GRUMPYNATORS – City Of Sin (Mighty Music)

Monday, 30 January 2017 18:51
Συντάκτης:
Published in When Hard Gets Heavy

Στη σκιά των τεσσάρων γιγάντων…

Δεν μου αρέσει που αναγκάζομαι να χρησιμοποιήσω τόσες φορές το όνομα των Volbeat σε αυτό το κείμενο, αλλά είναι αναπόφευκτο καθώς χρειάζεται ένα σημείο αναφοράς για να παρουσιάσω τους Grumpynators σε ένα κοινό που δεν τους γνωρίζει (όπως κι εγώ άλλωστε δεν τους είχα ακουστά). Δεν ξέρω αν αυτή η ομοιότητα στον ήχο είναι κάτι που ήθελαν ή απλά προέκυψε στην πορεία, στα δικά μου αυτιά πάντως η μουσική τους βγάζει μια ειλικρίνεια και μια αγάπη για το είδος που παίζουν. Εξάλλου, για να το γενικεύσουμε και λίγο, πόσο διαφορετικά μεταξύ τους είναι τα rock ‘n roll ακούσματα των 50’s και των 60’s;

Ας ξεκινήσουμε όμως από τα βασικά. Οι Grumpynators κατάγονται από τη Δανία, σχηματίστηκαν το 2011 και μέχρι σήμερα έχουν κυκλοφορήσει 2 EP’s και ένα album, το “Wonderland” το 2015. Από την πρώτη στιγμή γνώρισαν σχετική επιτυχία στη χώρα τους και έχουν περιοδεύσει με τους Volbeat (ω, ποία έκπληξις!). Ίσως κάποιοι από εσάς να έχετε δει κάποια live video των Volbeat με την συμμετοχή ενός μισότρελου που παίζει double bass ΠΑΝΩ στο double bass. Ε, αυτός είναι ο Jakob Øelund των Grumpynators. Οι εν λόγω κύριοι λοιπόν επιστρέφουν φέτος με το δεύτερο τους album το οποίο θα φέρει τον τίτλο “City Of Sin” και θα κυκλοφορήσει στις 24 Μαρτίου. Τι θα ακούσεις σε αυτό; 12 uptempo τραγούδια, πολλές rockabilly επιρροές και “μεγάλα” sing-along refrain. Και για να χρησιμοποιήσω το σημείο αναφοράς μου, θα ακούσεις τους Volbeat χωρίς το (όποιο) metal στοιχείο. Οι κιθάρες είναι σχετικά πίσω στον ήχο, γεγονός που ενισχύει το groove feeling καθώς πρωταγωνιστούν τα drums και το double bass.

Παρά τον περιορισμό που υπάρχει σε αυτού του είδους τη μουσική, ο δίσκος κυλάει ομαλά και κάθε τραγούδι έχει να σου δώσει κάτι το διαφορετικό. Το εναρκτήριο “Tears Of Whiskey” μου θύμισε κάτι από Motörhead, ενώ το “St. Elvis Day”, παρά τον τίτλο του, είναι φόρος τιμής στους Ramones. Το αγαπημένο μου όμως είναι σίγουρα το ‘’Then We Cried’’ το οποίο κουβαλάει πάνω του μια όμορφη μελαγχολία διαφορετική από το γενικό συναίσθημα του δίσκου. Πρώτο single θα είναι το ‘’Take The Last Dance With Me’’ που θα κυκλοφορήσει στις 3 Φεβρουαρίου και για το οποίο θα γυρίσουν video clip. Αν έπρεπε να βρω μια παραφωνία στο “ City Of Sin”, θα ήταν το “We Are The Outcasts” που με άφησε αδιάφορο. Αν όμως λάβουμε υπ’ όψιν ότι μιλάμε για το προτελευταίο τραγούδι, τότε μιλάμε για πταισματάκι.

Όπως έχεις καταλάβει αγαπητέ αναγνώστη, το “City Of Sin” δεν ανακαλύπτει τον τροχό, ούτε διεκδικεί Oscar πρωτότυπου σεναρίου όπως το κλασσικό έργο του Alfred Hitchcock “Στη Σκιά Των Τεσσάρων Γιγάντων”. Είναι όμως ένα album φτιαγμένο για να σε διασκεδάσει και αν αφεθείς στην ειλικρίνεια του, είναι σίγουρο ότι θα το καταφέρει κρατώντας τον πήχη της ποιότητας πολύ ψηλά.

Read 365 times