V/A - Heroes and Villains: The Sounds of Los Angeles 1965-68 (Grapefruit / 2022)

Monday, 18 April 2022 14:06
Published in Check Also

Η ηλεκτρική μουσική ιστορία του Λος Άντζελες σε πλήρη σύνθεση.

Σερφάρει (στη θάλασσα) ο Τάκης Κρεμμυδιώτης

Χωράει όλη η μουσική κληρονομιά του Los Angeles σε ένα boxed set; Η ρητορική αυτή ερώτηση από τη μια αποτελεί παράφραση τίτλου γνωστού βιβλίου, αλλά από την άλλη ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα για προβληματισμό και συζήτηση. Τη χαρακτήρισα όμως ως ρητορική, επειδή η Grapefruit πρόλαβε να δώσει με απόλυτη πληρότητα την απάντηση, η οποία θα γνωστοποιηθεί ευρύτερα στις 27 Μαϊου.

Πάμε πάλι: Χωράει όλη η μουσική κληρονομιά του Los Angeles σε ένα boxed set; Ναι, κατά τη μέγιστη δυνατή προσέγγιση, μέσα σε τρεις ψηφιακούς δίσκους με ενενήντα τραγούδια που διαρκούν τέσσερις ώρες, υπό την προϋπόθεση ότι το boxed set ονομάζεται “Heroes and Villains: The Sounds of Los Angeles 1965-68”. Κι όταν μιλάμε για μουσική κληρονομιά στην ηλεκτρική μουσική, δε μπορεί παρά να αναφερόμαστε στη δεκαετία του ’60, η οποία στην περίπτωσή μας συρρικνώνεται στην τετραετία 1965-1968, όπου είχαν ήδη αφομοιωθεί τα καινοτόμα και εξόχως επιδραστικά πέντε προηγούμενα χρόνια. Μπροστά μας ξεδιπλώνεται η μετάβαση από το surf στη British Invasion και ειδικότερα οι επίδρασή της τελευταίας στην ψυχεδέλεια, την ευρύτερη pop, την country-rock το garage punk, τους singers-songwriters και το πρώιμο hard-rock. Κι όλα αυτά με επιπλέον δέλεαρ ακυκλοφόρητα την εποχή εκείνη τραγούδια και demos, αλλά και εναλλακτικές εκτελέσεις.

Τω καιρώ εκείνω τα βλέμματα ήταν στραμμένα στο καλοκαίρι της αγάπης του San Francisco, αλλά και τη Νέα Υόρκη, μέχρι που οι The Beatles εμφανίστηκαν στο The Ed Sullivan Show και πήρε μπροστά η μουσική μηχανή του L.A. Τότε οι διάφορες «φυλές» των εφήβων, δηλαδή οι the surfers, the folkies, the freaks άφησαν κατά μέρος την ορχηστρική surf και δημιούργησαν ένα πολυδιάστατο ρεύμα, που αγκάλιαζε διάφορα μουσικά είδη. Από τα μέσα της δεκαετίας τα σαρανταπεντάρια από τη La-la-land έμεναν για καιρό στους καταλόγους επιτυχιών και έμοιαζαν παντοδύναμα. Η μουσική αγκαλιά της πόλης αρκετές φορές αποδείχτηκε φιλόξενη ακόμα και για έκνομους ανθρώπους, όπως τον κιθαρίστα Bobby Beausoleil, που καταδικάστηκε για βασανισμό και ανθρωποκτονία και έπαιζε στους The Grassroots του Arthur Lee, αλλά και στη χαλαρή κολλεκτίβα The Family, που κατηύθυνε ο ψυχοπαθής Charles Manson. Και μιας και ο λόγος για τον Manson, αξίζει να πούμε ότι την εποχή εκείνη μόνο οι Spirit τον ξαπόστειλαν, σε αντίθεση με τον Neil Young που τον πρότεινε στο αφεντικό της Reprise, αλλά και τους The Beach Boys που ηχογράφησαν το τραγούδι του “Cease to Exist”, αφού του άλλαξαν τον τίτλο σε “Never Learn Not to Love”.

