"Τα μπλουζ του... τρόμου!"

"Τα μπλουζ του... τρόμου!"

"Τα μπλουζ του... τρόμου!" Τα χόρεψες για ερωτικά, μόνο που δε φανταζόσουν με τι χόρευες... Αρθρογραφεί ο Τάκης Κρεμμυδιώτης

More...
CANDLEMASS, THE SLAYERKING - Fuzz Club, Αθήνα, 23 Νοεμβρίου 2019

CANDLEMASS, THE SLAYERKING - Fuzz Club, Αθήνα, 23 Νοεμβρίου 2019

Eν τω μέσω μιας περιόδου όπου τα live στην Αθήνα είναι αρκετά και ιδιαιτέρως ενδιαφέροντα, να σου που μας ξανάρχονται…

More...
THE WATERBOYS – Piraeus 117 Academy, Αθήνα Πέμπτη 21 Νοεμβρίου 2019

THE WATERBOYS – Piraeus 117 Academy, Αθήνα Πέμπτη 21 Νοεμβρίου 2019

“What spirit Is, man can be…” Εδώ τα λόγια είναι μάλλον περιττά. Συντάκτης: Κρεμμυδιώτης Τάκης 

More...
BRYAN ADAMS – Κλειστό Γήπεδο Μπάσκετ O.A.K.A., Αθήνα, Δευτέρα 18 Νοεμβρίου 2019

BRYAN ADAMS – Κλειστό Γήπεδο Μπάσκετ O.A.K.A., Αθήνα, Δευτέρα 18 Νοεμβρίου 2019

Εικοσιεπτά χρόνια;;; Αν είναι δυνατόν ρε σεις!... Σα χθες μου φαίνεται που κάλυψα φωτογραφικά τη συναυλία του αειθαλή Καναδού στο…

More...

JUNKYARD – Old Habits Die Hard (Acetate Records/2019)

08 December 2019 in Where Blues meets Rock

Όταν ανασύρεις από το χρονοντούλαπο ημιτελές μουσικό υλικό σχεδόν 30…

SUNS OF THE TUΝDRA – Murmuration (Bad Elephant Music/2019)

06 December 2019 in Where Prog meets Art

Ερχομός τής αέναης και άτμητης μουσικής μέσω των παιδιών τής…

KAMCHATKA - Hoodoo Lightning (Border Music/2019)

05 December 2019 in When Hard Gets Heavy

Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια ... Hoodoo Lightning strikes!

"Τα μπλουζ του... τρόμου!"

03 December 2019 in Αρθρογραφία

"Τα μπλουζ του... τρόμου!" Τα χόρεψες για ερωτικά, μόνο που…

DIAGONAL – Arc (Cobblers Records/2019)

03 December 2019 in Where Prog meets Art

Αυτή την φορά θα στεριώσουν γιατί το αξίζουν!

BASK - III (Season of Mist/2019)

02 December 2019 in Where Prog meets Art

Διώξτε τα σύννεφα από τις καρδιές σας. Θέση εκεί έχει…

CHRIS HASKETT AND HIS ONGOING DYSPHORIA – Insufficient Necessities Ep (DenCity Records/2019)

01 December 2019 in Where Jazz meets Fusion

Avant Garde / Jazz Rock με έντονα στοιχεία «Ζαππικής» προσέγγισης!

ABIGAIL WILLIAMS - Walk Beyond the Dark (Blood Music/2019)

28 November 2019 in When Metal Gets Extreme

Το σωτήριο έτος 2019 δεν έχει τελειώσει ακόμα. Για να…

CANDLEMASS, THE SLAYERKING - Fuzz Club, Αθήνα, 23 Νοεμβρίου 2019

26 November 2019 in Live Reviews

Eν τω μέσω μιας περιόδου όπου τα live στην Αθήνα…

FEN – The Dead Light (Prophecy/2019)

26 November 2019 in When Atmospheric gets Avantgarde

Η μουσική των Fen είναι πλέον πιο φασματική, ψυχρότερη και…

THE WATERBOYS – Piraeus 117 Academy, Αθήνα Πέμπτη 21 Νοεμβρίου 2019

23 November 2019 in Live Reviews

“What spirit Is, man can be…” Εδώ τα λόγια είναι…

AXE - Final Offering (Escape Music/2019)

25 November 2019 in When Hard Gets Heavy

Όταν η τύχη σού γυρνάει επιδεικτικά την πλάτη, τότε η…

PATRICK HEMER – The Writing's On The Wall (Lion Music/2019)

21 November 2019 in When Hard Gets Heavy

Τεχνοκρατικό κιθαριστικό neoclassical Progressive/Power Metal με Γαλλική φινέτσα.

