σύγχρονος (μουσικός) φιλόσοφος σε κίνδυνο. Γράφει ο Τάκης Κρεμμυδιώτης

CANDLEMASS - The Door To Doom (Napalm/2019)

09 March 2019 in When Hard Gets Heavy

Doomsday for the unbelievers!

MISERY INDEX – Rituals of Power (Season Of Mist/2019)

07 March 2019 in When Metal Gets Extreme

Ταινία “ΘΟΥ ΒΟΥ ΦΑΛΑΚΡΟΣ ΠΡΑΚΤΟΡ” έτος 1969. Στο 1:06:20 λεπτό…

RPWL – Tales From Outer Space (Gentle Art Of Music/Soulfood - 2019)

05 March 2019 in Where Prog meets Art

Οι Γερμανοί με το αντιεμπορικό -κάτι σαν- όνομα, τα περίεργα…

Monuments on Facebook

Παναγιωτόπουλος Στάθης

Παναγιωτόπουλος Στάθης

Πρόκειται για μια έκθεση που απεικονίζει την ιστορία της ροκ μουσικής από τη γέννησή της, στα μέσα της δεκαετίας του 1950, ως τις μέρες μας.

Επιβεβαιώνεται αυτό που λέει χαριτολογώντας καμιά φορά σε συνεντεύξεις ο Ian Gillan, ότι οι Deep Purple είναι ένα instrumental, σχεδόν jazz συγκρότημα, πάνω από τα τραγούδια του οποίου, που και που εμφανίζεται ένας τύπος και τραγουδάει, σποραδικά.

Γράφει ο Στάθης Παναγιωτόπουλος 

Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες ειδήσεις που αφορούν τη μουσική το 2017 είναι πως οι U2 θα περιοδεύσουν ανά τον κόσμο παίζοντας το οριακό album τους “The Joshua Tree” στην ολοκληρία του, με αφορμή τα 30 χρόνια από την πρώτη του κυκλοφορία.

Γράφει ο Στάθης Παναγιωτόπουλος 

Είμαστε όλοι Νομπελίστες!

Γράφει ο Στάθης Παναγιωτόπουλος

Ian Gillan ζωντανά στη Σόφια, 4 Νοεμβρίου 2016

Είδα τελευταία φορά τους Deep Purple στα τέλη Νοεμβρίου του 2015. Δεδομένου ότι η περιοδεία τους για το 2016 τελείωσε τον Αύγουστο, στο μέσον της καταδυτικής σεζόν, και δε μπόρεσα να πάω να τους δω, και με την προοπτική ότι θα ξαναρχίσει το Μάιο του 17, πάρα πολύς καιρός για το πρεζάκι χωρίς τη δόση του!...

Γράφει ο Στάθης Παναγιωτόπουλος

Ανέβασα ένα βιντεάκι από την “επιστροφή” των (όποιων!) Rainbow στη σελίδα μου (skylos.gr) και μου έκανε εντύπωση πως ένας σχολίασε “καλύτερα από το τίποτα”. Στη συνείδηση, λοιπόν, ορισμένων οπαδών του Ritchie Blackmore, οι Blackmore’s Night τα τελευταία 19 χρόνια είναι απλώς “τίποτα”. Διαφωνώ, ωστόσο σεβαστή η γνώμη τους και φαίνεται πως το κίνητρο πίσω από την επιστροφή του στο ροκ ήταν κυρίως η επιθυμία των οπαδών και η νοσταλγία. Για τους κυνικούς που έχουν στο μυαλό τους μόνο τα λεφτά, η αμοιβή των Rainbow (το λεγόμενο “κασέ”) είναι ελάχιστα υψηλότερη από αυτήν του άλλου σχήματος. Εδώ τελειώνουν οι θεωρίες συνωμοσίας. Βαριέμαι να ασχολούμαι με το παρασκήνιο της επανεμφάνισης των Rainbow (αν και υπάρχει άφθονο!), γι’ αυτό και θα παραθέσω τις εντυπώσεις μου από τις δυο συναυλίες που παρακολούθησα στη Γερμανία.

Γράφει & φωτογραφίζει ο Στάθης Παναγιωτόπουλος 

Καταρχήν ζητώ συγνώμη για την ημιμάθειά μου, δεν ξέρω πώς μεταφράζεται στα Ελληνικά η φράση "comfort food", θα προσπαθήσω να την περιγράψω όμως. Αναφέρεται σε τροφές κατά βάση απλές, ανεπιτήδευτες, γνώριμες συχνά από τα μικρότερά μας χρόνια, στις οποίες καταφεύγουμε όταν θέλουμε κάτι τέτοιο, ικανό να μας χαλαρώσει και να μας προκαλέσει άνεση, θαλπωρή.

40 χρόνια είναι πολύς καιρός, μια ζωή ολόκληρη. Οι περισσότεροι αναγνώστες μας, στοιχηματίζω, δεν έχουν καν συμπληρώσει την ηλικία αυτήν. Εμείς οι ηλικιωμένοι όμως παρακολουθούμε τη μουσική μας τόσα χρόνια κι ακόμη περισσότερα, και μπορεί να έχουμε καταλάβει τη ματαιότητα και την ασημαντότητα των επετείων, καμιά φορά ωστόσο φαίνονται χρήσιμες αυτές, όταν δίνουν αφορμή να ασχοληθούμε με ορισμένους ογκόλιθους της μουσικής αυτής.

…Σοβαρά όμως τώρα, αν ήθελε ο Ritchie Blackmore να παραστεί, υπήρχε επίγεια (ή και υπέργεια!) δύναμη που θα μπορούσε να τον εμποδίσει;;;

Η ιστορία των Deep Purple (η οποία, πλάκα πλάκα φέτος συμπληρώνει 48 χρόνια-κοντά μισόν αιώνα, ποιος να το φανταζόταν το 1974…) είναι τόσο πολυτάραχη και ενδιαφέρουσα, ώστε οποιαδήποτε αναφορά σ’ αυτήν είναι πιθανότατο να πυροδοτήσει αντεγκλήσεις και σχόλια. Έχουν συμβεί τόσα πολλά στο συγκρότημα αυτό (ας περιοριστούμε εκεί κι ας μην ανοίξουμε τον άλλο λάκκο με τα φίδια που λέγεται οικογενειακό δέντρο των Deep Purple!) που είναι φυσικό να δημιουργηθούν προτιμήσεις, συμπάθειες και αντιπάθειες. Έχει για όλους ο μπαξές.

Γράφει ο Στάθης Ν.Παναγιωτόπουλος

Πριν μπω στο ψητό, για τους νεότερους μεταξύ μας θα είναι ίσως χρήσιμη μια περιγραφή του τοπίου σε ό,τι αφορά την “ξένη” μουσική στην Ελλάδα το χειμώνα του 1980. Υπήρχε μόνο ένα αμιγώς μουσικό περιοδικό, το μηνιαίο “Ποπ και Ροκ”, δύο κανάλια της κρατικής τηλεόρασης και μόνο κρατικό ραδιόφωνο, τα οποία ως επί το πλείστον μετέδιδαν Ρένα Κουμιώτη και τα συναφή. Το πειρατικό ραδιόφωνο ήταν ακόμη στα σπάργανα και ανίσχυρο να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο, απ’ όσο θυμάμαι τουλάχιστον.

Γράφει ο Στάθης Ν. Παναγιωτόπουλος