KATE BUSH – Η αυτής εξοχότης, η βασίλισσα της art-pop

KATE BUSH – Η αυτής εξοχότης, η βασίλισσα της art-pop

The Woman with the Art in Her Eyes.Θυμάται ο Τάκης Κρεμμυδιώτης

More...
Bob Dylan: Το Theme Time Radio Hour στον Athens Voice 102.5

Bob Dylan: Το Theme Time Radio Hour στον Athens Voice 102.5

Ο Athens Voice 102.5 εξασφάλισε μια μοναδική εμπειρία για τους ακροατές του: ένα ειδικό ραδιοφωνικό show του Bob Dylan-το πρώτο…

More...
JAMES MARSHALL HENDRIX – Ηλεκτρικός Άγγελος, εδώ και 50 χρόνια

JAMES MARSHALL HENDRIX – Ηλεκτρικός Άγγελος, εδώ και 50 χρόνια

Jeff Beck: «Ο Jimi Hendrix υπήρξε για μένα το πρώτο σοκ. Αυτός ήταν που μας συγκλόνισε όλους για τα καλά,…

More...
LEE KERSLAKE (1947 - 2020) (Uriah Heep, Ozzy Osbourne, The Gods, Head Machine, Toe Fat, David Byron, Ken Hensley, The National Head Band, Living Loud)

LEE KERSLAKE (1947 - 2020) (Uriah Heep, Ozzy Osbourne, The Gods, Head Machine, Toe Fat, David Byron, Ken Hensley, The National Head Band, Living Loud)

“Don't take life for granted'Cause you know thatLife won't grant you back”…Οι βιωματικοί στίχοι που μόλις διαβάσατε ανήκουν στον Lee…

More...
STEVIE RAY VAUGHAN – Το πιο τρανό “What If?” στην 65χρονη ιστορία του Rock’n’Roll μετά τον Jimi Hendrix

STEVIE RAY VAUGHAN – Το πιο τρανό “What If?” στην 65χρονη ιστορία του Rock’n’Roll μετά τον Jimi Hendrix

27 Αυγούστου 1990. Η ώρα είναι 12:50 μετά τα μεσάνυχτα όταν το νοικιασμένο από τον Eric Clapton ελικόπτερο Bell 260B…

More...

SWEVEN - The Eternal Resonance (Ván Records/2020)

24 September 2020 in Where Prog meets Art

“Expect the unexpected” έγραψε στο τέλος ενός σημειώματος του ο…

KATE BUSH – Η αυτής εξοχότης, η βασίλισσα της art-pop

24 September 2020 in Αρθρογραφία

The Woman with the Art in Her Eyes.Θυμάται ο Τάκης…

JAMES MARSHALL HENDRIX – Ηλεκτρικός Άγγελος, εδώ και 50 χρόνια

23 September 2020 in Αρθρογραφία

Jeff Beck: «Ο Jimi Hendrix υπήρξε για μένα το πρώτο…

Bob Dylan: Το Theme Time Radio Hour στον Athens Voice 102.5

23 September 2020 in News

Ο Athens Voice 102.5 εξασφάλισε μια μοναδική εμπειρία για τους…

WOBBLER - Dwellers of the Deep (Karisma Records/2020)

22 September 2020 in Where Prog meets Art

Οι Νορβηγοί WOBBLER ετοιμάζονται για την πέμπτη ολοκληρωμένη επίθεση τους…

DEAD QUIET – Truth & Ruin (Artoffact Records/2020)

21 September 2020 in When Hard Gets Heavy

Οι νεκροί δεν είναι σε θέση να προκαλέσουν θόρυβο εκτός…

ΗΙΤΤΜΑΝ - Destroy All Humans (No Remorse Records/2020)

17 September 2020 in When Hard Gets Heavy

“Destroy, Improve, Amaze”!Γράφει ✍ ο Leonidas Hatzimihalis (ECLECTIC SHADOWS team)

NECROPHOBIC - Dawn Of the Damned (Century Media/2020)

16 September 2020 in When Metal Gets Extreme

Η πενταμελής Σουηδική μπάντα βρίσκεται στο αφήλιο τής καριέρας της!…

HEXX - Entangled In Sin (High Roller Records/2020)

15 September 2020 in When Hard Gets Heavy

Ο νέος είναι ωραίος, αλλά ο παλιός είναι αλλιώς. Οι…

AYREON – Transitus (Music Theories Recordings/2020)

14 September 2020 in Where Prog meets Art

Ο «κατ’ οίκον περιορισμός» ενός ασύλληπτου θεατρικού/κινηματογραφικού έργου στα πολυτελή…

VARIOUS ARTISTS - Dirt [Redux] Alice in Chains (Magnetic Eye Records / 2020)

13 September 2020 in Various

Η λατρεμένη μας Alice in Chains, δεν γέρασε καθόλου από…

EN MINOR - When The Cold Truth Has Worn Its Miserable Welcome Out (Season Of Mist/2020)

12 September 2020 in Check Also

Αγκαλιάζοντας ολοκληρωτικά την μελαγχολική παραδοξότητα χωρίς συμβιβασμούς!Γράφει ✍ η Eleni…

THE RIVEN - Windbreak / Moving On - Ep (The Sign Records/2020)

