Monuments on Facebook

THE SONIC DAWN – “Into The Long Night” (Heavy Psych Sound 2017)

Wednesday, 05 July 2017 13:06
Συντάκτης:
Published in Where Prog meets Art

Η ενέργεια δεν χάνεται ποτέ. Είναι άφθαρτη και καθαρή. Αναπαράγεται και εξακολουθεί να υπάρχει όσα χρόνια και εάν περάσουν. Είναι αυτή η ίδια ενέργεια, η φιλοσοφία του Rock που ενώνει τις δεκαετίες και όταν σε αγγίζει δεν λες να ξεκολλήσεις από τις όμορφες μουσικές που σου προσφέρει.

Οι THE SONIC DAWN από την Κοπεγχάγη της Δανίας κυκλοφορούν το ολόφρεσκο album τους φέτος ακολουθώντας πιστά το όραμα τους σαν μπάντα αλλά και τις παραδόσεις εκείνες που τους επηρέασαν ώστε να γίνουν μουσικοί.

Προάγγελος του “Into The Long Night” ήταν εκείνο το πρώτο τους album του 2015 με τον τίτλο “Perception”. Το εκπληκτικό εκείνο ντεμπούτο ήταν η απαρχή της εμμονής της μπάντας να εναρμονίσει την εμφανή της αγάπη για την μουσική του τέλους της δεκαετίας των 60’s, στο σήμερα.
Το αποτέλεσμα αυτής της εμμονής δείχνει να δικαιώνει τρεις μουσικούς με σαφή προσανατολισμό σε αυτό που για τους περισσότερους φαντάζει και είναι ταμπού. Νιώθω μαγεμένος από την μουσική τους.
Κάθε μουσικό δευτερόλεπτο στον νέο αυτό δίσκο είναι μια ακόμα στάλα νερό στη διψασμένη μου ανάγκη για περισσότερη καλή αλλά και ποιοτική μουσική.

Όχι. Ο ήχος τους δεν είναι Heavy Metal. Δεν είναι Stoner Rock. Δεν είναι καν Doom Metal. Δεν χρειάζεται ταμπέλες. Δεν έχει ανάγκη από αναλύσεις με τις ώρες. Εάν ας πούμε θες να το κατηγοριοποιήσεις θα πρέπει να ανατρέξεις σε ήχους τόσο παλιούς που μόνο οι άνθρωποι της λεγόμενης τρίτης ηλικίας πια μπορούν να σου λύσουν τις απορίες σου.
Το ψυχεδελικό Blues Rock που παιζόταν πριν έξι δεκαετίες περίπου ξαναπαίρνει σάρκα και οστά εδώ. Και όμως, ηχεί τόσο ευπρόσδεκτο. Σήμερα κατά την διάρκεια μιας απλής ακρόασης θα καταλάβεις το πόσο δεμένος είσαι τελικά με αυτές τις αξίες που γέννησαν σιγά σιγά τους ήχους που λατρεύεις τώρα.
Το “Into The Long Night” ξεκινά με μια σύντομη ψυχεδελική εισαγωγή διάρκειας μόλις 31 δευτερολέπτων.
Το ουσιαστικά εναρκτήριο “Emily Lemon” σε χαλαρώνει αμέσως και κάθεσαι πιο αναπαυτικά στην θέση σου για να απολαύσεις μουσική που επιτέλους δεν έχει διάθεση να σου ρίξει την διάθεση ή να σε προβληματίσει.
Οι Doors επιρροές τους είναι διάχυτες όχι μόνο σε αυτό το τραγούδι αλλά και παρακάτω. Μου ήρθαν όμως και στο μυαλό αμέσως οι Σουηδοί JUNIP και εκείνο το εντυπωσιακό album τους “Fields”.
Η μπάντα μας καλωσορίζει με τον καλύτερο τρόπο στον κόσμο και στους ήχους της. Τα ηλεκτρο-ακουστικά ακομπανιαμέντα εν δράση. Οι γλυκύτητα των μελωδιών τους θα σε βρει επιρρεπή και ευάλωτο.

