Monuments on Facebook

JACK STARR'S BURNING STARR - "Stand Your Ground" (High Roller Records - 2017)

Saturday, 23 September 2017 18:57
Συντάκτης:
Published in When Hard Gets Heavy

Ένας guitar hero χαμηλού προφίλ, σε μια από τις καλύτερές του κυκλοφορίες!

“Guardians Of The Flame”. “Don’t Say Goodbye Tonight”. “Redeemer”. “A Cry In The Night”. “Evil Never Sleeps”. “Rain Of Fire”. “Concrete Warrior”. “False Messiah”.

Να συνεχίσω; Έχει πολλά ακόμη.

Μόνο αυτά να είχε κανείς να επιδείξει, θα είχε περίοπτη θέση στους «μεγάλους» της μουσικής μας. Ο Jack Starr όμως δεν σταμάτησε εκεί. Με κινητήριο μοχλό το άσβεστο πάθος του για τη μουσική και τη θέλησή του να δώσει πράγματα στους οπαδούς του, συνεχίζει απτόητος. Είτε ως Jack Starr, είτε με το μετέπειτα προσωπικό του σχήμα, τους Burning Starr. Πότε παίζοντας επικολυρικό μελωδικό heavy/power metal, πότε hard ‘n’ heavy, πότε latin/funk rock, πότε rhythm ‘n’ blues, πάντα όμως χαρακτηριζόμενος από ποιότητα ως μουσικός.

Μετά από μια παύση έξι ολόκληρων ετών, αφού το εξαιρετικό “Land Of The Dead” μας χάρισε τις πρώτες του ακροάσεις το 2011, επανέρχεται στο προσκήνιο με τη νέα του δισκογραφική απόπειρα που φέρει τον τίτλο “Stand Your Ground” και ευτυχώς με την ίδια ομάδα μουσικών δίπλα του: Στα τύμπανα ο θεός Kenny Earl Edwards (ή αλλιώς Rhino, πρώην Manowar), o συνοδοιπόρος του (βλέπε Guardians of the Flame και Phantom Lord) Ned Meloni στο μπάσο και φυσικά ο εκπληκτικός Todd Michael Hall στα φωνητικά, ο άνθρωπος που πιστώνεται εν πολλοίς τη δεύτερη νιότη των βετεράνων θρύλων Riot, ως Riot V. Αυτός ήταν και ο λόγος που άργησε τόσο ο νέος δίσκος του Starr. Από το 2013 και μέχρι τώρα, ο άνθρωπος βρίσκεται σε status «περιοδεία - δισκάρα - περιοδεία», συν τους δίσκους και τις ζωντανές εμφανίσεις με τους Reverence (τσεκάρετέ τους οπωσδήποτε). Πού να προλάβει;

Με τον Hall πλέον εύκαιρο, έφτασε και η ώρα για το νέο πόνημα του συμπαθέστατου και, κακά τα ψέματα, ηγετικού κιθαρίστα για μας τους κλασσικομέταλλους, Starr. Το έκτο κατά σειρά. Η επιστροφή του πρώην κιθαρίστα των Virgin Steele (το παρελθόν πάντα θα τον ακολουθεί ως λαμπρό παράσημο) στα 00s με το πολύ δυνατό “Defiance” του 2009 ήταν η αναμενόμενη και κάτι παραπάνω, με το “Land Of The Dead” που ακολούθησε να αφήνει ακόμη καλύτερες εντυπώσεις. Το ερώτημα που όλοι είχαμε, ήταν, αν αυτά τα άλμπουμ ήταν μόνο ένα πυροτέχνημα ή η επανεκκίνηση της καριέρας του Jack Starr και το πρώτο φιλόδοξο βήμα σε μια ανοδική πορεία, κάτι αντίστοιχο με τους Accept δηλαδή. Το “Stand Your Ground” είναι η απάντηση. Άξιζε η αναμονή. Αποζημιωθήκαμε όλοι εμείς που είχαμε λιώσει κυρίως τα δύο προηγούμενά του άλμπουμ, τα οποία είχε κυκλοφορήσει η παρούσα σύνθεση. Αναγεννήσεως συνέχεια λοιπόν! Μια ακόμη καταπληκτική κυκλοφορία, έρχεται να μας δυσκολέψει τη ζωή. Απανωτά τα χτυπήματα φέτος. Ποιο δίσκο να ξεχωρίσεις μέσα από μια πληθώρα κυκλοφοριών που ΤΙΜΟΥΝ όλα όσα πρεσβεύει το heavy metal όπως το αγαπήσαμε; Jag Panzer, οι δικοί μας Reflection, οι Eternal Thirst, οι Ironflame, οι Witherfall και είμαι ακόμη στην αρχή, σταματώ εδώ. Έρχονται λοιπόν και οι Burning Starr (προς τιμή του ο Starr δεν έχει ούτε κατά διάνοια τον κομπλεξισμό του Malmsteen και αυτό φαίνεται από τις σχέσεις του με τους μουσικούς που τον πλαισιώνουν) και μας δίνουν το δικό τους χτύπημα!

Ένας δίσκος που συνδυάζει ΙΔΑΝΙΚΑ τη μελωδία, τα επικά riffs, τα λυρικά refrains και έχει και μια «σοβαρή» εμπορική χροιά (το σχεδόν europower “Destiny” είναι μεν ξεκάρφωτο, αλλά ακούγεται ευχάριστα), χωρίς αυτή να γίνεται σε καμία περίπτωση γελοία ή επιτηδευμένη. Η απόδοση κάθε μουσικού ξεχωριστά και όλων μαζί ως ομάδα αγγίζει το άριστα, αν και πάλι τη παράσταση κλέβει ο Hall. Πάει, τελείωσε, ο άνθρωπος θα αφήσει ιστορία. Η φωνή του είναι τόσο «κρυστάλλινη», «πατάει» τόσο σωστά στις νότες που πραγματικά χαίρεσαι να τον ακούς. Αψεγάδιαστος. Όσο για τα τραγούδια του δίσκου, μπορεί να μην έχει το κομμάτι - κράχτη που είχε ο προκάτοχός του (“Sands Of Time”) υποκειμενικά όμως (όπως πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις) θα μιλήσω για μια ισάξια δεκάδα εξαιρετικών κομματιών + δύο που ξεχωρίζουν κατιτίς περισσότερο. Αυτά είναι το δεκάλεπτο ομώνυμο και το “Stronger Than Steel” που καλπάζουν αμφότερα μέσα σε έναν άπλετο λυρισμό και είναι χωρίς αμφιβολία από τις καλύτερες συνθέσεις που έχει ποτέ γράψει ο Starr. Ειδικά το πρώτο θα μπορούσα να το παρομοιάσω όσον αφορά τη δομή του με το “A Light In The Black” χωρίς να φανώ ιερόσυλος. Στο εξώφυλλο δε, ας σημειωθεί πως θαυμάζουμε άλλη μια επικοπολεμική σύνθεση του ΤΕΡΑΣΤΙΟΥ Ken Kelly (Rainbow, Manowar).

Νέος δίσκος Burning Starr! Τι σημαίνει αυτό; Μα τι άλλο από χαράς ευαγγέλια για μια ακόμη φορά, για όλους (εμάς) τους ταγμένους true metallers!

https://www.youtube.com/watch?v=fwbmQN5YHs8&ab_channel=GabrielManagement

 

 

Read 273 times