BRYAN ADAMS – Κλειστό Γήπεδο Μπάσκετ O.A.K.A., Αθήνα, Δευτέρα 18 Νοεμβρίου 2019

21 November 2019 in Live Reviews

Εικοσιεπτά χρόνια;;; Αν είναι δυνατόν ρε σεις!... Σα χθες μου…

WORK OF ART – Exhibits (Frontiers Records/2019)

19 November 2019 in Where Blues meets Rock

Το ποιοτικό Hard Rock / AOR έχει μεταναστεύει εδώ και…

SCHAMMASCH - Hearts of No Light (Prosthetic Records/2019)

18 November 2019 in When Atmospheric gets Avantgarde

Μαύρο πειραματικό έπος λίγο μόλις πριν την αλλαγή της δεκαετίας.…

DEVIL ROLLING DICE – The Catastrophic Sequence (Self Released/2019)

17 November 2019 in Local Heroes

Το Thrash Metal ήταν και θα είναι σαν το Blue…

Monuments on Facebook

Παναγιωτόπουλος Στάθης

Παναγιωτόπουλος Στάθης

Πρόκειται για μια έκθεση που απεικονίζει την ιστορία της ροκ μουσικής από τη γέννησή της, στα μέσα της δεκαετίας του 1950, ως τις μέρες μας.

Επιβεβαιώνεται αυτό που λέει χαριτολογώντας καμιά φορά σε συνεντεύξεις ο Ian Gillan, ότι οι Deep Purple είναι ένα instrumental, σχεδόν jazz συγκρότημα, πάνω από τα τραγούδια του οποίου, που και που εμφανίζεται ένας τύπος και τραγουδάει, σποραδικά.

Γράφει ο Στάθης Παναγιωτόπουλος 

Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες ειδήσεις που αφορούν τη μουσική το 2017 είναι πως οι U2 θα περιοδεύσουν ανά τον κόσμο παίζοντας το οριακό album τους “The Joshua Tree” στην ολοκληρία του, με αφορμή τα 30 χρόνια από την πρώτη του κυκλοφορία.

Γράφει ο Στάθης Παναγιωτόπουλος 

Είμαστε όλοι Νομπελίστες!

Γράφει ο Στάθης Παναγιωτόπουλος

Ian Gillan ζωντανά στη Σόφια, 4 Νοεμβρίου 2016

Είδα τελευταία φορά τους Deep Purple στα τέλη Νοεμβρίου του 2015. Δεδομένου ότι η περιοδεία τους για το 2016 τελείωσε τον Αύγουστο, στο μέσον της καταδυτικής σεζόν, και δε μπόρεσα να πάω να τους δω, και με την προοπτική ότι θα ξαναρχίσει το Μάιο του 17, πάρα πολύς καιρός για το πρεζάκι χωρίς τη δόση του!...

