OTTONE PESANTE – …and the Black Bells rang (Aural Music/2022)

Wednesday, 27 April 2022 11:39
Published in Check Also

Οι OTTONE PESANTE μόλις αντίκρουσαν αρκετά από τα όρια μεταξύ των ειδών Metal, Jazz, Brass και AvantGarde.

Γράφει η Ελένη Λιβεράκου Eriksson 


Σε ένα πολύ γρήγορο, ευέλικτο και ουσιαστικό παιχνίδι, έχουν οι Ιταλοί προσδιορίσει τη μουσική ατην δισκογραφία, και όχι μόνο. Με μόλις λίγα χρόνια στις μουσικές σκηνές με το όνομα OTTONE PESANTE (Heavy Brass / ή τα “βαριά πνευστά”), έχουν καταφέρει, να παίξουν μέχρι στιγμής, σε μόλις 5 χρόνια, σε 350 shows, σε 18 χώρες στην Ευρώπη.
 
 
Το τρίο σχηματίστηκε στην Faenza της Ιταλίας το 2015 κι έκτοτε τίποτα δεν το σταματά. 2 EP, 3 full lengths, σφηνώνουν στον εγκέφαλο τόσο με την ιδιαιτερότητα τού ήχου τους όσο και με τα μουσικά όργανα που εκτελούν αυτόν.
Αν είσαι από κείνους που τους αρέσουν οι πειραματισμοί, τα περίεργα, τα όμορφα και τα άγρια -συγχρόνως-, οι μουσικές αντιθέσεις αλλά και οι σύζευξη αυτών, τότε βρήκες τα σωστά άτομα να ακουμπήσεις.

Κάνοντας ένα τεράστιο βήμα μπροστά από την παραδοσιακή μορφή τού extreme metal αλλά με βασικό στοιχείο τον κλασσικό ήχο του μπάσου και της κιθάρας, γράφουν μουσικές και τις χαρίζουν σε μας που θέλουμε να ακούσουμε κάτι άλλο. Κάτι διαφορετικό, κάτι θεότρελο και μη συγκαταβατικό.
Αυτό που τους κάνει άκρως ενδιαφέροντες, είναι ασφαλώς η μουσική τους αλλά το κορυφαίο τους σημείο είναι ο τρόπος, τα μουσικά όργανα που βγάζουν τον ήχο τους.
Η αντίθεση τής μουσικής και των οργάνων, φυσά προς τα έξω μια Ιταλική παρορμητική ανεμελιά με βάρος και βάθος.

Το τρίο αυτό δεν είναι ένα συνηθισμένο τρίο. Εδώ έχουμε μόνο τρομπέτα, τρομπόνι και τύμπανα και είναι ίσως από τις πρώτες “Brassmetal” μπάντες στον κόσμο. Επίσημα τουλάχιστον.
Ο ήχος που βγάζουν είναι εξωπραγματικός. Μια ατέλειωτη αρμονική βαρύτητα που σε ποδοπατάει. Μια άγρια παραφωνία που θα λατρέψεις. Υπάρχει μια άτυπη μουσική / οργανική διήγηση που σε οδηγεί στον προσωπικό τους κόσμο. Μια σύγχυση και ένα μπέρδεμα. Το εντυπωσιακό δραματικό και άγριο όμως το συναντάς στο κομμάτι “Die Ewige Wiederkunft Des Gleichen”. Υπέρτατη σύνθεση!
 


Τι κι αν έχεις συνδυάσει τα πνευστά στον μουσικό χώρο τής jazz …. Ε, κι αυτοί jazz παίζουν! Μόνο που στο σερβίρουν αλλιώς.

Το “…and the Black Bells rang” ήρθε να σε ξεβολέψει. Βαράει τις καμπάνες του σε 4 μόλις κομμάτια σε αυτό τους το ep, με ένα υπέροχο εξώφυλλο και μια καταπληκτική παραγωγή. Κυκλοφόρησε ήδη έναν μήνα πριν. Τώρα θα μου πεις γιατί ασχολήθηκα με αυτό τώρα, ε, απλά το άκουγα και το απολάμβανα. Επειδή θεώρησα όμως ότι πρέπει να μοιραστεί και να μαθευτεί και πιο έξω, για αυτό και το βλέπεις τώρα εδώ.
Δώσε σημασία σε όλη τους τη δισκογραφία και βέβαια όταν βρεθείς κάπου κοντά που παίζουν μην τους χάσεις με τίποτα.
 
 
 
 
Read 60 times