GARY MOORE – How Blue Can You Get (Provogue Records / 2021)

Thursday, 22 April 2021 07:55
Συντάκτης:
Published in Where Blues meets Rock

“How Blue(s) Can You Get” μπλέ πλανήτη; Είμαι εδώ, δεν έφυγα ποτέ, δεν έπαιξα ακόμα την τελευταία μου νότα, δεν τραγούδησα ακόμα την τελευταία μου λέξη ...

Τα σέβη μου ... Gary Moore!

Τιμά ο Jack Syrmaleon

Η πιο δύσκολη και άβολη θέση στην οποία έχω βρεθεί έως σήμερα. Ποιος είμαι εγώ που θα “σηκώσω πένα” για να γράψω λέξη για το φαινόμενο Gary Moore. Ποιος είμαι εγώ που θα τολμήσω χωρίς να συνθλιβώ κάτω από το ανυπέρβλητο βάρος ... το καλλιτεχνικό βάρος που πιθανά να αντέχεται μέσω των κατάλληλων λεπτών χειρισμών αλλά και του βάρους της απώλειας που δεν αντέχεται με τίποτα.

Είναι από τις περιπτώσεις που όσο περνά ο καιρός ο πόνος γιγαντώνεται και τα αναπάντητα “γιατί” πληθαίνουν. Είναι από τις περιπτώσεις που σκαλίζω τα πεπραγμένα και έρχομαι αντιμέτωπος με την πολυσυνθετότητα της καλλιτεχνικής προσωπικότητας που όσο βρισκόταν εν ζωή θεωρούσα απόλυτα φυσιολογική και δεδομένη την συνεχή μετάλλαξη της. Γιατί έτσι με είχε συνηθίσει, να προπορεύεται των εξελίξεων, να κινείται χωρίς προκαθορισμένη πορεία επιλέγοντας τον δρόμο με το αδιάψευστο ένστικτο του. Προορισμός όμως υπήρχε από πάντα. Από την πρώτη μέρα που κατάλαβε ότι αυτός και η κιθάρα του θα είχαν κοινό βίο μέχρι το όποιο τέλος. Ο σταθμός των Blues είχε την χαρά και την τύχη να είναι ο τερματικός, αυτός που δικαιωματικά χάραξε το όνομα του στην υπέρλαμπρη λίστα του, ισότιμα ανάμεσα σε γίγαντες.

Τώρα πλέον τα δεδομένα είναι διαφορετικά. Περιμένω την αναπλήρωση του κενού η οποία αργεί χαρακτηριστικά. Και όσο αργεί τόσο πείθομαι ότι το ενδεχόμενο να έρθει απομακρύνεται βασανιστικά, μέρα με την μέρα...
Ώσπου ένα γραπτό μήνυμα τάραξε την ραθυμία μου και με έθεσε προ των ευθυνών μου ... ευθυνών που εκ πρώτης έκρινα πως δεν άξιζα να αναλάβω. Ακόμα περισσότερο όταν έκανε σαφές ότι επρόκειτο για εξ' ολοκλήρου νέο δίσκο του Gary Moore. Οκτώ συνθέσεις που έμειναν στην λίστα αναμονής περιμένοντας υπομονετικά να δουν το φως της δημοσιότητας. Μη γνωρίζοντας γιατί αυτό αργεί να συμβεί. Καρτερώντας την ώρα και την στιγμή που θα έμπαιναν στις καρδιές του διψασμένου κοινού για να τις απολαύσει σταγόνα σταγόνα μετά από μια παρατεταμένη περίοδο αφύσικης ξηρασίας.

Από σήμερα τα καταπράσινα λιβάδια της Βόρειας Ιρλανδίας έχουν και πάλι λόγο να χαίρονται. Το How Blue Can You Get αποτελεί σαφή απόδειξη ότι η μετά θάνατον ζωή μπορεί να βρίσκεται πολύ πιό κοντά μας απ' ότι φανταζόμαστε. Μέσα σε αρχεία πάσης φύσης, σε σκοτεινά δωμάτια, σε ερμητικά κλειστές αποθήκες, σε κλειδωμένα συρτάρια σε παροπλισμένο ηλεκτρονικό εξοπλισμό ή ακόμα και σε ακριβοπληρωμένες τραπεζικές θυρίδες.

