BLIXA BARGELD – Στην αναπηρική καρέκλα, επί σκηνής, το 2003

BLIXA BARGELD – Στην αναπηρική καρέκλα, επί σκηνής, το 2003

Σε προκαλώ. Μπες να διαβάσεις τις πιο πρόσφατες αναρτήσεις στο καθημερινό ηλεκτρονικό ημερολόγιο που κρατά τούτος ο υπέργειος καλλιτέχνης στην…

More...
MILES KANE: Εικόνες και μνήμες του πρόσφατου παρελθόντος με τη νέα του κυκλοφορία στα χέρια μας, σήμερα!

MILES KANE: Εικόνες και μνήμες του πρόσφατου παρελθόντος με τη νέα του κυκλοφορία στα χέρια μας, σήμερα!

Ίσως πρόλαβες κιόλας να δεις κι εσύ το ολόφρεσκο, στιλάτο βίντεο κλιπ του νέου single με άκρως επίκαιρο τίτλο “Don’t…

More...
SHIRLEY BASSEY: Ο ορισμός της Ντίβας στο Θέατρο Λυκαβηττού το 1993

SHIRLEY BASSEY: Ο ορισμός της Ντίβας στο Θέατρο Λυκαβηττού το 1993

Στο δικό μου το μυαλό μα ακόμη πιο πολύ στη δική μου την καρδιά, τούτη είναι η υπέρτατη Ντίβα του…

More...
BURKE SHELLEY (1950-2022) - THE TRIBUTE

BURKE SHELLEY (1950-2022) - THE TRIBUTE

Ο Burke Shelley γεννήθηκε στο Tiger Bay, στο Cardiff της Ουαλίας στις 10 Απριλίου 1950.  Έφυγε χθες ήσυχα στον ύπνο…

More...
DIO: Μοιάζουν δυο οι απώλειες, όχι μια, τόση είναι η απουσία του

DIO: Μοιάζουν δυο οι απώλειες, όχι μια, τόση είναι η απουσία του

Δέκα χρόνια, οκτώ μήνες και πέντε μέρες πέρασαν από τον άδικο χαμό του Ronald James Padavona, του ανυπέρβλητου και λατρεμένου…

More...
CAMEL: 50 χρόνια ζεσταίνουν την καρδιά μας

CAMEL: 50 χρόνια ζεσταίνουν την καρδιά μας

Ο έρωτας και ο βήχας δεν κρύβονται. Φύσει αδύνατον λοιπόν  να μην αδράξω τη Χρυσή Επέτειο των λατρεμένων Camel για…

More...

BLIXA BARGELD – Στην αναπηρική καρέκλα, επί σκηνής, το 2003

24 January 2022 in Shot from the Vault

Σε προκαλώ. Μπες να διαβάσεις τις πιο πρόσφατες αναρτήσεις στο…

SHIRLEY BASSEY: Ο ορισμός της Ντίβας στο Θέατρο Λυκαβηττού το 1993

17 January 2022 in Shot from the Vault

Στο δικό μου το μυαλό μα ακόμη πιο πολύ στη…

BURKE SHELLEY (1950-2022) - THE TRIBUTE

11 January 2022 in Never Forgotten

Ο Burke Shelley γεννήθηκε στο Tiger Bay, στο Cardiff της…

DIO: Μοιάζουν δυο οι απώλειες, όχι μια, τόση είναι η απουσία του

11 January 2022 in Shot from the Vault

Δέκα χρόνια, οκτώ μήνες και πέντε μέρες πέρασαν από τον…

WSOBM - By The Rivers Of Heresy (Petrichor/2021)

29 December 2021 in When Metal Gets Extreme

Ένα blackened ρομαντικό ραντεβού με τους Βέλγους. Γράφει η Ελένη…

LP: Όταν πρωτογνωρίσαμε το Ανδρόγυνο Ξωτικό

29 December 2021 in Shot from the Vault

“Είναι αυτό εκεί το κορίτσι σε κείνη τη γωνιά και…

KOMODOR - Nasty Habits (Soulseller Records/2021)

29 December 2021 in Where Blues meets Rock

Get ready for a full dose of psychedelic, garage and…

CAMEL: 50 χρόνια ζεσταίνουν την καρδιά μας

26 December 2021 in Interviews

Ο έρωτας και ο βήχας δεν κρύβονται. Φύσει αδύνατον λοιπόν…

THE STRANGLERS: Οι Στραγγαλιστές του Γκίλφορντ ξαναχτυπούν

22 December 2021 in Shot from the Vault

Η τελευταία φορά που ασχοληθήκαμε με τούτη την προπατορική γκρούπα…

"YES I SPIT FIRE" - Το φαινόμενο Rage Against the Machine

11 December 2021 in News

Yes I spit fireΣυγγραφέας: Βαγγέλης Σ.ΚαρατζήςΕκδοτικός Οίκος: Απρόβλεπτες ΕκδόσειςΧρονολογία έκδοσης:…

OZZY: Η Νύχτα των Ζωντανών Αφρών!

