BJORN RIIS - “Forever Comes To An End” (Karisma Records – 2017)

Sunday, 04 June 2017 15:50
Published in Where Blues meets Rock

- Δράση μάτια μου... δράση. Να μην αφήνεις τα κύτταρα να κατακάθονται...

Στη μακρινή Νορβηγία οι μακρόσυρτες ανοιξιάτικες ημέρες περνούν κάπως έτσι.
Πάντα (θα) ηχούν βαριές και μελαγχολικές. Ιδιόμορφες και απρόσμενες. Το απόλυτο βέβαια όταν αυτές έχουν και ποιότητα.
Μέσα από τον έντονο ήλιο της ημέρας, της νύχτας που ποτέ δεν έρχεται, εκεί κάπου στην φωτεινή γραμμή του ορίζοντα ο BJORN RIIS έγραψε 7 μοναδικά κομμάτια για να τα κλείσει στο καινούργιο του άλμπουμ που ονομάζεται “Forever Comes To An End”.

Το ότι έχει μια μεγάλη θητεία στους AIRBAG αυτό από μόνο του είναι ένα ατού. Αυτό της σοβαρότητας, της εμπειρίας και αναγνωρισιμότητας. Όλα μαζί και χώρια.

Στα 2 πρώτα κομμάτια - “Forever Comes To An End” και “Absence” έχουμε ένα μπάσιμο δυνατό, γρήγορο που από τις βαριές Rock μελωδίες προοδευτικά αλλάζει σε πιο αργούς ρυθμούς οριοθετώντας τους με τη φωνή του. Κατά τα γραφόμενα εδώ κι εκεί τον παρομοιάζουν σαν ένα κράμα από Steven Wilson και Tim Bowness (σ.σ.: ποιο κοντά στο ύφος Bowness είναι μάλλον).
Το “The Waves” που ακολουθεί είναι στην κυριολεξία ένα instrumental κύμα. Πανέμορφες μελωδίες που έρχονται πάνω στην ώρα μετά από τα 2 έντονα προηγούμενα.
Και το “Getaway” όμως που ακολουθεί instrumental είναι και μάλιστα ζόρικο. Εεεε, δεν θέλω να σταθώ πολύ αλλά την εξακρίβωση μου θα την κάνω. RIVERSIDE feeling μου άφησε σε ότι έχει να κάνει με τα σκαμπανεβάσματα. Πολύ ωραίο Progressive που δεν πέφτει σε παγίδες αλλά χαράζει τα μονοπατάκια του με ασφάλεια.

Καταφέρνει με μεγάλη μαεστρία ο Riis να τα κάνει “δικά” του. Βέβαια παίζει μεγάλο ρόλο το μουσικό background και οι επιρροές που ασκεί από καλλιτέχνες που έχουν δώσει απίστευτο έργο.

Οι μελωδικές κιθαριστικές γραμμές τύπου David Gilmour είναι ευδιάκριτες στο “Calm” που ακολουθεί.
Το μεγαλειώδες “Winter” έχει την τιμητική του στο άλμπουμ. Η υπέροχη φωνή της Sichelle Mcmeo Aksum βάζει αυτό το κάτι παραπάνω.
Δυο οι βασικοί παράγοντες που κερδίζουν στα σημαία. Ο ένας, ότι μέσα του υπάρχει πληθώρα εναλλαγών. Διακυμάνσεις και δυναμικές. Και ο δεύτερος ότι το κομμάτι κυλάει αβίαστα, υπάρχει αρκετός χώρος για να αποκαλυφτεί η όλη ομορφιά του.
Το “Where Are You Now” έρχεται να ρίξει την αυλαία στο “Forever Comes To An End”. Φανερές οι Gilmour-ικές επιρροές. Το χρώμα όμως που δίνει ο RIIS με το χαρακτηριστικό του παίξιμο στις κιθάρες το κάνει να ακούγεται διαφορετικό. Δεν σου δημιουργεί σκέψεις περίεργες. Το πιάνο πάλι βάζει τις πιο δραματικές νότες και έτσι πάει μέχρι το κλείσιμο.

Είναι το κατάλληλο ταίρι της θεματολογίας του άλμπουμ αφού η όλη στιχουργία εκφράζει όλα αυτά που συμβαίνουν στις διαλυμένες σχέσεις, στην απώλεια, στη συχώρεση.
Στον αέρα υπάρχει αυτό το άρωμα από τις ήπιες, ρομαντικές / δραματικές ΑΝΑTHEMA εξομολογήσεις όπως και πολύ έντονες μελωδίες από “Acoustic Verses” (GREEN CARNATION).
Η μόνη έκπληξη που ένιωσα είναι πως ενώ το άλμπουμ ξεκινάει πολύ δυναμικά (και ήλπιζα σ' αυτό) η καθοδική – low tempo – πορεία του με “έριξε”. Αυτό δεν είναι κακό, απλά είναι κάτι που δεν περίμενα και όσοι δεν είναι έτοιμοι για αυτό ίσως και να αντιδράσουν.


Η παρέα που τον συνοδεύει σε αυτήν την κυκλοφορία είναι:

Henrik Fossum (drums) - *AIRBAG
Asle Tostrup (programming) - *AIRBAG
Simen Valldal Johannessen (piano) - *ΟΑΚ
Sichelle Mcmeo Aksum (vocals)

Η φωτογραφία στο εξώφυλλο του άλμπουμ ανήκει στο διάσημο φωτογράφο Kjetil Karlsen και είναι τραβηγμένη στο Beisfjord κάπου προς τα Βόρεια της Νορβηγίας.

Ακούστε το άλμπουμ εδώ:

https://bjornriis.bandcamp.com/album/forever-comes-to-an-end

 

 

Read 280 times