UNREQVITED – Mosaic II (Prophecy Productions/2020)

Tuesday, 04 February 2020 14:42

Ένας άνθρωπος, μία μπάντα, μοναδική μουσική.

 

Με την ταυτότητα post rock, post black metal τι θα ήταν αυτό που θα μπορούσε να σου έρθει πρώτο στο μυαλό; Εμένα μου ήρθε πρώτα η εν γένη περιέργεια. Χωρίς ίχνος διλήμματος μάλιστα. Πειραματισμοί σαν και αυτούς μου εγείρουν την φαντασία και θα σπρώξουν τις γνώσεις μου λίγο πιο μακριά. Στο άγνωστο που συναρπάζει κάθε πραγματικό φίλο των τεχνών. Με τον όρο μουσική τέχνη, εννοείται η ψυχική δραστηριότητα, ή δημιουργία, που είναι σημαντική εξαιτίας τής έλξης να προκαλεί τα ανθρώπινα συναισθήματα. Διεγείροντας το νου και την απέθαντη μοναδικότητα του. Είναι η δημιουργική έκφραση που μέσα στο έργο αποτυπώνει την ψυχική κατάσταση, τα ερεθίσματα, τις ιδέες, την αίσθηση ή τον οραματισμό του καλλιτέχνη.
Έχοντας κατά βάση αυτά τα χαρακτηριστικά, ο Καναδός που κρύβεται πίσω από το λογότυπο των UNREQVITED δημιουργεί με νηφαλιότητα, ήχους που αντικατοπτρίζουν τον εσωτερικό του κόσμο και σπαταλά το 75% του χρόνου του σε έργα σαν το Mosaic II. Δεν έχει φανερώσει το πραγματικό του πρόσωπο ούτε το όνομα του διότι αφενός μεν δεν θέλει το όνομα του να υποσκιάσει την μουσική του, και αφετέρου προφανώς χρειάζεται να είναι προσηλωμένος εξ ολοκλήρου στο όραμα του. Δυστυχώς έχουμε γίνει προσωπολάτρες και τα ονόματα πολλές φορές υποσκελίζουν τις μουσικές τάσεις. Το οικοδόμημα του σκληρού ήχου παλιότερα κτίστηκε από ημίθεους. Καλό όλο αυτό μεν, αλλά αλλοτρίωσε μέσα μας τις μουσικές στιγμές που μας χαρίστηκαν ως δώρο ανεκτίμητης άξιας. Διαφωνείς ή συμφωνείς με το παραπάνω θα καταλάβεις ότι οι προκαταλήψεις και οι εξαρτήσεις δεν βοήθησαν κανέναν άνθρωπο να εξελιχτεί ανοίγοντας το μυαλό του σε ανεξερεύνητους τόπους και όρια. Σε όλους τους τομείς τής ζωής που συμπεριλαμβάνει βέβαια και την μουσική η οποία είναι εξίσου σημαντική για την βίο-πορεία μας.

 
Έχοντας μια ολιγόχρονη καριέρα, το όνομα UNREQVITED μπορεί να μην σας λέει τίποτα απολύτως, όμως ήδη αυτός είναι ο τέταρτος δίσκος σε μια αρκετά δύσκολη εποχή. Τι είναι αυτό που θα μπορούσε να το κάνει κτήμα του κάποιος φίλος τής μουσικής μέσα από τον σωρό των κυκλοφοριών που μας έχουν κατακλύσει καθημερινά; Το γεγονός τής προέλευσης μιας μουσικής τάσης που διεγείρει την φαντασία και αφιερώνει χρόνο για την απόλαυση της. Το black metal κατά βάθος είναι μια έννοια που κακώς έχουμε συνδέσει με την σατανική του πλευρά. Η ρίζες του βέβαια ανήκουν εκεί. Όμως με την πάροδο των δεκαετιών οι πολυπληθής οπαδοί τού είδους είδαν ότι αυτό το ρεύμα μπόρεσε και έγινε πολυσυλλεκτικό. Άλλοι έμειναν κολλημένοι στην μια του διάσταση ενώ οι πιο τολμηροί προχώρησαν και ανακάλυψαν ένα κόσμο γεμάτο ήχους που δεν θα περίμεναν ούτε στα πιο προχωρημένα τους όνειρα.

