NIGHTFALL – At Night We Prey (Season Of Mist Records / 2021)

NIGHTFALL – At Night We Prey (Season Of Mist Records / 2021)

Φάκελος Nightfall. Άμεση ανάσυρση από το αρχείο λόγω νέας τροπής στην υπόθεση. Βασικό στοιχείο προς διερεύνηση : “At Night We…

More...
MICHAEL BOLTON:  Από την προθέρμανση των Black Sabbath ως τα σαλόνια του Las Vegas

MICHAEL BOLTON: Από την προθέρμανση των Black Sabbath ως τα σαλόνια του Las Vegas

Ο Michael Bolton εξηνταοκτώ χρονών; Αν είναι δυνατόν. Κι όμως, το περασμένο Σάββατο τόσα συμπλήρωσε. Ο Χρόνος δε «χαρίζει κάστανα»…

More...
BLACK JUJU – Purple Flower, Garden Black (Sleaszy Rider Records  / 2021)

BLACK JUJU – Purple Flower, Garden Black (Sleaszy Rider Records / 2021)

Οι Black Juju μετά από το “Purple Flower, Garden Black” δεν πρέπει πλέον να χρειάζονται συστάσεις! Από τον Jack Syrmaleon

More...
TONY IOMMI – Ο Mr.FE, αυτοπροσώπως

TONY IOMMI – Ο Mr.FE, αυτοπροσώπως

Σαν λίγες μέρες πριν εν έτει 1948 γεννήθηκε ο Anthony Frank Iommi έτσι ώστε στο έμπα της χρυσοκέντητης δεκαετίας του…

More...
ROBBIE WILLIAMS: Όταν το Ταλέντο αναβλύζει Αυτοπεποίθηση

ROBBIE WILLIAMS: Όταν το Ταλέντο αναβλύζει Αυτοπεποίθηση

«Για τις επόμενες δύο ώρες το κωλαράκι σας μου ανήκει!» δήλωσε μονομιάς χαμογελώντας σαρδόνια ο τότε σαραντάχρονος Robert Peter Williams…

More...

NIGHTFALL – At Night We Prey (Season Of Mist Records / 2021)

08 March 2021 in Local Heroes

Φάκελος Nightfall. Άμεση ανάσυρση από το αρχείο λόγω νέας τροπής…

WITHERFALL – Curse Of Autumn (Century Media Records / 2021)

05 March 2021 in When Hard Gets Heavy

Οι Witherfall εξακολουθούν να αγνοούν τι σημαίνει “ταβάνι” και το…

MICHAEL BOLTON: Από την προθέρμανση των Black Sabbath ως τα σαλόνια του Las Vegas

04 March 2021 in Shot from the Vault

Ο Michael Bolton εξηνταοκτώ χρονών; Αν είναι δυνατόν. Κι όμως,…

BLACK JUJU – Purple Flower, Garden Black (Sleaszy Rider Records / 2021)

01 March 2021 in Local Heroes

Οι Black Juju μετά από το “Purple Flower, Garden Black”…

TONY IOMMI – Ο Mr.FE, αυτοπροσώπως

28 February 2021 in Shot from the Vault

Σαν λίγες μέρες πριν εν έτει 1948 γεννήθηκε ο Anthony…

JOHN NORUM: Ο πιο γνήσιος συνεχιστής του Gary Moore

22 February 2021 in Αρθρογραφία

Εκνευρίζομαι πάρα πολύ και ο θυμός μου είναι απερίγραπτος όταν…

ROBBIE WILLIAMS: Όταν το Ταλέντο αναβλύζει Αυτοπεποίθηση

20 February 2021 in Shot from the Vault

«Για τις επόμενες δύο ώρες το κωλαράκι σας μου ανήκει!»…

CHICK COREA – Πλέον αδυνατούμε να παίζουμε…

17 February 2021 in Never Forgotten

Σε περιπτώσεις σαν και αυτές όπου η παγκοσμιότητα θρηνεί την…

AXL ROSE / GUNS ‘N’ ROSES

16 February 2021 in Shot from the Vault

Ο William Bruce “Axl” Rose Jr. γεννήθηκε κατά λάθος, πριν…

T2 - It’ll All Work Out in Boomland (Esoteric Recordings / 2021)

15 February 2021 in Where Prog meets Art

Όλοι αντιλαμβανόμαστε τι είναι το progressive rock και εύκολα μπορούμε…

RADIOHEAD’S THOM YORKE: Δραματικές οι επιπτώσεις του Brexit για τους Βρετανούς μουσικούς

07 February 2021 in Shot from the Vault

Σα λιοντάρι που βρυχάται, ο άσβεστος Thom Yorke των αγαπημένων…

ΜΑΡΚΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ: …Και οι rock’n’roll ιστορίες καλά κρατούν!

29 January 2021 in Interviews

Όπως το υποσχεθήκαμε, θα επανερχόμαστε. Ως που να στερέψει το…

Παναγιωτόπουλος Στάθης

Παναγιωτόπουλος Στάθης

Πρόκειται για μια έκθεση που απεικονίζει την ιστορία της ροκ μουσικής από τη γέννησή της, στα μέσα της δεκαετίας του 1950, ως τις μέρες μας.

Επιβεβαιώνεται αυτό που λέει χαριτολογώντας καμιά φορά σε συνεντεύξεις ο Ian Gillan, ότι οι Deep Purple είναι ένα instrumental, σχεδόν jazz συγκρότημα, πάνω από τα τραγούδια του οποίου, που και που εμφανίζεται ένας τύπος και τραγουδάει, σποραδικά.

