Monuments on Facebook

APOCALYPSE ORCHESTRA – “The End Is Nigh” (Despotz Records - 2017)

Saturday, 30 September 2017 16:52
Συντάκτης:
Published in When Hard Gets Heavy

Το ντεμπούτο της χρονιάς…;

Δύσκολο πράγμα η σύζευξη ετερόκλητων ειδών και τάσεων. Απαιτεί πρώτον ιδιαίτερη γνώση όλων όσων θα μπουν στο μείγμα, και δεύτερον ιδιαίτερη ικανότητα και ταλέντο για να πετύχει το τελικό αποτέλεσμα, αυτό το νέο, καινοτόμο που θέλει ο δημιουργός να καταφέρει. Τούτη όμως η σουηδική πεντάδα φαίνεται πως πληροί τους παραπάνω όρους. Άκουσμα με το άκουσμα, υποκλίνεσαι στο ξεκάθαρο και πηγαίο ταλέντο τους, καθώς και στην εξίσου ευδιάκριτη ΔΟΥΛΕΙΑ που έχουν ρίξει στο studio και τους βγάζεις το καπέλο. Φοράς δεν φοράς.

Τα ξεχωριστά κομμάτια που δημιουργούν αυτό εδώ το καταπληκτικό μουσικό ψηφιδωτό, είναι η μεσαιωνική μουσική της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης, το κυρίως κεντροευρωπαϊκό και σε λίγα σημεία ανατολίτικο folk στοιχείο και το κλασσικό επικό συναίσθημα, απλωμένα πάνω σε μια doom - death metal βάση. Ιδιαίτερα θα σταθώ στο πρώτο, καθώς εδώ συναντάμε μεταξύ άλλων και μελωδίες απευθείας προερχόμενες από τον 12ο-13ο μ.Χ αιώνα (π.χ "Flagellant's Song") μέσω παραδοσιακών οργάνων και φωνών και όχι προσπάθεια δημιουργίας ψευτο-μεσαιωνικής ατμόσφαιρας μέσω πλήκτρων. Bagpipes, φλάουτα, μαντολίνα, hurdy-gurdy, αναμειγνύονται με τα συνήθη όργανα και δεν αποτελούν απλό συμπλήρωμα, αλλά συμμετέχουν στο τελικό ηχητικό αποτέλεσμα ισάξια και ισόποσα. Αυτό είναι για μένα και το ζητούμενο σε αυτόν τον μουσικό προσανατολισμό. Ένα ζητούμενο που μόνο οι άξιοι πετυχαίνουν. Οι υπόλοιποι πέφτουν στις γνωστές παγίδες του αποπροσανατολισμού και εν τέλει της απώλειας ταυτότητας, καθώς ούτε οι ίδιοι ξέρουν τι παίζουν. Και οι Apocalypse Orchestra το πέτυχαν.

Ξέρω πως αρκετοί από σας, σκέφτεστε αυτή τη στιγμή τους Falkenbach, τους Ensiferum, τους Finntroll… Όχι, όχι. Εδώ έχουμε κάτι το διαφορετικό. Γρηγοριανοί ψαλμοί, ιπποτική ατμόσφαιρα που αλλάζει σε ένα requiem για τους φτωχούς peasants ανάλογα με το κομμάτι, wagner-ικές χορωδίες από τη μια και υπέρβαρο, συντριπτικό επικίζον doom-death metal με καθαρά και ελάχιστα brutal φωνητικά από την άλλη. Ένας δίσκος που θα σας φυτρώσει γενειάδα στο πρόσωπο. Ένας δίσκος που ακούγεται ιδανικά με ακουστικά, σε σκοτεινό περιβάλλον, ή την ώρα που βλέπεις έξω τον καιρό να χαλά… Καμία απολύτως αίσθηση χαράς, κανένα ανάλαφρο συναίσθημα. Μόνον ηρωικό πένθος.

Οι Paradise Lost, οι My Dying Bride (τσεκάρετε τα φωνητικά για ένα επιπλέον credit), οι ήρωες Primordial και οι πιονέροι Amorphis θα μπορούσε κανείς να πει πως είναι οι βασικές επιρροές των Σουηδών, οι οποίοι έχουν συνάμα «ξεκοκκαλίσει» τα άλμπουμ της δεύτερης εποχής των Bathory και έχουν επίσης επηρεαστεί από τους συμπατριώτες τους Candlemass, ρίχνοντας ματιές στους Enslaved και στους Syg Ar Tyr. Μπορείτε να σκεφτείτε, να συλλάβετε τι είδους μουσική θα μπορούσε να βγει από αυτό το «πάντρεμα»;


Το ντεμπούτο της χρονιάς λοιπόν; Ίσως. Το μόνο σίγουρο είναι πάντως πως “The End Is Nigh” είναι ένα πραγματικό «Καθαρτήριο». Αν θέλετε να νιώσετε τη μαγεία του, abandon all hope and enter…


https://www.youtube.com/watch?v=5BhUPFwAFQo&ab_channel=DespotzRecords

 

Read 213 times