Με το “Heroes and Villains: The Sounds of Los Angeles 1965-68” καλύπτεται η χρυσή εποχή της πλούσιας σε επιρροές pop, που αφομοίωσε τη country-rock (Gene Clark, Stone Poneys, Gram Parsons’ International Submarine Band), το garage-punk (The Satans, Somebody’s Chyldren, The Prophets of Old, The Heros and the Odds and Ends), τους singers-songwriters (Tim Buckley, Nilsson), την ψυχεδέλεια (Strawberry Alarm Clock, The Seeds, Electric Prunes), τις επηρεασμένες από την αρμονία των Beach Boys μπάντες (Sagittarius, The Millennium, The Parade) και το proto-hard rock (Steppenwolf, Iron Butterfly).

Ανάμεσα στους συμμετέχοντες αρκετά ονόματα δε χρειάζονται συστάσεις. Οι The Monkees είναι ένα από αυτά, που φτιάχτηκαν για τηλεοπτικούς λόγους από μια αγγελία στην οποία ανταποκρίθηκαν 437 άτομα. Μεταξύ αυτών που δεν τα κατάφεραν ήταν και οι Stephen Stills, Paul Williams, Van Dyke Parks και τα μέλη των Love, Bryan Maclean και Don Conca. Το “Pleasant Valley Sunday” είναι το πρώτο Αμερικανικό A-side στο οποίο τα μέλη του γκρουπ δεν τραγουδούν απλά, αλλά παίζουν και μουσική. Οι Salvatore Bono και Cherilyn Sarkisian, γνωστότεροι ως Sonny and Cher, ανήκουν επίσης σε αυτήν την κατηγορία, όπως και οι The Mamas and The Papas, που σίγουρα έχουν γράψει καλύτερα τραγούδια από το “Twelve Thirty (Young Girls are Coming to the Canyon)”. Δε χρειάζεται να ειπωθεί κάτι για τους Tim Buckley, The Byrds, Love, Buffalo Springfield, όπως και για τα πέντε συγκλονιστικά ψυχεδελικλά και proto-hard rock συγκροτήματα που αναφέρθηκαν παραπάνω. Φυσικά, μαζί τους δικαιούνται επάξια μια θέση και οι Kaleidoscope, Captain Beefheart and his Magic Band και Spirit. Οι αντισυμβατικοί The Mothers of Invention, που σατιρίζουν το εκπαιδευτικό σύστημα με το “Hungry Freaks, Daddy”, αποτίουν φόρο τιμής στο “(I Can’t Get No) Satisfaction” και το “Have Love, Will Travel” του Richard Berry. Τέλος, ιδιαίτερη μνεία γίνεται στους πολυαγαπημένους μου West Coast Pop Art Experimental Band, που επίσης αποδεικνύουν την… αγωνία τους για μάθηση με το “A Child’s Guide to Good and Evil”.


Λίγο - πολύ στις παραπάνω περιπτώσεις τα ονόματα σε προϊδεάζουν για τα αποτελέσματα. Ας δούμε όμως, πέρα από αυτά, και κάποιες περιπτώσεις που επίσης ξεχωρίζουν. “Let’s Live for Today” - The Grass Roots: επεισοδιακή μπάντα, λόγω ονόματος. καθώς επέλεξε να συμπορευτεί με τους The Grassroots του Arthur Lee, που διακρίθηκε κυρίως για τις επιτυχημένες διασκευές της. “Be Happy, Baby” - The Odds and Ends: εξαιρετικό garage-pop τραγούδι από μια μπάντα που χάθηκε τελείως άδοξα. “I Can Only Give You Everything” - The Heros: μετά τη διάλυση των The Odds and Ends, ο ντράμερ John Acquarelli συνέβαλε στη διαμόρφωση του ορισμού της λέξης garage μέσα από ένα υπέροχο τραγούδι των Them.