10 September 2020 in When Hard Gets Heavy

Classic Rock for the 21st Century!Γράφει ✍ ο Leonidas Hatzimihalis…

WEST COAST POP ART EXPERIMENTAL BAND – Η ψυχεδελομάνα Δυτική Ακτή είχε κι ένα κρυφό καμάρι: Το Beverly Hills

09 September 2020 in Αρθρογραφία

Η «ανοιχτόμυαλη» και απαράμιλλη ψυχεδελική μουσική των WCPAEB δεν έχει…

CURSE THE SON – Excruciation (Ripple Music/2020)

09 September 2020 in When Hard Gets Heavy

Ο ανεξάρτητος ήχος και η επιμονή μιας μπάντας να αναζητά…

VARATHRON - Glorification Under The Latin Moon (Agonia Records/ 2020)

07 September 2020 in Local Heroes

Χωρίς πολλές συστάσεις λοιπόν ... Varathron! Ο ακρογωνιαίος λίθος τού…

APHRODITE’S CHILD – "666 λόγοι για να υποκλινόμαστε εις το διηνεκές"

03 September 2020 in Αρθρογραφία

Η σύντομη μεγαλειώδης πορεία ενός αληθινού rock super group, που…

JUDAS PRIEST - BRITISH STEEL: Επιστρέφει διπλό και εμπλουτισμένο, γιορτάζοντας τα 40 του χρόνια

27 August 2020 in Αρθρογραφία

Το Σάββατο 29 Αυγούστου 2020 το θεμελιώδες “British Steel” γίνεται…

Κρεμμυδιώτης Τάκης

Κρεμμυδιώτης Τάκης

Τα μικρής διάρκειας τραγούδια των Camel. Ή, αλλιώς, πόσο μεγαλείο μπορεί να χωρέσει πριν συμπληρωθούν δύο λεπτά.

Εξυψώνει ο Τάκης Κρεμμυδιώτης

"Over the Edge". Πιο πολύ, πεθαίνεις…

Γράφει ο Τάκης Κρεμμυδιώτης

Από τη μία λέω: “It's not the truth I see / It's just a mockery”! Άντε, να δεχτώ ότι κάποιοι δεν τους πήραν χαμπάρι τη δεκαετία του ’80. Ούτε μετά; Δηλαδή, τι δεν έχουν καταλάβει εδώ τόσα χρόνια;

Ένας «άτυχος» ευλογημένος.


Εκ-Τιμά (τα μέγιστα) ο Τάκης Κρεμμυδιώτης

“You will not be able to stay home brother”

Τιμά ο Τάκης Κρεμμυδιώτης

Sweet Bird of Paradise

Τον Ιανουάριο του 1984 ο κόσμος ήταν πιο αισιόδοξος και η ζωή πιο απλή. Στους μουσικούς καταλόγους επιτυχιών, ακόμα και στους mainstream, μπορούσε κάποιος να βρει τραγούδια ιδιαίτερων αξιώσεων, μια και τα όρια των διάφορων «μουσικών ειδών» ήταν περισσότερο παρά ποτέ μπλεγμένα. Έτσι λοιπόν, στο UK Singles Chart πλάι στο “Where is My Man” της Eartha Kitt και το “Girls Just Want to Have Fun” της Cyndi Lauper, δε συναντούσες μόνο το “Holiday” της Madonna (το μόνο τραγούδι για το οποίο πρέπει να είναι χαρούμενη), αλλά και το “Love is a Wonderful Colour” των Icicle Works, το “King of Pain” των Police και το “This Charming Man” των The Smiths. Και κάτι άλλο, όμως: ένα τραγούδι του κυρίου Terence Charles "Snowy" White, που λεγόταν “Bird of Paradise”.

Από τον Τάκη Κρεμμυδιώτη

Οι πιο πολλοί τα χαρακτήρισαν ως μύθο. Κάποιοι ως διαφημιστικό τρικ. Υπήρξαν όμως κι αυτοί που τα πίστεψαν κι ενοχλήθηκαν.

Αρθρογραφεί ο Τάκης Κρεμμυδιώτης

Νομίζω πως, τώρα πια, έχουμε όλοι μας «μεγαλώσει» μουσικά. Δε βάζω και στοίχημα, όμως. Φυσικά, το δίπολο των 70s που έτρεφε την αιώνια αντιπαλότητα μεταξύ των ροκάδων και των φίλων της disco, μοιάζει σχεδόν πεθαμένο. Είπα, σχεδόν. Μήπως όμως στις μέρες μας υπάρχει κανείς που ενοχλείται σε περίπτωση, λέμε τώρα, που το μαγικό progressive rock, όχι μόνο δεν έχει σκληρότερες προσμείξεις, αλλά pop; Πώς; Ξαφνιάστηκε κανείς; Να τον ξαφνιάσω ακόμα πιο πολύ; Αλήθεια, πού τελειώνει η pop και πού αρχίζει η rock, ιδιαίτερα στις μέρες μας; Καλά, καλά, σταματάω. Λοιπόν, τι λέγαμε; Α, ναι: το “Black Rain” είναι ένας πολύ καλός δίσκος! 

Από τον Τάκη Κρεμμυδιώτη

Μιλάμε για το Αεροπλάνο Jefferson. Όχι για το Διαστημόπλοιο Jefferson και ούτε καν για το σκέτο Διαστημόπλοιο.

Από τον Τάκη Κρεμμυδιώτη