FATES WARNING – “Theories Of Flight” (InsideOutMusic)

Tuesday, 28 June 2016 15:22
Published in Where Prog meets Art

Παιδί του δρόμου, ανεπιτήδευτα χαρισματικό

«Ξεκινήσαμε να γράφουμε τη μουσική για το “Theories of Flight” όταν ακόμη περιοδεύαμε για τις ανάγκες προώθησης του “Darkness…”» ομολογεί ο αληθινός πρωταγωνιστής του νεογέννητου γόνου των λατρεμένων μας Αμερικάνων (τι ποιος, ο Ray ντε!), και συνεχίζει «…πιστεύω πως η ανυπομονησία μας να γράψουμε άλλον ένα δίσκο γεννήθηκε από το γεγονός του ότι αυτή τη φορά θα περιοδεύαμε παίζοντας επιτέλους νέο μας υλικό, μετά από εννιά ολόκληρα χρόνια επανάληψης των ίδιων τραγουδιών…».

Ίσως φταίνε όλα τα παραπάνω για το σοκ που βιώσαμε με το απαστράπτον "Theories..." όλοι όσοι παρακολουθούμε πιστά τους μόνιμους «πρωταθλητές της Β’ Εθνικής» του Progressive Metal, τους κατόχους Βραβείου Oscar «Β’ Ομαδικού Ρόλου». Τρία χρόνια δεν είναι λίγα. Έχεις μεγάλα περιθώρια έμπνευσης, και την ίδια στιγμή, δημιουργείς -ακούσια ή και εκούσια- μεγάλη προσμονή στους ακόλουθούς σου. «ΧΑΛΑΛΙ» ουρλιάζω, εύκολα! Εκ του αποτελέσματος, άξιζε το περίμενε χίλιες φορές, αφού κατά την ταπεινή μου άποψη, το φετινό κύημα του Γερο-Μαθιού στέκει περήφανα ανάμεσα στα πέντε κορυφαία έργα της παρέας του, ξεπερνώντας το προηγηθέν… Τέλος.

Ναι. Όπως μου δήλωσε και ο ίδιος, είναι ένα από τα πιο «σκληρά» τους albums, δείχνοντας με το δάκτυλο τον καταιγιστικό Jarzombeck, όμως αυτό κλέβει ελάχιστα από την αγαπημένη μας στεναχώρια που ανέκαθεν αποπνέουν οι νότες του (κατά το ήμισυ) συμπατριώτη μας, μα και από την μανιοκατάθλιψη των στίχων του αμετανόητου μελαχρινού καψούρη που εδώ κρατά το μικρόφωνο όπως πολλά χρόνια πίσω!...

Έτσι λοιπόν τα έχει όλα ο μπαξές. Πιασιάρικα κομμάτια που σφηνώνουν μονομιάς στην παρεγκεφαλίδα σου (“Seven Stars”), έως και αξιαγάπητες ελεγείες από κείνες που μας θέλουν εξίσου αμετανόητους οπαδούς των μακροσκελών συνθέσεων του Προοδευτικού Κόσμου, μα και αυτού καθαυτού του αξιαγάπητου Δημήτρη (“The Ghosts of Home”). Το δίδυμο Joey/Bobby βομβαρδίζει ανελέητα και συ κυνηγάς τις βόμβες ώστε να πέσουν πάνω σου, ο Jim απλώνει χρώματα και ο Ray ζωγραφίζει πινελιές στον καμβά. Να σου κι ο συμπαθέστατος Frank σε δυο (από κείνα τα χαρακτηριστικότατα) solos…

Όμως να σου πω: δεν αφήνεις την ανάγνωση να πιάσεις την ακρόαση λέω γω;

 

 

Read 548 times