“Tomorrow’s Girl” - Merrell and the ‘Xiles: Ο Merrell Fankhauser ένωσε δυνάμεις με τον μελλοντικό κιθαρίστα του Beefheart Jeff Cotton και έφτιαξε αυτό το αφιερωμένο στα hippie κορίτσια του κλαμπ Sunset Strip folk-rock τραγούδι που θυμίζει και τους Zombies. “Floating Downstream on an Inflatable Rubber Raft” - The Second Helping: κουαρτέτο από την Αλάμπρα με τον Kenny Loggins και τον J. J. Cale ως studio engineer, που τον Ιούλιο του 1966 έφτασε ως τον τελικό του Battle of the Bands του ραδιοφωνικού σταθμού KFWB. “She Sends Me” - The Roosters: οι απόφοιτοι του Westchester High School, όπως και οι The Crossfires που μετονομάστηκαν σε The Turtles, έπαιξαν ως support στους The Doors, Iron Butterfly, Sonny and Cher και The Rascals, εδώ εκπροσωπούνται με ένα folk-rock τραγούδι που παραπέμπει στους The Byrds. “Help Yourself” - The Sanctions: Μια μπάντα με μέλη από το Taft High School που ασχολήθηκε κυρίως με R&B και British Invasion διασκευές, όπως το συγκεκριμένο τραγούδι του Jimmy Reed, που είχαν προλάβει πριν λίγους μήνες να κυκλοφορήσουν οι The Standells.

“It Won’t Always Be the Same” - The Millennium: συγγενής μπάντα των Sagittarius, που έβγαλε όσο λίγες την αυθεντική ατμόσφαιρα της περιοχής. “The Music Scene” - Fapardokly: άλλη μια μπάντα του υπερδραστήριου Merrell Fankhauser, ο οποίος μέσα από τους στίχους θρηνεί για την εκμετάλλευση που βίωσε από παραγωγούς και μάνατζερ. “Always You” - Roger Nichols and the Small Circle of Friends: οι πολλά υποσχόμενοι αυτοί θαυμαστές των The Beach Boys ξεκίνησαν ως Roger Nichols Trio, έχοντας δύο αδέρφια στη σύνθεσή τους, αλλά η εταιρεία τους άφησε για δύο άλλα αδέρφια τεράστιας εμβέλειας, που ονομάζονταν Carpenters. “No Shame” - The Touch (Hunger): ξεκίνησαν από το Portland και πήγαν κατά θάλασσα μεριά, όπου τους βοήθησε πρόσκαιρα ο Jim Morrison να παίξουν την α-λα Vanilla Fudge μουσική τους.

“Move With the Dawn” - Mark Eric: γόης εποχής μαθητής του Brian Wilson και κολλημένος με το “Pet Sounds”, που άφησε το μικρόφωνο για την κάμερα, παίζοντας στο The Partridge Family και το Hawaii Five-0. “Time Will Show the Wiser” - The Merry-Go-Round: μέλη των Leaves, The Palace Guard και The Grass Roots, σε ένα τραγούδι που διασκεύασαν αργότερα οι Fairport Convention. “End of the Line” - Boystown: μετά τη διάλυση των West Coast Pop Art Experimental Band, ο Michael Lloyd ενώνει δυνάμεις με τον γνώριμο από την εποχή των The New Dimensions Jimmy Greenspoon και φτιάχνει αρχικά τους The Laughing Wind και στη συνέχεια τους Boystown, για να το διαλύσουν και πάλι για χάρη των Three Dog Night. “John Works Hard” - The Laughing Wind: οι The Rogues αυτοπροσώπως που μοιράζονταν το χρόνο τους με τους West Coast Pop Art Experimental Band. “Hippy Town” - Georgy and the Velvet Illusions: πήγαν στο Los Angeles να κυνηγήσουν το όνειρό τους, αλλά τα εμπόδια ήταν αξεπέραστα, με αποτέλεσμα να αφήσουν πίσω αυτό το τραγούδι.

Read 47 times