10 December 2021 in Shot from the Vault

Κάτι σαν τον αείμνηστο θείο Lemmy, έτσι και ο John…

KARIN PARK - Church Of Imagination (Pelagic Records/2021)

06 December 2021 in Electronica & Trip Hop

Η Σκανδιναβή Nico. Γράφει η Ελένη Λιβεράκου Eriksson

CYNIC – Ascension Codes (Season Of Mist/2021)

03 December 2021 in Where Prog meets Art

Άλλο ένα μαγευτικό ταξίδι στην στρατόσφαιρα των CYNIC… Γράφει ο…

HALOCRAFT - A Mother To Scare Away The Darkness (Made Of Stone Recordings/2021)

02 December 2021 in Local Heroes

“Τα παραμύθια είναι κάτι παραπάνω από αληθινά: όχι επειδή μας…

Πατσάης Παναγιώτης

Πατσάης Παναγιώτης

Είναι γεγονός ότι οι αντίξοες συνθήκες που βιώνουμε τους τελευταίους μήνες κλείνουν την πόρτα με αυταρχικό τρόπο στην μεγάλη μας ερωμένη η οποία δεν είναι άλλη από τη Μουσική. Οι άνθρωποι που υπηρετούν αυτή τη μεγάλη ερωμένη βρίσκουν στον δρόμο τους για νιοστή φορά άλλο ένα τεράστιο εμπόδιο όσον αφορά την καλλιτεχνική έκφραση. Ξέρεις όμως κάτι; Σε αυτές τις δύσκολες μέρες οι πραγματικοί καλλιτέχνες όχι απλά δεν κλαίνε τη μοίρα τους, αλλά είναι μαχητές στην πρώτη γραμμή και μέσα από το έργο τους προτείνουν λύσεις! Μέσα από το έργο τους μας διδάσκουν ήθος, ειλικρίνεια και επιμονή στις αξίες και τα ιδανικά που μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους.

Τιμά ο Παναγιώτης Πατσάης

Η rock μουσική έχει ένα βασικό χαρακτηριστικό. Τις περισσότερες φορές δεν χρειάζεται να την ψάξεις προκειμένου να την βρεις και να έρθεις σε επαφή μαζί της. Σε βρίσκει εκείνη! Την rock μουσική δεν την επιλέγεις… Σε επιλέγει! Κι όταν σε επιλέξει, στην αρχή σε κάνει δούλο της, μετά μαθητή της και μετά κοινωνό της. Τώρα θα μου πεις, με ποιό τρόπο γίνεται αυτό;

Παρουσιάζει ο Παναγιώτης Πατσάης

Στη σύγχρονη ηλεκτροδοτούμενη μουσική υπήρξαν κιθαρίστες ‘’σκαπανείς’’ με όραμα σαφές οι οποίοι άνοιξαν δρόμους προκειμένου να περάσουν οι υπόλοιποι συνάδελφοί  τους. Κάποιοι από αυτούς υπήρξαν καινοτόμοι όσον αφορά τον ήχο του οργάνου. Ο ήχος της κιθάρας τους αποδείχτηκε η ταυτότητα και το σήμα κατατεθέν τους, και τους έκανε αναγνωρίσιμους σε ολόκληρη την υφήλιο. Κάποιοι άλλοι, μέσα από την απαράμιλλη τεχνική τους, συνέβαλαν καταλυτικά στην εξέλιξη του οργάνου. Επίσης, υπήρξαν κιθαρίστες για τους οποίους η εξάχορδη θεά αποτέλεσε το απόλυτο μέσο έκφρασης και μέσα από αυτήν κατάφεραν να εκδηλώσουν την συνθετική τους δεινότητα και να υπηρετήσουν επάξια την τραγουδοποιία. Κάποιοι από αυτούς χρησιμοποίησαν πολλές νότες για να μας πουν την ιστορία τους, ενώ κάποιοι άλλοι με μία μόνο νότα συνεχίζουν να μας ανατριχιάζουν ακόμη!

Τιμά ο Παναγιώτης Πατσάης

16 Mαϊου 2010… Μία ημερομηνία την οποία δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ, καθώς μου στέρησε τον αγαπημένο μου τραγουδιστή ανεξαρτήτως είδους και ύφους. Τον λατρεμένο μας Ronnie James Dio. 16 Μαϊου 2021… Την ίδια ρημάδα μέρα έσκασε σαν κεραυνός εν αιθρία η είδηση για τον χαμό και την απώλεια του αγαπημένου μας Bill Tsamis. Τώρα έχω διπλό λόγο προκειμένου να μην ξεχάσω ποτέ την συγκεκριμένη ημερομηνία. Τώρα το πένθος είναι διπλό. Τώρα καταλαβαίνω εις διπλούν πόσο ξεμωραμένη πουτάνα είναι η μοίρα και πόσο στημένα και σικέ είναι τα παιχνίδια της.

