Monuments on Facebook

Abigail’s Ghost – Black Plastic Sun (Aesperus Music)

Wednesday, 18 May 2016 16:24
Published in Where Prog meets Art

From the Mountain Peak….

Επιτρέψτε μου μια μίνι εξομολόγηση που αφορά τον παραπάνω υπότιτλο μου προτού μπω στο ψητό… Ως αμετανόητος συνδρομητής των καταπληκτικών μουσικών εντύπων που έχει υπό τη σκέπη της η Βρετανική Future World Publishing / Team Rock (αναφέρομαι στα “Classic Rock”, “Blues”, “Prog”), επιδίδομαι στο να κυνηγώ ιδία πραγματογνωμοσύνη. Τι κάνω λοιπόν; Κάθε που βλέπω ότι μια νέα κυκλοφορία δεν ανήκει σε πολυεθνική δισκογραφική, μα σε μικρή, ανεξάρτητη εταιρία ή πόσο μάλλον είναι αυτοχρηματοδοτούμενη από το εκάστοτε σχήμα, φορώ το καπέλο του Sherlock Holmes, αρπάζω το μεγεθυντικό φακό του και αναζητώ προσωπική επαφή με τους γεννήτορες. Με άλλα λόγια, ορμώ στο διαδίκτυο και με κάθε τρόπο βρίσκω τρόπους επαφής, ζητώντας το απαραίτητο υλικό που χρειαζόμαστε ώστε να παρουσιάσουμε ένα νέο album. Press Kit & digital downloading link δηλαδή, αφού πλέον είναι πολύ σπάνιο το φαινόμενο του να χαίρουμε εμείς του επαγγέλματος χειροπιαστής κόπιας cd.

Εκλείπει κι αυτό το κίνητρο σιγά-σιγά, εδώ και χρόνια… Όχι πως δεν ζητώ βέβαια! Εγώ ζητώ πάντα, και ότι ήθελε προκύψει. Άλλωστε, αν κάνουμε ότι κάνουμε, το κάνουμε ΠΡΩΤΑ και ΚΥΡΙΑ γιατί ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε αμετανόητοι λάτρεις της Μουσικής, και δει, Συλλέκτες της. Με δεκαεπτά χιλιάδες albums στη δισκοθήκη μου λοιπόν, δεν περιμένω να σε σώσουν τα σαράντα που θα λάβω τζάμπα κάθε χρόνο- μην τρελαθούμε κιόλας! Παρόλα αυτά, ε, ναι, χαίρομαι σα μικρό παιδάκι όταν έρχεται ο ταχυδρόμος, πώς να το κάνουμε;…

Έτσι λοιπόν, έχει δημιουργηθεί πλάκα-πλάκα ένα μικρό βουναλάκι από πρόσφατους δίσκους προς εκτενή ακρόαση στα αριστερό μέρος του γραφείου μου, ώστε να μεταλαμπαδεύσω κι εγώ, όπως κάθε συνάδελφος, τα βιώματά μου. Κι έχω σκοπό φυσικά να τα τιμήσω όλα τους με το ίδιο ζήλο και την ίδια σοβαρότητα. Ένα-ένα, κι ας μου πάρει καιρό, κι ας «μπαγιατέψουν». Το περιεχόμενο απολαμβάνουμε, όχι την «είδηση» του!!! Κι αυτό, παραμένει διαχρονικό…

Το “Black Plastic Sun” κυκλοφόρησε στη δύση του περασμένου Καλοκαιριού και την αυγή του Φθινοπώρου. Τι πιο ταιριαστό, αφού το ύφος του τρίο από το New Orleans είναι κυρίως μελαγχολικό, συντροφεύοντας το ημίφως της στυγνής καθημερινότητάς μας. Κι αν η υποβόσκουσα οργή παραμονεύει στη γωνία, είναι λίγες οι φορές που τη βλέπουμε μπροστά μας, σε απόσταση αναπνοής… Όπως ίσως αντιλαμβάνεστε ήδη, το άκουσμα στη συντριπτική του πλειοψηφία λοιπόν τιμά τους Marillion MKII, δηλαδή με Hogarth, και μια στις τόσες (άκου τα εκρηξιγενή “Protist” & “Smotehrbox”) παραπέμπει προς Tool μεριά. Μια μείξη που, είναι σίγουρο, ενδιαφέρει μπόλικους από εμάς!!! Άλλωστε και το ευφάνταστο εξώφυλλο της σχολής του αείμνηστου Storm Thorgerson μας προετοιμάζει αναλόγως.

Παραγωγή; Διαμάντι, όπως άλλωστε απαιτεί το ιδίωμα. Έτσι συμβαίνει και με τους στίχους: είναι ψαγμένοι, «στρεβλοί» & στενάχωροι, όπως τους πρέπει.

Read 213 times