Monuments on Facebook

DRIVEN UNDER – Hello Mr. Defeat (DU Records/2019)

Saturday, 20 April 2019 14:01
Συντάκτης:
Published in When Hard Gets Heavy

Κλασσικές Heavy Metal φόρμες, ντεμοντέ 80's εξώφυλλο... και τα πάντα εξελίσσονται με ακρίβεια Ελβετικού ρολογιού!

 

Οι Ελβετοί DRIVEN UNDER υφίστανται από το 2009 έχοντας ήδη στο ενεργητικό τους ένα E.P. και ένα ολοκληρωμένο άλμπουμ το 2016 εν ονόματι Face To Face.
Το κουαρτέτο χωρίς αλλαγές στην σύνθεση του από το 2014 έως και σήμερα, κυκλοφορεί την δεύτερη του δουλειά το Hello Mr.Defeat και δικαιωματικά στρέφει πάνω του την προσοχή κυρίως για την θεαματική πρόοδο που παρουσιάζει σε σχέση με το ντεμπούτο του.
Ενώ λοιπόν στο Face To Face άλμπουμ ακούμε μία μπάντα τυπικού Power/Speed Metal με όλα τα κλισέ του ιδιώματος που γνωρίσαμε κυρίως την δεκαετία του '80 και η οποία δεν ξεφεύγει πόντο από τις παραδοσιακές ράγες του, φέτος έρχονται να εκπλήξουν θετικά δημιουργώντας ένα πολύ ενδιαφέρον και φρέσκο δίσκο.

Και για να τα κάνουμε τα πράγματα πιο λιανά, το αμάξωμα κοινώς “σασί” παραμένει το ίδιο. Βάση, το κλασσικό Heavy Metal όπως αυτό μεγαλούργησε με αιχμή τους Ευρωπαίους αρχιερείς Iron Maiden και Judas Priest και στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού τους Metallica.
Έχοντας λοιπόν το κατάλληλο υπόβαθρο προχωρούν αρκετά βήματα παραπέρα. Οι ταχύτητες μειώνονται, οι συνθέσεις πιο απλές εκτελεστικά δεν υπερφορτώνονται με δίκασα και κιθαριστικά σόλo, τα φωνητικά του Patric Bouffé χωρίς υπερβολικά ψιλές γραμμές ενώ ταυτόχρονα αποκτούν περισσότερο χαρακτήρα και ηχόχρωμα.
Παράλληλα και ίσως σημαντικότερη εξέλιξη η ενσωμάτωση σύγχρονων στοιχείων τόσο στα κιθαριστικά μέρη όσο και στο drumming που χωνεύονται όμορφα χωρίς να ενοχλούν το αυτί του “παραδοσιακού Μεταλλά”.
Και όλα τα παραπάνω ολοκληρώνονται με την εμφανώς πιο καθαρή και γεμάτη, δική τους παρακαλώ παραγωγή με την βοήθεια του Fredric Nordstrom (mixed & mastering) γνωστού ιδρυτή / κιθαρίστα των Dream Evil και μουσικού παραγωγού με σημαντικές συνεργασίες στο ενεργητικό του.
Στιχουργικά οι DRIVEN UNDER καταπιάνονται με θέματα κοινωνικά και καθημερινά στηλιτεύοντας άλλοτε με σοβαρή και άλλοτε με σαρκαστική διάθεση γεγονότα είτε επαναλαμβανόμενα είτε ορόσημα που στιγμάτισαν την πορεία της κοινωνίας.