Γράφει ο Στάθης Παναγιωτόπουλος

Ανέβασα ένα βιντεάκι από την “επιστροφή” των (όποιων!) Rainbow στη σελίδα μου (skylos.gr) και μου έκανε εντύπωση πως ένας σχολίασε “καλύτερα από το τίποτα”. Στη συνείδηση, λοιπόν, ορισμένων οπαδών του Ritchie Blackmore, οι Blackmore’s Night τα τελευταία 19 χρόνια είναι απλώς “τίποτα”. Διαφωνώ, ωστόσο σεβαστή η γνώμη τους και φαίνεται πως το κίνητρο πίσω από την επιστροφή του στο ροκ ήταν κυρίως η επιθυμία των οπαδών και η νοσταλγία. Για τους κυνικούς που έχουν στο μυαλό τους μόνο τα λεφτά, η αμοιβή των Rainbow (το λεγόμενο “κασέ”) είναι ελάχιστα υψηλότερη από αυτήν του άλλου σχήματος. Εδώ τελειώνουν οι θεωρίες συνωμοσίας. Βαριέμαι να ασχολούμαι με το παρασκήνιο της επανεμφάνισης των Rainbow (αν και υπάρχει άφθονο!), γι’ αυτό και θα παραθέσω τις εντυπώσεις μου από τις δυο συναυλίες που παρακολούθησα στη Γερμανία.

Γράφει & φωτογραφίζει ο Στάθης Παναγιωτόπουλος 

Καταρχήν ζητώ συγνώμη για την ημιμάθειά μου, δεν ξέρω πώς μεταφράζεται στα Ελληνικά η φράση "comfort food", θα προσπαθήσω να την περιγράψω όμως. Αναφέρεται σε τροφές κατά βάση απλές, ανεπιτήδευτες, γνώριμες συχνά από τα μικρότερά μας χρόνια, στις οποίες καταφεύγουμε όταν θέλουμε κάτι τέτοιο, ικανό να μας χαλαρώσει και να μας προκαλέσει άνεση, θαλπωρή.

40 χρόνια είναι πολύς καιρός, μια ζωή ολόκληρη. Οι περισσότεροι αναγνώστες μας, στοιχηματίζω, δεν έχουν καν συμπληρώσει την ηλικία αυτήν. Εμείς οι ηλικιωμένοι όμως παρακολουθούμε τη μουσική μας τόσα χρόνια κι ακόμη περισσότερα, και μπορεί να έχουμε καταλάβει τη ματαιότητα και την ασημαντότητα των επετείων, καμιά φορά ωστόσο φαίνονται χρήσιμες αυτές, όταν δίνουν αφορμή να ασχοληθούμε με ορισμένους ογκόλιθους της μουσικής αυτής.

…Σοβαρά όμως τώρα, αν ήθελε ο Ritchie Blackmore να παραστεί, υπήρχε επίγεια (ή και υπέργεια!) δύναμη που θα μπορούσε να τον εμποδίσει;;;

Η ιστορία των Deep Purple (η οποία, πλάκα πλάκα φέτος συμπληρώνει 48 χρόνια-κοντά μισόν αιώνα, ποιος να το φανταζόταν το 1974…) είναι τόσο πολυτάραχη και ενδιαφέρουσα, ώστε οποιαδήποτε αναφορά σ’ αυτήν είναι πιθανότατο να πυροδοτήσει αντεγκλήσεις και σχόλια. Έχουν συμβεί τόσα πολλά στο συγκρότημα αυτό (ας περιοριστούμε εκεί κι ας μην ανοίξουμε τον άλλο λάκκο με τα φίδια που λέγεται οικογενειακό δέντρο των Deep Purple!) που είναι φυσικό να δημιουργηθούν προτιμήσεις, συμπάθειες και αντιπάθειες. Έχει για όλους ο μπαξές.

Γράφει ο Στάθης Ν.Παναγιωτόπουλος

Πριν μπω στο ψητό, για τους νεότερους μεταξύ μας θα είναι ίσως χρήσιμη μια περιγραφή του τοπίου σε ό,τι αφορά την “ξένη” μουσική στην Ελλάδα το χειμώνα του 1980. Υπήρχε μόνο ένα αμιγώς μουσικό περιοδικό, το μηνιαίο “Ποπ και Ροκ”, δύο κανάλια της κρατικής τηλεόρασης και μόνο κρατικό ραδιόφωνο, τα οποία ως επί το πλείστον μετέδιδαν Ρένα Κουμιώτη και τα συναφή. Το πειρατικό ραδιόφωνο ήταν ακόμη στα σπάργανα και ανίσχυρο να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο, απ’ όσο θυμάμαι τουλάχιστον.

Γράφει ο Στάθης Ν. Παναγιωτόπουλος