TEMPLE OF VOID – The World That Was (Shadow Kingdom Records/2020)

Friday, 27 March 2020 08:43
Published in When Hard Gets Heavy

Ερώτηση σε παλιόφιλο.
-“Αλήθεια, με τον σβέρκο σου όλα καλά?” Φυσικά μου απαντά.
-“Μετά από τόσο καιρό θα ήταν αδιανόητο να μην έχει θεραπευτεί.”
-“Ετοιμάσου να τον ξανά σπάσεις!”

 

Η μούχλα και το σάπισμα δεν έχουν εξαγνιστεί ακόμα καλά-καλά από τον κόσμο. Ο απόηχος των death metal ημερών εκείνων, αντέχει ακόμα. Έχει σφυγμό λεηλατεί και καταστρέφει στο διάβα του ακόμα και σήμερα. Όταν οι Asphyx τσιμέντωναν τα πόδια όλων, των καθώς πρέπει κύριων και κυριών τού κόσμου τούτου.
Οι Bolt Thrower ρυθμοβροντές ασκούσαν πίεση στα αυτιά των οπαδών τού ιδιώματος και οι Morbid Angel μόλυναν υποτίθεται τις ψυχές των οπαδών όπως και οι Gorguts ισοπέδωναν τοίχους με την νοσηρότητα των συνθέσεων τους αλλά και οι Incubus έσπαγαν λάμπες μετατρέποντας το άπλετο φως σε ένα σκοτεινό κολαστήριο... όλα αυτά δεν υπάρχει περίπτωση να ξεχαστούν.
Τέλος, ο δίσκος From Beyond των Massacre ακόμα και σήμερα είναι το κατάλληλο προϊόν για να αλλάξει κανείς τα παλιά του ηχεία και να δοκιμάσει την αντοχή των νέων. Έχουν αφήσει αυλάκια στο έδαφος της Γης που ακόμα και μετά την σίγουρη καταστροφή της, θα φαίνονται από έναν μακρινό επιστήμονα παρατηρητή από πολλά έτη φωτός απόσταση.

Το μέγεθος της απόλυτης ακραίας μουσικής συντέλειας που συνάντησε ποτέ η ανθρωπότητα, όσον αφορά τον ήχο και τους στίχους, εδώ και δεκαετίες ασκεί τον δικό της νόμο. Πάντοτε με ήθος και ευθύτητα. Το death metal γεννήθηκε στην Αμερική και η ιστορία του γνωστή στην οικουμένη. Κοντά στο τέλος τής δεκαετίας του ΄80. Ένα κίνημα που κατέκτησε τους ακραίους φίλους της, μεγάλωσε διαδόθηκε και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος τής ιδιοσυγκρασίας μας. Όσο και εάν πολεμήθηκε από μερίδα του τύπου ή ακόμα και τους οπαδούς άλλων μουσικών ρευμάτων, άντεξε και μας έδωσε τόσα όσα χρειαζόμασταν για να το αγαπήσουμε και να το εντάξουμε στις μουσικές μας προτιμήσεις. Τουλάχιστον αυτών των οπαδών που το αγκάλιασαν και όχι αυτών που μεμψιμοιρούν συνεχώς. Αυτούς δεν τους χρειάζεται κανείς, πόσο μάλλον το death metal.


Οι TEMPLE OF VOID έχουν πάρει το βάπτισμα τού πυρός από τις μπάντες που ανέφερα στην πρώτη παράγραφο. Είναι Αμερικανοί με έδρα το Detroit, ίσως την πιο υποβαθμισμένη πολιτεία της αυτοκρατορίας. Μην πάει ο νους σας σε γεωπολιτικά στρατιωτικά παιχνίδια γιατί δεν εννοώ αυτό. Οι Kiss δεν το ανέφεραν έτσι απλά στο Detroit rock city single τους. Απλά από εκεί έχουν βγει τεράστιες μπάντες και έχουν μεγαλουργήσει. Μια σκηνή ενεργή - μέχρι και σήμερα αποτελούμενη από ταλαντούχους μουσικούς γεμάτη ενέργεια - και πιστή στις αρχές του rock γενικότερα.

