MEKONG DELTA – Tales of A Future Past (Butler records/2020)

Monday, 27 April 2020 08:40
Published in When Hard Gets Heavy

Μεγαλειώδης επιστροφή που έχει πολλά να δώσει! Σπεύσατε! Πάρτε τον χρόνο σας και αφομοιώστε το νέο τους album.

 

Εάν υπάρχει ένα συγκρότημα να εμπνέει σεβασμό σε κοινό, κριτικούς και φυσικά στους θαυμαστές τής προοδευτικής στιλιστικά κατεύθυνσης τής μουσικής μας σε παγκόσμια έκταση, τότε οι MEKONG DELTA κατέχουν την πρώτη θέση. Φέτος κλείνουν 35 ολόκληρα χρόνια στην ιστορία τους και το νέο τους album Tales of Future Past είναι το ενδέκατο τέκνο προστιθέμενο σε μια αλυσίδα αριστουργημάτων εκ μέρους τους. Η ανακοίνωση πριν λίγους μήνες για την κυκλοφορία του νέου τους δίσκου γέμισε χαρά και ελπίδα τους οπαδούς τους σκορπίζοντας έτσι τα σενάρια περί αδρανοποίησης τής μπάντας ή ακόμα και την πλήρη διάλυση της. Η μοναδικότητα ξαναγύρισε, η συνάντηση μας με την αυθεντικότητα του ήχου τους είναι πάλι εδώ. Μην έχεις την παραμικρή αμφιβολία περί τούτου.
Σε σχέση με το προηγούμενο τους album In A Mirror Darkly του 2014 υπάρχει μια σημαντική αλλαγή. Την θέση του αποχωρήσαντα κιθαρίστα Erik Grösch έχει πλέον καλύψει ο Peter Lake (Theory in Practice). Οι υπόλοιποι έχουν μείνει στην θέση τους και αυτός ο κορμός των μουσικών επανέρχεται ύστερα από 6 ολόκληρα χρόνια για να συνεχίσει την παράδοση τού εκλεπτυσμένου progressive metal με thrash προεκτάσεις.
Η ταυτότητα τους από την αρχή της δημιουργίας αυτού του σχεδίου έχει αλλάξει κατά μια έννοια. Έχει εκσυγχρονιστεί και αναπαράγεται πλέον με έναν πρωτότυπο τρόπο ειδικά στον ήχο των καθαριστικών θεμάτων. Άλλωστε από την αρχή τής καριέρας τους ήταν από τους πρωτοπόρους αυτής της τεχνοτροπίας. Ήταν πραγματικά δύσκολο προς τα τέλη της δεκαετίας τού 1980 να παρακολουθήσεις την μουσική τους. Και σήμερα είναι, αυτό όμως δεν θα μπορούσε να βάλει φρένο στην ξέφρενη πορεία τους και την άριστη κατάρτιση των μουσικών που έλαβαν μέρος σε αυτή.

Σιγά σιγά όλο και περισσότεροι φίλοι αυτού του μουσικού ρεύματος συσσωρεύονταν μαζί με τους ήδη υπάρχοντες οπαδούς τους. Έτσι η cult υπόσταση τους, αναζωπυρώνει την θέληση τους και κινεί τα επόμενα βήματα.
Οι MEKONG DELTA είναι σημαντικοί και παράλληλα χρήσιμοι. Ειδικά τώρα δείχνουν όλο και πιο πολύ την ωριμότητα τους αλλά και την γνώση που κατέχουν στο αντικείμενο τους. Δεν ξεχνάμε ποτέ ποιοι είναι και πως επηρέασαν τα ακούσματα μας στο πέρασμα των χρονών ανοίγοντας τα αυτιά και τους εγκεφάλους μας προς το νέο και απλησίαστο χώρο μέσω της μουσικής τους. Επηρέασαν και δεν επηρεάστηκαν. Γέννησαν, αλλά με την σειρά τους γεννήθηκαν από το μυαλό μιας ανώτερης ευφυΐας και ήταν μπροστά πριν ακόμα καλά - καλά διαμορφωθεί αυτός ο χώρος δράσης.
Με το Tales Of A Future Past, οι Γερμανοί καταφέρνουν να δημιουργήσουν μια σύνθετη κατασκευή που θυμίζει κλασικές όπερες. Επικό και γεμάτο ήχο, εξαιρετικά ευπροσάρμοστο και αφοσιωμένο όσον αφορά τα όργανα. Οι MEKONG DELTA εντυπωσιάζουν με το σύγχρονο metal τους. Είπαμε ότι ήταν από τους προκάτοχους αυτής της δυναμικής αλλαγής εδώ και πολλές δεκαετίες για μια ανθρωπινή ζωή. Μπορεί να ταξινομηθεί τόσο ως προς τη μουσική όσο και με το περιεχόμενο πέρα από την επιφάνεια και τις απλές δομές που έχουμε συνηθίσει τελευταία. Με διάταξη ορχήστρας, ακουστικά στοιχεία και οργανικούς αριθμούς, συμπεριλαμβανομένων των ορχηστρικών τμημάτων, ο συνδυασμός αυτός θέτει νέα ερεθίσματα χωρίς να εγκαταλείπει τον κλασικό μεταλλικό προσανατολισμό.
Όσον αφορά τη θεματολογία των 10 κομματιών του album, εστιάζουν σε άτομα και ακραίες καταστάσεις στο πλαίσιο των κοινωνικών αλλαγών και τρεχουσών πολιτικών τάσεων. Πάντοτε επίκαιροι στίχοι και καρφί στην ουσία. Αν θέλεις να αυτοαποκαλείσαι rock, heavy metal μπάντα τότε έχεις την δύναμη να αντίδρασης στο σάπιο και στο παλιό. Είσαι κυρίαρχος του μυαλού σου και των δεδομένων αυτής της κοινωνίας.