Το “On The Shore” έρχεται με περισσότερη δύναμη και την Funk Jazz εκρηκτικότητα του. Εκπληκτική σύνθεση ειδικά για τους φίλους του είδους που εδώ θα βρουν μια νεανική μπάντα να τους παίρνει ψυχή και μυαλό. Μικρό σόλο παραμορφωμένο κατευθείαν από την παράνοια και την Acid πλευρά τις δεκαετίας των 60’ς.
Ακόμα πιο γρήγορο και χίπικο το επόμενο τραγούδι “As Of Lately”.
Θεότρελος Shake ρυθμός. Ρολαριστά τύμπανα και σε πρωταγωνιστικό ρόλο η κιθάρα με εκπληκτικά θέματα.
Τα φωνητικά του Emil Bureau είναι το δίχως άλλο στο ύφος εκείνο που υποστηρίζει το ύφος του group.
Στο “Six Seven” γίνεται ένας χαμός. Το Acid Blues ύφος του σε γραπώνει. Αργό τραγούδι στο πρώτο σκέλος αλλά μετά μεταμορφώνεται και γίνεται τις τρελής. Είναι λες και ακούς δυο τραγούδια ταυτόχρονα. Αλλού ο παππάς και αλλού τα ράσα του ένα πράγμα. Εντυπωσιακό αποτέλεσμα και άκρως πειραματικό. Είναι όντως ένα από τα πιο ενδιαφέροντα κομμάτια του δίσκου.
Στο “Numbers Blue” έρχονται να μας υπενθυμίσουν ότι η χρονιά που διανύουμε είναι στον εικοστό πρώτο αιώνα. Εδώ παθαίνεις την πλάκα σου με το πόσο δουλεμένο είναι το Rock τους.
Ο προσανατολισμός της μουσικής τους μας κάνει ένα ταξίδι στο τώρα και μας αφήνει άφωνους με αυτά που εξελίσσονται στο κομμάτι.
Γκρουβάρουν σε μια ένωση τις Southern Rock αισθητικής με το απόλυτο ψυχωτικό τους κόσμο. Οι αρχέγονοι THE GRATEFUL DEAD ζουν ακόμα κυρίες και κύριοι. Ζουν και υπάρχουν στις ψυχές τούτων των παιδιών.
“Lights Left On” Γυρνάμε στις μελωδικές γραμμές με ψυχεδελικές πινελιές όπως πάντα. Πιάνο που σου γαργαλά τις αισθήσεις. Πολύ όμορφο άκουσμα, κρίμα που διαρκεί τόσο λίγο. Λες και βρίσκεσαι σε Pub και τους έχεις μπροστά σου.
Το “L'Espion” βαδίζει αρχικά στην μελωδία και αργότερα ανεβάζει διάθεση και πάει πάλι από κει που ξεκίνησε. Σφυρίγματα πάνω στην μελωδία και τουμπελέκια φτιάχνουν την ατμόσφαιρα. Τι κομματάρα είναι αυτή ρε φίλε, είπα στον εαυτό μου.
Δεν θέλω να τελειώσει ο δίσκος με τίποτα και ήδη περιμένω την επόμενη τους δουλειά. Ο περφεξιονισμός τους δεν θα τους αφήσει να βγάλουν κακό album. Αυτό το νιώθεις και το ξέρεις κατά βάθος. Είναι κάτι που το αντιλαμβάνεσαι και είναι αυτή η σιγουριά που σου εμπνέει μια μπάντα σαν κι αυτή. Το κομμάτι τελειώνει κάπως περίεργα. Ως τέχνασμα μπορεί να χαρακτηριστεί το fast backward που χρησιμοποιήθηκε το οποίο το έκανε πιο επικό στα αυτιά μου.
Και κλείνει ο δίσκος με το “Summer Voyage”.

Θα ήταν παράλογο να πω ότι είναι και το καλύτερο τραγούδι του δίσκου? Όχι θα απαντήσω, γιατί μετά τις πολλές ακροάσεις που έκανα, ειλικρινά δεν μπόρεσα να σταθώ μόνο σε ένα δυο σημεία.
Δεν υπάρχει στιγμή που να υστερεί στο “Into The Long Night”. Μα πουθενά όμως.
Έτσι και εδώ η μπαντάρα αυτή μας πάει ένα καλοκαιρινό όξινο ταξίδι που τελειωμό δεν έχει. Νομίζεις ότι ξεκινάς ένα trip από την Δυτική ως την Ανατολική ακτή και πάλι πίσω. Σαν σε ταινία, σαν σε ντοκιμαντέρ.
Μαγευτικό σαν άκουσμα. Σου κρατά συντροφιά οποιαδήποτε ώρα κι αν ζητήσεις την βοήθεια του.
Ένας παντοτινός φίλος. Μια ακτίνα φωτός μέσα από τα συσσωρευμένα μαύρα σύννεφα του κόσμου τούτου.

Μια ελπίδα και ώθηση για κάτι καλύτερο και ελπιδοφόρο. Ένα συνοδοιπόρος όταν οι υπόλοιποι δεν είναι εδώ για σένα. Αυτό είναι η μουσική μας και όπως έχω ξαναπεί, μόνο το Rock διαθέτει τα κότσια να σε εξυψώσει.
Οι THE SONIC DAWN κυκλοφόρησαν έναν πράγματι σπουδαίο δίσκο φέτος. Έχουν τις βάσεις στο παρελθόν που γέννησε υπέροχες στιγμές μουσικού πλούτου για πολλές γενιές ακροατών και ατενίζει το μέλλον με αισιοδοξία για ακόμα περισσότερους.

Άξιοι συνεχιστές μιας μουσικής που τείνει να αφανιστεί στον χρόνο και στην μνήμη των Rockers.
Η σκυτάλη βρίσκεται στα χέρια τους πλέον.

Line up:
Emil Bureau (guitar, vocals, sitar).
onas Waaben (drums, perc.).
Neil Bird (bass guitar).
Συμμετοχές:
Erik 'Errka' Peterson – Keys;
Morten Grønvad - Vibraphone, Perc.

https://www.facebook.com/pg/thesonicdawn/about/?ref=page_internal
https://thesonicdawn.bandcamp.com/album/into-the-long-night

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Read 169 times