Γράφει ο Στάθης Παναγιωτόπουλος 

Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες ειδήσεις που αφορούν τη μουσική το 2017 είναι πως οι U2 θα περιοδεύσουν ανά τον κόσμο παίζοντας το οριακό album τους “The Joshua Tree” στην ολοκληρία του, με αφορμή τα 30 χρόνια από την πρώτη του κυκλοφορία.

Γράφει ο Στάθης Παναγιωτόπουλος 

Είμαστε όλοι Νομπελίστες!

Γράφει ο Στάθης Παναγιωτόπουλος

Ian Gillan ζωντανά στη Σόφια, 4 Νοεμβρίου 2016

Είδα τελευταία φορά τους Deep Purple στα τέλη Νοεμβρίου του 2015. Δεδομένου ότι η περιοδεία τους για το 2016 τελείωσε τον Αύγουστο, στο μέσον της καταδυτικής σεζόν, και δε μπόρεσα να πάω να τους δω, και με την προοπτική ότι θα ξαναρχίσει το Μάιο του 17, πάρα πολύς καιρός για το πρεζάκι χωρίς τη δόση του!...

Γράφει ο Στάθης Παναγιωτόπουλος

Ανέβασα ένα βιντεάκι από την “επιστροφή” των (όποιων!) Rainbow στη σελίδα μου (skylos.gr) και μου έκανε εντύπωση πως ένας σχολίασε “καλύτερα από το τίποτα”. Στη συνείδηση, λοιπόν, ορισμένων οπαδών του Ritchie Blackmore, οι Blackmore’s Night τα τελευταία 19 χρόνια είναι απλώς “τίποτα”. Διαφωνώ, ωστόσο σεβαστή η γνώμη τους και φαίνεται πως το κίνητρο πίσω από την επιστροφή του στο ροκ ήταν κυρίως η επιθυμία των οπαδών και η νοσταλγία. Για τους κυνικούς που έχουν στο μυαλό τους μόνο τα λεφτά, η αμοιβή των Rainbow (το λεγόμενο “κασέ”) είναι ελάχιστα υψηλότερη από αυτήν του άλλου σχήματος. Εδώ τελειώνουν οι θεωρίες συνωμοσίας. Βαριέμαι να ασχολούμαι με το παρασκήνιο της επανεμφάνισης των Rainbow (αν και υπάρχει άφθονο!), γι’ αυτό και θα παραθέσω τις εντυπώσεις μου από τις δυο συναυλίες που παρακολούθησα στη Γερμανία.

Γράφει & φωτογραφίζει ο Στάθης Παναγιωτόπουλος 

Καταρχήν ζητώ συγνώμη για την ημιμάθειά μου, δεν ξέρω πώς μεταφράζεται στα Ελληνικά η φράση "comfort food", θα προσπαθήσω να την περιγράψω όμως. Αναφέρεται σε τροφές κατά βάση απλές, ανεπιτήδευτες, γνώριμες συχνά από τα μικρότερά μας χρόνια, στις οποίες καταφεύγουμε όταν θέλουμε κάτι τέτοιο, ικανό να μας χαλαρώσει και να μας προκαλέσει άνεση, θαλπωρή.

40 χρόνια είναι πολύς καιρός, μια ζωή ολόκληρη. Οι περισσότεροι αναγνώστες μας, στοιχηματίζω, δεν έχουν καν συμπληρώσει την ηλικία αυτήν. Εμείς οι ηλικιωμένοι όμως παρακολουθούμε τη μουσική μας τόσα χρόνια κι ακόμη περισσότερα, και μπορεί να έχουμε καταλάβει τη ματαιότητα και την ασημαντότητα των επετείων, καμιά φορά ωστόσο φαίνονται χρήσιμες αυτές, όταν δίνουν αφορμή να ασχοληθούμε με ορισμένους ογκόλιθους της μουσικής αυτής.

…Σοβαρά όμως τώρα, αν ήθελε ο Ritchie Blackmore να παραστεί, υπήρχε επίγεια (ή και υπέργεια!) δύναμη που θα μπορούσε να τον εμποδίσει;;;

Η ιστορία των Deep Purple (η οποία, πλάκα πλάκα φέτος συμπληρώνει 48 χρόνια-κοντά μισόν αιώνα, ποιος να το φανταζόταν το 1974…) είναι τόσο πολυτάραχη και ενδιαφέρουσα, ώστε οποιαδήποτε αναφορά σ’ αυτήν είναι πιθανότατο να πυροδοτήσει αντεγκλήσεις και σχόλια. Έχουν συμβεί τόσα πολλά στο συγκρότημα αυτό (ας περιοριστούμε εκεί κι ας μην ανοίξουμε τον άλλο λάκκο με τα φίδια που λέγεται οικογενειακό δέντρο των Deep Purple!) που είναι φυσικό να δημιουργηθούν προτιμήσεις, συμπάθειες και αντιπάθειες. Έχει για όλους ο μπαξές.

Γράφει ο Στάθης Ν.Παναγιωτόπουλος

Πριν μπω στο ψητό, για τους νεότερους μεταξύ μας θα είναι ίσως χρήσιμη μια περιγραφή του τοπίου σε ό,τι αφορά την “ξένη” μουσική στην Ελλάδα το χειμώνα του 1980. Υπήρχε μόνο ένα αμιγώς μουσικό περιοδικό, το μηνιαίο “Ποπ και Ροκ”, δύο κανάλια της κρατικής τηλεόρασης και μόνο κρατικό ραδιόφωνο, τα οποία ως επί το πλείστον μετέδιδαν Ρένα Κουμιώτη και τα συναφή. Το πειρατικό ραδιόφωνο ήταν ακόμη στα σπάργανα και ανίσχυρο να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο, απ’ όσο θυμάμαι τουλάχιστον.

Γράφει ο Στάθης Ν. Παναγιωτόπουλος