Το πλήρωμα του χρόνου πάντα έρχεται. Δεν έχει νόημα να κριθεί αν έρχεται καθυστερημένα ή όχι ... έτσι έμελλε να γίνει. Ένα άλμπουμ ξεχωριστό. Ένα απόλυτο διαμάντι που διεκδικεί κορυφαία θέση στην τεράστια δισκογραφία του Gary Moore. Ένα άλμπουμ που επιβεβαιώνει ότι ακόμη και σήμερα δέκα χρόνια μετά το δέσιμο είναι δυνατό, γιατί αρνούμαι να τον αποχωριστώ και αρνείται να με αποχωριστεί.

Κατά το ήμισυ επιλεγμένο νέκταρ διασκευών και κατά το άλλο ήμισυ προσωπικές συνθέσεις το How Blue Can You Get αποτελεί την πλέον δυνατή επιστροφή – στην κυριολεξία – του ΒορειοΙρλανδού Bluesman. Βαθύ και συναισθηματικό, αναδεικνύει από την πρώτη μέχρι και την τελευταία του νότα το μεγαλείο του καλλιτέχνη. Την απελευθέρωση μιας ενέργειας που ωρίμαζε για δεκαετίες περνώντας μέσα από διάφορα φίλτρα καταλήγοντας στην αφετηρία του Still Got The Blues … η συνέχεια γνωστή!

Freddie King, Memphis Slim, BB King και Elmore James τα τιμώμενα πρόσωπα σε συνθέσεις που τόσο η πένα όσο και η ερμηνεία του Gary Moore μας τις επανασυστήνουν θα τολμούσα να πω. Ιστορικά κομμάτια που έχουν παρουσιαστεί από βαρύτατα ονόματα στο πέρασμα του χρόνου (άκου π.χ. την εκδοχή των The Allman Brothers Band ή του Johnny Winter στο Done Somebody Wrong).

O Gary Moore υπογράφει το ανατριχιαστικό In My Dreams, σε παράλληλη διάσταση με το Parisienne Walkways από το Back On The Streets (1978). Το θεσπέσιο Love Can Make A Fool Of You που απλά δεν δύναται να περιγραφεί με λέξεις η μαγεία της επανασύνθεσης του που ουσιαστικά το αποστασιοποιεί από την εκδοχή που βρίσκουμε στο Corridors Of Power (1982). Το ελεγειακό Living With The Blues , άραγε πόσες φορές μας έχει συγκλονίσει αυτός ο κλισέ τίτλος; Δεν προσπερνάς χωρίς αβάσταχτες τύψεις ... θα ακούσεις και θα υποκλιθείς στην μοναδική ευαισθησία και αρχοντιά του μένοντας με την τεράστια απορία γιατί δεν χώρεσε στο Back To The Blues (2001). Ακόμα και το Looking At Your Picture με το εξαιρετικό παραμορφωμένο slide φωτίζει αθέατες πλευρές του αστείρευτου ταλέντου, ενός μοναδικού μουσικού φαινομένου.

Όσες λέξεις και να γραφτούν θα είναι πολύ λίγες. Λίγες διότι υπάρχουν προσωπικότητες που ήταν και θα είναι πάντα υπεράνω λέξεων. How Blue Can You Get (;) τιτλοφορείται ο νέος δίσκος του Gary Moore. Ατελείωτο είναι η απάντηση, αν μάλιστα προέρχεται από τα δάχτυλα και το λαρύγγι του ΒορειοΙρλανδού της καρδιάς μας. Αυτό που ουδέποτε θα αντέξουμε είναι την φυσική του απουσία. Να ξέρουμε ότι δεν είναι κάπου εκεί έξω, σε μια σκηνή, σε ένα στούντιο σε μια αγαπημένη του παμπ.

Η κυκλοφορία αυτή από την μία στρίβει το μαχαίρι στην ανοικτή πληγή της απώλειας και από την άλλη καλλιεργεί ελπίδα και προσμονή για πολλές ακόμα ανάλογου μεγέθους εκπλήξεις και αποκάλυψη κρυμμένων μυστικών που ενδεχομένως να μας επιφυλάσσει το μέλλον. Γιατί για εμένα είναι εδώ, δεν έφυγε ποτέ, δεν έπαιξε ακόμα την τελευταία του νότα, δεν τραγούδησε ακόμα την τελευταία του λέξη!

Tracklist:

1. I'm Tore Down 2. Steppin' Out 3. In My Dreams 4. How Blue Can You Get 5.Looking At Your Picture 6. Love Can Make A Fool Of You 7. Done Somebody Wrong 8. Living With The Blues

 

Concert shots copyright @ Athens & London by Chris Kissadjekian

 

 

 

Read 208 times