IN THE WOODS... - Pure (Debemur Morti Productions)

Tuesday, 20 September 2016 09:04
Published in When Hard Gets Heavy

...A shining future waiting a promise of the Pure...

Οι στιγμές εκείνες που μετράς να γυρίσεις σπίτι να βάλεις στο στέρεο να παίζει η λαχτάρα σου για 17 σχεδόν χρόνια και να “φύγεις” ηθελημένα σε ένα ταξίδι μακρινό που μόνο κάποιοι, πολύ λίγοι μπορούν να σε στείλουν είναι οι ιδεατές.
Το να γίνεις όμως συνταξιδιώτης με το πιο κατάλληλο ίσως άτομο σε αυτή την μεγάλη διαδρομή μπορείς να το πεις και εμπειρία ακουστική.

Έτσι μοιράστηκα την ακουστική μου και το πληκτρολόγιο έχοντας μια απόσταση 3000 χιλιομέτρων αλλά και τόση άμεση συνάμα με έναν άνθρωπο που οι μουσικές μας έδεναν από τα παλιά.
Η ταυτόχρονη ακρόαση μας έβαλε την ομιλία στο ντουλάπι και τη θέση της πήρε η αποτύπωση των εντυπώσεων σε μηνυματική διαδικασία, από ένα άλμπουμ που είχαμε μεν την υποψία το τι θα ακούσουμε αλλά δεν μπορέσαμε να φανταστούμε πόσο μακριά θα μας έστελνε.
Έτσι λοιπόν αρχίζει η ιστορία για το άλμπουμ PURE.

(Σκοπίμως δεν θα γίνει η αναφορά προς το παρόν στο όνομα της μπάντας.)

Ε – Έλα μόλις γύρισα, άκου... μόλις σήμερα έλαβα το το PURE. Το βάζουμε να παίζει ταυτόχρονα και απλά καταγράφουμε ότι ακούμε. Αν μπορέσουμε δηλαδή να βρούμε τα κατάλληλα λόγια...

Τ - Πόσα χρόνια έχουν να βγάλουν άλμπουμ είπαμε? Και εισαγωγή με το ομώνυμο... έχω αγωνία σαν να μην πέρασε μια μέρα.... τι επικό ξεκίνημα! Βαριές κιθάρες και ατμόσφαιρα Νορβηγική, πολύ ωραία μελωδία ακολουθεί δεν βρίσκεις? Η παραγωγή κατάλληλη για μια κομματάρα σαν το Pure!!!! Eντάξει... τι να λέμε τώρα γύρισαν για να σαρώσουν!

Ε - Βαρβάτη εισαγωγή, με καθαρά και growl φωνητικά... και αν πρόσεξες είναι πίσω από τα instuments! Ναι, ναι..απόκοσμα πλήκτρα επίσης. Άκου και τα lyrics...
“Life is a dream and we are the imagination of ourselves”

Τ – Μόλις μπήκε το Blue Oceans Rise (Like A War)...Εκπληκτική ατμόσφαιρα, εισαγωγάρα και τελείως απόκοσμο ναι.. στο τέλος ... θεϊκό! Ξεκίνησε με αργό ρυθμό και όσο περνάει ο χρόνος έρπει! Τα τύμπανα σου κόβουν την ανάσα και το μπάσο ααααα!!!!! Αυτοί είναι οι In the Woods...!!! Ναι ρε!!! Επέστρεψαν!

Ε – Κοίτα εδώ...
“There was a black hole in my life, blue oceans rise like a war”

T - Devil's At The Door, ωραία εισαγωγή με κιθάρα να σε τρελαίνει! Παγωμένο riff δώστε ριφάρες!!!! Τρίτη κομματάρα στη σειρά έμπνευση, μεγαλείο!

E - Black-ιές εδώ για μικρή δόση αλλά αρκετή όπως λες και εσύ....Γαμώωωωωωωωω. Και μόνο η αίσθηση ότι σε γυρίζει πίσω στα '90 εκείνα της αυθεντίας του μη επεξεργασμένου ήχου μου προκαλεί ρίγος. Και όπως ξέρεις υπήρξαν όχι πολλά αλλά πολύ δυνατά ονόματα τότε.