 
Μπαίνοντας στην ακρόαση του Mosaic II ανακάλυψα έναν άνθρωπο να προσπαθεί να κάνει πράξη με νότες το όραμα του. Την σκοτεινή πλευρά της Γης όταν γυρνά την πλάτη της στον ήλιο. Το απέραντο αχανές διάστημα μεταξύ των μακρινών άστρων και των μυστικών που κρύβουν με επιμέλεια από εμάς.
Nightfall και το ορμητήριο των αισθήσεων ανοίγει τις πόρτες με μια Pink Floyd εισαγωγή. Μελωδική και συνάμα μαύρη εξ ολοκλήρου. Οι κραυγές απελπισίας που ακούγονται μαζί με τις πρώτες βαριές κιθάρες ψυχραίνουν την ατμόσφαιρα. Άναρθρες δυσαρμονίες σού θυμίζουν την κλασσική εποχή τού black metal. Οι ακουστικές πινελιές διαδέχονται η μια την άλλη παρασύροντας σε, να ακολουθείς από εδώ και πέρα αυτόν τον μουσικό.
Το Wasteland είναι πιο παρορμητικό. Πιο γρήγορο κομμάτι με εκπληκτικό riffing και δίκαση. Ποτέ άλλοτε το ατμοσφαιρικό μαύρο τής μουσικής δεν ήταν τόσο φιλόξενο και συνάμα μαγευτικό. Η μελωδίες αναζητούν απελευθέρωση και την βρίσκουν. Κεντημένες εύστοχα με τις βαριές κιθάρες που προκαλούν την προσοχή σου χάρης την πολύ καλή δουλεία στην παραγωγή. Τα τύμπανα κάνουν ανάποδες πτήσεις εφοδιάζουν την ολοκλήρωση με ένα ambient outro. Απλά εκπληκτικό.

 
Οι σειρήνες και το τραγούδι τους σε βάζουν στην εισαγωγή τού Pale στην διαδικασία να ανοίξεις λίγο την ένταση. Βρίσκεσαι ήδη ψηλά και δεν το έχεις καταλάβει. Άφησες την ασφάλεια του εδάφους σου. Το post συναντά την πραγματικότητα του. Λίγο φως με τα αισιόδοξα πλήκτρα σε παρασύρει. Και εδώ κραυγές αναζητούν απελευθέρωση στην εξίσωση της αναζήτησης και ανάτασης τού ατόμου και την πραγματική του υπόσταση. Στην καθαρότητα που σου προσφέρει η επομένη σύνθεση Disorder. Ακομπανιαμέντα στις κιθάρες και πάλι ονειρικές χορωδίες. Πιάνο και αίσθηση εξωπραγματική. Ελάχιστες δυνατές ηλεκτρικές εξάρσεις πλέκουν μαζί ίσως την καλύτερη στιγμή του δίσκου. Ένα χαλί απαλό και τραχύ μαζί μέσω της μουσικής των UNREQVITED και μια διαστρική σύνδεση μεταξύ εμού και των αισθήσεων μου.
Οι αισθήσεις ήδη ανοικτές και αφήνομαι στα Transience I - The Ambivalent και Transience II – The Gentle Void. Προκαλεί δέος και ανατριχίλα ο ήχος ενός διαστημικού άνεμου να σε κτυπά από παντού. Ambient σκοτεινή ατμόσφαιρα και θόρυβος. Ή... για σιγά;!
Αυτοί οι ήχοι έρχονται από το παρελθόν. Dead Can Dance ναι, εκείνες του πρώτου album. Μόνο που εδώ η ατμόσφαιρα τής μουσικής είναι πιο αποπνικτική και πειραματική. Ίσως λιγότερο βατή αλλά έχουν τα χαρακτηριστικά εκείνης της περιόδου. Καθώς περνάμε την δίνη που προκαλεί το πρώτο μισό, ύστερα έρχεται ο εξαγνισμός.



Το The Gentle Void θα σε ησυχάσει με την ατμόσφαιρα του. Υπνωτικό πέρασμα από τις συμπληγάδες τής ψυχής για να μην νιώσει τον πόνο από την σύγκρουση και τα τραύματα που σου προκάλεσε το The Ambivalent.
Το Transience III – The Static το οποίο ολοκληρώνει το Mosaic II λειτουργεί σαν μια εξαγωγή από την κοσμικότητα αυτού του album. Δεν προσφέρει τίποτα παραπάνω εκτός από θόρυβο και να με συμπαθά ο καλλιτέχνης που θα το πω χύμα… ήταν αχρείαστο.
Ίσως εάν είχε λίγο από την ποιότητα των προηγούμενων συνθέσεων θα μπορούσε να είναι τμήμα αυτού του πραγματικά αξιόλογου δίσκου.
 
Εάν πραγματικά νιώθεις την ανάγκη να ακούσεις κάτι που ξεπερνά τον μέσο όρο τού πειραματισμού τότε θα πρέπει να ακούσεις οπωσδήποτε δείγματα από την μουσική αυτού του περιθωριακού μακρυμάλλη τυπά. Μπορείς να βρεις αρκετά καλά στοιχεία. Σε σημεία παραπέμπει σε έναν εκπληκτικά στημένο μουσικό κόσμο. Και απ’ ότι φαίνεται θα συνεχίσει να δημιουργεί εξαιρέσεις στους κανόνες μας.
 
Tracklist:
Nightfall
Wasteland
Pale
Disorder
Transience I – The Ambivalent
Transience II – The Gentle Void
Transience III – The Static
 
 
 
 
Halo of Thorns (ECLECTIC SHADOWS team)
Read 180 times