Τα Landscape χωρία είναι οι παραστάσεις μεταξύ των κυρίως κομματιών. Η εισαγωγή Into the Void είναι μια ορχηστρική εκκένωση σε βαθμό soundtrack σε ένα κακό όνειρο υπό την μορφή του εφιάλτη. Τρομακτικό αλλά τόσο μαγευτικό μαζί το πρώτο Landscape σε προϊδεάζει στον δίσκο και αυξάνει τους χτύπους της καρδιάς.
Το Mental Entropy ανοίγει καταιγιστικά τον χώρο των κυρίως συνθέσεων με τον απλησίαστο σφιχτοδεμένο τους ήχο, γνώριμο στους ήδη μυημένους οπαδούς. Ένα γρήγορο και αποτελεσματικό progressive metal ολοκαύτωμα. Οι κιθάρες εξοντωτικές και με απλά μαθηματικές ακρίβειες από το μπάσο και τα τύμπανα αυξάνουν την αδρεναλίνη μου στα ύψη. Οι μελωδίες συνεπαίρνουν, παρασύρουν σε μια πραγματική πνευματική αναταραχή. Τα φωνητικά του Martin και αυτά κυρίαρχα σκληρά, τραχιά και επιβλητικά. Πραγματικά κόλλησα με την αποτελεσματικότητα αυτού του τραγουδιού και την μεγαλοπρέπεια αυτού του συνόλου.
Το τραγούδι A Colony of Liar Man είναι το μοναδικό αναρτημένο παντού στο διαδίκτυο μέχρι στιγμής και έχετε ήδη μια εικόνα του πλουραλισμού τους. Επίσης κολλητικό rhythm section με μεγαλειώδη καθαριστικά θέματα απόδειξη του μεγαλείου τους. Η μικρή στρεβλή μελωδική εισαγωγή αφήνει την θέση της σε ακόμα ένα κορυφαίο progressive όργιο. Κεντούν οι κιθάρες το μπάσο εξωπραγματικό τα τύμπανα προσθέτουν τα φωνητικά πολλαπλασιάζουν την δύνη. Τα φωνητικά θα θυμίσουν εποχές αγγίζοντας λίγο τον thrash παροξυσμό.
Ήδη με 3 κομμάτια και έχω φύγει από την Γη.
Το Waste Land αποτελεί το δεύτερο Landscape. Ορχηστρικό έπος διάρκειας λίγο κάτω από τα 7 λεπτά. Τα ορχηστρικά μέρη με μια ασύγκριτα βαριά ατμόσφαιρα. Γρήγορα μέρη με πομπώδες μουσικό χαλί. Ευφάνταστα lead από την ηλεκτρική κιθάρα και αραχνοΰφαντα εικαστικά κλασικά μελωδικά μέρη από τα έγχορδα. Τα δε κρουστά γκρεμίζουν τον κόσμο.
Κλασική ηλεκτρική μουσική φίλοι μου! Ξεπερνά σε ένταση τα πάντα, κυριολεκτώ. Δεν περιγράφω άλλο το αδύνατο… αδυνατώ!

