CLOUDS – Durere (Independent/2020)

Thursday, 16 April 2020 12:45

Οι αχτίδες τού Ήλιου δεν μπορούν να διαπεράσουν τα μαύρα σύννεφα.

 

Όσο και αν έψαξα με τα αυτιά τής ψυχής μου ακούγοντας το νέο album των CLOUDS, μου ήταν αδύνατο να ξεχωρίσω μια στιγμή ελπίδας. Κάτι για να μπορέσω να ξεφύγω από την βαριά του ατμόσφαιρα.
Το ερώτημα είναι εύλογο. Θέλω να αποδράσω πέρα από τις νότες, τους στίχους ή να μείνω για πάντα εδώ, στο σκοτάδι που απλόχερα μου προσφέρεται;
Έχω συνηθίσει και στα δυο αντίθετα. Το φως το αντίκρισα για πρώτη φορά με την γένεση μου. Το έκανα μέρος της ανθρώπινης μου φύσης. Μου το θυμίζει η νύχτα ή ένα σκοτεινό δωμάτιο. Το σκοτάδι το έφερα μαζί μου ως μέρος τής ύπαρξης μου. Σε αυτό θα βυθιστώ ξανά σε λίγο. Η μουσική όμως του Durere υπενθυμίζει. Διακλαδώσεις στους δρόμους των ανθρώπων και της ύπαρξης. Μέσα από σοκάκια, σταυροδρόμια, κεντρικές λεωφόρους όλα βαδίζουν προς την κεντρική μεγάλη οδό. Την μεγάλη έξοδο.

Σου λένε να είσαι αισιόδοξος και φυσικά πρέπει να είσαι. Είναι οι μέρες τέτοιες, οι καταστάσεις περίεργες.
Η απομόνωση ως ένα μέτρο για επιβίωση και απαλλαγή από τον αόρατο εχθρό.
Η παρουσία αλλά και η παράταση μιας επιπρόσθετης αγωνίας.
Η απαγόρευση τού τώρα παίρνοντας από πάνω μας προσωπικές αλλά και κοινές επιθυμίες. Μακριά από τα καθημερινά. Μένουμε στο σπίτι διαλογιζόμενοι τα πεπραγμένα τού παρελθόντος και συνεχίσουμε να ονειρευόμαστε το μέλλον και το άγνωστο με την ψευδή αίσθηση ότι μπορούμε να κάνουμε κάτι γι αυτό.
Μέσα στην άγνοια και την έπαρση, τώρα καταλαβαίνουμε πόσο μικροί είμαστε και πως οι εξελίξεις μας έχουν προλάβει χωρίς καμιά προετοιμασία γιατί ζούμε μέσα στην λήθη και στη απάτη.
Και η μουσική τα βιβλία είναι τώρα οι καλύτεροι μας φίλοι. Οι σκέψεις δημιουργούν ύλη.
Η ύλη έχει εγκλωβίσει τον άνθρωπο και η ύλη τον οδηγεί σε λάθη. Όμως τίποτα απ όλα αυτά δεν θα έπρεπε να μας απασχολούν.
Η αλήθεια είναι πίσω από το πέπλο αυτού του κόσμου και η μοναδική ρωγμή στο χρόνο και στο χώρο. Το σκοτάδι δεν θα είχε νόημα μέσα στο τίποτα. Και όπου τίποτα σημαίνει φως.



Η μουσική μέσα στο Durere είναι αποκαλυπτικά απαισιόδοξη. Μια αναθεματισμένη αλλά και μαγευτική συνάμα αύρα προς το εσώτερο εγώ. Μια κλωτσιά στα αχαμνά τού ανθρώπου που πραγματικά είσαι.
Ένα σαρκαστικό γέλιο στον πολυδιάστατο νου που σε κινεί σε κάθε σου ενεργεία. Κλονίζοντας τα σκοινιά τού μαριονετίστα φωνάζοντας του ότι ξέρεις ότι υπάρχει.
Πίσω από το πανί ενός θεάτρου σκιών υπάρχει ζωή. Αυτό που βλέπεις μπροστά, δεν είναι παρά μόνο σκιές. Όμως είναι το έργο που σε διασκεδάζει, σε κάνει να φοβάσαι, να χαίρεσαι και το απολαμβάνεις.
Το ξέρεις, το αντιλαμβάνεσαι μέρα την μέρα. Δεν θα έπρεπε να είναι έτσι φτιαγμένο το όλο σκηνικό. Δώσε μου λίγο παραπάνω ενέργεια... λίγο παραπάνω φως και ας τυφλωθώ. Να αποκτήσω την γνώση και να γίνω φίλος με αυτή.
Μέχρι εδώ μπορώ να δω, τόσο μου επιτρέπεται. Και ξέρω το τέλος γιατί απλά γνωρίζω την αρχή και αυτό μου φτάνει. Οποιοδήποτε τέλος και αν έχει κατά νου ο σεναριογράφος, πρέπει να το δεχτώ και ας μην μου αρέσει επειδή βολεύτηκα σε αυτή την πολυθρόνα του ψυχρού κατά τα αλλά δωματίου μου.

Όλα τα παραπάνω μπορεί να σας φαίνονται μια γελοία φιλοσοφική προσέγγιση όμως εάν η μουσική για σας είναι απλά διασκέδαση τότε δεν έχει καμιά επίδραση πάνω σας.
Γιατί η μουσική των CLOUDS δεν επιτρέπει στιγμές διασκέδασης.
Οι My Dying Bride επιρροές ως αρχή.
Οι πρώιμοι Anathema και οι πεσιμιστικές τάσεις των πατεράδων Pink Floyd έχουν συμβάλει τα μέγιστα σε αυτό το πέμπτο μαύρο έπος των μελωδικών doom death metallers.
Πηγή έμπνευσης το πένθος, η έλλειψη και η συνάθροιση όλων των αγαπημένων προσώπων που δεν είναι πια μαζί μας. Η υπενθύμιση ότι κάποτε θα καταλήξουμε στην ιδία μαύρη τρύπα που κουβαλά ο καθένας μας πάνω του με κατάληξη ένα απροσδιόριστο αλλού.
Οι μαύρες μελωδίες περιστρέφονται γύρω από τον ορίζοντα γεγονότων με αργές ταχύτητες ζητώντας απελευθέρωση. Κομψοτέχνημα στον αργαλειό τής λύπης και του έρωτα, της απομόνωσης και της τελικής μοίρας, του υποτίθεται άγνωστου κόσμου που μας καρτερεί.

Έχετε σκεφτεί ποτέ ότι τα αγαπημένα σας πρόσωπα που έχουν “φύγει” ίσως και να αισθάνονται την ίδια ακριβώς έλλειψη με σας; Για αυτούς είναι αφιερωμένο αυτό το album.
 
Tracklist:
1. Cold Guiding Light 08:03
2. Empty Hearts 08:45
3. Images and Memories 06:57
4. Above the Sea 09:05
5. The Sailor Waves Goodbye 09:37
6. A Father's Death 08:48
7. The End of Hope 07:13
 
Band Members:
Daniel Neagoe - Vocals, All studio instruments
Indee Rehal-Sagoo - Guitars
Mihai Dinuta - Guitars
Alex Costin - Bass
Luca Breaz - Drums
Irina Movileanu – Violin
 
 
 
 
✍ Thanasis Tzelas / Halo of Thorns (ECLECTIC SHADOWS team)
 
 
Read 245 times