Monuments on Facebook

HOWE GELB - Future Standards (Fire Records)

Wednesday, 23 November 2016 08:58

Αν ο Chet Baker τραγουδούσε σε κάποια όαση της ερήμου Σονόρα, κάπως έτσι θα ακουγόταν…

Κακά τα ψέματα. Οι αναφορές στα πρώιμα gospel και στη rhythm and blues του “’Sno Angel Like You” δεν ήταν δυνατό να μας είχαν προδιαθέσει για τα «Στάνταρντ του Μέλλοντος». Αν και στην περίπτωση του πανούργου μουσικά πρώην ηγέτη των Giant Sand και διαμορφωτή της alt-country, τίποτα απολύτως δε θα μπορούσε να προβλεφθεί. Εδώ, λοιπόν, ουσιαστικά η jazz goes Americana! Ο Howe επιθυμεί διακαώς να φτιάξει διαχρονικά τραγούδια και ακολουθεί τη συνταγή κορυφαίων δημιουργών και ερμηνευτών, όπως των Thelonious Monk, Burt Bacharach, Cole Porter, Chet Baker, Julie London και Billie Holiday. Επειδή όμως είναι έξυπνος και γνωρίζει πως τέτοιες συγκρίσεις μόνο εις βάρος του μπορούν να αποβούν, πέρα από το φιλτράρισμα μέσα από τους ήχους της ερήμου, βάζει στα τραγούδια του κάτι από την αισθητική του Nick Cave του Leonard Cohen και του Gavin Friday.

Ο δίσκος αυτός ξεκίνησε από το Άμστερνταμ, όπου «έφυγε» ο παμμέγιστος Chet Baker, και ολοκληρώθηκε στη Νέα Υόρκη. Φυσικά, βρίθει από κόκκους των ερημικών εκτάσεων της Αριζόνα, που φωλιάζουν καλά κρυμμένοι ανάμεσα στα πλήκτρα του πιάνου. Οι δώδεκα μπαλάντες του άλμπουμ, που απογειώνονται στα ντουέτα με την Lonna Kelley, αποσκοπούν να μας κάνουν να ερωτευτούμε (δεν είμαι σίγουρος τι ακριβώς) μέσα από ατμόσφαιρα laid back και ambient καμπαρέ. Κι ενώ τη μια στιγμή πας να πεις ότι όλα εδώ μοιάζουν οικεία, την άλλη διαπιστώνεις ότι κάτι διαφορετικό συμβαίνει στο μουσικό παρασκήνιο. Αυτή είναι η συνεισφορά του Gelb στην πατροπαράδοτη Αμερικανική μπαλάντα, που βασίζεται στη συναισθηματική πολυφωνία του πιάνου: η οπτική της διακριτικής μελαγχολίας, που δεν έρχεται ως αποτέλεσμα κάποιας ερωτικής απογοήτευσης, αλλά ως παράμετρος της σιγαλιάς της ερήμου.

Μη γελαστείτε από τον τίτλο του δίσκου. Πιστεύω πως ο δημιουργός του θα μπορούσε αβίαστα να εξαλείψει από αυτόν τη λέξη “future”, αλλά δε θα ήθελε να του αποδοθεί τέτοια «δειλία». Κι αυτό διότι κατά βάση επιθυμεί να παίξει standards, επειδή γνωρίζει πως μέσα από αυτά αναδεικνύονται ευκολότερα εκείνα που γίνονται διαχρονικά.

 

Read 233 times