Thrash metal έκρηξη με το Mindeater. Μου θυμίζει γιατί αγάπησα αυτό το συγκρότημα. Λες και δεν έχει περάσει ούτε με μια μέρα από εκείνες τις παλιές εποχές. Ίσια και κατευθείαν στον στόχο. Το σήμα κατατεθέν μέσω του ήχου τους είναι και πάλι εδώ σε μια πολύ γρήγορη σύνθεση. Η διαφοροποίηση με τους ομολόγους τους στο είδος φαίνεται με το ποσό μεγάλη μουσική διάνοια είναι ο Ralph. Οι αλλαγές μέσα στο κομμάτι δεν θα σε αφήσουν απλά με το στόμα ανοικτό, θα σε εξωθήσουν για τον κλασικό χoρο των metalheads. Κορυφαίο solo προς την κορύφωση τού τραγουδιού και ρυθμικά θέματα προς το τέλος. Απίθανη εκτελεστική δεινότητα. Επαγγελματική προσέγγιση και διαύγεια όπως πάντα. Ένας ηχητικός χείμαρρος με διάρκεια τα 6 λεπτά!
Αλλοτριωμένες κιθάρες εισαγωγικού χαρακτήρα μπαίνουν στο The Hollow Man και ένα βαρύ πιο ρυθμικό τραγούδι εξελίσσεται. Άγριας ομορφιάς κομμάτι με επικίνδυνες στροφές ‘παντιλίκια’ και καθώς η ώρα περνά η εξέλιξη του σε πάει αντίστροφα με τους δείκτες του ρολογιού. Οι ρυθμοί θα σε αποτελειώσουν με την γύμνια τους. Δεν μπορώ να κρύψω τον θαυμασμό μου γιατί έχω ριγήσει ολόκληρος από την αυθεντία τους. Πιάνω το πρόσωπο μου και κλείνω τα μάτια μου για να βυθιστώ περισσότερο στην αποκάλυψη που απλόχερα μου δίνεται. Το μυαλό μου σε έκρηξη. Να πω ότι φέτος δεν μπορεί άλλη μπάντα με νέα κυκλοφορία να πάει τόσο ψηλά. Οι Coroner ίσως? Θα δείξει… μακάρι.
Η δύναμη των MEKONG DELTA σε ένα μόνο τραγούδι. Θεέ μου δώσε μου και άλλο χρόνο σε παρακαλώ γιατί δεν το χωρά ο νους μου αυτό που συμβαίνει.
Inharent. Το τρίτο μέρος των “Landscape”. Κοντά στα 7 λεπτά. Και ενώ εσφαλμένα νομίζω ότι τα έχω ακούσει όλα μέχρι τώρα. Εδώ δεν υπάρχει λυρισμός. Μόνο η οντότητα των οργάνων που κτίζουν ότι έχει γκρεμιστεί από τους ίδιους μέχρι τώρα. Περφεξιονισμός αυτή είναι η μοναδική λέξη που περιγράφει το όλον. Βάλε ακουστικά και χάσου στην μαγεία αυτού του συγκροτήματος. Μέχρι στιγμής είναι ο κορυφαίος δίσκος για μένα σε παγκόσμια εμβέλεια. Είμαι οπαδός τού progressive και αυτός ο δίσκος ακόμα και αν σταματούσε εδώ πάλι ευχαριστημένος θα ήμουν. Η παραγωγή βοηθά το αποτέλεσμα και είναι διαυγής ώστε να έχουμε την απολυτή ηχητική απόλαυση.
Σειρά παίρνει το μεγαλύτερο τραγούδι στον δίσκο When All Hope Is Gone. Συναισθηματικά φορτισμένη ατμόσφαιρα μέσα από δαιδαλώδη ηχοχρώματα. Μια πελώρια δυστοπική σύνθεση.
Το φωνητικό εύρος και το ταλέντο του Martin έχει πολύ χρόνο για να αναπτυχθεί. Η τάση τής μπάντας για μεγάλα και ουσιώδη τραγούδια εδώ αναπτύσσεται με τρόπο δυσνόητο και πολλές φορές αντιδραστικό. Σου δίνει την αίσθηση μιας από τις πιο ακραίες μορφές τέχνης. Το ακραίο μην θεωρηθεί μόνο από την πλευρά του θορύβου.
Θεατρικού χαρακτήρα σύνθεση τελείως διαφορετική από το μέχρι τώρα κλίμα του δίσκου. Μην ξεχνάμε ότι το album κόβεται σε τρία μέρη. Επίσης μια όμορφη μπαλάντα είναι και το Farewell To Eternity . Μουσική πηγαία και καθαρή που θα μπορούσαν μέχρι και οι Savatage να είχαν δημιουργήσει στα μέσα της δεκαετίας τού ‘90.
Το Pleasant Ground αποτελεί την έξοδο από τον φετινό τους κολοσσιαίο δίσκο και έτσι κλείνει και η σειρά των “Landscape”.
Ορχηστρικά και σε αντίθεση με το πρώτο εισαγωγικό μας βρίσκει σε μια πιο καλή διάθεση δείχνοντας μας έτσι ότι υπάρχει η άλλη πλευρά. Εκείνη των ευχάριστων γεγονότων, αυτή της αισιοδοξίας. Θέλοντας και μη, ξαναπατώ την επανάληψη για να ακούσω ξανά και ξανά το Tales of A Future Past αν και είμαι σίγουρος ότι όσο χρόνο και να αφιερώσω ακούγοντας το ποτέ δεν θα είναι αρκετό.

