HORISONT – Sudden Death (Century Media/2020)

Sunday, 24 May 2020 12:13
Published in When Hard Gets Heavy

Το υλικό τού έκτου album των Σουηδών rockers, τους βρίσκει γεμάτους λευκή ενέργεια. Ένα αντανακλώμενο φως από το παρελθόν τής σκληρής μουσικής είναι το όχημα τους και αυτό μάλλον δεν θα αλλάξει ποτέ.

Γράφει✍ ο Thanasis Tzelas – Halo of Thorns (ECLECTIC SHADOWS team)

 

Η ηχητική τους έκρηξη είναι δεδομένο ότι θα αρέσει σε πολύ κόσμο. Στο άκουσμα των νέων 11 κομματιών που περιλαμβάνονται στο Sudden Death κυριαρχεί φυσικά το rock στοιχείο τού κλασσικού ύφους και του προσανατολισμού της 70’ς περιόδου.
Λαμβάνοντας μουσικά στοιχεία από μια πληθώρα κλασικών συγκροτημάτων - μορφών όπως οι Eddie Money, The Babys, LeRoux, Airrace, GaryO, Dakota, Dwayne Ford και Gowan, με λυρικές επιρροές τής αμερικανικής μουσικής ποιητικής επιρροής του George Jones και του Conway Twitty, η rock γλώσσα των HORISONT ξεχειλίζει με χαρακτήρα και κινείτε σε πιο χαρούμενα (ας πούμε) πεδία δράσης.

Αβίαστα θα θέσουν τον σύγχρονο ακροατή σε εύλογα διλήμματα.
Τι προσπαθούν να καταφέρουν αλήθεια στην μουσική σκηνή του σήμερα και ποιον σκοπό έχουν;
Είναι αναβιωτές μιας ολόκληρης γενιάς ή κάποιοι τυμβωρύχοι που απλά καιροσκοπικά αποσπούν την προσοχή μας χωρίς κανένα νόημα; Από όποια πλευρά και εάν το δει κανείς, πρόκειται για ένα πενταμελές σχήμα που έχει ταλέντο εκτελεστικά και πραγματικά κάνει τον ακροατή να αναπολεί το χαμένα ιδανικά και την εύφορη πατρίδα του πίσω στον χρόνο.



Η λατρεία στους Thin Lizzy, τους Black Sabbath, τους Deep Purple και τους Cactus αλλά και τους αγαπημένους μου Uriah Heep είναι έκδηλη.
Ακόμα και σε μεταγενέστερους κολοσσούς όπως οι Bon Jovi -κυρίως στο κομμάτι Into the Night- παραθέτουν αρκετές δόσεις αλήτικου hard rock. Η δυναμική του νέου album τους είναι πάνω από τα όρια του καλού και προσδόκιμου. Όπως μάλιστα και η εμπρηστική εμπορικότητα που βγαίνει μέσα από τις 11 συνθέσεις αυτής τής προσπάθειας.
Επικροτώ τον Axel στην δήλωση του ότι η αποστολή τους είναι να γράφουν και να παίζουν την μουσική που θέλουν και όχι αυτήν που θέλει ο κόσμος και αυτό είναι τελικά το ζητούμενο για όλα τα συγκροτήματα ανεξαρτήτως σε πιο χώρο κινούνται εκφραστικά.
Όμως αυτό που θα μείνει στον ακροατή είναι μια ρηχή ηχογράφηση που μετά από μερικές ακροάσεις ίσως δεν θα θυμάται κανείς. Υποκειμενική η τοποθέτηση μου αυτή. Μόνο ο χρόνος θα δείξει εάν θα γίνει κλασσικό αυτό το album.

Αλήθεια τους The Answer τους ξεχάσαμε κιόλας ή μου φαίνεται;
Αντικειμενικά όμως, το rock τους θα βρει την απήχηση που αναζητά. Το μόνο τραγούδι που σώζεται και μου άρεσε πραγματικά ήταν το Archaeopteryx In Fligh που εκεί μάλλον δείχνουν ποιοι αληθινά είναι. Προοδευτικοί με δικό τους ύφος. Το λογικό θα ήταν να υπήρχαν κάποια δικά τους στοιχεία και ιδέες που θα σε έκαναν να ξαναμπείς στον κόπο να ξανακούσεις και να το προτείνεις στους συνανθρώπους σου.

Δεν είπα ότι δεν είναι καλό. Είναι άψογο και θα σου κρατήσει ευχάριστη συντροφιά σε όλη την διάρκεια του. Όμως προσωπικά με άφησε με μια πολύ πικρή γεύση και μάλλον δεν θα μπω στον κόπο να του δώσω άλλες ευκαιρίες. Διαχρονικός ήχος αλλά πάσχει σε σημεία που είναι καίρια για να γίνει και αναγκαίο. Εύχομαι σε καλύτερη συνέχεια στο μέλλον αλλά δυστυχώς οπαδό τους με το τελευταίο τους album δεν με έκαναν όπως συνέβη με το About Time.

Track-list:
1. Revolution (04:19)
2. Free Riding (05:48)
3. Pushin' The Line (03:11)
4. Into The Night (05:40)
5. Standing Here (03:09)
6. Runaway (04:00)
7. Gråa Dagar (04:19)
8. Sail On (05:03)
9. Breaking The Chain(04:12)
10. Hold On (04:12)
11. Archaeopteryx In Flight (08:09)
 
Line Up:
Axel – Vocals
Charles – Guitar
David – Guitar
Magnus – Bass
Pontus – Drums
 
 
 
 
 
 
 
Read 174 times