Τ - Να τολμήσω? Θα το πω... ότι καλύτερο έχω ακούσει τελευταία, α ρε Νορβηγία με τις μπαντάρες σου!!! Αυτοί εδώ είναι οι αρχηγοί του στόλου!

Ε - Κατεβασιά από τον Βορρά για νίκη... τίποτα λιγότερο... Τα lyrics δε, μπουνιά στο στομάχι.
“Open your mind, but not the door don't let the darkness in”

T - Το Recalcitrant Protagonist ξεκινάει σαν μπαλάντα χαχαχαχα ε όχι ντε... στα δυναμικά μέρη όταν αποφασίζουν να μπουν όλα τα όργανα μαζί.. εκεί είναι που σου τινάζουν το μυαλό.

Ε - Ακατέργαστες μελωδίες γεμάτες νόημα αλλά όχι γλυκύτητα όχι μελό... face to face λογάκια, Ο ρομαντισμός δεν περνάει από το Kristiansand!
“I found I had only a minor role in the play of my own destiny”

T - Έχεις δίκιο τι 'ακρομαντισμός' ας πούμε χαχαχα, ακραίος ρομαντισμός, εκπληκτικό το πως εξελίχθηκε το κομμάτι, πρόσεξες κάτι? Δεν μένουν σε ένα σταθερό τέμπο, έχω ανατριχιάσει μιλάμε.

Ε - Καλά..με το "μέτρημα" δεν το έχουν έτσι? Δεν το χρειάζονται. Ότι να 'ναι... με τι ευκολία παίζουν ότι τους βγει? Για αυτό ήταν και είναι τόσο μοναδικοί και σπάνιοι.

Τ - The Cave of Dreams κλειστοφοβητούρα!!!! (Ωραία λέξη, δεν την είχα σκεφτεί!)
Αυτά θέλω να ακούσω απ' αυτή την μπαντάρα! ριφςςςςς!!!!!!

Ε - Ritual στο σκοτάδι...πωωω...τι το κούρεψες το μαλλί ωρε??? Εδώ χρειάζεται ανελέητο κοπάνημα! Συναίσθημα πρώτης περιόδου Candlemass!

T - Nαι γαμώ το, ήθελα να σου γράψω ότι θα το χτύπαγα κάτω με τούτο δω!!!! πω πω πω πω!!! Αυτό είναι Heavy Metal, κορυφαία μελωδία, στην μέση μπάσο, ένα τσίμπημα στην κιθάρα και πάμε ξανά να σκάψουμε την ψυχή σας άτυχοι/τυχεροί ακροατές.. Θέλω το βινύλιο!!! Τι να το κάνω το cd και το mp3 μου λες???

(Εντάξει, απέφυγα επιμελώς να του θυμίσω το δικό μου πρόσφατο σε φυσική μορφή απόκτημα...)

Ε – Τίποτα, απλά περίμενε λίγες μέρες, αφού το περιμένεις να έρθει, θα σου δοθεί η ευκαιρία να γκρεμίσεις με ντεσιμπέλ τα ντουβάρια! :P

T - Cult of Shining Stars, αυτό το ξέρουμε ήδη, ήταν το πρώτο που είδε το φως, ριφάρα κολοσσιαία, απίστευτο τραγούδι! Μπορώ να πω από τις καλύτερες στιγμές του άλμπουμ, ίσως επειδή το έχω ακούσει καμιά 20ριά φορές μέσα σε μια μέρα, χαχαχαχα και από τότε κάθε μέρα.. είναι υπέροχο πως συνδυάζεται η μελωδία - όχι το ψευτομελό να εξηγούμαστε - με τα πολύ βαριά ριφς. Εδώ μου φέρνουν λίγο Hawkwind αλλά δεν ξέρω γιατί....σε ένα σημείο μόνο, απίστευτο τραγούδι είναι γεννημένο να μείνει στη αιωνιότητα... όλος ο δίσκος όχι μόνο αυτό...