Φόρος τιμής από τον Παναγιώτη Πατσάη

Εκνευρίζομαι πάρα πολύ και ο θυμός μου είναι απερίγραπτος όταν διαβάζω διάφορα κιθαριστικά αφιερώματα που αφορούν το σκληρό ήχο, είτε έντυπα  είτε διαδικτυακά, και δε βλέπω πουθενά το όνομα του John Norum. Μα είναι δυνατόν; Ξέρω ,εμείς οι Έλληνες με το που ακούμε το όνομά του και το όνομα του συγκροτήματός του, η σκέψη μας κατευθύνεται με την ταχύτητα του φωτός στο Ευρωμπάσκετ του 1987, στο έπος της εθνικής μας ομάδας και στο λεγόμενο ‘’τιρινίνι’’. Το να σκεφτόμαστε όμως μόνο αυτό αποτελεί μία κατάφορη αδικία απέναντι σε αυτόν τον ΤΕΡΑΣΤΙΟ κιθαρίστα (ναι με κεφαλαία!) καθώς αυτά που έχει πράξει μέχρι και σήμερα, κάποιοι άλλοι θα χρειαζόντουσαν δέκα ζωές για να τα πετύχουν, ενώ το έργο του για κάποιους άλλους συναδέλφους του μοιάζει απλά με άπιαστο όνειρο!

Τιμά ο Παναγιώτης Πατσάης

Είναι γεγονός πλέον ότι τα τελευταία χρόνια παρά τις αντίξοες συνθήκες διανύουμε στην χώρα μας  ίσως την πιο γόνιμη περίοδο όσο αφορά την κατασκευή μουσικών οργάνων, ενισχυτών, effects και μαγνητών! Οι Έλληνες κατασκευαστές ολοένα και αυξάνονται και ο χρόνος έχει δείξει ότι το έργο τους σφύζει από ποιότητα και μεράκι! Η αξιοζήλευτη προσπάθεια τους έχει φτάσει τον πήχη σε δυσθεώρητα ύψη και πλέον με σιγουριά μπορούμε να πούμε ότι δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τα μεγαθήρια του εξωτερικού. Ένας τέτοιος κατασκευαστής είναι και ο Αχιλλέας Μπύρλης ο οποίος έχοντας ως βάση το νησί του ήλιου δημιουργεί ηλεκτρικές κιθάρες και ηλεκτρικά μπάσα κάτω απ’ το όνομα PHOS!

Από τον Παναγιώτη Πατσάη

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι… Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που όταν ακούνε τη φράση «rock συγκρότημα», το πρώτο πράγμα που σκέφτονται είναι μία ομάδα ανθρώπων που γράφουν και παίζουν μαζί μουσική. Απόλυτα κατανοητό. Όμως η συγκεκριμένη φράση σημαίνει πολλά περισσότερα. Σημαίνει οικογένεια! Σημαίνει συμμορία! Ο όρος συγκρότημα αποκτά την πραγματική του υπόσταση όταν οι άνθρωποι που το αποτελούν παρά τα σκαμπανεβάσματα και τα χτυπήματα της μοίρας, καταφέρνουν να χορέψουν στο φτερό του καρχαρία και να πραγματοποιήσουν το ανέφικτο.

Τιμά ο Παναγιώτης Πατσάης

Όταν από την παιδική σου ηλικία κατασκευάζεις μόνος σου μουσικά όργανα και στα 14 σου εγκαταλείπεις το σχολείο προκειμένου να ασχοληθείς με το τραγούδι συναντώντας τη σθεναρή αντίδραση των γονιών σου οι οποίοι επιθυμούσαν να γίνεις λογιστής, δύο συμπεράσματα προκύπτουν… Πρώτον, το λέει η ψυχούλα σου και δεύτερον, είσαι αποφασισμένος να αγγίξεις το όνειρο! Ο μορφονιός όμως με την ξανθιά πλούσια χαίτη δεν άγγιξε απλά το όνειρο, αλλά έχοντας ως όχημα ένα μολυβένιο αερόστατο, έφτασε ως τα ουράνια και άγγιξε τα αστέρια!

Τιμά ο Παναγιώτης Πατσάης

Έχεις αναρωτηθεί ποτέ πως θα ήταν ο κόσμος της σκληρής μουσικής αν αφαιρούσες από την ερμηνεία των τραγουδιστών τις υψίφωνες μελωδικές γραμμές και τον χωρίς ενδοιασμό πειραματισμό της φωνής στα άκρα; Τι θα έμενε; Συμβατικές ερμηνείες χωρίς δυναμισμό και το κυριότερο; Η λέξη ανατριχίλα θα απουσίαζε από το δικό μας λεξιλόγιο και από τα δικά μας ‘’χωράφια’’.

Τιμά ο Παναγιώτης Πατσάης

To ημερολόγιο που κρέμεται στον ξεφτισμένο τοίχο γράφει 1968. Βρίσκεσαι στο Birmingham της Αγγλίας και ένα ανήσυχο ρεμάλι με το παρατσούκλι Ozzy ψάχνει μπασίστα για το νέο του συγκρότημα που ονομαζόταν Polka Tulk Blues Band. Aμέσως προτείνει την θέση σε κάποιο κολλητάρι του ο οποίος ήταν γνωστός με το παρατσούκλι ‘’Geezer’’ (σ.σ.: το οποίο σημαίνει μάγκας ή αλάνι στη γλώσσα του δρόμου).

Τιμά ο Παναγιώτης Πατσάης