KANSAS – The Prelude Implicit (InsideOut)

Thursday, 22 September 2016 15:56
Published in Where Prog meets Art

Ποιο άλλο σχήμα θα έχαιρε εκκωφαντικές ιαχές θριάμβου μετά από 16 χρόνια δισκογραφικής απουσίας;;;

Γεγονός. Μετρημένα στα δάχτυλα είναι τα συγκροτήματα που κατέχουν τόσους & τόσο αμετανόητους οπαδούς όπως οι λατρεμένοι μας Kansas, κι ας μην μπήκαν ποτέ στο Champion’s League! Φταίει το ανυπέρβλητο, μοναδικό τους ΦΙΛΤΡΟ, τέλος.

Λέγεσαι «ροκάς»; Φύσει αδύνατον να μην έχεις υποκλιθεί, έστω, στις κορυφαίες τους στιγμές. Φταίει λοιπόν το μοναδικό πάντρεμα λατρεμένων μας υποσυνόλων του rock’n’roll που επιχείρησαν αριστοτεχνικά εξαρχής… Μα, κάτσε και σκέψου λιγάκι: υπάρχει άλλο σχήμα που να μαγείρεψε τόσο πετυχημένα το ευθυτενές hard rock με το southern rock, μα και το progressive/art rock, διατηρώντας το νόημα αυτής καθαυτής της τραγουδοποιϊας- να αγγίζει καρδιές και να καταντά διαχρονική; Είδες; Ειδικά με την τελευταία μου φράση δυσκολεύεσαι πλέον αφάνταστα! Μέχρι το τελευταίο κόμμα θα πεταγόσουν μονομιάς να αναφέρεις τους αγαπημένους μας Dixie Dregs, ξέρω. Όμως αυτοί παρέμειναν μια για πάντα σχήμα που γεννά «Μουσική για Μουσικούς»!...

Με το έμπα της νέας χιλιετίας, η κυκλοφορία του "Somewhere To Elsewhere" με τη συμμετοχή του τιτανομέγιστου και αναντικατάστατου Kerry Livgren έδωσε φτερά σε όλους μας. Βιώσαμε, αναπτερωθήκαμε, ταυτιστήκαμε, και οραματιστήκαμε μια αναλόγως ονειρική συνέχεια... Κανείς μας δεν μπορούσε να φανταστεί πως η συνέχεια θα μας ήθελε στα όρια της…ανέχειας!!! Μα δεκαέξη χρόνια;;; Για μας τους Έλληνες βέβαια υπήρξε η «ανάσα» της αξέχαστης συναυλίας τους στο Λυκαβηττού τον Ιούλιο του 2005 (όπου μάλιστα ήταν να ανοίξουμε τη βραδιά εμείς, ως What’s The Buzz? αν δεν μας το ακύρωνε μια μόλις μέρα πριν η διοργανώτρια, δίχως την έγκριση των KANSAS παρακαλώ!). Μάλιστα την ίδια νύχτα, αν είναι δυνατόν, οι δεδηλωμένα «υπόχρεοι» απόγονοί τους εμφανίζονταν στο Beach Volley των Ολυμπιακών Ακινήτων...ναι, οι Dream Theater!...

Ο νέος αιώνας μας επιφύλαξε δυνατά χαστούκια. Το πρώτο πλήγμα ήταν η γρήγορη, δεύτερη και οριστική αποχώρηση του Livgren λίγο μετά την ηχογράφηση του απρόσμενου διαμαντιού. Το δεύτερο, η αποχώρηση του σημαίνοντα μα κατακουρασμένου Robby Steinhardt το 2006 και το τρίτο και φαρμακερό, η δεύτερη αποχώρηση του Steve Walsh το 2014. Έλεος δηλαδή… Γονατίσαμε! Όπως κι αυτοί φυσικά, πρώτα και πάνω από όλα…

Τι κάνεις όταν πιάνεις πάτο; Δίνεις μια και αναδιπλώνεσαι! Και παρότι όλοι μας(;) στρέψαμε με γουρλωμένα μάτια τις ελπίδες μας στον άνθρωπο που κάποτε μας έδωσε το «φιλί της ζωής», ο χαρισματικός Elefante αρνήθηκε την πρόσκληση. Είναι κάτι στιγμές που βλέπεις το Χριστό φαντάρο… Ευτυχώς ο γνώριμος Ragsdale όμως είπε ναι, και από βιολί, βιολάρα! Άκου το φαντασμαγορικό “The Unsung Heroes”…

Για δες λοιπόν, να μια λύση. Από το πουθενά, να κι άλλη μια. Διάβασα πως ο Ronnie Platt (φωνητικά & πλήκτρα) διατελούσε ερωτευμένος με την μουσική κληρονομιά των Αμερικανών, τόσο, που ανήκε σε Tribute Band τους! Γιατί όχι δηλαδή; Άλλωστε εκ του αποτελέσματος, ο νεαρότερος πολυμουσικός στέκει περήφανα ανάμεσα στους δυο προκατόχους του γεφυρώνοντας τις δυο αναντικατάστατες περσόνες μιααααααα χαρα! Ναι, οκ, δεν έχει δική του προσωπικότητα σε ακούω να λες εσένα εκεί πίσω στη γαλαρία… Τελικά, ξέρεις τι θες ωρε, ή μήπως μονάχα να γκρινιάζεις ξέρεις;;; Όσο για την προσθήκη έβδομου μέλους στις δεύτερες κιθάρες, μια χαρά επίσης, αφού ο Zak Rizvi αποδεικνύεται άψογος στο ρόλο του αυτό, μα ακόμη περισσότερο ως ικανότατος παραγωγός του πλουσιότατου -by all means-, “The Prelude Implicit”.

Μετά τις πρώτες τρεις απανωτές ακροάσεις του προσωπικά, σε στιγμές, έως και ενθουσιάστηκα. Γεγονός που από μόνο του ξεσηκώνει χειροκροτήματα τη στιγμή που ούτε ένας, ούτε δυο, μα τρεις πυλώνες της εποποιίας τους απουσιάζουν…

Καταρχήν, έχουν διατηρήσει σε πολύ μεγάλο βαθμό την μοναδική τους υπογραφή!!! Ακούς δυο νότες από οποιοδήποτε τραγούδι και τους αναγνωρίζεις.

Η μελωδία είναι, ως είθισται, η τιμώμενη πρωταγωνίστρια του έργου.

Το προοδευτικό στοιχείο, σημαία που κυματίζει απ’ άκρη σ’ άκρη τούτης της Νέας Γης.

Και ναι, όπως πάντοτε συμβαίνει με αυτό το “brand name”, η αποσβολωτική τεχνογνωσία των μελών υπηρετεί διαρκώς και μόνο την τραγουδοποιϊα!!!

Καλωσορίστε τους όπως τους πρέπει παίδες.
Υποκλινόμενοι.

 

 

Read 379 times