Ε - Επικό, σε πάει κατευθείαν χωρίς εισιτήριο... Με τι ευκολία δένουν το άγριο με το μελωδικό... σαν να ζει μέσα τους ...όχι..λάθος.... παίζουν τα μέσα τους....ΝΑΙ! Πάμε άλλη μία! Μαλλιακούρααααααααααααα!
“Following the solar wind”

T - Towards the Black Surreal...εεε?

E - Άφωνη, μαγεμένη από τον Νορβηγικό λαό και αφημένη στην αέναη μουσική τους ευφορία. Ακούς... δεν έχει σημασία πόσες νότες παίζει το δευτερόλεπτο... αλλά ποιες νότες... εεε? Πωωπωπωπωπω.. και αυτά τα τύμπανα... του φευγιού τελείως... Ναι... με γκρεμίζουν...

Τ - Τι περιμένεις? Να έχει κακή στιγμή το άλμπουμ? Αποκλείεται! Ναι έτσι ακριβώς! Τι παίρνει ο εγκέφαλος σου... πόσο θα σε “πονέσει” και πόσο θα σε εξυψώσει, άλλη κομματάρα και αυτή.... Άξιζε η προσμονή, εγώ είχα χάσει τις ελπίδες μου για κάτι καινούργιο από δαύτους αλλά να το! Πρόσεξε το μπάσο και τα ντραμς τι κάνουν όταν μπαίνουν παρέα. Από τη μια άκρη στην άλλη με τόση ευκολία, πάρε να 'χεις τώρα. Ο Θεοοοοοοοοοοοοός.. ανατριχιαστικοί όμως, μετά η γέφυρα με το άφταστο ριφ, ταξίδεψε τώρα μια στιγμή, φύγε απ' την καθημερινότητα, σκοτώνει το τραγούδι!!! Σου είπα ότι το προηγούμενο ήταν από τα καλύτερα?... έσφαλα... δεν ξαναμιλάω, χαχαχαχα...

(εδώ κάναμε γραπτή παύση…δεν υπάρχουν λόγια περιγραφής... μόνο στιγμές αληθινής προσήλωσης...)

Ε - Transmission KRS, ουφφφφφφφ, μια οργανική πανδαισία, ένας instrumental ογκόλιθος, Αυτό είναι! Έχει αυτόν τον ρημαδόηχο των '90...Εκείνον που με έκανε να λατρέψω κάποιες μπάντες. Aϊ..καλά... κάνει μέτρηση στην ταχύτητα των παλμών μας... Τζαμαρίσματα και αυτοσχεδιασμοί στη ψυχή μας.

Τ - Δέσε ζώνες, φεύγουμε? Δεκάλεπτο είναι σχεδόν, ανεβαίνουμε, το κομμάτι προχωράει, είναι σαν να ακούς μουσικές μελωδικές τουρμπίνες, ας δούμε που θα μας πάει τώρα που έφυγε και ο προωθητήρας!
Τι είναι αυτό που υποβόσκει? το ακούς?

Ε - Είναι οι κιθάρες του Bjorn "Berserk" Harstad και εδώ όπως και στα 2 επόμενα κομμάτια.

Τ - Απίστευτες κιθάρες την τρέλα μου μέσα στο τέλος του κομματιού... Interstellar καταστάσεις, δεν είναι από δω αυτοί!

Ε - Αυτό δεν είναι σε "αρπάζει από τη μούρη"…όχι...
Αυτό σου δίνει σφαλιάρα για να κουνηθεί το μυαλό που έχει γίνει πολτός μέσα στα 2016 από ένα σωρό ανούσια ακούσματα...

Τ - This Dark Dream, χαχαχαχαχα..γνωστή απόλυτη κομματάρα In The Woods...
Aπίστευτο πως γυρνάνε απ' την απέραντη παγωνιά της Νορβηγίας στη απόλυτη Νορβηγική παγωνιά της μελωδίας!

