MANGALA VALLIS - Voices (Ma.Ra.Cash Records/2020)

Saturday, 08 February 2020 12:58
Συντάκτης:
Published in Where Prog meets Art

Στο βιβλίο επιστημονικής φαντασίας με τον τίτλο “Σφαίρα” (1987) του Μάϊκλ Κράϊτον (1942–2008) και στον πλανήτη Άρη, γίνεται αναφορά σε ένα φαράγγι με την ονομασία Mangala Vallis. Απ'ότι φαίνεται το συγκρότημα που μας απασχολεί διασχίζει το δικό του δύσβατο φαράγγι αναζητώντας την ιδανική διέξοδο από αυτό.

 

Το τελευταίο δισκογραφικό στίγμα των Mangala Vallis δόθηκε το 2012 με το το Microsolco, ένα concept άλμπουμ, μακράν το καλύτερο τής μέχρι τότε καριέρας τους. Έκτοτε οι Ιταλοί δεν έδειξαν διάθεση για άμεση κεφαλαιοποίηση της όποιας αναγνώρισης είχαν τύχει και άφησαν άγνωστο γιατί , να περάσει μια ολόκληρη οκταετία σιωπής.
Στο διάστημα αυτό οι μουσικές εξελίξεις ήταν ραγδαίες και και εντυπωσιακές. Καλές ή κακές, αυτό είναι άλλο θέμα. Οι ίδιοι χωρίς να δίνουν πολλές λεπτομέρειες όσον αφορά τις εσωτερικές διεργασίες που ακολούθησαν από την τελευταία τους δουλειά, ανακοινώνουν λιτά την δισκογραφική τους επαναδραστηριοποίηση δίνοντας έμφαση στην αλλαγή που επήλθε στο πόστο τού κιμπορντίστα με την αντικατάσταση τού Enzo Cattini από τον παλιό τους φίλο όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν Gianfranco Fornaciari ο οποίος έχει πλέον και βασικό συνθετικό ρόλο στην μπάντα.
 
 
Η νέα τέταρτη στούντιο κυκλοφορία των Mangala Vallis έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η παραδοσιακή έννοια και προσέγγιση τού progressive rock και metal αμφισβητείται ανοικτά πλέον από μια ιδιαίτερη νέα γενιά σχημάτων με επιρροές που προεκτείνονται σε τελείως απομακρυσμένα από το rock μουσικά είδη, τα οποία ενσωματώνονται στον ήχο τους έχοντας δημιουργήσει ένα έντονα δυναμικό ρεύμα. Τι έχουν να αντιπροτείνουν πάνω σε αυτό οι συμπαθείς Ιταλοί;
Από την πρώτη κιόλας ακρόαση τού Voices, γίνεται άμεσα αντιληπτό ότι υπάρχει σημαντική στροφή στο ύφος της μπάντας.
Έτσι η neo prog rock κατεύθυνση βασισμένη σε ήχους της δεκαετίας του '70 (Gentle Giant, Genesis) αλλά και εκπροσώπους της στην δεκαετία του '90 (ενδεικτικά Marillion, Spock's Beard) που κορυφώθηκε στο Microsolco άλμπουμ, υποχωρεί αισθητά. Η υποχώρηση εντοπίζεται κυρίως στην δομή και εξέλιξη των κομματιών τα οποία ακολουθούν σαφώς πιό απλούς συνθετικούς δρόμους. Η επιλογή αυτή προφανώς ενισχύει την αμεσότητα και την συναισθηματική πλευρά του πράγματος καθώς η ζεστή και εκφραστική φωνή του Roberto Tiranti διαθέτει το πακέτο για να υποστηρίξει το εγχείρημα, από την άλλη όμως θυσιάζεται σε μεγάλο βαθμό το μυστήριο του απρόοπτου και των εκπλήξεων που η σωστή τους διαχείριση μπορεί να εκτοξεύσει το τελικό αποτέλεσμα. Εν ολίγοις έχουμε να κάνουμε με ένα άλμπουμ απόλυτα ομαλής εξέλιξης, ήπιων τόνων και από ένα σημείο και μετά απόλυτα προβλέψιμου.
 
 
Όλα τα παραπάνω μπορεί τελικά να μπερδεύουν και να μην δίνουν ξεκάθαρη απάντηση εάν το Voices είναι ένα καλό ή όχι άλμπουμ. Η απάντηση στηρίζεται στην κρίση του καθενός και τις προσδοκίες που έχει καλλιεργήσει όσον αφορά το πως αντιλαμβάνεται την πρόοδο των Mangala Vallis. Προσωπικά κρίνοντας το Voices ως μεμονωμένο δημιούργημα το βρίσκω ενδιαφέρον και εντός της σύγχρονης κατεύθυνσης που επιβάλλει το είδος με πολύ σκληρό όμως ανταγωνισμό που αυξάνει κατακόρυφα τις πιθανότητες αφανισμού του, καθώς κινείται εκ του ασφαλούς και στερείται τολμηρότητας.
Από την άλλη λαμβάνοντας υπόψη το παρελθόν τής μπάντας και το που κατάφερε να φτάσει συνθετικά και εκτελεστικά συνδυάζοντας επιδέξια την στρυφνή εγκεφαλική progressive rock με την μελωδική και συναισθηματική της εξέλιξη κυρίως στην δεκαετία των '90, εκλαμβάνω το αποτέλεσμα μάλλον ως κατάσταση αναζήτησης διεξόδου από ένα δύσβατο φαράγγι στο οποίο έχουν βρεθεί την τελευταία οκταετία οι Mangala Vallis.
 
Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα, άτομα χορεύουν, άτομα στέκονται και κείμενο

Αν το Voices αποτελεί το απαραίτητο σκαλί στην επανεκκίνηση τού συγκροτήματος ώστε να ξαναβρεθεί η απαραίτητη ισορροπία μετά από ένα σημαντικό χρονικό κενό κατά την διάρκεια του οποίου χάθηκε ο προσανατολισμός και εύλογα δημιουργήθηκε άγχος για την κάλυψη του χαμένου εδάφους, ευχαρίστως να αναμένουμε με ιδιαίτερη υπομονή. Εάν όμως αποτελεί αδιαπραγμάτευτα την νέα μουσική κατεύθυνση, θεωρώ ότι οι πιθανότητες επιτυχίας περιορίζονται δραματικά.
 
Tracklist: 1. The Center of Life (4:45) 2. No Reason (6:47) 3. Get It While You Can (6:19) 4. The Voice Inside (6:05) 5. An End to An End (6:34) 6. Demon (7:21) 7. Sour (4:53)
Total Time 42:44
 
Line-up:
Roberto Tiranti - Vocals
Gigi Cavalli Cocchi - Drums and Percussion
Mirco Consolini - Electric and Acoustic Guitars, Bass, Backing Vocals
Niky Milazzo - Electric Guitars
Gianfranco Fornaciari - Keyboards, Backing Vocals
 
 
 
Jack Syrmaleon (ECLECTIC SHADOWS team)
Read 179 times