Ο δρόμος των 5 εραστών του σκληρού ήχου στις μέρες μας φαντάζει πιο δύσκολος από ποτέ. Το group δημιουργήθηκε στις αρχές της περασμένης δεκαετίας και έκτοτε έχουν κυκλοφορήσει τα εξής καλούδια. Το demo MMXIIΙ του 2013 και το ντεμπούτο Of Terror and the Supernatural το 2014. Ακολουθεί το επίσης full-length Lords of Death του 2017 το οποίο απέσπασε θερμές κριτικές παγκόσμια και τους έβγαλε από τον στενό κύκλο της χώρας τους. Από εκεί και πέρα έχουμε τα Delivering the Dead split του 2019 με τους Revel in Flesh και 4 Doors to Death II (compilation) μόλις φέτος.

Το τρίτο κατά σειρά album The World That Was φαίνεται να συνεχίζει την παράδοση τού καλού και ανθεκτικού death metal και με κέρδισε με το πρώτο άκουσμα. Περιέχει 6 κομμάτια με συνολική διάρκεια τα 38 λεπτά της ώρας. Αυτό που μου έκανε εντύπωση εκτός από την δύναμη και την εκτελεστική δεινότητα των μουσικών είναι και η αναζήτηση σε ήχους και φόρμες που δεν ανήκουν στο φάσμα του μονόπλευρου αυτού ρεύματος. Χρησιμοποιούν μελωδίες καταλυτικού χαρακτήρα για να δέσουν τις συνθέσεις και να προτείνουν μια πιο δραματική τροπή στην μουσική τους φτάνοντας ακόμα και στο doom death σε σημεία.
Ο ήχος είναι πλάκα στο στέρνο με τις κιθάρες να έρπουν και να σου προκαλούν εφίδρωση.
Η ατμόσφαιρα τους ψυχεδελική σε βαθμό βίαιης επαναφοράς στην πραγματικότητα.
Η φωνή του Mike Erdody όπως ακριβώς ένας παραμορφωμένος τύφλα στο μεθύσι Anselmo να τζαμάρει με την μπάντα.
Η παραγωγή τέλεια και δυνατή τονίζει περισσότερο την ουσία και δεν κρύβει ίσως κάποιες αδυναμίες. Προωθούν την αγάπη τους προς το άγνωστο στο τραγούδι Leave the Light Behind επικίνδυνα στα αυτιά των οπαδών τού είδους βάζοντας τους στην διαδικασία του death rock. Τα πρώτα καθαρά ονειρικά φωνητικά κάνουν την παρουσία τους αισθητή. Μια βαριά ατμοσφαιρική σύνθεση που ίσως ξενίσει αλλά έχει πράγματα να δώσει στον ακροατή. Η μπάντα πειραματίζεται και καλά κάνει για μένα.

Η εικόνα ίσως περιέχει: 5 άτομα

Όμως με τραγούδια όπως το Gasket of Shame, Α Beast Among Us και το ομώνυμο έπος The world That Was να προκαλούν εγκεφαλικά ύστερα από head banging δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι οι TEMPLE OF VOID βαδίζουν στον σωστό δρόμο. Θεωρώ ότι το φετινό album δεν είναι καλύτερο του προηγούμενου Lords of Death, άλλωστε δεν έχουν μεγάλη αλλαγή συνθετικά. Η παραγωγή του όμως είναι αυτή που το κάνει να διαφέρει.
Το συγκρότημα αυτό διαθέτει το ευγενές στοιχείο που σε λίγα χρόνια θα τους εκτινάξει πραγματικά ψηλά. Αργά αλλά σταθερά τα βήματα τους, δείχνουν ότι αρκεί μια σπίθα για να τους κάνει να αποκτήσουν την δική τους ταυτότητα και αυτός θα έπρεπε να είναι ο στόχος τους από εδώ και πέρα. Πολύ καλός δίσκος που θα ευχαριστήσει τους διψασμένους οπαδούς του death metal.

Tracklist:
1. A Beast Among Us
2. Self-Schism
3. A Single Obolous
4. Leave the Light Behind
5. Casket of Shame
6. The World that Was

Line-Up:
Alex Awn – Guitar
Don Durr – Guitar
Mike Erdody – Vocals
Jason Pearce – Drums
Brent Satterly – Bass

Halo of Thorns (ECLECTIC SHADOWS team)
 
Read 180 times