Ε - Black κιθαρούλες εδώ,,, αλλά όχι μετά…"φόβου" όπως τότε...παλιά…
Eεεεμ, το ότι το Hammond κάνει ένα πέρασμα για λίγο τι σου λέει εεεε?

Τ - Υπέροχα φωνητικά σε όλο το άλμπουμ, με πολλές “κακοκεφιές” επέστρεψε η μπάντα.

Ε - Μου αρέσει που τα φωνητικά αν δεν είναι ίσα (με τα όργανα) είναι λιγάκι πιο πίσω δίνοντας το βάρος στη μουσική και κατ' επέκταση στις μελωδίες... σιδερένιος ήχος... αυτό που αισθάνεσαι μόλις αγγίξεις το ακατέργαστο μέταλλο.

Τ - Έτσι ήταν πάντα άλλωστε τα παιδιά, εντάξει μιλάμε ότι ο όγκος τους σπάει κόκαλα. Συνήθως εγχείρημα σαν κι αυτό το τρώει το μαύρο σκοτάδι, μακάρι να υπάρχουν ανοιχτά αυτιά εκεί έξω.

Ε - Mystery of the Constellations και τι δηλαδή? Φτάνουμε στο τέλος κιόλας?
Αυτό δεν είναι μόνο το άλμπουμ της χρονιάς... είναι μια μουσική αφύπνιση, και ένα σταράτο ανθρωπιστικό μήνυμα...

Τ - Ναι εννοείτε αυτό, απ' την αρχή της καριέρας τους έτσι ήταν, αυτό που παίζουν οι ITW είναι τόσο μπροστά που μακάρι να ήμασταν ήδη εκεί αλλά πολύ φοβάμαι όμως ότι θα αργήσουμε να τους φτάσουμε...

Ε – Δεν βαριέσαι... είπαμε..ο προορισμός, αρκεί που τραβάμε... Τα άτομα δεν παίζουν για την Γη... αυτοί είναι "αλλού". Απλά το καταθέτουν στην μουσική τους...στις συνθέσεις τους... Το PURE για μένα...είναι...
ΜΙΑ ΤΕΛΕΤΗ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗΣ ΑΦΥΠΝΙΣΗΣ...

Τ - Το ψύχος και το σκοτάδι σε κάνουν να βλέπεις... να έχεις τις αισθήσεις σου ζωντανές.
Τελείωσε κιόλας το άλμπουμ εεε? Κρίμα...

Κυρίες και Κύριοι αυτό που μόλις διαβάσατε ήταν μια πραγματική επικοινωνία 2 ανθρώπων που λατρεύουν τους In The Woods... και που τους δόθηκε η ευκαιρία μέσα από τον υπολογιστή να μοιραστούν γραπτώς και λεπτομερειακώς το πολυπόθητο καινούργιο τους άλμπουμ Pure ταυτόχρονα με την ακουστική του σε ίδιο χρόνο. Το άλμπουμ αυτό που τους αποθεώνει για άλλη μια φορά και που στα αυτιά των “ανοιχτών” ακροατών ηχεί κάτι δίπλα στο τέλειο! Δεν θα ασχοληθώ καθόλου με το παρελθόν τους και με την πορεία τους. Αυτά από άλλους, οπαδιλίκια και φανατισμοί όχι από μένα και όχι εδώ. Εδώ είμαι – και πολλοί από σας πιστεύω - για να ακούσουμε το Pure σαν ένα άλμπουμ αυτόνομο και όχι για να βγάλουμε φαντάσματα από τις ντουλάπες.
(Πληροφορίες για την μπάντα, album, line up, art cover, εεεε το internet ξεχειλίζει!)
Το κείμενο κλείνει και το στέρεο συνεχίζει να παίζει...
Μια ωδή στον Oddvar A:Μ, ένα αριστούργημα σε μας.
In The Woods... σας ευχαριστούμε!

... “You'll have to leave your body or stay in mortal hell”...

Μια ευκαιρία να ζήσεις το όνειρο στις 10.12.2016 - ES, Madrid (Madrid is the Dark festival) για μετά...κανείς δεν ξέρει!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Read 362 times