THE FALL – "New Facts Emerge" (Cherry Red Records)

Wednesday, 06 September 2017 06:00
Published in Where Blues meets Rock

Ένας ακόμη χαρακτηριστικός δίσκος «παλαιάς κοπής» των The Fall.

Ο Mark E Smith ή, αν προτιμάτε, οι The Fall, έχουν δύο είδη φίλων: τους σκληροπυρηνικούς, που σαφέστατα αποτελούν την πλειοψηφία, και εκείνους που λαχταρούν για έστω και αποσπασματικό «συμβιβασμό» με τις συμβατικότερες rock φόρμες και τις πιο κοινά αποδεκτές ερμηνευτικές ικανότητες των τραγουδιστών. Οι μεν πρώτοι εδώ και σαράντα ένα χρόνια κατά κανόνα βρίσκουν στο (διαρκώς εναλλασσόμενο σε μέλη, πλην του αρχηγού) συγκρότημα από το Μάντσεστερ το κατεξοχήν διαχρονικό προς λατρεία τοτέμ. Οι δε άλλοι, που απολύτως δικαιολογημένα λατρεύουν τα “The Frenz Experiment” και “I am Kurious Oranj”, αλλά και το πρόσφατο “Wise Ol’ Man”, απολαμβάνουν τους καρπούς ενός ακούραστου μουσικού μυαλού, σε εκείνα τα τραγούδια που δεν «παρεκκλίνουν» πολύ από την καθιερωμένη οδό. Ακόμα όμως κι αυτοί, τουλάχιστον κατά βάθος, γνωρίζουν πως η ζωή της θρυλικής μπάντας θα είχε προ πολλού τελειώσει, αν τους άρεσαν όλοι οι δίσκοι της.

 

Χαρακτήρισα εξαρχής την κυκλοφορία αυτή ως «παλαιάς κοπής». Όσοι γνωρίζετε τους The Fall, σίγουρα καταλάβατε ήδη τι εννοώ. Ο ήχος τους, αν όχι μοναδικός, είναι σίγουρα άμεσα αναγνωρίσιμος. Το χαρακτηρισμένο ως το πιο παραγωγικό post punk συγκρότημα στο πέρασμα των χρόνων ενσωμάτωσε στον ήχο του διάφορες φαινομενικά ετερόκλητες επιρροές, διαμορφώνοντας ένα ιδιότυπο ηχητικό κράμα, που εκφεύγει σαφώς από τα στενά (και τα ευρέα, θα έλεγα) όρια του post punk και γλυκοκοιτάζει το garage rock με το μάτι ενός μονόφθαλμου πειρατή! Το “New Facts Emerge” θα μπορούσε κανείς να το εκλάβει και ως λογοπαίγνιο, αφού δεν περιέχει κάτι το αληθινά καινούργιο, αλλά βασίζεται στις κλασικές πλέον κιθαριστικές χαλιναγωγήσεις των εμπνεύσεων, τα επιμελημένα "άναρχα" πλήκτρα και τα παραδοσιακά "ακατέργαστα" φωνητικά του Mark, που αναμφίβολα θα ικανοποιήσουν όλους τους φίλους τους και ιδίως τους σκληροπυρηνικούς, παρά το ότι πλέον «μυρίζουν τσιγαρίλα»!

 

