ROGER AND BRIAN ENO - Mixing Colours Expanded (Deutsche Grammophon / 2020)

Monday, 15 November 2021 16:53
Published in Check Also


Ειλικρινά, δεν ξέρω αν στην περίπτωση των αδελφών Eno έχουμε να κάνουμε με mixing colours ή με mixing music genres. Δηλαδή, ξέρω, και νιώθω υπέροχα γι’ αυτό.

Παρουσιάζει ο Τάκης Κρεμμυδιώτης

Κι έτσι, προέκυψε το δίλημμα σε ποια κατηγορία να εντάξω την παρουσίαση του “Mixing Colours Expanded”, δεδομένου ότι πολύ άνετα το λες ambient, modern classic, experimental ή, γενικότερα, electronic. Το σκέφτηκα από ‘δω, το σκέφτηκα από ‘κει και τελικά επέλεξα το πιο σιγουράκι “Check Also”, που σύμφωνα με όσα ειπώθηκαν αμέσως παραπάνω μοιάζει απόλυτα ταιριαστό και καθόλου αφηρημένο.

Κι όταν ξεμπέρδεψα με τις αναγκαίες μεν, πλην όμως αναπόφευκτα περιοριστικές ταμπέλες, είχε φτάσει η ώρα να ασχοληθώ με τη μουσική αυτή καθεαυτή. Το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο νου ακούγοντας το “Mixing Colours Expanded”, που είναι το “Mixing Colours” μαζί με το “Luminous Ε.Ρ.”, ήταν το “L’Apocalypse des Animaux” του παμμέγιστου Βαγγέλη Παπαθανασίου. Ένας δίσκος σημείο αναφοράς για την ευρύτερη ηλεκτρονική μουσική και όχι μόνο. Τι λέγαμε παραπάνω για τις ταμπέλες; Αυτά ακριβώς…

Όταν προωτάκουσα το “L’Apocalypse des Animaux” δεν ήμουν καν σε θέση να φανταστώ πόσο επιδραστικό μπορούσε να αποβεί στο πέρασμα των χρόνων. Το κατάλαβα λίγα χρόνια αργότερα, αφού είχα ακούσει και ξανακούσει με πλήρη αφοσίωση τα άλμπουμ “Earth”, “Albedo 0.39” και το πέρα-από-το-μύθο “The Dragon”. Αν και η μουσική του μεταδόθηκε για πρώτη φορά το 1970 από τη Γαλλική τηλεόραση, ως επένδυση στο ντοκιμαντέρ του Frédéric Rossif, ο δίσκος που την περιείχε κυκλοφόρησε τρία χρόνια αργότερα. Δηλαδή, όταν ο Brian αποχώρησε από τους Roxy Music και ένα χρόνο πριν το σόλο ντεμπούτο του “Here Come the Warm Jets”, αλλά και δέκα χρόνια πριν ο Roger κυκλοφορήσει μαζί με τον Brian και τον Daniel Lanois το δικό του ντεμπούτο “Apollo: Atmospheres and Soundtracks”. Κι αυτά κάτι έχουν να μας πουν.

Καταρχάς, κρίνω σκόπιμο να ξεκαθαρίσω εξαρχής ότι τόσο το Mixing Colours”, όσο και το “Luminous Ε.Ρ.”, που είναι οι μόνες συνεργασίες των αδελφών Eno ως ντουέτου, κινούνται ακριβώς στο ίδιο μουσικό πλαίσιο και μοιάζουν να προέρχονται από την ίδια «δεξαμενή» έμπνευσης. Γι’ αυτό, προφανώς, οδηγήθηκαν στη συνύπαρξη του “Mixing Colours Expanded”, η οποία είναι τόσο αρμονική, που, αν δεν παρακολουθείς τις συνθέσεις μία προς μία όταν τις ακούς, αδυνατείς να αντιληφθείς σε ποιο σημείο τελειώνει η μία και αρχίζει η άλλη. Πέρα από το διαρκώς παρόν ύφος του “L’Apocalypse des Animaux”, η πρώτη αίσθηση που έχει κανείς ακούγοντάς το “Mixing Colours Expanded” είναι ότι πρόκειται για μια αναλογική ηχογράφηση, όπως οι δύο δημιουργοί της καλά γνωρίζουν.     


Από τις πρώτες κιόλας νότες γίνεται άμεσα διακριτή εκείνη η χαρακτηριστική γλυκιά μελαγχολία, που σταδιακά μεταβάλλεται σε ζεστασιά και μας συστήθηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του ’70. Κλασικά παραδείγματά της αποτελούν οι συνθέσεις “Spring Frost”, “Celeste”, “Verdigris”, “Cerulean Blue”, “Viiolet” και “Manganese”, αν και το κλίμα αυτό γίνεται εύκολα αντιληπτό σε όλη τη συγκεκριμένη κυκλοφορία. Ο δίσκος έχει επίσης τα οικεία καθόλη την πορεία των δημιουργών του ambient, low-key και μινιμαλιστικά στοιχεία. Εντάξει, δεν είναι και δε θα μπορούσε να είναι το “Ambient 1: Music for Airports”, αλλά δεδομένης της διαδρομής τους, είναι αυτό ακριβώς που θα περιμέναμε στο συγκεκριμένο χρονικό σημείο.

Κι αν ο Brian δηλώνει πως χρησιμοποιεί τις οικείες σε αυτόν μεθόδους για να εξερευνήσει τις δυνατότητες «προσαρμογής» των κλασικών οργάνων στον ηλεκτρονικό ήχο, μη μπερδεύεστε. Επίσης, μη φανταστείτε ότι ο δίσκος έχει και πολλά κοινά με την προγενέστερη συνεργασία τους, το “Apollo: Atmospheres and Soundtracks”, αφού δεδομένα απουσιάζει η κιθάρα του Daniel Lanois. Εδώ οι συνθέσεις γεννήθηκαν από το MIDI keyboard του Roger και εμπλουτίστηκαν και επεξεργάστηκαν από τον αδερφό του, παίρνοντας έτσι την τελική τους μορφή. Η ανταλλαγή των πρώτων ψηφιακών MIDI αρχείων ξεκίνησε το 2005 και συνεχίστηκε για τα επόμενα δεκαπέντε χρόνια, με την ιδέα ενός κοινού άλμπουμ να σχηματίζεται στην πορεία. Οι περισσότερες συνθέσεις έχουν τίτλους που σχετίζονται με χρώματα, τα οποία στην προκειμένη περίπτωση είναι μουσικά και προκύπτουν από τη συνύπαρξη κλασικών και ηλεκτρονικών ήχων.

Και, για μια ακόμα φορά, είναι απλά και όμορφα τόσο, που θέλεις να τα ξανακούσεις.  

Concert photos copyright by Chris Kissadjekian

Read 54 times