Ravensire – The Cycle Never Ends (Cruz Del Sur)

Monday, 18 July 2016 15:33
Συντάκτης:
Published in When Hard Gets Heavy

Alarm! Alarm για τους απανταχού «αμανικοραφτάκηδες»!

Από τον Δημήτρη Τσέλλο

Προσοχή, ακολουθεί δισκοκριτική των 10 προτάσεων max, κατά τη σχολή «Αναστασίου Παλαιολόγου». Λίγα λόγια και με νόημα:

Οι Πορτογάλοι Ravensire είναι “true metallers”. Ναι, είναι. Φορούν δερμάτινα και τζιν γιλέκα, αμάνικες μπλούζες (πρώην κοντομάνικες που τους έκοψαν τα μανίκια δηλαδή), περικάρπια, ζώνες με σφαίρες, καρφιά και λοιπά «μπιρμπίλια». Ακούν όλη μέρα τα δύο πρώτα Iron Maiden «ευαγγέλια», τους Omen, τους Manilla Road... Σίγουρα εκτιμούν ιδιαιτέρως τους πρώιμους Stormwitch και Running Wild και διάφορα άλλα συγκροτήματα - όνειρο όλων όσων συμμετέχουν στο Keep It True Festival ή στο δικό μας Up The Hammers, διοργανωτών, ανταποκριτών και οπαδών. Επισκέπτονται metal clubs όταν έχουν βραδιές “80s classic epic metal” και στην ανάγκη τις διοργανώνουν μόνοι τους βρε αδερφέ. Ποιος περιμένει τώρα τον dj να παίξει Heavy Load…

Ασπρόμαυρο επικό εξώφυλλο, που θυμίζει τις ένδοξες εποχές του Conan the Barbarian με τα σκίτσα του ΘΕΟΥ John Buscema, φωνητικά κάπου μεταξύ Rolf Kasparek (Running Wild εποχής “Under Jolly Roger”) και Heinz Mikus (Faithful Breath εποχής “Gold ‘n’ Glory”), κιθάρες τέρμα επηρεασμένες, μπολιασμένες και βουτηγμένες στο NWOBHM και απλό, λιτό rhythm section. Υμνικά riffs, βαρβατίλα, ιδρωτίλα, σχεδόν ωμό κρέας, εξάσκηση στο σπαθί και στο τσεκούρι, μπύρα και τραγούδια που μιλούν για πολεμικές αρετές και αξίες.

Πόσες προτάσεις έγραψα; Μάλιστα, λιγότερες από 10. Αποστολή πετυχημένη, το νόημα το πιάσατε.

Πάω να ακονίσω τη σπάθα μου. Τα λέμε.

Read 285 times