Στις 8 Μαΐου θα κυκλοφορήσει ένα album από εκείνα που δεν πρέπει να λείπουν από καμιά progressive metal δισκοθήκη. Για μένα χωρίς επιφύλαξη ένα από τους κορυφαίους δίσκους της απέραντης καριέρας τους και ένα από τα σπουδαιότερα albums για φέτος. Μοναδικοί και τεράστιοι. Σημαντικοί και σπουδαίοι. Όσο υπάρχουν τέτοια συγκροτήματα δεν έχουμε να φοβόμαστε τίποτα.
 
Tracklist:
1. Landscape 1 - Into the Void (instrumental)
2. Mental Entropy
3. A Colony of Liar Men
4. Landscape 2 - Waste Land (instrumental)
5. Mindeater
6. The Hollow Men
7. Landscape 3 – Inharent (instrumental)
8. When All Hope Is Gone
9. A Farewell to Eternity
10. Landscape 4 - Pleasant Ground (instrumental)
 
Line Up:
Ralph "Ralf" Hubert (Bass)
Peter Lake (Guitars)
Alex Landenburg (Drums)
Martin LeMar (Vocals)
 
Early days Biography:
Το συγκρότημα ιδρύθηκε από μια ομάδα Γερμανών metal μουσικών με στόχο να «ξεπεράσει μουσικά» όλες τις τότε τρέχουσες, ανεξάρτητες κυκλοφορίες. Η σύνθεση και η ιστορία του συγκροτήματος έπρεπε να είναι "το καλύτερα κρυμμένο μυστικό στον κόσμο". Οι συμμετέχοντες στο project αποφάσισαν να κρατήσουν μυστικό τα πάντα για το συγκρότημα, υποθέτοντας ότι οι Γερμανοί μουσικοί δεν θα γίνουν δεκτοί διεθνώς. Το αρχικό όνομα Zortoz απορρίφθηκε, ακολουθούμενο από την αποδοχή του ονόματος «Δέλτα Μεκόνγκ», που πήρε το όνομά του από μια κοίτη του ποταμού στο Βιετνάμ. Όλο το έργο ξεκίνησε από τον Ralf Hubert, μηχανικό ήχου για τους Warlock, Steeler και Living Death και ιδιοκτήτης της δισκογραφικής εταιρείας Aaarrg Music.
Τα πρώτα demo εγγράφονται με την ακόλουθη σύνθεση:
Jochen Schroeder (πρώην Rage) - κιθάρα
Peavy Wagner (Rage) - μπάσο
Jörg Michael (πρώην Rage και Paganini) - τύμπανα
Wolfgang Borgmann – φωνητικά
Ο Jochen Schroeder δεν ταίριαζε με το όλο ύφος και αντικαταστάθηκε σύντομα από τους κιθαρίστες των Living Death, Reiner Kelch και Frank Fricke. Όταν ο Wagner έφυγε αργότερα από το group, ο Hubert ανέλαβε τα καθήκοντα του στο μπάσο. Δεδομένου ότι το συγκρότημα ήταν τυχαία τυλιγμένο με μυστήριο, όλοι οι συμμετέχοντες ανέλαβαν τα ονόματα ως ψευδώνυμα καλλιτεχνών και η σύνθεση του ντεμπούτου άλμπουμ ήταν τα παρακάτω.
Ο Björn Eklund (πραγματικό όνομα Ralf Hubert) σε μπάσο και ακουστική κιθάρα
Ο Gordon Perkins (πραγματικό όνομα Jörg Michael) στα ντραμς και τα κρουστά
Ο Rolf Stein (πραγματικό όνομα Frank Fricke) στην κιθάρα και στα φωνητικά υποστήριξης
Vincent St. Johns (πραγματικό όνομα Reiner Kelch) για κιθάρα και φωνητικά υποστήριξης
Ο Keil (πραγματικό όνομα Wolfgang Borgmann) στα φωνητικά
 
 
 
✍ Thanasis Tzelas / Halo of Thorns (ECLECTIC SHADOWS team)
 
 



 
Read 626 times