O Mark E Smith είναι πλέον εξηντάρης και όχι μόνο δε δείχνει κουρασμένος ή βαριεστημένος, αλλά σου δίνει την εντύπωση πως πραγματικά απολαμβάνει αυτό που κάνει. Δεν έχει σημασία αν η απόλαυσή του αυτή έχει ως αφορμή κάποιον ενδεχόμενο φόβο του για το πώς θα είναι η ζωή του μετά τη μουσική του κηδεία. Βασιζόμενος στην έως τώρα αποκτηθείσα σοφία του, αλλά και στη μοναδική «παρανοϊκή» υπεροψία του, πρόσφατα δήλωσε ότι «Ο αληθινός αποκρυφισμός δε βρίσκεται στην Αίγυπτο, αλλά στις pubs του East End και στις βρομερές βάρκες του Τάμεση. Ουσιαστικά, στο κατώφλι σας», προφανώς ελπίζοντας να ενοχληθούν κάποιοι. Γιατί κι αυτή ακόμα η ενόχληση, η ψύχωση, η αδικαιολόγητη και μη χλεύη, αλλά και η εξωτερικευμένη αντικοινωνικότητα ήταν και εξακολουθούν να είναι μέρος της εικόνας τους. Και μάλιστα εκείνο, που κατά καιρούς ο Smith μοιάζει να απολαμβάνει περισσότερο. Εδώ, λοιπόν, το μόνο που μετράει είναι το αποτέλεσμα. Κι αυτό είναι κλασικά «ανατρεπτικό», κάποιες φορές πρωτόγονο και σταθερά χλευαστικό προς κάθε είδους συμβιβασμό. Με άλλα λόγια, όπως ξέρετε, η φάση είναι “take it or leave it”, οπότε, για να διαβάζετε ακόμα, σίγουρα είστε του “take it”, εκτός και είστε απλά “Kurious (Oranj)”. Ίσως να μην ήταν καθόλου υπερβολή να πω ότι οι The Fall φτιάχνουν μουσική για να μη σου αρέσει. Ή, μάλλον, έτσι θέλουν να νομίζουμε, γιατί, ουσιαστικά, τώρα έχουν ανάγκη περισσότερο από ποτέ την τσαμπουκαλεμένη αγάπη μας.

Στο “New Facts Emerge”, το οποίο περιέχει έντεκα νέα τραγούδια που ηχογραφήθηκαν σε διάφορα στούντιο του Λονδίνου, μαζί με τον Smith παίζουν οι εδώ και μια δεκαετία συνοδοιπόροι Peter Greenway (κιθάρα, synths), Keiron Melling (ντραμς), και David Spurr (μπάσο, mellotron), ενώ η παραγωγή συνυπογράφεται από τους Melling και Smith. Ξεχωριστή θέση στο άλμπουμ κατέχει το “Fol De Rol”, που επιβεβαιώνει (όσο γίνεται, πια) την post punk ταυτότητα της μπάντας, μέσα από πολλά τερτίπια με reverb και echo. Επίσης, ιδιαίτερος είναι ο επίλογος του εννιάλεπτου “Nine Out Of Ten”, που έχει ήδη χαρακτηριστεί ως ένα ιδιότυπο western soundtrack, με την κιθάρα του Greenway να ακούγεται πιο υπνωτιστική από ποτέ. Εξαιρετικό είναι και το “Couples Vs Jobless Mid 30s”, που ξεκινά ως doom, για να φλερτάρει ακολούθως με το space rock και να επικεντρωθεί (όσο, δηλαδή, το αφήνουν τα φωνητικά) στο επικό μπάσο του Spurr. Στο “Brillo De Facto” έχουμε την ευκαιρία να δούμε μια σταθερή απογείωση των riffs, ενώ στο συμπτωματικά προφητικό (μόνο στον τίτλο) “Victoria Train Station Massacre” η επική διάσταση καλά κρατεί, τούτη τη φορά όμως πάνω σε ένα παραλλαγμένο punk υπόβαθρο. Το “Second House Now!” φανερώνει τις country απιστίες τους, ενώ τα “Groundsboy” και “Gibbus Gibson” θα γλυκάνουν τους όχι και τόσο die hard φίλους τους.

Η πάλαι ποτέ αγαπημένη μπάντα του John Peel χτυπά και πάλι την πόρτα σας με ένα δίσκο που κυκλοφορεί τόσο σε ψηφιακή μορφή, όσο και σε περιορισμένη έκδοση βινυλίου. Μόνο που, για την ακρίβεια, τη χτυπάει βίαια με κλοτσιές και μάλιστα όταν τα μεσάνυχτα είναι για τα καλά περασμένα.

Όχι για να σας ενοχλήσει, αλλά απλά για να σας πει (με το δικό της κομψό τρόπο) καλημέρα!

Read 335 times