 
Το άλμπουμ ανοίγει με το χιουμοριστικό Millionaire το οποίο διαπραγματεύεται την “αφραγκία” και προδιαθέτει θετικά για την συνέχεια η οποία έρχεται με το Needless και την καταγγελία των ανούσιων καθημερινών στιγμών, το οποίο ξεχωρίζει για το υπέροχο κιθαριστικό του σόλο.
Daywalker για την συνέχεια με θέμα την εργασιακή και όχι μόνο ρουτίνα. Το κομμάτι χτίζεται σταδιακά και διαθέτει όμορφο ρεφρέν.
Μια ανάσα Breathe που προέρχεται από την μουσική και μπορεί να προσφέρει ηρεμία στους ταλαιπωρημένους από πολεμικές συρράξεις ανθρώπους. Εδώ ερμηνευτικά ο Patric Bouffé σχεδόν ταυτίζεται με το δικό μας “Βρασίδα Dickinson” και ειδικότερα με την χρυσή σόλο περίοδο μετά Maiden εποχής.
R'N'R το επόμενο κομμάτι και δεύτερο video clip μετά αυτού του Millionaire, μάς παρακινεί για διασκέδαση αφήνοντας στην άκρη τα προβλήματα. Κλασσικό Heavy Metal με απλή δομή, ευκολομνημόνευτο ρεφρέν και τα μυαλά στα κάγκελα χωρίς πολλά πολλά.
Έπεται το Youth το οποίο διαπραγματεύεται την πορεία μας εκ των νεανικών χρόνων έως και την ωριμότητα. Χαρακτηρίζεται από τα ακουστικά κιθαριστικά μέρη και την μελωδική διάθεση ανάμεσα στα απαραίτητα ξεσπάσματα.
Έβδομο στην σειρά έρχεται το S.A.D με επιθετική και δεικτική διάθεση απέναντι στην “βλακεία” που επικρατεί στον κόσμο μας. Εδώ οι Metallica συναντούν τους Priest με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει για το τελικό αποτέλεσμα.
Το Liquidators αποτίει φόρο τιμής σε όσους ενεπλάκησαν στο χειρότερο Ευρωπαϊκό πυρηνικό ατύχημα έως σήμερα, αυτό του Τσερνομπίλ. Όμορφη ανάπτυξη σε μεσαίες ταχύτητες, κιθαριστική πανδαισία και εδώ, με μπάσο να οργώνει και καθηλωτική ερμηνεία. Λίγο πριν το τέλος ακούμε το Piece Of Light κομμάτι αφιερωμένο στην αλληλεγγύη και την βοήθεια που μπορούμε να έχουμε από κοντινά μας άτομα για να ξεπεράσουμε δύσκολες καταστάσεις. Ένα από τα καλύτερα τραγούδια του άλμπουμ χαρακτηριστικό της μίξης σύγχρονων παραδοσιακών Metal ιδεών, να αποτελεί κλασσική DRIVEN UNDER περίπτωση.
Το Hello Mr.Defeat ολοκληρώνεται αισιόδοξα με το Crimea έναν instrumental ύμνο αφιερωμένο στην φιλία και στην αξία-ομορφιά του πλανήτη μας.

Οι DRIVEN UNDER έκαναν ένα σημαντικό άλμα μπροστά το οποίο αν μη τι άλλο είναι άξιο θαυμασμού. Προερχόμενοι από μια μη παραδοσιακή χώρα στο Heavy Metal η οποία ωστόσο έχει να επιδείξει σχήματα όπως οι Celtic Frost, Coroner, Krokus, Gotthard και αρκετά άλλα, δημιουργούν προσδοκίες για το μέλλον.
Το Hello Mr.Defeat δεν επιδιώκει να αλλάξει τον ρου της ιστορίας, κλείνει το μάτι σε σύγχρονα παρακλάδια του Metal ενσωματώνοντας τα θετικά τους στοιχεία στην κατάλληλη ποσότητα και τέλος βροντοφωνάζει ότι το παραδοσιακό Heavy Metal μπορεί να παράγει ενδιαφέρουσες και φρέσκες δουλειές... δίσκος του μήνα στο είδος του!

Υ.Γ: Αφήστε ρε παιδιά λίγο μαλλάκι να χαρούμε κι εμείς οι μεγαλύτεροι που είτε οι δουλειές μας δεν το επιτρέπουν είτε χάσαμε την τριχοφυΐα λόγω ηλικίας. Όχι τίποτε άλλο αλλά όσο να 'ναι “το Heavy Metal κάνει το μαλλί και το μαλλί το Heavy Metal”.

Line-up:
Patric Bouffé – Vocals, Lyrics
Daniel Gebert – Bass
Fabian Koch – Drums
Steven Hohl – Guitar, Lyrics
 
 
 
 
✍ Jack Syrmaleon (ECLECTIC SHADOWS team)
 
 
Read 154 times