Monuments on Facebook

MESSENGER – Threnodies (InsideOut)

Wednesday, 29 June 2016 08:01
Published in Where Prog meets Art

“Το μήνυμα ελήφθη!”

UK 1970....εεε, συγγνώμη, 2016 ήθελα να γράψω αλλά οι μουσικές των MESSENGER με πέταξαν πίσω στον χρόνο.
Κατά κάποιο τρόπο είμαι από τους μουσικόφιλους εκείνους που ένα άλμπουμ αρκεί να με τραβήξει και να με γοητεύσει και από το εξώφυλλο του. Τότε με μαγνητίζει και ασχολούμαι μαζί του. Αξίζει ή όχι θα αποδειχτεί στην πορεία.
Στην προκειμένη περίπτωση την πάτησα παταγωδώς! Οι MESSENGER μου είναι αρκετά γνωστοί από την προηγούμενη δουλειά τους Illusory Blues (2014).
Όταν λoiπόν έφτασε το promo για την σχετική παρουσίαση / κριτική και κοίταξα το εξώφυλλο τίποτα δεν με τράβηξε στην θέα του να ασχοληθώ μαζί του πόσο μάλλον να του αφιερώσω χρόνο για ακρόαση. (Πράγμα που θα έκανα έτσι κι αλλιώς, απλά το καθυστέρησα.)

Και ήρθε αυτή η στιγμή και αναγνωρίζω ότι έπεσα σε λάκκο και άντε τώρα να μαζευτώ και να κάτσω να γράψω για ένα υπέροχο άλμπουμ.
Το Threnodies είναι εδώ γεμάτο μουσικές, μελωδίες, συναισθηματισμούς.
Χωρίς να υπάρχει βαρύ παρελθόν οι Βρετανοί Khaled Lowe: Vocals – Guitars, Barnaby Maddick: Vocals – Guitars, Jaime Gomez Arellano: Drums – Percussion, Dan Knight: Guitars – Keyboards - Synthesizers – Programming, και James Leach: Bass Guitar παραδίδουν μαθήματα μουσικής στις νεότερες γενιές ακολουθώντας τους δασκάλους τους και πρωτίστως τους μοναδικούς Pink Floyd χωρίς όμως να πέφτουν στην παγίδα της εύκολης αντιγραφής.
Όταν η μουσική στο παρελθόν έχει γράψει την ιστορία της, το γεγονός αυτό δεν μπορεί κανείς να το αγνοήσει, να το ξεχάσει ή το προσπεράσει.
Αλίμονο αν ανακαλύψουμε μια μέρα ότι ξαφνικά βγήκε ένα project, μια μπάντα οτιδήποτε και βάλει την μουσική σε μια άλλη διάσταση, τονικότητα, μοναδικότητα.
Ε, ναι τότε θα το πάρουμε πάλι από την αρχή.

Όμορφες λοιπόν μελωδίες σε βάζουν στο 2 άλμπουμ των MESSENGER / Threnodies με τα απίστευτα δραματικά, ζεστά φωνητικά των Lowe and Maddick. Σχεδόν κάπου στην μέση τα πλήκτρα του Knight και το ιδιαίτερο drumming του Arellano δίνουν μια νέα διάσταση στην εξέλιξη του γκρουπ. Μια διαφορετικότητα να πω.
Το “Calyx” λοιπόν στρώνει το χαλί στο “Oracles Of War” που για μένα είναι και η πιο βαριά εισαγωγή τους, Doomίζει αρκετά – εδώ μια Sabbathική μικρή στιγμή δίνει το παρόν – ρυθμικότατο με απίστευτες κιθάρες κάτι λίγο από πνεύμα Witchcraft, και ξανά σε Floyd διαδρομές. Το Hammond στην οπισθοφυλακή κρατά γερά! Στη μέση έχουμε ένα ήπιο ρεύμα που στηρίζεται ως επί το πλείστον στις κιθάρες που φέρνουν λίγο σε post μελωδίες. Το ίδιο συναίσθημα επικρατεί και στο επόμενο κομμάτι “Balearic Blue”. Εδώ αναγνωρίζουμε το ύφος MESSENGER με μια λίγο περισσότερη δόση ψυχεδέλειας και θύμισες από Anekdoten.
Μπάσο επιβλητικό στο ξεκίνημα του “Celestial Spheres” και πάλι εναλλαγές στα φωνητικά μεταξύ Lowe και Maddick.
Στο “Nocturne” πέφτουν οι ταχύτητες δίνοντας τη θέση τους σε κάτι πιο δραματικό, οι έγχορδες swing στιγμές και τα υπνωτικά φωνητικά μαγικά.
Φωνητικά – πλήκτρα – κιθάρες σημειώσατε Χ. Άψογοι και σε απόλυτοι αρμονία χωρίς συναγωνισμούς ακουμπούν με σεβασμό απόλυτο στα χνάρια των Pink Floyd. (Λιγάκι εντονότερα εδώ.)
Το “Crown Of Ashes” έρχεται να βάλει το τέλος σε αυτό το υπέροχο άλμπουμ. Τι να περιγράψω... πολύ δυνατό σημείο συνεχίζουν να είναι επίσης τα φωνητικά. Τα έγχορδα αγκαλιά με τα τύμπανα αφήνουν χώρο στις ατμόσφαιρες της σύνθεσης.

Σε μια περίοδο χρονική που ένα χαμός από μπάντες χωρίς ταυτότητα, ουρλιάζουν καθημερινά και καταστρέφουν την ακουστική μου και χαλούν την ψυχή μου ισορροπία έρχονται οι MESSENGER με πολύ απλά μέσα αλλά σύνθετες και συναισθηματικές μουσικές μεθόδους να αποκαταστήσουν την ασχήμια που υπάρχει εκεί έξω.

Το συστήνω λοιπόν ανεπιφύλακτα σε όλους όσους τους αρέσει απλά η υπέροχη μουσική.

(Ακόμα δεν μπορώ να πιστέψω πως με παρέσυρε το εξώφυλλο τους και άργησα να το ακούσω, πρέπει να το “δουλέψω” λιγάκι αυτό!)

 

Read 275 times